Q.S الغاشیه (اَلْغَاشِيَة) - 26 تعداد آیات
(غاشیه)
قاری
صوت ترتیل
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ الْغَاشِيَةِۗ
hal atāka ḥadīṡul-gāsyiyah(ti).
آیا خبر (روز قیامت) به تو رسیده است؟
وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ خَاشِعَةٌ ۙ
wujūhuy yauma'iżin khāsyi‘ah(tun).
در آن روز چهره‌های بسیاری سرافکنده و خوارند،
عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ۙ
‘amilatun nāṣibah(tun).
(زیرا) سخت کار کرده و خسته شده‌اند،
تَصْلٰى نَارًا حَامِيَةً ۙ
taṣlā nāran ḥāmiyah(tan).
آنان به آتشی بسیار سوزان وارد می‌شوند،
تُسْقٰى مِنْ عَيْنٍ اٰنِيَةٍ ۗ
tusqā min ‘ainin āniyah(tin).
از چشمه‌ای بسیار داغ به آن‌ها نوشانده می‌شود.
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ اِلَّا مِنْ ضَرِيْعٍۙ
laisa lahum ṭa‘āmun illā min ḍarī‘(in).
برای آن‌ها جز از درخت خاردار غذایی نیست،
لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِيْ مِنْ جُوْعٍۗ
lā yusminu wa lā yugnī min jū‘(in).
که نه فربه می‌کند و نه گرسنگی را برطرف می‌سازد.
وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاعِمَةٌ ۙ
wujūhuy yauma'iżin nā‘imah(tun).
در آن روز چهره‌های بسیاری شاداب و درخشان‌اند،
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ۙ
lisa‘yihā rāḍiyah(tun).
از تلاش خود خشنودند،
فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ
fī jannatin ‘āliyah(tin).
(آنان) در بهشتی والا قرار دارند،
لَّا تَسْمَعُ فِيْهَا لَاغِيَةً ۗ
lā tasama‘u fīhā lāgiyah(tan).
که در آن سخنی بیهوده نمی‌شنوی.
فِيْهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ۘ
fīhā ‘ainun jāriyah(tun).
در آن‌جا چشمه‌ای جاری است.
فِيْهَا سُرُرٌ مَّرْفُوْعَةٌ ۙ
fīhā sururum marfū‘ah(tun).
در آن‌جا تخت‌هایی برافراشته است،
وَّاَكْوَابٌ مَّوْضُوْعَةٌ ۙ
wa akwābum mauḍū‘ah(tun).
و جام‌هایی در دسترس قرار داده شده،
وَّنَمَارِقُ مَصْفُوْفَةٌ ۙ
wa namāriqu maṣfūfah(tun).
و بالش‌هایی که به ترتیب چیده شده‌اند،
وَّزَرَابِيُّ مَبْثُوْثَةٌ ۗ
wa zarābiyyu mabṡūṡah(tun).
و فرش‌هایی که گسترده شده‌اند.
اَفَلَا يَنْظُرُوْنَ اِلَى الْاِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْۗ
afalā yanẓurūna ilal-ibili kaifa khuliqat.
آیا به شتران نگاه نمی‌کنند که چگونه آفریده شده‌اند؟
وَاِلَى السَّمَاۤءِ كَيْفَ رُفِعَتْۗ
wa ilas-samā'i kaifa rufi‘at.
و به آسمان که چگونه برافراشته شده است؟
وَاِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْۗ
wa ilal-jibāli kaifa nuṣibat.
و به کوه‌ها که چگونه برپا شده‌اند؟
وَاِلَى الْاَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْۗ
wa ilal-arḍi kaifa suṭiḥat.
و به زمین که چگونه گسترانده شده است؟
فَذَكِّرْۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُذَكِّرٌۙ
fa żakkir, innamā anta mużakkir(un).
پس تذکر ده، زیرا تو تنها پنددهنده‌ای،
لَّسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍۙ
lasta ‘alaihim bimusaiṭir(in).
تو بر آن‌ها تسلط نداری،
اِلَّا مَنْ تَوَلّٰى وَكَفَرَۙ
illā man tawallā wa kafar(a).
مگر کسی که روی گرداند و کفر ورزد،
فَيُعَذِّبُهُ اللّٰهُ الْعَذَابَ الْاَكْبَرَۗ
fa yu‘ażżibuhullāhul-‘ażābal-akbar(a).
که خدا او را با عذابی بزرگ مجازات خواهد کرد.
اِنَّ اِلَيْنَآ اِيَابَهُمْ
inna ilainā iyābahum.
به‌راستی بازگشت آن‌ها به سوی ماست،
ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ࣖ
Ṡumma inna ‘alainā ḥisābahum.
و سپس به‌راستی حسابرسی آن‌ها بر عهده ماست.