Q.S Я-Син (يس) - 83 Шигырьләр саны

يٰسۤ ۚ

yā sīn.

Ясин

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

Хикмәт тулы Коръән белән ант итеп әйтәмен,

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

Әлбәттә, син (Мөхәммәд пәйгамбәр) рәсүлләрдән.

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(ул) туры юлда,

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

(вәхи итеп) Бөек һәм Рәхимле Аллаһ тарафыннан җибәрелгән,

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

ата-бабалары куркытылмаган, ләкин үзләре дә гафил булган кавемне куркытмаклыгың өчен.

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

Әлбәттә, аларның күбесенә (иман китермәгәннәре өчен) вәгъдә ителгән (җәзап) булачак.

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

Әлбәттә, Без аларның муеннарына богаулар кылдык, аннары кулларын иякләренә күтәрдек, алар (башларын) өскә карадылар.

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

Һәм Без аларның алларыннан да, артларыннан да пәрдә ясадык, һәм күзләрен йомдык, шуңа күрә алар күрмәделәр.

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

Алар өчен бертигездер, әгәр аларны куркытсаң да, куркытмасаң да, алар һич иман китермәсләр.

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

Син, әлбәттә, кисәтүләргә иярергә теләүчеләрне һәм Аллаһтан курыккан кешеләрне генә куркытасың, хәтта Аны күрмәсәләр дә. Аларга ярлыкау һәм күркәм әҗер белән сөенеч бир.

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

Әлбәттә, Без үлеләрне тергезәбез, аларның кылган эшләрен һәм калдырган эзләрен язып барабыз. Һәм һәрнәрсәне ачык китапта (Ләвх-Мәхфузда) тупладык.

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

Аларга, шәһәр кешеләренә, пәйгамбәрләр килгән вакытта, мисал китер.

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

Без аларга ике пәйгамбәр җибәргәндә, алар икесен дә ялганладылар, аннары Без аларны өченче илче белән куәтләдек, һәм өчәү: "Без сезгә җибәрелгәннәр", - диделәр.

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

Алар (җир халкы) әйттеләр: "Сез безнең кебек кешеләр генә, һәм Аллаһ Тәгалә бернәрсә дә иңдермәде, сез ялганчылар гына."

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

Алар әйттеләр: "Раббыбыз белә, без сезгә (Аның) илчеләребез.

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

Безнең бурычыбыз - (Аллаһның әмерләрен) ачык итеп җиткерү генә".

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

Алар әйттеләр: "Тәхкыйк без синең аркаңнан бәла-каза кичердек. Әгәр син (безне чакыруыңны) туктатмасаң, без сине ташлар белән атарбыз һәм син бездән каты газаплар тоярсың".

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

(Илчеләр) әйттеләр: "Сезнең бәла-казагыз үзегезнең сәбәпле. Сезгә кисәтү бирелгәнгә күрәме? Юк, сез чиктән чыга торган кавемсез", – дип.

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

Һәм шәһәр читеннән бер кеше ашыгып: "Әй, халкым! Илчеләргә иярегез", - диде.

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

Сездән хак сорамаучы кешеләргә иярегез, алар туры юлга күнелгәннәр.

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

Мине яраткан Аллаһка гыйбадәт кылмаска минем бернинди сәбәбем юк, һәм сез Аңа гына кайтарылачаксыз.

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

Ни өчен мин Аннан башка илаһларга гыйбадәт кылырга тиеш? Әгәр Рәхмәтле Аллаһ миңа бер бәла-каза теләсә, аларның ярдәме миңа файда бирмәс һәм алар мине коткара алмаслар.

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

Чынлыкта, әгәр мин моны эшләсәм, мин, әлбәттә, ачыктан-ачык ялгыш юлда булыр идем.

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

Мин сезнең Раббыгызга иман китердем, минем сүземне тыңлагыз!

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

(Аңа): "Җәннәткә кер", - диделәр. Ул (кеше): "Кавемем белсә, яхшы булыр иде", - диде.

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

Раббым мине ярлыкады һәм хөрмәтлеләрдән кылды."

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

Ул (үлгәннән) соң, Без аның халкына күктән гаскәр җибәрмәдек, һәм аны җибәрергә дә мохтаҗ булмадык.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

Аларга бер генә кычкырудан башка җәза бирелмәде; һәм алар шунда ук үлделәр.

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Бу хезмәтчеләр күпме үкенделәр, аларга хәбәрче килгән саен, алар аны гел мәсхәрәләделәр.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

Алар белмиләрме, без алардан элек күпме өммәтне һәлак иткәнебезне, аларның берсе дә аларга кире кайтмаганлыгын.

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Һәм һәрбер (кеше) Безнең хозурыбызга китерелер.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

Алар өчен үле (уңдырышсыз) җир - билге. Без җирне тергездек һәм аннан төрле ризыклар чыгардык, шуның белән алар ашадылар.

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

Һәм Без ул җирдә хөрмә һәм йөзем бакчаларын бар кылдык һәм ул бакчаларда чишмәләр агыздык.

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

җимешләреннән һәм үз куллары белән ясаган әйберләреннән ашасыннар өчен. Ни өчен алар шөкер итмиләр?

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

Җир үстергән нәрсәләрдән, кешеләрнең үзләреннән һәм алар белмәгән нәрсәләрдән бар нәрсәне парлы итеп яраткан Аллаһка һәр кимчелектән пакь.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

Алар өчен төн дә бер билге. Без көндезне төннән аердык, аннары алар шунда ук караңгылыкта калдылар.

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

һәм кояш үз орбитасында йөри. Бу – кодрәтле һәм һәрнәрсәне белүче Аллаһның карары.

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

Һәм Без ай өчен әйләнү урыны билгеләдек, ул (аның әйләнү урыны соңгы урынга җиткәч) иске бер төркем кебек кире кайтыр.

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Кояшның айга куып җитүе мөмкин түгел, һәм төннең көннән узып китүе мөмкин түгел. Һәрберсе үз орбитасы буенча әйләнә.

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

Алар өчен бер дәлил - Безнең аларның балаларын йөк төягән корабларда йөртүебез,

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

һәм Без алар өчен алар утыра торган нәрсәләргә охшаган башка транспорт чараларын да яраттык.

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

Әгәр Без теләсәк, аларны батып һәлак итәрбез. Шуңа күрә аларга ярдәмче табылмады һәм алар коткарылмадылар.

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

ләкин (Без аларны) Үзебездән зур рәхмәт белән һәм аларга билгеле бер вакытка кадәр файдаланырга мөмкинлек бирү өчен коткардык.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

Аларга: "Алдыгыздагы (дөньядагы) газаптан һәм киләчәк (ахирәт) җәзасыннан куркыгыз, шаять, рәхмәткә ирешерсез", - диелсә.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Һәм һәркайчан аларга Аллаһ аятьләреннән бер аять килсә, алар һәрвакыт ул аятьтән баш тарталар.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

Әгәр аларга: "Аллаһ сезгә биргән ризыклардан садака бирегез", - диелсә, имансызлар мөэминнәргә әйтәләр: "Әгәр Аллаһ теләсә, аларны ашатыр иде, шул кешеләрне безгә ризыкландыру дөресме? Сез ачык адашудасыз".

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Алар (кяферләр) әйттеләр: "Әгәр сез дөрес сөйләүчеләрдән булсагыз, вәгъдә (Кыямәт көне) кайчан булачак?"

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

Алар бер кычкыруны гына көтеп тордылар, ул кычкыру аларны сугыш вакытында юк итәр иде.

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

Шуңа күрә алар васыять яза алмыйлар һәм (шулай ук) гаиләләренә кайта алмыйлар.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

Аннары сур өрелде, һәм алар шунда ук каберләреннән (тере килеш) чыгып, Раббыларына киттеләр.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

Алар әйттеләр: "Безгә үкенеч! Безне түшәгебездән (кабердән) кем кузгатты?" Бу – рәхимле һәм рәсүлләренә тугры булган Аллаһ вәгъдә иткән нәрсә.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Бу кычкыру бер тапкыр гына булды, аннары алар барысы да Безнең хозурыбызга китерелделәр (хисап өчен).

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Шулай итеп, ул көндә беркемгә дә зыян килмәс, һәм сез кылган гамәлләрегез өчен генә җәза алынасыз.

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

Чыннан да, ул көндә җәннәт әһеле рәхәтләнеп ләззәтләнерләр.

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

Алар һәм аларның иптәшләре күләгәдә диваннарга сөялеп утырдылар.

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

Җәннәттә алар җимешләр һәм теләгән нәрсәләрен алачаклар.

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(Аларга), Рәхмәтле Аллаһтан сәлам буларак, "Сәлам" диелә.

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

Һәм (кяферләргә әйтелде): "Әй гөнаһлылар, бүген үзегезне (мөэминнәрдән) аерыгыз!

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Әй, Адәм балалары һәм оныклары, мин сезгә шайтанга гыйбадәт кылмагыз дип әмер бирмәдемме? Әлбәттә, шайтан сезнең өчен чын дошман.

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

һәм Миңа гыйбадәт кылыгыз, бу туры юлдыр.

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

Әлбәттә, ул (шайтан) сезнең күбегезне адаштырды. Әллә шуны аңламыйсызмы?

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

Бу сезгә алдан кисәтелгән җәһәннәм (җәһәннәм).

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

Бүген аңа керегез, чөнки сез аны инкяр итә идегез.

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

Бүген Без аларның авызларын ябабыз, куллары Безнең белән сөйләшер, һәм аяклары кылган эшләре турында шаһитлек бирерләр.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

Әгәр теләсәк, аларның күзләрен суырып алыр идек, алар юлны табар өчен йөгерерләр иде. Әмма алар ничек күрә алырлар?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

Әгәр Без теләсәк, аларның сурәтләрен алыштырыр идек, алар инде йөри дә, кире кайта да алмаслар иде.

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

Әгәр без аның гомерен озайтсак, аны баштан ук үлгәнче кайтарырбыз. Ни өчен алар аңламыйлар?

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

Без аңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) шигырь өйрәтмәдек һәм аңа шигырь туры килми иде. Коръән ачык дәрес һәм китаптан башка нәрсә түгел.

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

ул (Мөхәммәд галәйһиссәләм) тереләргә (үзенең йөрәгенә) кисәтү ясасын һәм кәферләр өчен хөкем (азаб) чынга ашсын өчен.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

Һәм алар күрмиләрме, Без алар өчен Үз кодрәтебез белән яраткан хайваннардан хайваннар халык кылдык, һәм алар аларга хакимлек итәләр.

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

Һәм Без аларны (хайваннарны) аларга буйсындырдык, кайберләрен атланып йөрү өчен, кайберләрен ашау өчен.

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

Һәм алар аннан төрле файдалар һәм эчемлекләр алалар. Ни өчен алар рәхмәтле түгелләр?

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

Һәм алар ярдәм алыр өчен Аллаһтан башка гамәлләрне кабул итәләр.

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

Алар (бутлар) аларга ярдәм итә алмадылар, хәтта аларны сакларга әзерләнгән гаскәр булсалар да.

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

(Ий Мөхәммәд, аларның сүзләре сине кайгыртмасын.) Чыннан да, Без аларның яшергән һәм ачык кылган эшләрен беләбез.

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

Һәм кеше белмиме, Безнең аны бер тамчы судан халык кылганыбызны, һәм ул ачык дошман булып чыкканын?

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

Һәм ул безгә мисаллар китерде, ләкин бу хәлнең сәбәбен онытты: "Ватык сөякләрне кем тергезер?"

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

Әйт (Мөхәммәд галәйһиссәләм): "Аны тергезүче - аны башта бар кылган Аллаһ. Ул барлык мәхлукатны да белүче."

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

Ул (Аллаһ) сезнең өчен яшел агачтан ут ясый, аннары сез аннан (ут) яндыгыз."

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Күкләрне һәм җирне бар итүче Аллаһ, аларның җимерелгән гәүдәләрен яңадан булдырырга кадир түгелме? Әлбәттә, Ул – Барлыкка Китерүче һәм Белүче.

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

Әлбәттә, Ул берәр нәрсәне теләгәндә, ул нәрсәгә фәкать "Бул!" – дип әйтер, ул нәрсә булачак.

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

Шуңа күрә һәрнәрсәгә хуҗа булган Аллаһ һәр кимчелектән пакь, һәм сез Аңа кайтарылачаксыз.