Q.S Әл-Әнбия (اَلْأَنْبِيَاء) - 112 Шигырьләр саны

اِقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ مُّعْرِضُوْنَ ۚ

iqtaraba lin-nāsi ḥisābuhum wa hum fī gaflatim mu‘riḍūn(a).

Кешеләр үз гамәлләрен исәпләүгә якынайдылар, ә алар (бу дөньядан) гафләттә, (ахирәттән) йөз чөерәләр.

مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ

mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).

Алар Аллаһтан һәр яңа аять иңгәндә, алар аны тыңлыйлар һәм уйнап тыңлыйлар.

لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).

Аларның күңелләре гафләттә. Залимнәр яшерен сөйләшәләр: "Бу (Мөхәммәд пәйгамбәр) сезнең кебек бер кеше генә. Сез сихерне күреп торып кабул иттегезме?"

قٰلَ رَبِّيْ يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۖ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qāla rabbī ya‘lamul-qaula fis-samā'i wal-arḍ(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ул (Мөхәммәд галәйһиссәлам) әйтте: "Раббым күкләрдә һәм җирдә булган (барлык сүзләрне) белә, һәм Ул ишетүче һәм белүче!"

بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ

bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).

Хәтта алар: "(Коръән) буталчык төшләр җимеше, яки аның (Мөхәммәд пәйгамбәрнең) уйдырмалары нәтиҗәсе, яки ул гади генә шагыйрь булса да, безгә элек җибәрелгән рәсүлләр кебек могҗиза (дәлил) китерсен", - диделәр.

مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ

mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).

Алардан элек Без һәлак иткән шәһәр кешеләре иман китермәделәр (без дәлилләр китерсәк тә). Әйә алар иман китерерләрме?

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

Синнән элек тә (рәсүлләрне) җибәрмәдек, ләкин аларга вәхий бирдек, әгәр белмәсәгез, белем иясе булган кешедән сорагыз.

وَمَا جَعَلْنٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوْا خٰلِدِيْنَ

wa mā ja‘alnāhum jasadal lā ya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa mā kānū khālidīn(a).

Һәм Без аларны (рәсүлләрне) ашамый торган тән итмәдек һәм алар мәңге яшәмиләр.

ثُمَّ صَدَقْنٰهُمُ الْوَعْدَ فَاَنْجَيْنٰهُمْ وَمَنْ نَّشَاۤءُ وَاَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِيْنَ

Ṡumma ṣadaqnāhumul-wa‘da fa anjaināhum wa man nasyā'u wa ahlaknal-musrifīn(a).

Соңра аларга биргән вәгъдәбезне үтәдек. Аларны һәм теләгәннәребезне коткардык, фәсыйкларны һәлак иттек.

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).

Чыннан да, Без сезгә китап (Коръән) җибәрдек, анда сезнең өчен кисәтү бар. Әллә сез аңламыйсызмы?

وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ

wa kam qaṣamnā min qaryatin kānat ẓālimataw wa ansya'nā ba‘dahā qauman ākharīn(a).

Күпме залим шәһәрләрне һәлак иттек, һәм алардан соң башка буын кешеләрен булдырдык.

فَلَمَّآ اَحَسُّوْا بَأْسَنَآ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ۗ

falammā aḥassū ba'sanā iżā hum minhā yarkuḍūn(a).

Шуңа күрә алар Безнең газапны сизгәч, кинәт кенә ул җирдән качтылар.

لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰى مَآ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ

lā tarkuḍū warji‘ū ilā mā utriftum fīhi wa masākinikum la‘allakum tus'alūn(a).

Ашыгып йөгермә; тормышыңның ләззәтләренә һәм (яхшы) торак урыннарыңа кайт, шул чакта синнән сорау алырлар.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Алар әйттеләр: "Ничек хәсрәтлебез, без, әлбәттә, залимнәрбез", – дип.

فَمَا زَالَتْ تِّلْكَ دَعْوٰىهُمْ حَتّٰى جَعَلْنٰهُمْ حَصِيْدًا خٰمِدِيْنَ

famā zālat tilka da‘wāhum ḥattā ja‘alnāhum ḥaṣīdan khāmidīn(a).

Шулай итеп, аларның зарланулары дәвам итте, хәтта Без аларны яңадан терелми торган уңыш кебек иткәнче.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاۤءَ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samā'a wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

Без җирне, күкләрне һәм аларның арасында булган нәрсәләрне уйнап-бозып халык кылмадык.

لَوْ اَرَدْنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّآ ۖاِنْ كُنَّا فٰعِلِيْنَ

lau aradnā an nattakhiża lahwal lattakhażnāhum mil ladunnā, in kunnā fā‘ilīn(a).

Әгәр Без (хатыннар һәм балалар өчен) уен ясарга теләсәк, аны үзебездән яратыр идек, әгәр чынлап та шулай эшләргә теләсәк.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Чынлыкта, Без дөреслекне ялганга (хакыйкатькә) ыргыттык, аннары хак булган нәрсә аны юк итте, аннары ул (ялган) шунда ук юкка чыкты. Сезгә кайгы, чөнки сез Аллаһка лаек булмаган сыйфатларны нисбәт кыласыз.

وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ

wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).

Күкләрдә һәм күкләрдә булган затлар Аныкыдыр, һәм Аның янында булган фәрештәләр Аңа гыйбадәт кылудан тәкәбберләнмәсләр һәм арымаслар.

يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ

yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).

Алар (фәрештәләр) төнлә дә, көндез дә туктаусыз тәсбих әйтәләр.

اَمِ اتَّخَذُوْٓا اٰلِهَةً مِّنَ الْاَرْضِ هُمْ يُنْشِرُوْنَ

amittakhażū ālihatam minal-arḍi hum yunsyirūn(a).

Әйә ул мөшрикләр җирдән илаһлар ясадылармы, алар (үлеләрне) терелтерлек?

لَوْ كَانَ فِيْهِمَآ اٰلِهَةٌ اِلَّا اللّٰهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُوْنَ

lau kāna fīhimā ālihatun illallāhu lafasadatā, fa subḥānallāhi rabbil-‘arsyi ‘ammā yaṣifūn(a).

Әгәр икесенең дә (күктә дә, җирдә дә) Аллаһтан башка илаһлары булса, икесе дә һәлак булыр иде. Алар сыйфатлаган нәрсәләрдән дә гаҗәп түгел, гәрчә тылсым иясе булган Аллаһ пакьтер.

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُوْنَ

lā yus'alu ‘ammā yaf‘alu wa hum yus'alūn(a).

Аңардан (Аллаһтан) нәрсә эшләгәне турында соралмас, ләкин алар үзләре соралачаклар.

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْۚ هٰذَا ذِكْرُ مَنْ مَّعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِيْۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۙ الْحَقَّ فَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

amittakhażū min dūnihī ālihah(tan), qul hātū burhānakum, hāżā żikru mam ma‘iya wa żikru man qablī, bal akṡaruhum lā ya‘lamūnal-ḥaqqa fahum mu‘riḍūn(a).

Яки алар Аннан башка илаһлар тоталармы? (Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Факылларыгызны әйтегез! Бу (Коръән) минем белән булган кешеләргә дә, миннән алдагыларга да кисәтү. Әмма аларның күбесе хакыйкатьне белмиләр, шуңа күрә алар йөз чөерәләр."

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا نُوْحِيْٓ اِلَيْهِ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدُوْنِ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūlin illā nūḥī ilaihi annahū lā ilāha illā ana fa‘budūn(i).

Синнән элек (Мөхәммәд галәйһиссәләм) пәйгамбәр җибәрмәдек, ләкин аңа вәхи кылдык: Миннән башка илаһ юк, Миңа гына гыйбадәт кылыгыз.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗبَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُوْنَ ۙ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladan subḥānah(ū), bal ‘ibādum mukramūn(a).

Һәм алар әйттеләр: "Рәхмәтле Аллаһ (фәрештәгә) бала китерде". Ул һәр кимчелектән пакь. Чынлыкта, алар (фәрештәләргә) хөрмәтле коллар.

لَا يَسْبِقُوْنَهٗ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِاَمْرِهٖ يَعْمَلُوْنَ

lā yasbiqūnahū bil-qauli wa hum bi'amrihī ya‘malūn(a).

алар Аның алдында сөйләшмиләр һәм Аның әмерләрен үтиләр.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ

ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).

Ул (Аллаһ) аларның (фәрештәләр) алларындагы һәм артларындагы һәрнәрсәне белә, һәм алар Аллаһ теләгән кешеләрдән башка шәфәгать итмиләр, һәм алар һәрвакыт сак булалар, чөнки алар Аллаһтан куркалар.

۞ وَمَنْ يَّقُلْ مِنْهُمْ اِنِّيْٓ اِلٰهٌ مِّنْ دُوْنِهٖ فَذٰلِكَ نَجْزِيْهِ جَهَنَّمَۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa may yaqul minhum innī ilāhun min dūnihī fa żālika najzīhi jahannam(a), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

Алардан берсе: "Мин Аллаһтан башка илаһмын", - дисә, Без аңа җәһәннәм белән җәза бирербез. Залимнәрне шулай җәзаларбыз.

اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ

awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).

Әй, кәферләр белмиләрме, күкләр һәм җир бергә кушылган иделәр, Без аларны аердык, һәм һәр терек нәрсәне судан халык кылдык, шуның белән алар иман китермәсләрме?

وَجَعَلْنَا فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِهِمْۖ وَجَعَلْنَا فِيْهَا فِجَاجًا سُبُلًا لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ja‘alnā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bihim, wa ja‘anā fīhā fijājan subulal la‘allahum yahtadūn(a).

Һәм Без җир өстендә нык таулар урнаштырдык, ул аларны селкетмәсен өчен, һәм анда киң юллар ясадык, шаять кешеләр туры юлга чыгачаклар.

وَجَعَلْنَا السَّمَاۤءَ سَقْفًا مَّحْفُوْظًاۚ وَهُمْ عَنْ اٰيٰتِهَا مُعْرِضُوْنَ

wa ja‘alnas-samā'a saqfam maḥfūẓā(n), wa hum ‘an āyātihā mu‘riḍūn(a).

Без күкне сакланган түбә иттек, ләкин алар (Аллаһның бөеклегенең) билгеләреннән (кояш, ай, җил, болытлар һ.б.) йөзләрен бутыйлар.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Ул төнне һәм көнне, кояшны һәм айны яратты, һәрберсе үз орбитасында хәрәкәт итә.

وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِّنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَۗ اَفَا۟ىِٕنْ مِّتَّ فَهُمُ الْخٰلِدُوْنَ

wa mā ja‘alnā libasyarim min qablikal-khuld(a), afa'im mitta fahumul-khālidūn(a).

(Әй Мөхәммәд пәйгамбәр) Синнән элек беркемгә дә мәңгелек тормыш бирмәдек, әгәр син үлсәң, алар мәңге калырлармы?

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَنَبْلُوْكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً ۗوَاِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa nablūkum bisy-syarri wal-khairi fitnah(tan), wa ilainā turja‘ūn(a).

Һәр тере җан иясе үлемне татыячак, Без сезне яманлык һәм яхшылык белән сынарбыз, сынау өчен. Сез фәкать Безгә кайтарылачаксыз.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Ә көферләр сине күргәндә, мәсхәрәләп кенә карыйлар (алар: "Бу синең илаһларыңны ялганлаган кешеме?" – диләр). Хәтта алар Аллаһны искә алуны инкяр итүчеләр.

خُلِقَ الْاِنْسَانُ مِنْ عَجَلٍۗ سَاُورِيْكُمْ اٰيٰتِيْ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْنِ

khuliqal-insānu min ‘ajal(in), sa'urīkum āyātī falā tasta‘jilūn(i).

Кешеләр ашыгып яратылган. Соңрак мин сезгә галәмәтләремне (көчемне) күрсәтермен. Шуңа күрә миннән аны ашыктырырга сорамагыз.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Алар: "Әгәр сез дөрес сөйләүчеләрдән булсагыз, вәгъдә кайчан була?" – диләр.

لَوْ يَعْلَمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا حِيْنَ لَا يَكُفُّوْنَ عَنْ وُّجُوْهِهِمُ النَّارَ وَلَا عَنْ ظُهُوْرِهِمْ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

lau ya‘lamul-lażīna kafarū ḥīna lā yakuffūna ‘aw wujūhihimun nāra wa lā ‘an ẓuhūrihim wa lā hum yunṣarūn(a).

Әгәр көферләр җәһәннәм утын йөзләреннән һәм аркаларыннан кире кайтара алмаганнарын белсәләр, аларга ярдәм килмәс иде (әлбәттә, алар аны тизләтүне сорамаганнар).

بَلْ تَأْتِيْهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

bal ta'tīhim bagtatan fa tabhatuhum falā yastaṭī‘ūna raddahā wa lā hum yunẓarūn(a).

Бәлки, ул (Кыямәт) аларга кинәт кенә килер, аннары алар куркуга төшәрләр, аннары аны кире кага алмаслар һәм аларга кичектерелмәс.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Әлбәттә, синнән алдагы пәйгамбәрләр дә мәсхәрә ителделәр, шулай ук алар (рәсүлләр)не мәсхәрәләгән нәрсәләрен мәсхәрә итүчеләргә дә (газап) килде.

قُلْ مَنْ يَّكْلَؤُكُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمٰنِۗ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُّعْرِضُوْنَ

qul may yakla'ukum bil-laili wan-nahāri minar-raḥmān(i), bal hum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

Әйт: "Сезне төнлә дә, көндез дә Аллаһның ләгънәтеннән кем саклый ала?" Алар Раббыларын искә алудан баш тарталар.

اَمْ لَهُمْ اٰلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِّنْ دُوْنِنَاۗ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَ اَنْفُسِهِمْ وَلَا هُمْ مِّنَّا يُصْحَبُوْنَ

am lahum ālihatun tamna‘uhum min dūninā, lā yastaṭī‘ūna naṣra anfusihim wa lā hum minnā yuṣḥabūn(a).

Яки аларның Бездән саклый алырлык Аллалары бармы? Аларның Аллалары үзләренә ярдәм итә алмыйлар һәм Безнең газабыбыздан да саклана алмыйлар.

بَلْ مَتَّعْنَا هٰٓؤُلَاۤءِ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۗ اَفَلَا يَرَوْنَ اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ اَفَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

bal matta‘nā hā'ulā'i wa ābā'ahum ḥattā ṭāla ‘alaihimul-‘umur(u), afalā yarauna annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, afahumul-gālibūn(a).

Әлбәттә, Без аларны һәм аталарын гомерләре озын булганчы (дөньяда) файдаландырдык. Алар күрмиләрме, Безнең (кяферләр хакимлеге астындагы) бер җиргә килеп, аның кырыйларын киметәбезме? Алар җиңүчеләрме?

قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ

qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).

(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Мин сезне вәхи белән генә куркытам." Әмма саңгырау кешеләр кисәтелгәндә чакыруны ишетмиләр.

وَلَىِٕنْ مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

wa la'im massathum nafḥatum min ‘ażābi rabbika layaqūlunna yā wailanā innā kunnā ẓālimīn(a).

Әгәр аларга Раббыңнан аз гына да булса гәзаб килсә, алар, әлбәттә, әйтерләр: "Безгә үкенеч! Без һәрвакыт үзебезгә золым итүчеләрдәнбез".

وَنَضَعُ الْمَوَازِيْنَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔاۗ وَاِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ اَتَيْنَا بِهَاۗ وَكَفٰى بِنَا حٰسِبِيْنَ

wa naḍa‘ul-mawāzīnal-qisṭa liyaumil-qiyāmati falā tuẓlamu nafsun syai'ā(n), wa in kāna miṡqāla ḥabbatim min khardalin atainā bihā, wa kafā binā ḥāsibīn(a).

Кыямәт көнендә Без гадел үлчәүләрне куярбыз, беркемгә дә золым ителмәс, хәтта горчица орлыгы хәтле генә булса да, аны (җәзасын) бирербез. Хисап тотарга Без җитәрбез.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).

Һәм, әлбәттә, Без Муса белән Һарунга Фуркан (Тәүрат китабы) һәм тәкъва кешеләр өчен белем һәм нәсыйхәт бирдек.

الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ

allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).

(Ягъни) Раббыларын күрмәсәләр дә, Аның җәзасыннан куркалар һәм Кыямәт көненнән куркалар.

وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ

wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).

Бу (Коръән) Без иңдергән нигъмәтләрне үз эченә алган кисәтүдер. Шулай итеп, сез аны инкяр итәсезме?

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ

wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).

Әлбәттә, без Ибраһимгә (Муса һәм Һарунга) аның алдыннан туры юлны күрсәттек, һәм без аны белә идек.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Исегездә тотыгыз), ул (Ибраһим) атасына һәм кавеменә: "Сез бик нык табына торган бу сын нәрсә?" – дип әйтте.

قَالُوْا وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا لَهَا عٰبِدِيْنَ

qālū wajadnā ābā'anā lahā ‘ābidīn(a).

Алар: «Без ата-бабаларыбызның аңа табынуларын күрдек», – дип җавап бирделәр.

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Ул (Ибраһим) әйтте: "Дөреслектә, сез һәм ата-бабаларыгыз ачык адашудасыз".

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ اللّٰعِبِيْنَ

qālū aji'tanā bil-ḥaqqi am anta minal-lā‘ibīn(a).

Алар әйттеләр: "Син безгә хакны әйттеңме, әллә уйнап уйныйсыңмы?"

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Ул (Ибраһим) җавап бирде: "Чынлыкта, сезнең Раббыгыз - күкләрнең һәм җирнең Раббысы; аларны (Ул) яраткан Зат; һәм мин моңа шаһит була алам".

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Аллаһ белән ант итеп әйтәм, син алардан киткәннән соң, мин синең потларыңны алдаячакмын.

فَجَعَلَهُمْ جُذٰذًا اِلَّا كَبِيْرًا لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ اِلَيْهِ يَرْجِعُوْنَ

fa ja‘alahum jużāżan illā kabīral lahum la‘allahum ilaihi yarji‘ūn(a).

(Ибраһим) (сотларны) ватты, ләкин иң зур сынны (ата-анасын) гына ватты, шуның белән алар кире кайттылар.

قَالُوْا مَنْ فَعَلَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَآ اِنَّهٗ لَمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

qālū man fa‘ala hāżā bi'ālihatinā innahū laminaẓ-ẓālimīn(a).

Алар әйттеләр: "Безнең аллаларыбызга бу эшне кем эшләде? Әлбәттә, ул залимнәрдән", – дип.

قَالُوْا سَمِعْنَا فَتًى يَّذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهٗٓ اِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū sami‘nā fatay yażkuruhum yuqālu lahū ibrāhīm(u).

Алар (башкалары) әйттеләр: "Без ишеттек, ул егет (бу потларны) ялганлый, аның исеме Ибраһим иде", - диделәр.

قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ

qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).

Алар әйттеләр: "(Алайса) аны чыгарып, кешеләргә күрсәт, алар күрсеннәр".

قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ

qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).

Алар сорадылар: "Ий Ибраһим, синме безнең аллаһыбызга каршы бу эшне эшләдең?"

قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ

qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).

Ибраһим әйтте: "Чынлыкта, бу эшне зур (һәйкәл) эшләде, шуннан сорагыз, әгәр сөйләшә беләләр икән", - дип.

فَرَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَنْفُسِهِمْ فَقَالُوْٓا اِنَّكُمْ اَنْتُمُ الظّٰلِمُوْنَ ۙ

fa raja‘ū ilā anfusihim fa qālū innakum antumuẓ-ẓālimūn(a).

Шулай итеп, алар аңнарына кайттылар һәм: "Дөреслектә, сез үзегезгә золым иттегез", - диделәр.

ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ

Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).

Аннары алар башларын иеп әйттеләр: "Син (Ибраһим, әлбәттә, беләсең, (бутларның) сөйләшә алмавын".

قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ

qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.

Ул (Ибраһим) әйтте: "Ни өчен сез Аллаһтан башкага гыйбадәт кыласыз, ул сезгә бернинди файда да бирми, һәм сезгә зыян да китерми?

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Сезгә һәм Аллаһтан башка гыйбадәт кылган нәрсәләрегезгә үкенеч! Әллә аңламыйсызмы?

قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ

qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).

Алар әйттеләр: "Әгәр чыннан да теләсәгез, аны яндырыгыз һәм аллаларыгызга ярдәм итегез", - дип.

قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ

qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).

Без (Аллаһ) әйттек: "Әй ут! Салкын бул һәм Ибраһим өчен коткаручы бул!"

وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ

wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).

Алар Ибраһимгә явызлык кылырга теләделәр, шуңа күрә Без аларны иң зур югалтуларга дучар булачаклар кылдык.

وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ

wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).

Һәм Без аны (Ибраһимне) һәм Лутны бөтен дөнья өчен бәрәкәтле иткән җиргә коткардык.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).

Без аңа (Ибраһимгә) Исхак һәм Ягъкубны бүләк иттек, һәм һәрберсен изге кешеләр кылдык.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ

wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).

Без аларны әмерләребез белән безне туры юлга күндерүче җитәкчеләр кылдык һәм аларга изгелек эшләргә, намаз укырга, зәкят бирергә, һәм аларга Без генә гыйбадәт кылырга тиешлегебезне вәхи кылдык.

وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ

wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).

Лутка хикмәт һәм белем бирдек, вә аны кабахәт эшләр кылган шәһәр халкына килгән газаптан коткардык, чөнки алар бик явыз һәм бозылган кешеләр.

وَاَدْخَلْنٰهُ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ ࣖ

wa adkhalnāhu fī raḥmatinā, innahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Һәм Без аны рәхмәтебезгә керттек, чөнки ул тәкъва кешеләрдән иде.

وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ

wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

(Исегезгә төшерегез) Нух пәйгамбәрнең догасын кабул иттек, аннары аны һәм аңа ияргән мөэминнәрне зур бәладән коткардык.

وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ

wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).

Без аңа аятьләребезне ялган диючеләрдән ярдәм бирдек, әлбәттә, алар бик явыз кешеләр иде, шуңа күрә Без аларның барысын да батырып һәлак иттек.

وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ

wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).

Һәм (исеңдә тот) Давыт белән Сөләйманның хикәясен, алар икесе дә кыр турында карар кабул иткәннәр, чөнки (кыр) үз халкының кәҗәләре аркасында зыян күргән. Һәм Без аларның карарын күрдек.

فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ

fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).

Сөләйманга без аңлау бирдек (дөресрәк канунны аңлаттык), һәрберсенә хикмәт һәм белем бирдек, тауларны һәм кошларны буйсындырдык, болар барысы да Дауд белән бергә макталып тәсбих әйтелде. Бу эшне без эшлибез.

وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ

wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).

Без Даудка сезнең өчен сугышта сезне саклавыгыз өчен киемнәр ясауны өйрәттек. Сез Аллаһка шөкер итәсезме?

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ

wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).

Вә Сөләйманга көчле җилне буйсындырдык, ул җил аның әмере белән Без аңа бәрәкәтле иткән җиргә исте. Без һәрнәрсәне белүчебез.

وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ

wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).

Вә Сөләйманга шайтаннарның бер төркемен (безгә буйсындырдык), алар диңгезгә чумып чумдылар һәм башка эшләрне дә башкардылар, һәм Без аларны саклаучы.

۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

Һәм (исеңдә тот) Әюб пәйгамбәрнең хикәясен, ул Раббысына дога кылганда: "(Ий Раббым, чыннан да, мин авыру белән чирләдем, гәрчә Син барлык мәрхәмәтлеләрнең иң мәрхәмәтле Раббысы булсаң да", - дип.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ

fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).

Без аның догасын кабул иттек, аннары аның өстендәге авыруны бетердек һәм аның гаиләсен аңа кайтардык, һәм (аларның санын арттырдык) Үзебездән рәхмәт йөзеннән һәм Безгә гыйбадәт кылучыларга кисәтү булсын өчен.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ

wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).

Һәм (хикәяне исегездә тотыгыз) Исмәгыйль, Идрис һәм Зөлкифли. Алар барысы да сабыр кешеләр.

وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Без аларны рәхмәтебезгә керттек, чөнки алар чынлыкта изге кешеләрдән.

وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ

wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).

Һәм (исеңдә тот) Зун-Нун (Йунус)ның хикәясен, ул ачуланып китеп барганда, Без аңа авырлыклар тудырмабыз дип уйлады, шуңа күрә ул бик караңгы хәлдә дога кылды: "Синнән башка илаһ юк, Син һәр кимчелектән пакьсең. Мин, әлбәттә, залимнәрдәнмен".

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗۙ وَنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْغَمِّۗ وَكَذٰلِكَ نُـْۨجِى الْمُؤْمِنِيْنَ

fastajabnā lahū wa najjaināhu minal-gamm(i), wa każālika nunjil-mu'minīn(a).

Без аның догасын кабул иттек һәм аны кайгыдан коткардык. Шулай итеп, мөэминнәрне коткарабыз.

وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ

wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).

Һәм (исеңдә тот) Зәкәриянең хикәясен, ул үзенең Раббысына дога кылганда: "И Раббым, мине ялгыз (баласыз) калдырма, Син иң яхшы вариссың", - дип әйтте.

فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ

fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).

Без аның догасын кабул иттек, аңа Яхъяны бирдек, һәм аның хатыны бала тудырды. Алар изге эшләргә ашыгучылар иде, һәм Безгә өметләнеп һәм куркып дога кылалар иде, һәм Безнең хозурыбызда түбәнчелек белән булдылар.

وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).

(Мәрьямнең хикәясен искә алыгыз), ул Мәрьямнең хөрмәтен саклады, аннары Без аңа Үзебездән рух өрдек, һәм аны һәм аның балаларын бөтен галәм өчен галәмгә галәмәт кылдык.

اِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةًۖ وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْنِ

inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidah(tan), wa ana rabbukum fa‘budūn(i).

Чыннан да, бу (тәүхид дине) сезнең динегез, бер дин, һәм Мин сезнең Аллаһыгыз, шуңа күрә Миңа гыйбадәт кылыгыз.

وَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْۗ كُلٌّ اِلَيْنَا رٰجِعُوْنَ ࣖ

wa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum, kullun ilainā rāji‘ūn(a).

Ләкин алар (диннәре) буенча үзара бүленешкә керделәр, һәрберсе (барлык төркемнәр) Безнең хозурыбызга кайтачак.

فَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا كُفْرَانَ لِسَعْيِهٖۚ وَاِنَّا لَهٗ كٰتِبُوْنَ

famay ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā kufrāna lisa‘yih(ī), wa innā lahū kātibūn(a).

Кем изге гамәлләр кылса һәм иман китерсә, аның тырышлыгы юкка чыгарылмас, һәм, әлбәттә, Без аның өчен аны язып куючыбыз.

وَحَرٰمٌ عَلٰى قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَآ اَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

wa ḥarāmun ‘alā qaryatin ahlaknāhā, innahum lā yarji‘ūn(a).

Без юк иткән җирнең (әһленең) кире кайтмавы һич мөмкин түгел.

حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ

Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).

Якҗүҗ һәм Мәкҗүҗ (диварлар) ачылып, алар барлык биеклекләрдән тиз төшкәнче.

وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).

Һәм хак вәгъдә (киямәт көне) якынлашкач, көтелмәгәнчә имансызларның күзләре ачылып китәр. (Алар әйттеләр:) "Без нинди бәхетсез! Без моңа бөтенләй гафилбез, чынлыкта без, әлбәттә, залим кешеләрбез".

اِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ حَصَبُ جَهَنَّمَۗ اَنْتُمْ لَهَا وٰرِدُوْنَ

innakum wa mā ta‘budūna min dūnillāhi ḥaṣabu jahannam(a), antum lahā wāridūn(a).

Әлбәттә, сез (кяферләр) һәм Аллаһтан башка гыйбадәт кылган нәрсәләрегез җәһәннәм утыны. Сез, әлбәттә, анда керәчәксез.

لَوْ كَانَ هٰٓؤُلَاۤءِ اٰلِهَةً مَّا وَرَدُوْهَاۗ وَكُلٌّ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lau kāna hā'ulā'i ālihatam mā waradūhā, wa kullun fīhā khālidūn(a).

Әгәр (сырлар) илаһлар булсалар, әлбәттә, алар анда (җәһәннәмгә) кермәсләр иде. Ләкин барысы да анда мәңгегә калачак.

لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّهُمْ فِيْهَا لَا يَسْمَعُوْنَ

lahum fīhā zafīruw wa hum fīhā lā yasma‘ūn(a).

Алар анда (җәһәннәмдә) ыңгырашалар һәм кычкыралар, ә андагылар ишетмиләр.

اِنَّ الَّذِيْنَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا الْحُسْنٰىٓۙ اُولٰۤىِٕكَ عَنْهَا مُبْعَدُوْنَ ۙ

innal-lażīna sabaqat lahum minnal-ḥusnā, ulā'ika ‘anhā mub‘adūn(a).

Чыннан да, үткәннәрдән, Безнең тарафыбыздан яхшылык (тәкъдир) бирелгән кешеләр өчен, алар (җәһәннәмнән) ерак булырлар иде.

لَا يَسْمَعُوْنَ حَسِيْسَهَاۚ وَهُمْ فِيْ مَا اشْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خٰلِدُوْنَ ۚ

lā yasma‘ūna ḥasīsahā, wa hum fīmasytahat anfusuhum khālidūn(a).

Алар (җәһәннәм утының) сызгыру тавышын ишетмиләр һәм теләгәннәренең барысыннан да (ләззәтләнеп) мәңге калалар.

لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْاَكْبَرُ وَتَتَلَقّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُۗ هٰذَا يَوْمُكُمُ الَّذِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

lā yaḥzunuhumul-faza‘ul-akbaru wa tatalaqqāhumul-malā'ikah(tu), hāżā yaumukumul-lażī kuntum tū‘adūn(a).

Бу коточкыч көтелмәгән хәл аларны кайгыртмаячак, һәм фәрештәләр аларны ("Бу сезгә вәгъдә ителгән көн" дип) каршы алачаклар.

يَوْمَ نَطْوِى السَّمَاۤءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِۗ كَمَا بَدَأْنَآ اَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِيْدُهٗۗ وَعْدًا عَلَيْنَاۗ اِنَّا كُنَّا فٰعِلِيْنَ

yauma naṭwis-samā'a kaṭayyis-sijilli lil-kutib(i), kamā bada'nā awwala khalqin nu‘īduh(ū), wa‘dan ‘alainā, innā kunnā fā‘ilīn(a).

(Исегездә тотыгыз) Без күкне китапны төргән кебек төргән көнне. Беренче тапкыр яраткан кебек, аны кабат-кабат кабатларбыз. (А) Без вәгъдәбезне, әлбәттә, үтәячәкбез; әлбәттә, Без аны үтәячәкбез.

وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُوْرِ مِنْۢ بَعْدِ الذِّكْرِ اَنَّ الْاَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصّٰلِحُوْنَ

wa laqad katabnā fiz-zabūri mim ba‘diż-żikri annal-arḍa yariṡuhā ‘ibādiyaṣ-ṣāliḥūn(a).

Һәм, әлбәттә, Без Зәбурда, аннан соң Зәкирдә (Ләүх-Мәһфүҗдә) яздык, бу җирне Минем изге колларым варис итәчәк.

اِنَّ فِيْ هٰذَا لَبَلٰغًا لِّقَوْمٍ عٰبِدِيْنَ ۗ

inna fī hāżā labalāgal liqaumin ‘ābidīn(a).

Әлбәттә, бу (Коръән)дә гыйбадәт кылучылар өчен, әлбәттә, тулы юл күрсәтүче китап бар.

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).

Без сине (Мөхәммәд галәйһиссәлам) җибәрмәдек, фәкать бөтен галәмнәргә рәхмәт итеп.

قُلْ اِنَّمَا يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

qul innamā yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fahal antum muslimūn(a).

Әйт (Мөхәммәд): "Миңа вәхий ителде: сезнең Раббыгыз – бер Аллаһ, шуңа күрә сез Аңа буйсындыгызмы?"

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Әгәр алар йөз чөерсәләр, син (Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Мин сезгә шул ук тәгълиматны җиткердем һәм сезгә куркытылган нәрсәнең якынмы, әллә еракмы икәнен белмим".

اِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُوْنَ

innahū ya‘lamul-jahra minal-qauli wa ya‘lamu mā taktumūn(a).

Чыннан да, Ул (Аллаһ) сезнең ачыктан-ачык сөйләгәннәрегезне дә, яшеренгәннәрегезне дә белә.

وَاِنْ اَدْرِيْ لَعَلَّهٗ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

wa in adrī la‘allahū fitnatul lakum wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Һәм мин белмим, бу сезнең өчен сынау һәм билгеләнгән вакытка кадәр ләззәт булырга мөмкин.

قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ

qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).

Ул (Мөхәммәд галәйһиссәләм) әйтте: "Ий Раббым, гадел хөкем ит. Раббыбыз бик рәхимле, син әйткән һәр сүз өчен без аңардан ярдәм сорыйбыз".