Q.S الحمزه (اَلْهُمَزَة) - 9 تعداد آیات

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ

wailul likulli humazatil-lumazah(tin).

وای بر هر عیب‌جو و طعنه‌زن

ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ

allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).

که مال جمع می‌کند و آن را می‌شمارد

يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ

yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).

او (انسان) گمان می‌کند که مالش او را جاودانه می‌کند.

كَلَّا لَيُنْۢبَذَنَّ فِى الْحُطَمَةِۖ

kallā layumbażanna fil-ḥuṭamah(ti).

هرگز! او حتماً به (جهان) هُطمه پرتاب خواهد شد.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحُطَمَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥuṭamah(tu).

و آیا می‌دانی هُطمه چیست؟

نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ

nārullāhil-mūqadah(tu).

(یعنی) آتش (عذاب) الله که افروخته شده

الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ

allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).

که تا قلب‌ها را می‌سوزاند.

اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ

innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).

به راستی که آتش بر آنها مهر و موم شده است،

فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ

fī ‘amadim mumaddadah(tin).

(در حالی که آنها) به ستون‌های بلند بسته شده‌اند.