Q.S العلاق (اَلْعَلَق) - 19 تعداد آیات

اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِيْ خَلَقَۚ

iqra' bismi rabbikal-lażī khalaq(a).

بخوان به نام پروردگارت که آفرید

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍۚ

khalaqal-insāna min ‘alaq(in).

او انسان را از لخته خونی آفرید.

اِقْرَأْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُۙ

iqra' wa rabbukal-akram(u).

بخوان، و پروردگارت بسیار والاست،

الَّذِيْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ

allażī ‘allama bil-qalam(i).

آن که با قلم آموخت.

عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۗ

‘allamal-insāna mā lam ya‘lam.

او به انسان آنچه را نمی‌دانست آموخت.

كَلَّآ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىٓ ۙ

kallā innal-insāna layaṭgā.

هرگز! به‌راستی انسان سرکشی می‌کند

اَنْ رَّاٰهُ اسْتَغْنٰىۗ

ar ra'āhustagnā.

وقتی خود را بی‌نیاز می‌بیند.

اِنَّ اِلٰى رَبِّكَ الرُّجْعٰىۗ

inna ilā rabbikar-ruj‘ā.

به‌راستی بازگشت (تو) تنها به سوی پروردگارت است.

اَرَاَيْتَ الَّذِيْ يَنْهٰىۙ

ara'aital-lażī yanhā.

چه می‌گویی درباره کسی که بازمی‌دارد؟

عَبْدًا اِذَا صَلّٰىۗ

‘abdan iżā ṣallā.

بنده‌ای را هنگامی که نماز می‌گزارد

اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىٓۙ

ara'aita in kāna ‘alal-hudā.

چه می‌گویی اگر او (که از نماز بازداشته شده) بر هدایت باشد

اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۗ

au amara bit-taqwā.

یا به تقوا فرمان دهد؟

اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ

ara'aita in każżaba wa tawallā.

چه می‌گویی اگر او (که بازمی‌دارد) تکذیب کند و روی بگرداند؟

اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۗ

alam ya‘lam bi'annallāha yarā.

آیا او نمی‌داند که خدا می‌بیند (همه اعمالش را)؟

كَلَّا لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ ەۙ لَنَسْفَعًاۢ بِالنَّاصِيَةِۙ

kallā la'il lam yantah(i), lanasfa‘am bin-nāṣiyah(ti).

هرگز! اگر او دست نکشد

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ

nāṣiyatin kāżibatin khāṭi'ah(tin).

پیشانی آن که تکذیب‌کننده و نافرمان است.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهٗۙ

falyad‘u nādiyah(ū).

پس بگذار گروهش را فرا بخواند (برای یاری)

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ

sanad‘uz-zabāniyah(ta).

ما نیز زبانیه (فرشتگان عذاب) را فرا خواهیم خواند

كَلَّاۗ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ࣖ

kallā, lā tuṭi‘hu wasjud waqtarib.

هرگز! از او اطاعت نکن؛ و سجده کن و به خدا نزدیک شو.