Q.S Әз-Зәрият (اَلذَّارِيَات) - 60 Шигырьләр саны

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

Тузанны очырып китә торган (җил) белән ант итәм,

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

һәм (яңгыр) булган болытлар,

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

һәм җиңел йөзә торган (кораблар),

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

һәм эшләрне бүлеп бирүче (фәрештәләр),

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

дөреслектә, сезгә вәгъдә ителгән нәрсә хак булырга тиеш,

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

һәм, әлбәттә, (җаза көне) киләчәк.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

юллары булган күк белән ант итәм,

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

чыннан да, сез чыннан да төрле фикерләрдә,

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

аннан (Коръәннән һәм Рәсүлдән) йөз чөерде, алар йөз чөерелгәннәр.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

Күп ялган сөйләүчеләргә ләгънәт төшсен,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(атап әйткәндә) наданлыкка һәм гафләткә чумган кешеләр,

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

Алар: "Хыямәт көне кайчан?" – дип сорадылар.

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(Гаеп көне) аларның җәһәннәм утында җәзаланачак көне.

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(Аларга әйтелде:) "Газабыгызны татыгыз! Бу сез элек тизрәк сораган җәзадыр".

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Әлбәттә, тәкъва мөэминнәр җәннәтләрдә һәм чишмәләрдә булырлар.

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

Алар Аллаһ биргәнне алдылар. Чөнки моннан элек алар изгелек кылучы кешеләр иде.

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

алар төнлә бик аз йоклыйлар;

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

һәм төн ахырында алар (Аллаһтан) гафу сорадылар.

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

Һәм аларның малларында сораучы ярлылар өчен дә, сорамаучы ярлылар өчен дә хокуклар бар.

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

Җирдә ышанучылар өчен (Аллаһның бөеклегенә) дәлилләр бар,

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

һәм үзегездә дә (шулай ук) бар. Әллә күрмисезме?

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

Күктә сезнең ризыгыгыз һәм сезгә вәгъдә ителгән нәрсәләр (сәбәпләре) бар.

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

Күкләр һәм җир Раббысы белән ант итәм, әлбәттә, сез вәгъдә иткән нәрсә, әлбәттә, сез әйткәнчә булачак.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

(Мөхәммәд пәйгамбәр) сиңа Ибраһим пәйгамбәрнең мактаулы кунаклары (фәрештәләре) турындагы хәбәр килдеме?

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(Исегездә тотыгыз) алар аның янына кергәч һәм "Сәләмән" (исәнмесез), Ибраһим (галәйһиссәлам) "Сәләмән" (исәнмесез) диде. (Алар) ул белмәгән кешеләр иде.

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

Ул (Ибраһим) яшерен рәвештә гаиләсе белән очрашырга китте, аннары симез (кыздырылган) бозау итен алып килде,

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

аннары ул аларга ризык бирде (ләкин алар ашарга теләмәделәр). Ибраһим: "Ни өчен ашамыйсыз?" - диде.

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

Ибраһим алардан куркып калды. Алар: "Курыкма", – диделәр, һәм аңа тәкъва бала (Исхак) белән сөенеч бирделәр.

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

Аннары хатыны кычкырып (гаҗәпләнеп) килде һәм үз йөзенә суга һәм әйтте: "(Мин) бала тапмый торган карчыкмын".

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Алар әйттеләр: "Раббың шулай әйтте. Чыннан да, Ул – хикмәт иясе һәм һәрнәрсәне белүче".

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

Ул (Ибраһим) әйтте: "Ий илчеләр, сезнең мөһим эшегез нинди?"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

Алар әйттеләр: "Дөреслектә, без гөнаһлы кешеләргә (Лут халкына) җибәрелдек,

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

аларны туфрактан (каты) ташлар белән сугып үтерербез дип,

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

чиктән чыгучыларны һәлак итү өчен Раббың тарафыннан билгеләнгән".

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

Аннары Без анда (Лут халкы җирендә) булган мөэминнәрне чыгардык.

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

Шуңа күрә без ул җирдә (җирдә) мөселманнар йортыннан башка бернәрсә дә тапмадык. (Лут)

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

Һәм Без ул җирдә (шул җирдә) авыртулы газаптан курыккан кешеләр өчен галәмәт калдырдык.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

Муса пәйгамбәрдә (Аллаһның кодрәтенә дәлилләр бар иде), без аны Фиргавенгә чын могҗизалар белән җибәргәндә.

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

Ләкин ул (Фиргаун) һәм аның гаскәре йөз чөерделәр һәм: "Ул сихерче яки җенләнгән", - диделәр.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

Без аны һәм аның гаскәрен газапладык, аннары аларны диңгезгә ташладык, хур итеп.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

Һәм (һәм) Гад халкының хикәятендә дә искә алына, без аларга җимергеч җил җибәрдек,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(Җил) бәрелгән бернәрсәне дә калдырмый, ләкин аны тузан кебек итә.

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

Һәм Сәмуд халкының хикәясендә, аларга: "Билгеләнгән вакытка кадәр файдаланыгыз", – диелде.

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

Соңра алар Раббыларының әмеренә каршы тәкәбберләнделәр, һәм аларны яшен сукты, алар еланга карап торган вакытларында.

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

Шуңа күрә алар тора алмадылар һәм ярдәм дә алмадылар,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

һәм аннан элек Нух пәйгамбәрнең өммәтен һәлак иттек, чөнки алар бик явыз кешеләр иде.

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

Һәм Без күкне Үз көчебез белән бина кылдык, һәм аны, әлбәттә, киң кылдык.

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

Һәм Без җирне түшәдек, аннары (Без) иң яхшы түшәлгән нәрсәләр.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

Һәм без һәрнәрсәне парлы итеп яраттык, шаять сез (Аллаһның бөеклеген) искә алырсыз.

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Шуңа күрә Аллаһка (итагать итәргә) ашыкыгыз! Мин сезне Аллаһтан ачык куркытучымын.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Аллаһтан башка илаһлар ясамагыз! Мин сезгә Аллаһтан ачык кисәтүмен.

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

Шулай итеп, алардан алдагыларга бер пәйгамбәр килсә, алар (аның халкы): "Ул сихерче яки җенле", - диделәр.

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

Алар бер-берсенә әйткән сүзләре турында киңәшләшәләрме? Чынлыкта, алар чиктән чыга торган халык.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

Алардан йөзеңне бор, һәм син шелтәләнмәссең.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

Һәм куркытып торыгыз, чөнки куркыту мөэминнәр өчен файдалы.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

Мин җеннәрне һәм кешеләрне Миңа гыйбадәт кылсыннар өчен генә яраттым.

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

Мин алардан ризык теләмим һәм Мине ризыкландыруларын да теләмим.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

Чыннан да, Аллаһ – ризык бирүче, көч иясе һәм көчле.

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

Әлбәттә, залимнәр өчен дә үз дусларының (элеккеге) өлешенә охшаган өлеш бар, шуңа күрә алар Миннән ашыктырмасыннар!

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

Шулай итеп, вәгъдә ителгән көндә (Кыямәт көнендә) ышанмаучыларга кайгы!