Q.S Саба (سَبَأ) - 54 Шигырьләр саны

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى الْاٰخِرَةِۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

al-ḥamdu lillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa lahul-ḥamdu fil-ākhirah(ti), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

Күкләрдәге һәм җирдәге бар нәрсәнең хуҗасы булган Аллаһка мактау, ә ахирәттәге дөньядагы барлык мактау Аллаһка. Ул – иң зирәк һәм иң төгәл.

يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ الرَّحِيْمُ الْغَفُوْرُ

ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwar-raḥīmul-gafūr(u).

Ул җиргә кергәнне дә, аннан чыкканны да, күктән төшкәнне дә, аңа күтәрелгәнне дә белә. Һәм Ул – рәхимле һәм гафу итүче.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَأْتِيْنَا السَّاعَةُ ۗقُلْ بَلٰى وَرَبِّيْ لَتَأْتِيَنَّكُمْۙ عٰلِمِ الْغَيْبِۙ لَا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَلَآ اَصْغَرُ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرُ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍۙ

wa qālal-lażīna kafarū lā ta'tīnas-sā‘ah(tu), qul balā wa rabbī lata'tiyannakum, ‘ālimul-gaib(i), lā ya‘zubu ‘anhu miṡqālu żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa lā aṣgaru min żālika wa lā akbaru illā fī kitābim mubīn(in).

Иман китермәгәннәр: "Безгә Кыямәт көне килмәячәк", – диделәр. Әйт: "Ул, әлбәттә, киләчәк, яшерен нәрсәләрне белүче Раббым белән ант итеп әйтәм, сезгә Кыямәт көне һичшиксез киләчәк. Күкләрдә дә, җирдә дә зарра кебек авыр нәрсә Аңардан яшерен түгел, аннан да кечерәк яки зуррак, һәрнәрсә ачык китапта (Ләух Мәхфузда) язылган."

لِّيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

Аллаһ иман китереп изге гамәлләр кылучыларга изге җәзалар бирсен өчен, аларга гафу ителү һәм күркәм ризык бирелер.

وَالَّذِيْنَ سَعَوْ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

Безнең аятьләребезгә каршы чыгарга тырышучылар, әлбәттә, аларны зәгыйфьләндерәчәк дип уйлыйлар, аларга бик авырттыручы җәза булачак.

وَيَرَى الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ هُوَ الْحَقَّۙ وَيَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِ

wa yaral-lażīna ūtul-‘ilmal-lażī unzila ilaika mir rabbika huwal-ḥaqq(a), wa yahdī ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).

Һәм белем бирелгән кешеләр (китап әһеле), сиңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) Раббыңнан иңдерелгән (вахийләр) хак дип уйлыйлар һәм (кешеләрне) кодрәтле һәм мактауга лаеклы Аллаһ юлына күндерә.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).

Кяферләр (үз юлдашларына) әйттеләр: "Сезгә тәннәрегез тулысынча юк ителгәч, сез, әлбәттә, яңа мәхлукат белән тереләчәксез дип хәбәр итүче бер кешене күрсәтикме?"

اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ

aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).

Ул Аллаһка ялган сөйлиме, әллә акылдан язганмы?” (Юк), ләкин ахирәттә ышанмаучылар күпкә зуррак газапта һәм адашуда.

اَفَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنْ نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ ࣖ

afalam yarau ilā mā baina aidīhim wa mā khalfahum minas-samā'i wal-arḍ(i), in nasya' nakhsif bihimul-arḍa au nusqiṭ ‘alaihim kisafam minas-samā'(i), inna fī żālika la'āyatal likulli ‘abdim munīb(in).

Алар алларындагы һәм артларындагы күкләргә һәм җиргә игътибар итмиләрме? Әгәр теләсәк, аларны җиргә күмер идек, яки өстенә күктән кисәкләр яудырыр идек. Чыннан да, бу эштә (Аллаһның кодрәтенә) кайтучы һәр бәндә өчен ачык дәлил бар.

۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ

wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).

Һәм, әлбәттә, Без Дауд пәйгамбәргә Үзебездән бүләк бирдек. (Әй таулар һәм кошлар, Дауд белән бергә мактап тәсбихләр әйтегез) һәм аның өчен тимерне йомшарттык.

اَنِ اعْمَلْ سٰبِغٰتٍ وَّقَدِّرْ فِى السَّرْدِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

ani‘mal sābigātiw wa qaddir fis-sardi wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ягъни) Зур киемнәр ясагыз һәм аларның тукымасын үлчәгез; һәм изге гамәлләр кылыгыз! Мин, әлбәттә, сезнең ни эшләгәнегезне күрүчемен.

وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).

Без җилне Сөләйманга буйсындырдык, аның иртәнге юлы бер айлык юл кебек иде, кичке юлы бер айлык юл кебек иде, һәм без аңа эрегән бакырны агыздык. Җеннәрнең кайберләре Раббыларының рөхсәте белән аның алдында эшлиләр иде. Алардан берәү Безнең әмеребездән баш тартса, Без аңа ялкынлы ут газабын татытырбыз.

يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ

ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).

Алар (җеннәр) Сөләйман өчен ул теләгәнчә эшләделәр, шул исәптән биек биналар, һәйкәлләр, (көлләр кебек) зурлыктагы тәлинкәләр һәм (мичтә) калган чүлмәкләр (ясалар). Ий Дауд гаиләсе, Аллаһка шөкер итү өчен эшләгез! Минем колларым арасында бик азлары шөкер итүчеләр.

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ

falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).

Без аңа (Сөләйманга) үлемне фарыз иткәч, аларга аның үлемен күрсәтмәде, бары тик таягын ашаган термитлар гына. Ул егылып төшкәч, җеннәр белделәр, әгәр алар яшеренне белсәләр, хур итүче газапта калмаячаклар.

لَقَدْ كَانَ لِسَبَاٍ فِيْ مَسْكَنِهِمْ اٰيَةٌ ۚجَنَّتٰنِ عَنْ يَّمِيْنٍ وَّشِمَالٍ ەۗ كُلُوْا مِنْ رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗبَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَّرَبٌّ غَفُوْرٌ

laqad kāna lisaba'in fī maskanihim āyah(tun), jannatāni ‘ay yamīniw wa syimāl(in), kulū mir rizqi rabbikum wasykurū lah(ū), baldatun ṭayyibatuw wa rabbun gafūr(un).

Чыннан да, Саба халкы өчен аларның яшәгән җирендә (Аллаһының бөеклегенең) билгесе бар иде, ягъни уңда һәм сулда ике бакча, (аларга әйтелгәнчә): "Раббыгыз биргән ризыктан ашагыз һәм Аңа шөкер итегез. (Сезнең илегез) яхшы (уңайлы) ил, ә (Сезнең Аллаһыгыз) Гафу итүче Аллаһ".

فَاَعْرَضُوْا فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ وَبَدَّلْنٰهُمْ بِجَنَّتَيْهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَيْ اُكُلٍ خَمْطٍ وَّاَثْلٍ وَّشَيْءٍ مِّنْ سِدْرٍ قَلِيْلٍ

fa a‘raḍū fa arsalnā ‘alaihim sailal-‘arimi wa baddalnāhum bijannataihim jannataini żawātai ukulin khamṭiw wa aṡliw wa syai'im min sidrin qalīl(in).

Ләкин алар баш тарттылар, шуңа күрә Без аларга каты су селен җибәрдек һәм ике бакчаларын ачы җимешле ике бакча, бер атсл агачы һәм берничә сидр агачы белән алыштырдык.

ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِمَا كَفَرُوْاۗ وَهَلْ نُجٰزِيْٓ اِلَّا الْكَفُوْرَ

Żālika jazaināhum bimā kafarū, wa hal nujāzī illal-kafūr(a).

Шулай итеп, көферлекләре өчен аларны җәзалыйбыз, һәм җәзаны без бары тик иң каты көферләргә генә бирәбез.

وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَا قُرًى ظَاهِرَةً وَّقَدَّرْنَا فِيْهَا السَّيْرَۗ سِيْرُوْا فِيْهَا لَيَالِيَ وَاَيَّامًا اٰمِنِيْنَ

wa ja‘alnā bainahum wa bainal-qural-latī bāraknā fīhā quran ẓāhirataw wa qaddarnā fihas-sair(a), sīrū fīhā layāliya wa ayyāman āminīn(a).

Без алар (Сәбә халкы) белән бәрәкәтле иткән җирләр (Сьям) арасында берничә күрше ил ясадык һәм шул җирләр арасында юл араларын билгеләдек. Бу җирләрдә төнлә дә, көндез дә имин йөрегез.

فَقَالُوْا رَبَّنَا بٰعِدْ بَيْنَ اَسْفَارِنَا وَظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَ وَمَزَّقْنٰهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

fa qālū rabbanā bā‘id baina asfārinā wa ẓalamū anfusahum fa ja‘alnāhum aḥādīṡa wa mazzaqnāhum kulla mumazzaq(in), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Алар: "Ий Раббыбыз, безнең сәфәребезне ерак кыл", - диделәр һәм (ягъни) үзләренә золым иттеләр. Без аларны сөйләшеп утыручы тема кылдык һәм җир белән тигезләдек. Чыннан да, бу эштә сабыр итүче һәм шөкер итүче һәркем өчен (Аллаһның кодрәтенә) дәлилләр бар.

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).

Әлбәттә, шайтан аларны үзенең ялган сүзләренең хаклыгына ышандыра алды, һәм алар аңа иярделәр, мөэминнәрнең бер өлешенә генә иярделәр.

وَمَا كَانَ لَهٗ عَلَيْهِمْ مِّنْ سُلْطَانٍ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يُّؤْمِنُ بِالْاٰخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِيْ شَكٍّ ۗوَرَبُّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ ࣖ

wa mā kāna lahū ‘alaihim min sulṭānin illā lina‘lama may yu'minu bil-ākhirati mimman huwa minhā fī syakk(in), wa rabbuka ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

Алар өстеннән (шайтанның) көче җитмәс, ләкин Без аны ахырәткә ышанган кешеләр белән аның турында шикләнүчеләрне аеру өчен генә. Синең Раббың һәрнәрсәне саклаучы.

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِۚ لَا يَمْلِكُوْنَ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِ وَمَا لَهُمْ فِيْهِمَا مِنْ شِرْكٍ وَّمَا لَهٗ مِنْهُمْ مِّنْ ظَهِيْرٍ

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnillāh(i), lā yamlikūna miṡqāla żarratin fis-samāwāti wa lā fil-arḍi wa mā lahum fīhimā min syirkiw wa mā lahū minhum min ẓahīr(in).

(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Аллаһтан башка илаһ дип санаган нәрсәләрегезне чакырыгыз! Аларның күктә һәм җирдә зарра кадәр көчләре юк, һәм аларның күкләрне һәм җирне яратуда бернинди катнашы да юк, һәм аларның берсе дә Аңа ярдәмче түгел".

وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

Аның шәфәгате (ярдәме) бары тик Ул рөхсәт иткән кешеләр өчен генә файдалы. Шуңа күрә йөрәкләреннән курку киткәч, алар: "Раббыгыз нәрсә әйтте?" - дип сорыйлар. Алар: "(Сүзләр) хак", - дип җавап бирделәр, һәм Ул - Иң Югары, Иң Бөек.

۞ قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۙوَاِنَّآ اَوْ اِيَّاكُمْ لَعَلٰى هُدًى اَوْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qul may yarzuqukum minas-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), wa innā au iyyākum la‘alā hudan au fī ḍalālim mubīn(in).

(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Сезгә күктән һәм җирдән кем ризык бирә?" "Аллаһ", - дип әйт, әлбәттә, без яки сез (мөшрикләр) дөреслектә яки ачык адашуда булырбыз.

قُلْ لَّا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّآ اَجْرَمْنَا وَلَا نُسْـَٔلُ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul lā tus'alūna ‘ammā ajramnā wa lā nus'alu ‘ammā ta‘malūn(a).

Әйт: "Без эшләгән эшләр өчен сез җаваплы булмассыз, һәм без дә сезнең эшләгән эшләрегез өчен җаваплы түгелбез", - дип.

قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِالْحَقِّۗ وَهُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيْمُ

qul yajma‘u bainanā rabbunā ṡumma yaftaḥu bainanā bil-ḥaqq(i), wa huwal-fattāḥul-‘alīm(u).

Әйт: "Раббыбыз безне барыбызны да бер урынга җыяр, аннары арабызда гаделлек белән хөкем итәр. Ул һәрнәрсәне хөкем итүче һәм һәрнәрсәне белүче".

قُلْ اَرُوْنِيَ الَّذِيْنَ اَلْحَقْتُمْ بِهٖ شُرَكَاۤءَ كَلَّا ۗبَلْ هُوَ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

qul arūniyal-lażīna alḥaqtum bihī syurakā'a kallā, bal huwallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

Әйт: "Аңа нинди тиңдәшләр ясап гыйбадәт кылганыгызны миңа күрсәтегез, бу мөмкин түгел! Чынлыкта, Ул – кодрәтле һәм хикмәт иясе булган Аллаһ."

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Без сине (Мухәммәд пәйгамбәрне) барлык кешеләргә генә сөенеч бирүче һәм куркытучы итеп җибәрдек, ләкин күп кешеләр белмиләр.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Алар әйттеләр: "Әгәр дөрес сөйләүчеләрдән булсагыз, бу вәгъдә кайчан була?"

قُلْ لَّكُمْ مِّيْعَادُ يَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُوْنَ عَنْهُ سَاعَةً وَّلَا تَسْتَقْدِمُوْنَ ࣖ

qul lakum mī‘ādu yaumil lā tasta'khirūna ‘anhu sā‘ataw wa lā tastaqdimūn(a).

Әйт: "Сезгә вәгъдә ителгән көн (Кыямәт көне) бар, сез аның кичектерелүен яки тизләтелүен бер мизгелгә дә сорый алмыйсыз".

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).

Иман китермәгән кешеләр әйттеләр: "Без бу Коръәнгә дә, алдагы китапларга да ышанмыйбыз", – дип. Әгәр син залимнәрнең Раббылары хозурына куелгач, кайберләренең сүзне икенчесенә кайтарып әйтерләрен күрсәң, зәгыйфь кешеләр тәкәбберләнгән кешеләргә: "Әгәр сез булмасагыз, без иман китерер идек", – диләр.

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ

qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).

Тәкәбберләр зәгыйфь саналганнарга: "Сезгә туры юл килгәннән соң, без сезне туры юлга күндерүдән тыйдыкмы? (Юк!) Чынлыкта, сез үзегез гөнаһлы кешеләрсез", - диләр.

وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Зәгыйфь саналганнар тәкәбберләргә әйтәләр: "(Юк!) Чынлыкта, бу сезнең төнлә дә, көндез дә алдавыгыз, сез безне Аллаһка ышанмаска һәм Аңа тиңдәш булырга чакырганда", - диләр. Алар газапны күргәч үкенделәр. Без ышанмаучыларның муеннарына богаулар салдык. Алар җәзаланмыйлар, фәкать кылган гамәлләре өчен генә.

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّذِيْرٍ اِلَّا قَالَ مُتْرَفُوْهَآ ۙاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

wa mā arsalnā min qaryatim min nażīrin illā qāla mutrafūhā, innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

Һәм Без бер илгә кисәтүче пәйгамбәр җибәргән саен, (шул илнең) бай тормышында яшәүче кешеләр: "Без синең пәйгамбәр буларак әйткәннәреңне тулысынча инкяр итәбез", - диделәр.

وَقَالُوْا نَحْنُ اَكْثَرُ اَمْوَالًا وَّاَوْلَادًاۙ وَّمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

wa qālū naḥnu akṡaru amwālaw wa aulādā(n), wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

Һәм алар әйттеләр: "Безнең малыбыз һәм балаларыбыз (синнән) күбрәк, һәм безгә җәза бирелмәячәк".

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdiru wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Әйт: "Чыннан да, Раббым теләгән кешесенә ризыкны киң итә һәм (теләгән кешесенә) тарый, ләкин күпчелек кеше белми".

وَمَآ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ بِالَّتِيْ تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفٰىٓ اِلَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًاۙ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَزَاۤءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوْا وَهُمْ فِى الْغُرُفٰتِ اٰمِنُوْنَ

wa mā amwālukum wa lā aulādukum bil-latī tuqarribukum ‘indanā zulfā illā man āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), fa'ulā'ika lahum jazā'uḍ-ḍi‘fi bimā ‘amilū wa hum fil-gurufāti āminūn(a).

Сезне Безгә якынайта торган нәрсә сезнең малларыгыз һәм балаларыгыз түгел, ләкин иман китереп изге гамәлләр кылган кешеләр, кылган гамәлләре өчен икеләтә әҗер алырлар, һәм алар җәннәттә иминлектә һәм иминлектә булырлар.

وَالَّذِيْنَ يَسْعَوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْعَذَابِ مُحْضَرُوْنَ

wal-lażīna yas‘auna fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika fil-‘ażābi muḥḍarūn(a).

Безнең аятьләребезгә каршы торырга һәм (Безнең җәзабызны) көчсезләндерергә тырышучылар, әлбәттә, җәзага тартылачаклар.

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

Әйт: "Чынлыкта, Раббым бәндәләреннән теләгән бәндәсенә ризыкны киң итә һәм чикли." Сез нәрсә генә сарыф итсәгез дә, Аллаһ аның ризыгын тулысынча кире кайтара, һәм Ул иң яхшы ризык бирүче.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ يَقُوْلُ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اَهٰٓؤُلَاۤءِ اِيَّاكُمْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘an ṡumma yaqūlu lil-malā'ikati ahā'ulā'i iyyākum kānū ya‘budūn(a).

Аллаһ аларның барын да бер урынга җыярга җыенган көнне фәрештәләргә: "Алар сезгә элек гыйбадәт кылдылармы?" - дип сорады.

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ اَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُوْنِهِمْ ۚبَلْ كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ الْجِنَّ اَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُّؤْمِنُوْنَ

qālū subḥānaka anta waliyyunā min dūnihim, bal kānū ya‘budūnal-jinna akṡaruhum bihim mu'minūn(a).

Фәрештәләр җавап бирделәр: "Сиңа бөеклек. Син безнең яклаучыбыз, алар түгел; чынлыкта алар җенгә гыйбадәт кылдылар; күбесе җенгә ышана".

فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعًا وَّلَا ضَرًّا ۗوَنَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

fal-yauma lā yamliku ba‘ḍukum liba‘ḍin naf‘aw wa ḍarrā(n), wa naqūlu lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażāban-nāril-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

Бүген сезнең кайберләрегез бер-берегезгә файда да, зыян да китерә алмыйсыз. Залимнәргә: "Сез ялганлаган җәһәннәм газабын татыгыз", – дидек.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Аларга ачык аятьләребез укылгач, алар әйттеләр: "Бу кеше сезне ата-бабаларыгыз гыйбадәт кылган нәрсәдән тыюдан башка бернәрсә дә теләми", - дип, һәм әйттеләр: "Бу (Коръән) - уйлап чыгарылган ялганнан башка нәрсә түгел". Һәм кәферләргә хаклык (Коръән) килгәч, хаклык турында әйттеләр: "Бу ачык сихердән башка нәрсә түгел".

وَمَآ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ كُتُبٍ يَّدْرُسُوْنَهَا وَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَّذِيْرٍۗ

wa mā ātaināhum min kutubiy yadrusūnahā wa mā arsalnā ilaihim qablaka min nażīr(in).

Һәм Без аларга укыган китапларны бирмәдек һәм синнән элек аларга (Мөхәммәд пәйгамбәр) куркытучы да җибәрмәдек.

وَكَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۙ وَمَا بَلَغُوْا مِعْشَارَ مَآ اٰتَيْنٰهُمْ فَكَذَّبُوْا رُسُلِيْۗ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

wa każżabal-lażīna min qablihim, wa mā balagū mi‘syāra mā ātaināhum fakażżabū rusulī, fakaifa kāna nakīr(i).

Әүвәлгеләр (рәсүлләрне) ялганладылар, ләкин алар (Мәккә кяферләре) әле үзләреннән алдагыларга Без биргән нигъмәтләрнең уннан бер өлешен дә алмаган иделәр, ләкин алар Минем рәсүлләремне ялганладылар. Минем газабымның нәтиҗәләре нинди начар икәнен күрегез!

۞ قُلْ اِنَّمَآ اَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍۚ اَنْ تَقُوْمُوْا لِلّٰهِ مَثْنٰى وَفُرَادٰى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوْاۗ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ لَّكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيْدٍ

qul innamā a‘iẓukum biwāḥidah(tin), an taqūmū lillāhi maṡnā wa furādā ṡumma tatafakkarū, mā biṣāḥibikum min jinnah(tin), in huwa illā nażīrul lakum baina yadai ‘ażābin syadīd(in).

Әйт: "Мин сезне бер генә нәрсә белән кисәтергә телим, ягъни Аллаһка (ихлас күңелдән) икешәрләп яки аерым-аерым йөзегез, аннары (Мөхәммәд турында) уйлагыз. Дустыгыз һич тә акылдан язган түгел. Ул сезгә каты җәза алдыннан кисәтүдән башка нәрсә түгел."

قُلْ مَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

qul mā sa'altukum min ajrin fahuwa lakum, in ajriya illā ‘alallāh(i), wa huwa ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

(Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Мин сездән нәрсә сорасам да, шул сезнең өчен. Минем әҗерем Аллаһтан гына, һәм Ул һәрнәрсәне белә".

قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَقْذِفُ بِالْحَقِّۚ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

qul inna rabbī yaqżifu bil-ḥaqq(i), ‘allāmul-guyūb(i).

Әйт: "Дөреслектә, Раббым хакны ача. Ул яшерен нәрсәләрне дә белә".

قُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيْدُ

qul jā'al-ḥaqqu wa mā yubdi'ul-bāṭilu wa mā yu‘īd(u).

Әйт: "Хакыйкать килде, һәм ялган башланмас һәм кабатланмас (һәм кабатланмас)."

قُلْ اِنْ ضَلَلْتُ فَاِنَّمَآ اَضِلُّ عَلٰى نَفْسِيْۚ وَاِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوْحِيْٓ اِلَيَّ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ سَمِيْعٌ قَرِيْبٌ

qul in ḍalaltu fa'innamā aḍillu ‘alā nafsī, wa inihtadaitu fabimā yūḥī ilayya rabbī, innahū samī‘un qarīb(un).

Әйт: "Әгәр мин адашсам, үземә адашкан булырмын, әгәр мин туры юлга күнелсәм, бу Раббым миңа вәхий иткән нәрсә аркасындадыр. Ул, әлбәттә, ишетүче һәм якын".

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذْ فَزِعُوْا فَلَا فَوْتَ وَاُخِذُوْا مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍۙ

wa lau tarā iż fazi‘ū falā fauta wa ukhiżū mim makānin qarīb(in).

Әгәр син аларны (кияү көнендә) куркудан гаҗәп хәлдә күрсәң, ничек каты булыр иде, алар кача алмаслар, һәм алар якын урыннан (җәһәннәмгә алып кителерләр),

وَّقَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖۚ وَاَنّٰى لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ

wa qālū āmannā bih(ī), wa annā lahumut-tanāwusyu mim makānim ba‘īd(in).

һәм (ул вакытта) алар: "Без Аңа иман китердек", - диделәр, ләкин алар ерактан (иманга) ничек ирешә алалар?

وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ

wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).

Алар моннан элек тә Аллаһуга ышанмадылар, һәм ерак булган яшерен нәрсәләрне дә ялганлыйлар иде.

وَحِيْلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُوْنَۙ كَمَا فُعِلَ بِاَشْيَاعِهِمْ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا فِيْ شَكٍّ مُّرِيْبٍ ࣖ

wa ḥīla bainahum wa baina mā yasytahūn(a), kamā fu‘ila bi'asy-yā‘ihim min qabl(u), innahum fī syakkim murīb(in).

Алар белән аларның теләкләре арасына пәрдә корылды, элеккегеләргә дә шундый ук фикердә булган кешеләргә дә пәрдә ясалды, әлбәттә, алар тирән шикләнүдә иделәр.