Q.S البلد (اَلْبَلَد) - 20 تعداد آیات

لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lā uqsimu bihāżal-balad(i).

سوگند به این شهر (مکه)

وَاَنْتَ حِلٌّۢ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

wa anta ḥillum bihāżal-balad(i).

و تو (محمد) که در این شهر ساکنی

وَوَالِدٍ وَّمَا وَلَدَۙ

wa wālidiw wa mā walad(a).

و سوگند به (رابطه) پدر و فرزندش.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ

laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).

به‌راستی ما انسان را در رنج و سختی آفریدیم.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ

ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).

آیا او (انسان) گمان می‌کند که هیچ‌کس بر او تسلط ندارد؟

يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ

yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).

او می‌گوید: «من مال فراوانی خرج کرده‌ام.»

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ

ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).

آیا او گمان می‌کند که هیچ‌کس او را ندیده است؟

اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ

alam naj‘al lahū ‘ainain(i).

آیا ما برای او دو چشم قرار ندادیم؟

وَلِسَانًا وَّشَفَتَيْنِۙ

wa lisānaw wa syafatain(i).

و زبان و دو لب؟

وَهَدَيْنٰهُ النَّجْدَيْنِۙ

wa hadaināhun-najdain(i).

و او را به دو راه (نیکی و بدی) هدایت کردیم؟

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ۖ

falaqtaḥamal-‘aqabah(ta).

اما او راه دشوار و سربالایی را نپیمود.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْعَقَبَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-‘aqabah(tu).

و آیا می‌دانی راه دشوار چیست؟

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fakku raqabah(tin).

(آن) آزاد کردن بنده (از بردگی) است

اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ

au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).

یا غذا دادن در روز قحطی

يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ

yatīman żā maqrabah(tin).

به یتیمی که خویشاوند است

اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ

au miskīnan żā matrabah(tin).

یا به مسکینی که بسیار فقیر است.

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ

Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).

سپس او از جمله کسانی باشد که ایمان آوردند و یکدیگر را به صبر و مهربانی سفارش کردند.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِۗ

ulā'ika aṣḥābul-maimanah(ti).

آنان (مؤمنان و سفارش‌کنندگان) گروه راستین‌اند.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا هُمْ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِۗ

wal-lażīna kafarū bi'āyātinā hum aṣḥābul-masy'amah(ti).

و کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، گروه چپ‌اند.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ ࣖ

‘alaihim nārum mu'ṣadah(tun).

آنان در آتشی محصور و بسته هستند.