Q.S Әс-Саффат (اَلصَّافَّات) - 182 Шигырьләр саны

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

Саф-саф булып йөрүче (фәрештәләр төркеме) белән ант итеп,

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

чын күңелдән комачаулый торган (тирә-юньдәгеләр) хакына,

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

кисәтүне укыган (төркем) хакына,

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

Әлбәттә, сезнең Аллаһыгыз, әлбәттә, бер генә.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

Ул – Аллаһ күкләрнең, җирнең, алар арасындагы һәрнәрсәнең Раббысы һәм кояш чыгучының Раббысы.

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

Чыннан да, Без дөнья күкләрен (якын) йолдызлар белән бизәдек.

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

Һәм (Без аны) һәр фәсыйк шайтаннан сакладык,

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

Алар (шайтаннар) фәрештәләрнең сүзләрен ишетә алмыйлар һәм һәр яктан ташлар белән аталар,

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

аларны куып чыгарырга, һәм алар мәңгелек җәзага дучар булачаклар,

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

(Шайтан) урласа да, аны янып торган йолдыз куып җитәр.

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

Шуңа күрә алардан (Мәккә мөшрикләреннән) сора: "Аларны булдыру авырракмы, әллә Без бар иткән нәрсәме?" Чыннан да, Без аларны балчыктан яраттык.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

Хәтта син дә (аларның буйсынмауларына) гаҗәпләндең, һәм алар (сине) хурладылар.

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

Һәм аларга кисәтү бирелсә дә, алар аны тыңламыйлар.

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

Әгәр алар (Аллаһның бөеклегенең) бер билгесен күрсәләр, аны көләләр.

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

Һәм алар әйттеләр: "Бу чын сихердән башка нәрсә түгел."

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

Әгәр без үлеп, туфрак һәм сөяк булсак, безнең яңадан терелүебез дөресме?

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

һәм безнең элеккеге бабаларыбыз да (тереләчәкме)?”

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

Син (Мөхәммәд пәйгамбәр): "Әйе, һәм сез хурлыкка төшәчәксез", – дип әйт.

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

Димәк, терелү бер генә кычкыру белән булачак; һәм алар аны шунда ук күрерләр.

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

Һәм әйттеләр: "Без ни шәп! (Каш инде) бу үч алу көне булса иде", – дип.

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

Бу - сез кайчандыр кире каккан карарның көне.

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

(Фәрештәгә боерык бирелде): "Залимнәрне, аларның хезмәттәшләрен һәм алар гыйбадәт кылган нәрсәләрне бер урынга куегыз,

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

Аллаһтан башка, аларга җәһәннәм юлын күрсәт.

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

Аларны (ял итү урынында) тоткарлагыз, әлбәттә, алардан соралачаклар,

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

"Нигә булышмыйсың?"

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

Хәтта ул көнне дә алар (Аллаһ карарына) буйсындылар.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

Һәм кайберләре бер-берсенә каршы торып, бер-берсе белән бәхәсләштеләр.

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

Чыннан да, аларның (иярүчеләре) (башлыкларына): "Сез безгә уң яктан килдегез", - диделәр.

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

(Аларның җитәкчеләре) җавап бирделәр: "(Юк), бәлки сез ышанучы түгелсез,

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

безнең сезнең өстегездә бернинди көчебез дә юк, ләкин сез чиктән чыгучы кешеләрсез.

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

Шуңа күрә Аллаһының хөкеме (җәзасы) безгә килүе урынлы; без, һичшиксез, (ул җәзаны) тоярбыз.

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

Шулай итеп, без сезне адаштырдык, әлбәттә, без үзебез адашканнарбыз".

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

Шулай итеп, ул көнне алар бергәләп җәзаны татачаклар.

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

Чыннан да, Без гөнаһ кылучыларга шулай мөгамәлә итәбез.

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

Чыннан да, аларга "Лә иләһә илләллаһ" (Аллаһтан башка илаһ юк) дип әйтелгәч, алар мактандылар,

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

Алар әйттеләр: "Әйә без җенләнгән шагыйрь аркасында гыйбадәтебезне ташлыйкмы?"

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

Хәтта ул (Мөхәммәд галәйһиссәләм) хаклык белән килеп, (алдагы) рәсүлләрне акласа да.

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

Чыннан да, сез, әлбәттә, авыртулы җәза тоярсыз.

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Сезгә, әлбәттә, кылган гамәлләрегез өчен генә җәза бирелерсез.

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

ләкин Аллаһның (гөнаһтан) пакьләнгән коллары,

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

алар билгеләнгән бәхеткә ирешәләр,

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

(атап әйткәндә) җимешләр. Алар хөрмәтле затлардыр,

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

ләззәт тулы күкләрдә,

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

(алар) диваннарда йөзгә-йөз утырдылар.

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

Аларга җәннәт чишмәсеннән су белән тутырылган касәләр таратылды,

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

(Төсе) саф ак, аны эчкән кешеләргә тәмле.

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

Анда аларны исертә торган бернәрсә дә юк, һәм алар аннан исермиләр дә.

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

Алар янында күзләрен башкага тыя торган матур күзле (кызлар) бар.

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

әйтерсең алар яхшы каралган йомыркалар кебек.

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

Аннары алар сөйләшкәндә бер-берсенә карап тордылар.

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

Аларның берсе әйтте: "Чынлыкта, минем бервакыт (дөньяда) бер дустым бар иде,

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

ул әйтте: "Син чыннан да (киямәт көнен) раслаучыларданмы?"

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

Әгәр без үлеп туфрак һәм сөяк булсак, чыннан да үч алу өчен (тереләчәкбезме?"

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

Ул: "(Дустымны) карап чыгарга телисеңме?" - диде.

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

(Муса) аңа карады һәм аны ялкынлы ут уртасында күрде.

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

Ул әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, син миңа зыян китерергә яздың."

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

Әгәр Раббымның рәхмәте булмаса, мин, әлбәттә, (җәһәннәмгә) сөрелергә тиешле кешеләр арасында булыр идем".

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

Алайса, без үлмәячәкбезме?

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

Әгәр безнең үлемебез (бу дөньяда) беренчесе булмаса һәм без (ахыр дөньяда) җәзаланмасак?”

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Чыннан да, бу чыннан да зур җиңү.

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

Мондый (җиңү) өчен, хәйрия эшләренә сәләтле булганнар хәйрия эшләсеннәр.

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

(Җәннәт ризыгы) ризык хәерлерәкме, әллә заккум агачымы?

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

Чыннан да, Без аны (заккум агачын) залимнәр өчен җәза итеп ясадык.

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

Чыннан да, ул җәһәннәм тирәнлегеннән чыккан агачтыр,

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

Чәчәкләр шайтан башлары кебек.

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

Шулай итеп, алар аны (агач җимешен) ашыйлар һәм корсакларын аның җимешләре (заккум) белән тутыралар.

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

Аннары, чыннан да, (заккум җимешен) ашаганнан соң, алар бик кайнар су белән кушылган эчемлек алдылар.

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

Аннары аларның кайту урыны, һичшиксез, Җәһимнең җәһәннәме булачак.

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

Чыннан да, алар ата-бабаларын хата хәлендә таптылар,

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

аннары алар (ата-бабаларының) эзләреннән барырга ашыктылар.

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

Һәм әлбәттә, алардан (Корәештән) элек тә күпләр адашканнар иде.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

һәм, әлбәттә, Без аларга (Аллаһуның хөкемен белмәгән кешеләр) куркытучы пәйгамбәрләр җибәрдек.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

Инде кисәтелгән кешеләрнең ахырына игътибар итегез,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Аллаһның (гөнаһтан) пакьләнгән коллары гына.

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

Һәм әлбәттә, Нух безгә дога кылды, без, әлбәттә, доганы кабул итүчеләрнең иң яхшысы.

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

Без аны һәм аңа ияргән кешеләрне зур бәладән коткардык.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

Һәм Без аның балаларын һәм оныкларын үз токымнарын дәвам иттерүче кешеләр кылдык.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

Нухка аннан соң килгәннәр арасында мактаулы сүзләр калдырдык.

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

"Без Нухка бөтен дөньяда муллык бирдек."

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Әлбәттә, Без изгелек кылучыларны әнә шулай бүләклибез.

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Әлбәттә, ул Безнең мөэмин колларыбыздан.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Соңра калганнарын суга батырып һәлак иттек.

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

Һәм, әлбәттә, Ибраһим дә үз төркемендә иде (Нух пәйгамбәр иде).

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

(Исегезгә төшерегез) ул Раббысына саф күңел белән килгән вакытын,

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(исеңдә тот) ул атасына һәм халкына әйтте: "Сез нәрсәгә гыйбадәт кыласыз?"

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

Аллаһтан башка гыйбадәт кылучылар белән ялганны телисезме?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

Шулай итеп, сез бөтен дөньяларның Ходайы турында нәрсә уйлыйсыз?

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

Аннары ул йолдызларга карады,

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

аннары ул (Ибраһим): "Чыннан да, мин авырыйм", - диде.

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

Аннары алар аңардан читкә борылып киттеләр.

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

Аннары Ибраһим аларның потлары янына тыныч кына барды; аннары: "Ни өчен ашамыйсыз?" – диде.

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

Нигә җавап бирмисең?”

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

Аннары ул аларга (бөтләргә) карап, уң кулы белән сукты.

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

Шуннан соң алар (аның халкы) аның янына йөгереп килделәр.

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

Ул (Ибраһим) әйтте: "Сез үзегез ясаган сыннарга гыйбадәт кыласызмы?

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

Ләкин сезне дә, сезнең эшләгән эшләрегезне дә Аллаһ яратты.

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

Алар әйттеләр: "Ибраһимне яндырыр өчен бина ясагыз, аннары аны ялкынлы утка ташлагыз".

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

Алар аны (яндыру белән) алдамакчы булдылар, (ләкин Аллаһ аны коткарды), аннары Без аларны хур кешеләр иттек.

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

Ул (Ибраһим) әйтте: "Мин Раббым янына барырга тиеш, Ул мине юл күрсәтер."

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

И Раббым, миңа тәкъва кешеләрдән (балалар) бир!"

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

Шулай итеп, Без аңа сабыр итүче бала (Исмаил) белән сөенеч бирдек.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

Ул аның белән бергә эшләргә сәләтле булгач, (Ибраһим) әйтте: "Ий углым, мин сине суямын дип төш күрдем. Кара ни уйлыйсың?" (Исмаил) әйтте: "Ий атам! Ни боерылган булсаң, шуны эшлә! Аллаһ теләсә, мине сабыр итүчеләрдән табарсың".

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

Шулай итеп, икесе дә буйсынгач, Ибраһим үз улын (Аллаһ әмерен үтәр өчен) гыйбадәтханәсенә салды.

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

Шуннан соң Без аңа кычкырдык: "Ий Ибраһим!

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

дөресен әйтсәң, син бу хыялны акладың." Чыннан да, Без изгелек кылучыларны шулай бүләклибез.

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

Чыннан да, бу чыннан да чын сынау.

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

Һәм Без баланы зур корбан итеп коткардык.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

Ибраһимгә аннан соң килгәннәр арасында (мактау сүзләрен) калдырдык.

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

"Ибраһимга уңышлар телим."

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

Шулай итеп, Без изге гамәлләр кылучыларны изгеләндерәбез.

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Әлбәттә, ул Безнең мөэмин колларыбыздан.

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Һәм Без аңа изгеләрдән булган пәйгамбәр Исхакның (туган көне) белән сөенеч бирдек.

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

Без аңа һәм Исхакка нигъмәтләр бирдек, һәм аларның нәселеннән булган кешеләр арасында изге гамәлләр кылучылар да, ачыктан-ачык үзләренә золым итүчеләр дә бар.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

Һәм, әлбәттә, Без Муса белән Һарунга пәйгамбәрлек бирдек.

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

Без аларны һәм аларның өммәтләрен зур бәладән коткардык,

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

һәм Без аларга ярдәм бирдек, шуның өчен алар җиңделәр.

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

Вә Без аларга һәрберсенә ачык китап бирдек,

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

һәм икесенә дә туры юлны күрсәттек.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

Һәм без икесенә дә алардан соң килгәннәр арасында (мактау сүзләрен) мәңгеләштердек,

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

"Муса белән Һарунга уңышлар телим."

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Шулай итеп, Без изге гамәлләр кылучыларны изгеләндерәбез.

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Әлбәттә, алар икесе дә Безнең мөэмин колларыбыздан.

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

Һәм, әлбәттә, Ильяс, чыннан да, рәсүлләрнең берсе иде.

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

(Исегездә тотыгыз), ул үз халкына: "Ни өчен сез тәкъва түгелсез?" – диде.

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

Иң яхшы яратучыларны (Аллаһны) ташлап, Бәгългә табыныргамы?

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

(Ягъни) Аллаһ сезнең Раббыгыз һәм элеккеге ата-бабаларыгызның Раббысыдыр?”

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

Алар (Ильяс)ны ялганга тоттылар, аннары алар (җәһәннәмгә) сөрелерләр,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

(Гөнаһлардан) пакь булган Аллаһ коллары гына,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

Ильяска аннан соң килгәннәр арасында мәңгеләштердек (мактауны).

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

"Ильяска тынычлык булсын."

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

Шулай итеп, Без изге гамәлләр кылучыларны изгеләндерәбез.

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

Әлбәттә, ул Безнең мөэмин колларыбыздан.

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

Һәм, әлбәттә, Лут пәйгамбәр дә иде.

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

(Исегезгә төшерегез) Без аны һәм аның белән бергә булган барлык кешеләрне коткарган вакытыбызны

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

(Шәһәрдә) яшәүчеләр белән бергә бер карт хатын (аның хатыны) гына.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Соңра калган кешеләрне һәлак иттек.

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

Һәм, әлбәттә, сез (Мәккә халкы) иртән аларның (калганнарының) яныннан үтәчәксез.

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

һәм төнлә. Ни өчен син аңламыйсың?

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

Һәм, әлбәттә, Юныс пәйгамбәр дә иде,

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

(исеңдә тот) ул йөк тулы корабка йөгергәндә,

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

аннары ул тигез исәпкә алынды һәм ул (тигез исәпкә) оттыручыларның берсе булып чыкты.

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

Шулай итеп, аны зур балык хурлыклы хәлдә йотып җибәргән.

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

Шуңа күрә, әгәр ул Аллаһка күп зикер кылучылардан булмаса,

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

әлбәттә, ул (балыкның) карынында Кыямәт көненә кадәр калыр.

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

Соңра аны авыру хәлендә коры җиргә ташладык.

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

Аннары аңа кабак төреннән бер агач үстердек.

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

Без аны йөз мең яки аннан да күбрәк кешегә җибәрдек,

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

шуңа күрә алар иман китерделәр, һәм Без аларга билгеле бер вакытка кадәр рәхәтлек бирәбез.

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

(Мөхәммәд пәйгамбәрдән) сорагыз: "Кызлар сезнең Раббыгыз өченме, ә алар ир балалар өченме?"

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

Яки Без фәрештәләрне кызлар сурәтендә халык кылдык, алар карап тордылармы?

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

Исегездә тотыгыз, алар үзләренең ялганнары арасында чыннан да әйтәләр:

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

"Аллаһуның баласы бар иде", – дип. Алар, әлбәттә, ялганчылар.

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

Ул (Аллаһ) кызларны малайлар урынына сайлыймы?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

Ни өчен син мондый? Ничек билгелисең?

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

Ни өчен син бу турыда уйламыйсың?

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

Яки сезнең ачык дәлилләрегез бармы?

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

(Әйе, әгәр дөрес сөйләүчеләрдән булсагыз) китабыгызны китерегез.

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

Алар Аллаһ (Аллаһ) белән җеннәр арасында насаб (гаилә) мөнәсәбәте урнаштырдылар. Әлбәттә, җеннәр үзләренең (җәһәннәмгә) сөрелергә тиешлеген белделәр,

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

Алар сыйфатлаган нәрсәләрдән Аллаһ пакьтер.

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Аллаһның (гөнаһтан) пакьләнгән коллары гына.

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

Әлбәттә, сез һәм сез гыйбадәт кылган нәрсәләр,

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

(кешене) Аллаһтан адаштыра алмас,

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

җәһәннәмгә эләгүчеләрдән башка, Җәһим.

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

Һәм безнең беребез дә (фәрештәләр) түгел, һәрберебезнең билгеле бер урыны бар,

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

һәм, әлбәттә, без һәрвакыт (Аллаһ әмерләрен үтәүдә) тәртиптә торабыз.

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

Һәм, әлбәттә, без (Аллаһка) тәсбих әйтүне дәвам итәбез.

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

Һәм, әлбәттә, алар (Мәккә кяферләре) әйттеләр:

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

"Әгәр безнең яныбызда (бу китаплардан) борынгыларга кадәр язылган китап булса,

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

Әлбәттә, без Аллаһның (гөнаһлардан) пакьләнәчәк коллары булачакбыз".

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

Ләкин, күрәсең, алар аны (Коръәнне) инкяр иттеләр; аннары соңрак белерләр (итагатьсезлекләренең нәтиҗәләрен).

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

Һәм, әлбәттә, Безнең вәгъдәбез рәсүлләр булып килгән колларыбыз өчен гамәлдә.

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

(аңа) алар, һичшиксез, ярдәм алачаклар.

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

Һәм, әлбәттә, Безнең гаскәребез җиңәчәк.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

(Ий Мөхәммәд,) билгеле бер вакытка кадәр алардан йөзеңне бушат.

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

Шулай итеп, Без изге гамәлләр кылучыларны изгеләндерәбез.

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

Әллә алар Безнең җәзабызның тизрәк килүен сорыйлармы?

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

Әгер аларның ишегалдына (газап) иңсә, куркытылганнар өчен таң бик яман булачак.

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

Һәм билгеле бер вакытка кадәр алардан йөз чөер.

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

Һәм күрсәт, аннары бер көнне алар (җәзасын) күрерләр.

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

Синең Раббыбыз, алар әйткән сүзләрнең асылының кодрәтле Раббысы, бөек!

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

Һәм рәсүлләргә уңышлар телим.

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Һәм барлык мактаулар да галәмнәрнең Раббысы Аллаһкадыр.