Q.S در تور (اَلطُّور) - 49 تعداد آیات

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

سوگند به کوه (سینا)،

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

و سوگند به کتاب نوشته‌شده،

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

بر صفحاتی گشوده،

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

و سوگند به بیت‌المعمور (کعبه)،

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

و سوگند به سقف برافراشته (آسمان)،

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

و سوگند به دریای پرامواج،

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

به‌راستی عذاب پروردگارتان رخ خواهد داد،

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

هیچ‌چیز نمی‌تواند آن را بازدارد،

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

در روزی که آسمان به شدت متزلزل می‌شود،

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آیند (و جابه‌جا می‌شوند).

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

پس در آن روز وای بر حال تکذیب‌کنندگان،

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

کسانی که در باطل (گناه) بازی می‌کنند،

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

در آن روز با شدت به سوی جهنم رانده می‌شوند.

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(به آنها گفته شود): «این همان جهنمی است که آن را تکذیب می‌کردید.»

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

آیا این جادوست؟ یا شما نمی‌بینید؟

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

وارد آن شوید (و سوزش آتشش را بچشید)؛ چه صبر کنید چه نکنید، برایتان یکسان است؛ شما تنها برای آنچه کرده‌اید جزا داده می‌شوید.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

به‌راستی پرهیزگاران در باغ‌ها و نعمت‌ها هستند،

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

آنها از آنچه پروردگارشان به آنها داده شادمان‌اند، و پروردگارشان آنها را از عذاب جهنم حفظ کرده است.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(به آنها گفته شود): «به خاطر آنچه کرده‌اید، با لذت بخورید و بیاشامید.»

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

آنها بر تخت‌هایی ردیف‌شده تکیه زده‌اند، و ما حوریانی با چشمان زیبا به آنها همسر داده‌ایم.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

و کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان در ایمان از آنها پیروی کردند، فرزندانشان را به آنها ملحق می‌کنیم، و از پاداش اعمال (نیک) آنها چیزی کم نمی‌کنیم. هر کس به آنچه کرده است گروگان است.

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

و به آنها میوه‌ها و گوشت‌هایی از هر نوع که بخواهند، افزون می‌دهیم.

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(در بهشت) جام‌هایی به یکدیگر می‌دهند که نه سخنی بیهوده در آن است و نه گناهی.

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

و در اطرافشان جوانانی برای خدمت به آنها می‌گردند، گویی مرواریدهایی محفوظ‌اند.

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

و برخی از آنها رو به یکدیگر کرده، با هم گفت‌وگو می‌کنند.

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

می‌گویند: «ما پیش‌تر، در میان خاندانمان از (عذاب) می‌ترسیدیم.

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

پس خدا بر ما منت نهاد و ما را از عذاب جهنم حفظ کرد.

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

ما از پیش او را پرستش می‌کردیم. اوست که بسیار نیکوکار و مهربان است.»

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

پس (ای محمد) هشدار ده، زیرا به نعمت پروردگارت نه کاهن هستی و نه دیوانه.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

یا می‌گویند: «او شاعری است که منتظر بدبختی‌اش هستیم.»

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

بگو (ای محمد): «منتظر باشید! من نیز با شما از منتظرانم.»

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

آیا عقل‌هایشان به آنها (این اتهامات) را فرمان می‌دهد، یا آنها قومی سرکش‌اند؟

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

یا می‌گویند: «او (قرآن را) خود ساخته است.» خیر! آنها ایمان ندارند.

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

پس اگر راست می‌گویند، مانند آن (قرآن) بیاورند.

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

آیا آنها بدون مبدأ خلق شده‌اند، یا خودشان خالق (خود) هستند؟

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

یا آنها آسمان‌ها و زمین را آفریده‌اند؟ خیر، آنها یقین ندارند.

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

یا گنجینه‌های پروردگارت نزد آنهاست، یا آنها فرمانروایان‌اند؟

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

یا نردبانی (به آسمان) دارند که (اسرار غیب را) می‌شنوند؟ پس شنونده‌شان با دلیلی آشکار بیاید.

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

یا برای او دختران است و برای شما پسران؟

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

یا (ای محمد) از آنها پاداشی می‌خواهی که زیر بار بدهی سنگین شده‌اند؟

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

یا دانش غیب نزد آنهاست که آن را می‌نویسند؟

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

یا قصد فریب دارند؟ اما کافران خودشان فریب‌خورده‌اند.

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

یا خدایی جز خدا دارند؟ خدا منزه است از آنچه شریک او می‌سازند.

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

و اگر تکه‌هایی از آسمان فروافتاده ببینند، می‌گویند: «ابرهای متراکم است.»

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

پس آنها را واگذار تا روزی که با (عذاب) خود روبه‌رو شوند.

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

روزی که نیرنگشان هیچ سودی برایشان ندارد و یاری نمی‌شوند.

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

و به‌راستی برای ستمگران عذابی جز این است، اما بیشترشان نمی‌دانند.

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

و (ای محمد) برای فرمان پروردگارت شکیبا باش، زیرا تو در حمایت ما هستی، و هنگامی که برمی‌خیزی با ستایش پروردگارت تسبیح گوی.

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

و در بخشی از شب و هنگام غروب ستارگان (هنگام سحر) او را تسبیح گوی.