Q.S Әт-Тәхрим (اَلتَّحْرِيم) - 12 Шигырьләр саны

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Ий пәйгамбәр! Ни өчен Аллаһ сиңа хәләл иткән нәрсәне тыясың? Хатыннарыңны риза итәргә телисеңме? Аллаһ гафу итүче һәм рәхимле.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Әлбәттә, Аллаһ сезгә антларыгыздан тыелуны үз өстенә алды. Аллаһ сезнең саклаучыгыздыр, Ул һәрнәрсәне белүче һәм хикмәт белән эш итүче.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Һәм искә төшерегез, Пәйгамбәр (с.г.в.) бер хатынына (Хафсага) яшерен рәвештә бер вакыйга турында сөйләгән. Аннары ул моны (Гайшәгә) сөйләгән, Аллаһ аңа (бу хакта) хәбәр иткән, аннары (Пәйгамбәр) кайбер вакыйгаларны (Хафсага) сөйләгән, кайберләрен яшергән. Ул (Пәйгамбәр) моны аңа (Хафсага) сөйләгәч, ул: "Моны сиңа кем хәбәр итте?" - дип сораган. Пәйгамбәр (с.г.в.): "Миңа барысын да белүче һәм һәрнәрсәдән хәбәрдар Аллаһ хәбәр итте", - дигән.

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Әгәр сез икегез дә Аллаһыга тәүбә итсәгез, икегезнең дә күңелегез (хакыйкатькә) авыштырыр. Әгәр сез икегез дә пәйгамбәргә ярдәм итсәгез, Аллаһ аның ярдәмчесе булыр, Җәбраил һәм яхшы мөэминнәр, һәм моннан тыш фәрештәләр аның ярдәмчеләредер.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Әгәр ул (Пәйгамбәр) сезне аерса, бәлки Аллаһ аңа сездән яхшырак хатыннарны бирер, алар итагать итүче, мөэмин, буйсынучы, тәүбә итүче, гыйбадәт кылучы, ураза тотучы, тол хатыннар һәм гыйффәтле хатыннар булыр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

Ий мөэминнәр! Үзләрегезне һәм гаиләгезне җәһәннәм утыннан саклагыз, аның ягулыгы кешеләр һәм ташлар булган җәһәннәм утыннан. Саклагыз, аларның сакчылары каты тәнле фәрештәләр, алар Аллаһ боерыкларына каршы чыкмыйлар һәм һәрвакыт боерылганны эшлиләр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Ий кяферләр! Бүген гозерләр әйтмәгез. Әлбәттә, сез фәкать кылган гамәлләрегез өчен генә җәзаланырсыз.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ий мөэминнәр! Аллаһка иң изге тәүбә белән тәүбә итегез! Өметле ки, Раббыгыз сезнең хаталарыгызны юып, сезне асларыннан елгалар ага торган җәннәткә кертәчәк, ул көндә Аллаһ пәйгамбәрне һәм аның белән бергә мөэминнәрне үпкәләтмәс, аларның нурлары алларыннан һәм уңнарыннан балкыса да, алар: "Ий Раббыбыз, безнең нурыбызны камил ит һәм безне гафу ит! Син һәрнәрсәгә кадирсең", – диделәр.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Ий пәйгамбәр! Кәферләр һәм монафыйклар белән сугышыгыз һәм аларга катылык күрсәтегез. Аларның урыны җәһәннәм, ул җәһәннәмгә кайту урыны кебек үк начар урын.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Аллаһ кәферләргә Нух пәйгамбәрнең хатыны белән Лут пәйгамбәрнең хатынын мисал итеп китерде. Икесе дә Безнең колларыбыздан ике тәкъва колның карамагында. Аннары ике хатын ике ирләренә хыянәт иттеләр, ләкин ике ирләре Аллаһ газабыннан аларга бернинди ярдәм дә итә алмадылар. (Ике хатынга да): "Икегез дә җәһәннәмгә керүчеләр белән бергә җәһәннәмгә керегез", – дип әйтелде.

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Аллаһ мөэминнәргә Фиргавен хатыны мисал итеп китерде: "Ий Раббым, миңа Үзеңнең хозурыңда җәннәттә бер өй бина кыл, мине Фиргавеннән һәм аның эшләреннән коткар һәм мине залим кавемнән коткар", - диде.

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

Һәм Гыймран кызы Мәрьямне мактап, ул шәрәфен саклады, аннары Без аның карынына Үзебезнең рухыбыздан өрдек, һәм ул Раббысының сүзләрен һәм китапларын раслады, һәм ул итагать итүчеләрдән булды.