ورود به اسلام، اینجا کلیک کنید
اسلام الحق: قرآن و حدیث
(اسلام حقیقی)

Q.S الانشقاق (اَلْإِنْشِقَاق) - 25 تعداد آیات

(انشقاق)

قاری

صوت ترتیل

1

اِذَا السَّمَاۤءُ انْشَقَّتْۙ

iżas-samā'unsyaqqat.

هنگامی که آسمان شکافته شود،


2

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

و از پروردگارش فرمان برد، و سزاوار است که فرمان برد،


3

وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ

wa iẓal-arḍu muddat.

و هنگامی که زمین هموار گردد،


4

وَاَلْقَتْ مَا فِيْهَا وَتَخَلَّتْۙ

wa alqat mā fīhā wa takhallat.

و آنچه در درونش است بیرون ریزد و خالی شود،


5

وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۗ

wa ażinat lirabbihā wa ḥuqqat.

و از پروردگارش فرمان برد، و سزاوار است که فرمان برد.


6

يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلٰقِيْهِۚ

yā ayyuhal-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan fa mulāqīh(i).

ای انسان! به‌راستی تو به‌سوی پروردگارت با کوشش فراوان می‌روی، پس او را ملاقات خواهی کرد.


7

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).

اما کسی که نامه اعمالش از سمت راستش به او داده شود،


8

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ

fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).

با حسابی آسان بررسی خواهد شد،


9

وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).

و شادمان به سوی خانواده‌اش (که هم‌باور او هستند) بازمی‌گردد.


10

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ

wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).

و اما کسی که نامه اعمالش از پشت سرش به او داده شود،


11

فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ

fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).

فریاد خواهد زد: «وای بر من!»


12

وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ

wa yaṣlā sa‘īrā(n).

و به آتشی سوزان (جهان) وارد خواهد شد.


13

اِنَّهٗ كَانَ فِيْٓ اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ

innahū kāna fī ahlihī masrūrā(n).

به‌راستی او پیش‌تر (در دنیا) در میان خانواده‌اش (که هم‌کافر او بودند) شادمان بود.


14

اِنَّهٗ ظَنَّ اَنْ لَّنْ يَّحُوْرَ ۛ

innahū ẓanna allay yaḥūr(a).

به‌راستی او گمان می‌کرد که هرگز (به سوی پروردگارش) بازنمی‌گردد.


15

بَلٰىۛ اِنَّ رَبَّهٗ كَانَ بِهٖ بَصِيْرًاۗ

balā, inna rabbahū kāna bihī baṣīrā(n).

نه چنین است، به‌راستی پروردگارش او را می‌دید.


16

فَلَآ اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ

falā uqsimu bisy-syafaq(i).

سوگند به شفق سرخ‌فام هنگام غروب،


17

وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ

wal-laili wa mā wasaq(a).

سوگند به شب و آنچه در بر می‌گیرد،


18

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

wal-qamari iżattasaq(a).

سوگند به ماه هنگامی که کامل (بدر) می‌شود،


19

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۗ

latarkabunna ṭabaqan ‘an ṭabaq(in).

به‌راستی شما مرحله به مرحله (در زندگی) پیش خواهید رفت.


20

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۙ

famā lahum lā yu'minūn(a).

پس چرا ایمان نمی‌آورند؟


21

وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُوْنَ ۗ ۩

wa iżā quri'a ‘alaihimul-qur'ānu lā yasjudūn(a).

و هنگامی که قرآن بر آن‌ها خوانده می‌شود، سجده نمی‌کنند،


22

بَلِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُكَذِّبُوْنَۖ

balil-lażīna kafarū yukażżibūn(a).

بلکه کافران آن را تکذیب می‌کنند.


23

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوْعُوْنَۖ

wallāhu a‘lamu bimā yū‘ūn(a).

و خدا بهتر می‌داند آنچه را که (در دل‌هایشان) پنهان می‌کنند.


24

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ

fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

پس به آن‌ها خبر عذابی دردناک را بده،


25

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند، که برایشان پاداشی بی‌پایان است.