Q.S عد دخان (اَلدُّخَان) - 59 تعداد آیات

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

حا، ميم.

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

سوگند به اين كتاب روشنگر.

اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ

innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).

ما آن را در مبارك شبى نازل كرديم. ما بيم‌دهنده بوده‌ايم.

فِيْهَا يُفْرَقُ كُلُّ اَمْرٍ حَكِيْمٍۙ

fīhā yufraqu kullu amrin ḥakīm(in).

در آن شب هر فرمانى بر حسب حكمت صادر مى‌شود،

اَمْرًا مِّنْ عِنْدِنَاۗ اِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَۖ

amram min ‘indinā, innā kunnā mursilīn(a).

فرمانى از جانب ما. و ما همواره فرستنده آن بوده‌ايم.

رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُۗ

raḥmatam mir rabbik(a), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

رحمتى است از جانب پروردگارت، و هر آينه او شنوا و داناست.

رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۘ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

اگر به يقين دريابيد، اوست پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست.

لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗرَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

نيست خدايى به جز او. زنده مى‌كند و مى‌ميراند. پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست.

بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ يَّلْعَبُوْنَ

bal hum fī syakkiy yal‘abūn(a).

نه، آنها همچنان به شك خويش دلخوشند.

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ

fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).

چشم انتظار روزى باش كه آسمان به آشكارا دود بياورد.

يَغْشَى النَّاسَۗ هٰذَا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yagsyan-nās(a), hāżā ‘ażābun alīm(un).

و آن دود همه مردم را در خود فروپوشد. و اين عذابى است دردآور.

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ اِنَّا مُؤْمِنُوْنَ

rabbanaksyif ‘annal-‘ażāba innā mu'minūn(a).

اى پروردگار ما، اين عذاب را از ما دور گردان كه ما ايمان آورده‌ايم.

اَنّٰى لَهُمُ الذِّكْرٰى وَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مُّبِيْنٌۙ

annā lahumuż-żikrā wa qad jā'ahum rasūlum mubīn(un).

كجا پند مى‌پذيرند؟ حال آنكه چون پيامبر روشنگر بر آنها مبعوث شد،

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوْا مُعَلَّمٌ مَّجْنُوْنٌۘ

Ṡumma tawallau ‘anhu wa qālū mu‘allamum majnūn(un).

از او رويگردان شدند و گفتند: ديوانه‌اى است تعليم يافته.

اِنَّا كَاشِفُوا الْعَذَابِ قَلِيْلًا اِنَّكُمْ عَاۤىِٕدُوْنَۘ

innā kāsyiful-‘ażābi qalīlan innakum ‘ā'idūn(a).

عذاب را اندكى بر مى‌داريم و شما باز به آيين خويش باز مى‌گرديد.

يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرٰىۚ اِنَّا مُنْتَقِمُوْنَ

yauma nabṭisyul baṭsyatal kubrā, innā muntaqimūn(a).

روزى آنها را به صولتى سخت فروگيريم، كه ما انتقام‌گيرنده‌ايم.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ كَرِيْمٌۙ

wa laqad fatannā qablahum qauma fir‘auna wa jā'ahum rasūlun karīm(un).

پيش از آنها قوم فرعون را آزموديم و پيامبرى بزرگوار نزدشان آمد،

اَنْ اَدُّوْٓا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌۙ

an addū ilayya ‘ibādallāh(i), innī lakum rasūlun amīn(un).

كه بندگان خدا را به من تسليم كنيد كه من پيامبرى امينم،

وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ

wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).

و نيز بر خدا برترى مجوييد، كه من با حجتى روشن نزد شما آمده‌ام،

وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ

wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).

و اگر بخواهيد بر من سنگ بزنيد، من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم،

وَاِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا لِيْ فَاعْتَزِلُوْنِ

wa il lam tu'minū lī fa‘tazilūn(i).

و اگر به من ايمان نمى‌آوريد، از من كنار گيريد.

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُوْنَ

fa da‘ā rabbahū anna hā'ulā'i qaumum mujrimūn(a).

پس پروردگارش را خواند كه: اينان مردمى مجرمند.

فَاَسْرِ بِعِبَادِيْ لَيْلًا اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَۙ

fa asri bi‘ibādī lailan innakum muttaba‘ūn(a).

بندگان مرا شب‌هنگام روانه كن تا از پى شما بيايند.

وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًاۗ اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُّغْرَقُوْنَ

watrukil-baḥra rahwā(n), innahum jundum mugraqūn(a).

دريا را آرام پشت سر گذار، كه آن سپاه غرق‌شدگانند.

كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

kam tarakū min jannātiw wa ‘uyūn(in).

بعد از خود چه باغها و چشمه‌سارها بر جاى گذاشتند،

وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍۙ

wa zurū‘iw wa maqāmin karīm(in).

و كشتزارها و خانه‌هاى نيكو،

وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِيْهَا فٰكِهِيْنَۙ

wa na‘matin kānū fīhā fākihīn(a).

و نعمتى كه در آن غرق شادمانى بودند.

كَذٰلِكَ ۗوَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَۚ

każālik(a), wa auraṡnāhā qauman ākharīn(a).

بدين‌سان بودند و ما آن نعمتها را به مردمى ديگر واگذاشتيم.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاۤءُ وَالْاَرْضُۗ وَمَا كَانُوْا مُنْظَرِيْنَ ࣖ

famā bakat ‘alaihimus-samā'u wal-arḍ(u), wa mā kānū munẓarīn(a).

نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه به آنها مهلت داده شد.

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۙ

wa laqad najjainā banī isrā'īla minal-‘ażābil-muhīn(i).

و ما بنى‌اسرائيل را از آن عذاب خواركننده رهانيديم:

مِنْ فِرْعَوْنَ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِيْنَ

min fir‘aun(a), innahū kāna ‘āliyam minal-musrifīn(a).

از فرعون برترى‌جوى گزافكار،

وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqadikhtarnāhum ‘alā ‘ilmin ‘alal-‘ālamīn(a).

و از روى علم بر اهل جهانشان برگزيديم.

وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ

wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).

و آياتى به آنها عطا كرديم كه در آن امتحانى آشكار بود.

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَيَقُوْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i layaqūlūn(a).

هر آينه اينان مى‌گويند:

اِنْ هِيَ اِلَّا مَوْتَتُنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِيْنَ

in hiya illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimunsyarīn(a).

پايان كار جز همين مرگ نخستين نيست و ما ديگربار زنده نمى‌شويم؛

فَأْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

و اگر راست مى‌گوييد، پدران ما را به جهان باز آوريد.

اَهُمْ خَيْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۙ وَّالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ اَهْلَكْنٰهُمْ اِنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

ahum khairun am qaumu tubba‘(in), wal-lażīna min qablihim, ahlaknāhum innahum kānū mujrimīn(a).

آيا اينان بهترند يا قوم تُبّع و كسانى كه پيش از آن قوم بودند؟ همه را هلاك كرديم كه مجرمان بودند.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ما اين آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازيچه نيافريده‌ايم.

مَا خَلَقْنٰهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

mā khalaqnāhumā illā bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

آنها را به حق آفريده‌ايم، ولى بيشترين نمى‌دانند.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيْقَاتُهُمْ اَجْمَعِيْنَ ۙ

inna yaumal-faṣli mīqātuhum ajma‘īn(a).

وعده‌گاه همه در روز داورى، قيامت است.

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ مَوْلًى عَنْ مَّوْلًى شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۙ

yauma lā yugnī maulan ‘am maulan syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود سودمند نباشد و از سوى كسى يارى نشوند.

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

illā mar raḥimallāh(u), innahū huwal-‘azīzur-raḥīm(u).

مگر كسى كه خدا بر او ببخشايد، زيرا اوست پيروزمند و مهربان.

اِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّوْمِۙ

inna syajarataz-zaqqūm(i).

هر آينه درخت زقّوم،

طَعَامُ الْاَثِيْمِ ۛ

°a‘āmul-aṡīm(i).

طعام گناهكاران است.

كَالْمُهْلِ ۛ يَغْلِيْ فِى الْبُطُوْنِۙ

kal-muhl(i), yaglī fil-buṭūn(i).

همانند مس گداخته در شكمها مى‌جوشد.

كَغَلْيِ الْحَمِيْمِ ۗ

kagalyil-ḥamīm(i).

همانند جوشيدن آب جوشان.

خُذُوْهُ فَاعْتِلُوْهُ اِلٰى سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِۙ

khużūhu fa‘tilūhu ilā sawā'il-jaḥīm(i).

بگيريدش و به سختى به ميان جهنمش بكشيد.

ثُمَّ صُبُّوْا فَوْقَ رَأْسِهٖ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيْمِۗ

Ṡumma ṣubbū fauqa ra'sihī min ‘azābil-ḥamīm(i).

و بر سرش آب جوشان بريزيد تا شكنجه شود.

ذُقْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْكَرِيْمُ

Żuq, innaka antal-‘azīzul-karīm(u).

بچش، كه تو پيروزمند و بزرگوارى.

اِنَّ هٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهٖ تَمْتَرُوْنَ

inna hāżā mā kuntum bihī tamtarūn(a).

اين همان چيزى است كه در آن شك مى‌كرديد.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ مَقَامٍ اَمِيْنٍۙ

innal-muttaqīna fī maqāmin amīn(in).

پرهيزگاران در جاى امنى هستند،

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

در باغها و چشمه‌سارها،

يَّلْبَسُوْنَ مِنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَقٰبِلِيْنَۚ

yalbasūna min sundusiw wa istabraqim mutaqābilīn(a).

لباسهايى از سندس و استبرق مى‌پوشند و روبه‌روى هم مى‌نشينند.

كَذٰلِكَۗ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍۗ

każālik(a), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

همچنين حورالعين را به همسريشان درآوريم.

يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ اٰمِنِيْنَۙ

yad‘ūna fīhā bikulli fākihatin āminīn(a).

در ايمنى هر ميوه‌اى را كه بخواهند مى‌طلبند.

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا الْمَوْتَ اِلَّا الْمَوْتَةَ الْاُوْلٰىۚ وَوَقٰىهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِۙ

lā yażūqūna fīhal-mauta illal-mautatal-ūlā, wa waqāhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

در آنجا طعم مرگ را نمى‌چشند، مگر همان مرگ نخستين. و آنها را خدا از عذاب جهنم نگه داشته است.

فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكَۚ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

faḍlam mir rabbika żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

اين بخششى است از جانب پروردگارت، و اين پيروزى بزرگى است.

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

fa innamā yassarnāhu bilisānika la‘allahum yatażakkarūn(a).

ما اداى سخن خويش بر زبان تو آسان كرديم، باشد كه پند گيرند،

فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُّرْتَقِبُوْنَ ࣖࣖ

fartaqib innahum murtaqibūn(a).

تو منتظر باش كه ايشان نيز منتظرند.