Q.S النجم (اَلنَّجْم) - 62 تعداد آیات

وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰىۙ

wan-najmi iżā hawā.

سوگند به ستاره هنگامی که غروب می‌کند،

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ

mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.

دوست شما (محمد) نه گمراه است و نه در اشتباه،

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى

wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.

و آنچه می‌گوید (قرآن) از هوس او نیست.

اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ

in huwa illā waḥyuy yūḥā.

آن جز وحی‌ای که به او نازل شده نیست،

عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ

‘allamahū syadīdul-quwā.

که توسط (جبرئیل) بسیار نیرومند به او آموخته شد،

ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ

Żū mirrah(tin), fastawā.

که دارای استواری است؛ پس (جبرئیل) با چهره اصلی (زیبا و پرشکوه) خود ظاهر شد

وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ

wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.

در حالی که در افق بلند بود.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ

Ṡumma danā fa tadallā.

سپس (به محمد) نزدیک شد و باز هم نزدیک‌تر شد،

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ

fa kāna qāba qausaini au adnā.

تا فاصله‌ای به اندازه دو کمان یا نزدیک‌تر.

فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ

fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.

پس وحی را که خدا نازل کرده بود به بنده‌اش (محمد) رساند.

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى

mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.

قلبش آنچه را دید تکذیب نکرد.

اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى

afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.

آیا (ای مشرکان مکه) می‌خواهید با او درباره آنچه دیده است مجادله کنید؟

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ

wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.

و به‌راستی او (محمد) او را (در چهره اصلی‌اش) در زمانی دیگر دید،

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى

‘inda sidratil-muntahā.

نزد سدرة المنتهی،

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ

‘indahā jannatul-ma'wā.

که بهشت اقامتگاه در نزدیکی آن است،

اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ

iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.

(محمد جبرئیل را دید) هنگامی که سدرة المنتهی را چیزی پوشانده بود.

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى

mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.

چشمش نه منحرف شد و نه از حد گذشت.

لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى

laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.

به‌راستی او برخی از بزرگ‌ترین نشانه‌های پروردگارش را دید.

اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى

afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.

آیا لات و عزّی را دیده‌اید؟

وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى

wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.

و منات، آن سومین را؟

اَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْاُنْثٰى

alakumuż-żakaru wa lahul-unṡā.

آیا برای شما نر است و برای او ماده؟

تِلْكَ اِذًا قِسْمَةٌ ضِيْزٰى

tilka iżan qismatun ḍīzā.

این تقسیم‌بندی‌ای ناعادلانه است.

اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ

in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.

آنها جز نام‌هایی نیستند که شما و پدرانتان به آنها داده‌اید، که خدا برایشان هیچ دلیلی نازل نکرده است. آنها جز گمان و هوس خود را پیروی نمی‌کنند، در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان به آنها رسیده است.

اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰىۖ

am lil-insāni mā tamannā.

آیا انسان آنچه را آرزو می‌کند به دست می‌آورد؟

فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُوْلٰى ࣖ

fa lillāhil-ākhiratu wal-ūlā.

آخرت و دنیا از آنِ خداست.

۞ وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِى السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اَنْ يَّأْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْضٰى

wa kam mim malakin fis-samāwāti lā tugnī syafā‘atuhum syai'an illā mim ba‘di ay ya'żanallāhu limay yasyā'u wa yarḍā.

و چه بسیار فرشتگان در آسمان‌ها که شفاعتشان هیچ سودی ندارد، مگر آنکه خدا اجازه دهد و برای کسی که بخواهد و راضی باشد.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ لَيُسَمُّوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ تَسْمِيَةَ الْاُنْثٰى

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati layusammūnal-malā'ikata tasmiyatal-unṡā.

به‌راستی کسانی که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را با نام‌های زنانه می‌نامند.

وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۚ

wa mā lahum bihī min ‘ilm(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓann(a), wa innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n).

و آنها هیچ دانشی درباره آن ندارند. جز گمان را پیروی نمی‌کنند، و گمان در برابر حقیقت هیچ سودی ندارد.

فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ

fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.

پس (ای محمد) از کسی که از یادآوری ما روی گردانده و جز زندگی دنیا را نمی‌خواهد، دوری کن.

ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِّنَ الْعِلْمِۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۙ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدٰى

Żālika mablaguhum minal-‘ilm(i), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bimanihtadā.

این حد دانش آنهاست. به‌راستی پروردگارت بهتر می‌داند چه کسی از راهش گمراه شده و چه کسی هدایت یافته است.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

و آنچه در آسمان‌ها و زمین است از آن خداست. تا به بدکاران بر اساس کردارشان جزا دهد و به نیکوکاران با پاداشی بهتر (بهشت) پاداش دهد.

اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ

allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.

کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌کنند، جز خطاهای کوچک. به‌راستی پروردگارت بسیار آمرزنده است. او شما را از زمانی که از خاک آفرید و هنگامی که جنینی در رحم مادرانتان بودید، می‌شناسد. پس خود را پاک نشمارید. او بهتر می‌داند چه کسی پرهیزگار است.

اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ

afa ra'aital-lażī tawallā.

آیا کسی را که (از قرآن) روی گردانده دیدی؟

وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى

wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.

و اندکی (از آنچه وعده داده) داد و بقیه را نگه داشت.

اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى

a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.

آیا او دانش غیب دارد که می‌تواند ببیند؟

اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى

am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.

یا آنچه در صحف موسی به او خبر داده نشده است؟

وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ

wa ibrāhīmal-lażī waffā.

و (صحف) ابراهیم که همیشه وعده‌هایش را به انجام می‌رساند؟

اَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۙ

allā taziru wāziratuw wizra ukhrā.

که هیچ گناهکاری بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد،

وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ

wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.

و اینکه انسان جز آنچه تلاش کرده به دست نمی‌آورد،

وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ

wa anna sa‘yahū saufa yurā.

و به‌راستی تلاشش به‌زودی به او نشان داده خواهد شد،

ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ

Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.

سپس به کامل‌ترین شکل پاداش داده می‌شود،

وَاَنَّ اِلٰى رَبِّكَ الْمُنْتَهٰىۙ

wa anna ilā rabbikal-muntahā.

و به‌راستی پایان همه چیز به سوی پروردگار توست،

وَاَنَّهٗ هُوَ اَضْحَكَ وَاَبْكٰى

wa annahū huwa aḍḥaka wa abkā.

و به‌راستی اوست که می‌خنداند و می‌گریاند،

وَاَنَّهٗ هُوَ اَمَاتَ وَاَحْيَاۙ

wa annahū huwa amāta wa aḥyā.

و به‌راستی اوست که می‌میراند و زنده می‌کند،

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ

wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

و به‌راستی اوست که جفت‌های نر و ماده را آفرید،

مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ

min nuṭfatin iżā tumnā.

از نطفه‌ای هنگامی که ریخته می‌شود،

وَاَنَّ عَلَيْهِ النَّشْاَةَ الْاُخْرٰىۙ

wa anna ‘alaihin nasy'atal-ukhrā.

و به‌راستی اوست که آفرینش دوباره (رستاخیز) را بر عهده دارد،

وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰى وَاَقْنٰىۙ

wa annahū huwa agnā wa aqnā.

و به‌راستی اوست که بی‌نیازی و دارایی می‌بخشد.

وَاَنَّهٗ هُوَ رَبُّ الشِّعْرٰىۙ

wa annahū huwa rabbusy-syi‘rā.

و به‌راستی او پروردگار ستاره شِعری است،

وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ

wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.

و به‌راستی او قوم عاد پیشین را نابود کرد،

وَثَمُوْدَا۟ فَمَآ اَبْقٰىۙ

wa ṡamūda famā abqā.

و قوم ثمود را، که هیچ‌کس را (زنده) باقی نگذاشت،

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

و پیش از آن قوم نوح را. به‌راستی آنها ستمگرترین و سرکش‌ترین بودند.

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ

wal-mu'tafikata ahwā.

و شهر (قوم لوط) را با طوفان واژگون کرد،

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ

fa gasysyāhā mā gasysyā.

پس آن را با (ویرانه‌هایی) که بر آن فرو ریخت، پوشاند.

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰى

fa bi'ayyi ālā'i rabbika tatamārā.

پس کدامین نعمت پروردگارت را هنوز شک داری؟

هٰذَا نَذِيْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰى

hāżā nażīrum minan-nużuril-ūlā.

این (محمد) یکی از هشداردهندگان پیشین است.

اَزِفَتِ الْاٰزِفَةُ ۚ

azifatil-āzifah(tu).

آنچه نزدیک است (قیامت) نزدیک‌تر شده است.

لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ كَاشِفَةٌ ۗ

laisa lahā min dūnillāhi kāsyifah(tun).

جز خدا کسی نمی‌تواند آن (وقوعش) را آشکار کند.

اَفَمِنْ هٰذَا الْحَدِيْثِ تَعْجَبُوْنَۙ

afamin hāżal-ḥadīṡi ta‘jabūn(a).

آیا از این خبر شگفت‌زده می‌شوید؟

وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ

wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).

و می‌خندید و نمی‌گریید،

وَاَنْتُمْ سٰمِدُوْنَ

wa antum sāmidūn(a).

در حالی که غافلید.

فَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوْا ࣖ ۩

fasjudū lillāhi wa‘budū.

پس برای خدا سجده کنید و او را بپرستید.