Q.S الانفطار (اَلْإِنْفِطَار) - 19 تعداد آیات

اِذَا السَّمَاۤءُ انْفَطَرَتْۙ

iżas-samā'unfaṭarat.

هنگامی که آسمان شکافته شود،

وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْۙ

wa iżal-kawākibuntaṡarat.

و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند،

وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْۙ

wa iżal-biḥāru fujjirat.

و هنگامی که دریاها به جوش آیند،

وَاِذَا الْقُبُوْرُ بُعْثِرَتْۙ

wa iżal-qubūru bu‘ṡirat.

و هنگامی که قبرها زیر و رو شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَاَخَّرَتْۗ

‘alimat nafsum mā qaddamat wa akhkharat.

(آنگاه) هر کس بداند چه کرده و چه واگذاشته است.

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيْمِۙ

yā ayyuhal-insānu mā garraka birabbikal-karīm(i).

ای انسان! چه چیز تو را نسبت به پروردگار بزرگوارت فریب داد،

الَّذِيْ خَلَقَكَ فَسَوّٰىكَ فَعَدَلَكَۙ

allażī khalaqaka fa sawwāka fa ‘adalak(a).

که تو را آفرید، سپس کامل کرد و (اندامت را) متعادل ساخت،

فِيْٓ اَيِّ صُوْرَةٍ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَۗ

fī ayyi ṣūratim mā syā'a rakkabak(a).

در هر شکلی که خواست، تو را ترکیب کرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُوْنَ بِالدِّيْنِۙ

kallā bal tukażżibūna bid-dīn(i).

هرگز چنین نیست! بلکه شما روز جزا را تکذیب می‌کنید.

وَاِنَّ عَلَيْكُمْ لَحٰفِظِيْنَۙ

wa inna ‘alaikum laḥāfiẓīn(a).

و به یقین برای شما (فرشتگانی) نگهبان هستند،

كِرَامًا كٰتِبِيْنَۙ

kirāman kātibīn(a).

که نزد خدا گرامی‌اند و (اعمال شما را) ثبت می‌کنند،

يَعْلَمُوْنَ مَا تَفْعَلُوْنَ

ya‘lamūna mā taf‘alūn(a).

آنان می‌دانند چه می‌کنید.

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍۙ

innal-abrāra lafī na‘īm(in).

به راستی که نیکوکاران در (بهشت پر از) نعمت‌اند،

وَّاِنَّ الْفُجَّارَ لَفِيْ جَحِيْمٍ

wa innal-fujjāra lafī jaḥīm(in).

و به راستی که بدکاران در دوزخ‌اند.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّيْنِ

yaṣlaunahā yaumad-dīn(i).

آنان در روز جزا به آن وارد می‌شوند.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَاۤىِٕبِيْنَۗ

wa mā hum ‘anhā bigā'ibīn(a).

و هرگز از آن (دوزخ) بیرون نمی‌آیند.

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا يَوْمُ الدِّيْنِۙ

wa mā adrāka mā yaumud-dīn(i).

و تو چه دانی روز جزا چیست؟

ثُمَّ مَآ اَدْرٰىكَ مَا يَوْمُ الدِّيْنِۗ

Ṡumma mā adrāka mā yaumud-dīn(i).

باز هم، تو چه دانی روز جزا چیست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۗوَالْاَمْرُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ࣖ

yauma lā tamliku nafsul linafsin syai'ā(n), wal-amru yauma'iżil lillāh(i).

روزی که هیچ کس برای دیگری هیچ قدرتی ندارد. و همه امور در آن روز در اختیار خداست.