قاری
صوت ترتیل
وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىۙ
wal-laili iżā yagsyā.
سوگند به شب هنگامی که (نور روز) را میپوشاند
وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰىۙ
wan-nahāri iżā tajallā.
سوگند به روز هنگامی که روشن میشود
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىٓ ۙ
wa mā khalaqaż-żakara wal-unṡā.
سوگند به آفرینش مرد و زن
اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰىۗ
inna sa‘yakum lasyattā.
بهراستی تلاشهای شما گوناگون است.
فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ
fa ammā man a‘ṭā wattaqā.
پس هرکس (از مالش در راه خدا) بخشید و پرهیزگاری کرد
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰىۙ
wa ṣaddaqa bil-ḥusnā.
و پاداش نیکو (بهشت) را تصدیق کرد
فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْيُسْرٰىۗ
fa sanuyassiruhū lil-yusrā.
برای او راه به سوی آسانی (سعادت) را هموار خواهیم کرد
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
و اما کسی که بخل ورزید و خود را بینیاز پنداشت
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰىۙ
wa każżaba bil-ḥusnā.
و پاداش نیکو را تکذیب کرد
فَسَنُيَسِّرُهٗ لِلْعُسْرٰىۗ
fa sanuyassiruhū lil-‘usrā.
برای او راه به سوی دشواری (شقاوت) را هموار خواهیم کرد
وَمَا يُغْنِيْ عَنْهُ مَالُهٗٓ اِذَا تَرَدّٰىٓۙ
wa mā yugnī ‘anhu māluhū iżā taraddā.
و مالش برایش سودی نخواهد داشت هنگامی که هلاک شود.
اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰىۖ
inna ‘alainā lal-hudā.
بهراستی هدایت بر عهده ماست
وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُوْلٰىۗ
wa inna lanā lal-ākhirata wal-ūlā.
و بهراستی آخرت و دنیا از آن ماست.
فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰىۚ
fa anżartukum nāran talaẓẓā.
پس شما را از آتشی سوزان هشدار میدهم
لَا يَصْلٰىهَآ اِلَّا الْاَشْقَىۙ
lā yaṣlāhā illal-asyqā.
که جز شقیترین افراد وارد آن نمیشوند
الَّذِيْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ
allażī każżaba wa tawallā.
کسی که (حقیقت را) تکذیب کرد و روی گرداند.
وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَىۙ
wa sayujannabuhal-atqā.
و پرهیزگارترین افراد از آن (آتش) دور نگه داشته میشوند
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
کسی که مالش را (در راه خدا) انفاق میکند تا (خود را) پاک سازد
وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهٗ مِنْ نِّعْمَةٍ تُجْزٰىٓۙ
wa mā li'aḥadin ‘indahū min ni‘matin tujzā.
و هیچکس به او نعمتی نداده که بخواهد آن را جبران کند
اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ
illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.
بلکه (او این کار را) تنها برای کسب خشنودی پروردگارش، که بسیار والاست، انجام میدهد.
وَلَسَوْفَ يَرْضٰى ࣖ
wa lasaufa yarḍā.
و بهیقین او بهزودی خشنود خواهد شد.