Q.S محمد (مُحَمَّد) - 38 تعداد آیات

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi aḍalla a‘mālahum.

کسانی که کافر شدند و (انسان‌ها را) از راه خدا باز داشتند، خدا اعمالشان را نابود کرد.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاٰمَنُوْا بِمَا نُزِّلَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَاَصْلَحَ بَالَهُمْ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa āmanū bimā nuzzila ‘alā muḥammadiw wa huwal-ḥaqqu mir rabbihim, kaffara ‘anhum sayyi'ātihim wa aṣlaḥa bālahum.

و کسانی که به خدا ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند و به آنچه بر محمد نازل شده ایمان آوردند؛ و آن حقیقت از پروردگارشان است؛ خدا خطاهایشان را محو کرد و حالشان را بهبود بخشید.

ذٰلِكَ بِاَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَاَنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ اَمْثَالَهُمْ

Żālika bi'annal-lażīna kafaruttaba‘ul-bāṭila wa annal-lażīna āmanuttaba‘ul-ḥaqqa mir rabbihim, każālika yaḍribullāhu lin-nāsi amṡālahum.

این بدان سبب است که کافران از باطل پیروی کردند و مؤمنان از حقیقت پروردگارشان پیروی نمودند. این‌گونه خدا برای انسان‌ها مثال‌ها می‌آورد.

فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ

fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.

پس هنگامی که با کافران (در میدان جنگ) روبه‌رو شدید، گردن‌هایشان را بزنید. سپس وقتی آنها را شکست دادید، اسیرشان کنید، و پس از آن می‌توانید آنها را آزاد کنید یا در ازای پایان جنگ، باج بگیرید. این‌گونه است، و اگر خدا می‌خواست، خود آنها را نابود می‌کرد، اما او خواست شما را با یکدیگر بیازماید. و کسانی که در راه خدا کشته شدند، خدا اعمالشان را تباه نخواهد کرد.

سَيَهْدِيْهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْۚ

sayahdīhim wa yuṣliḥu bālahum.

خدا آنها را هدایت خواهد کرد و حالشان را بهبود خواهد بخشید،

وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ

wa yudkhiluhumul-jannata ‘arrafahā lahum.

و آنها را به بهشتی که برایشان توصیف کرده وارد خواهد کرد.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ اَقْدَامَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tanṣurullāha yanṣurkum wa yuṡabbit aqdāmakum.

ای مؤمنان! اگر (دین) خدا را یاری کنید، او شما را یاری خواهد کرد و جایگاهتان را استوار می‌سازد.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَتَعْسًا لَّهُمْ وَاَضَلَّ اَعْمَالَهُمْ

wal-lażīna kafarū fata‘sal lahum wa aḍalla a‘mālahum.

و کسانی که کافر شدند، پس وای بر آنها، و خدا اعمالشان را نابود کرد.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَرِهُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ

Żālika bi'annahum karihū mā anzalallāhu fa aḥbaṭa a‘mālahum.

این بدان سبب است که آنها آنچه (قرآن) را که خدا نازل کرده، ناپسند داشتند، پس خدا اعمالشان را باطل کرد.

۞ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ دَمَّرَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۖوَلِلْكٰفِرِيْنَ اَمْثَالُهَا

afalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, dammarallāhu ‘alaihim, wa lil-kāfirīna amṡāluhā.

آیا در زمین سیر نکردند تا ببینند عاقبت کسانی که پیش از آنها بودند چه شد؟ خدا آنها را نابود کرد، و برای کافران (نیز) همانند آن خواهد بود.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ مَوْلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاَنَّ الْكٰفِرِيْنَ لَا مَوْلٰى لَهُمْ ࣖ

Żālika bi'annallāha maulal-lażīna āmanū wa annal-kāfirīna lā maulā lahum.

این بدان سبب است که خدا حامی مؤمنان است، در حالی که کافران هیچ حامی ندارند.

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗوَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَتَمَتَّعُوْنَ وَيَأْكُلُوْنَ كَمَا تَأْكُلُ الْاَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wal-lażīna kafarū yatamatta‘ūna wa ya'kulūna kamā ta'kulul-an‘āmu wan-nāru maṡwal lahum.

به‌راستی خدا کسانی را که ایمان آوردند و کارهای نیک انجام دادند، به باغ‌هایی که جوی‌ها در زیر آن جاری است وارد می‌کند. و کافران از (لذت‌های) دنیا بهره می‌برند و مانند حیوانات می‌خورند؛ و (سرانجام) آتش جایگاهشان خواهد بود.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ هِيَ اَشَدُّ قُوَّةً مِّنْ قَرْيَتِكَ الَّتِيْٓ اَخْرَجَتْكَۚ اَهْلَكْنٰهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ

wa ka'ayyim min qaryatin hiya asyaddu quwwatam min qaryatikal-latī akhrajatk(a), ahlaknāhum falā nāṣira lahum.

و چه بسیار شهرهایی که (مردمانش) از (مردم) شهر تو (محمد) که تو را بیرون کردند، نیرومندتر بودند. ما آنها را نابود کردیم؛ پس هیچ یاوری برایشان نبود.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ كَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī kaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī wattaba‘ū ahwā'ahum.

آیا کسی که به دلیل روشنی از پروردگارش پایبند است، مانند کسی است که عمل زشتش برایش زیبا جلوه داده شده و از هوس‌هایش پیروی می‌کند؟

مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَ ۗفِيْهَآ اَنْهٰرٌ مِّنْ مَّاۤءٍ غَيْرِ اٰسِنٍۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهٗ ۚوَاَنْهٰرٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَ ەۚ وَاَنْهٰرٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۗوَلَهُمْ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ ۗ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِى النَّارِ وَسُقُوْا مَاۤءً حَمِيْمًا فَقَطَّعَ اَمْعَاۤءَهُمْ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), fīhā anhārum mim mā'in gairi āsin(in), wa anhārum mil labanil lam yatagayyar ṭa‘muh(ū), wa anhārum min khamril lażżatil lisy-syāribīn(a), wa anhārum min ‘asalim muṣaffā(n), wa lahum fīhā min kulliṡ-ṡamarāti wa magfiratum mir rabbihim, kaman huwa khālidun fin-nāri wa suqū mā'an ḥamīman faqaṭṭa‘a am‘ā'ahum.

مثل بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده شده، این است: در آن جوی‌هایی از آب گوارا، و جوی‌هایی از شیر که طعمش تغییر نمی‌کند، و جوی‌هایی از شراب (غیرمست‌کننده) که برای نوشندگان لذت‌بخش است، و جوی‌هایی از عسل ناب. و در آنجا هر گونه میوه‌ای دارند و آمرزشی از پروردگارشان. آیا اینان مانند کسانی‌اند که در آتش جاودانه‌اند و آبی جوشان به آنها داده می‌شود که روده‌هایشان را پاره می‌کند؟

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَۚ حَتّٰىٓ اِذَا خَرَجُوْا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ اٰنِفًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ

wa minhum may yastami‘u ilaiīk(a), ḥattā iżā kharajū min ‘indika qālū lil-ażīna ūtul-ilma māżā qāla ānifā(n), ulā'ikal-ażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wattaba‘ū ahwā'ahum.

و برخی از آنها به سخنان تو (محمد) گوش می‌دهند، اما چون از نزدت بیرون می‌روند، به کسانی که دانش داده شده (اصحاب پیامبر) می‌گویند: «او چه گفت؟» اینان کسانی‌اند که خدا دل‌هایشان را مهر کرده و از هوس‌هایشان پیروی می‌کنند.

وَالَّذِيْنَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَّاٰتٰىهُمْ تَقْوٰىهُمْ

wal-ażīnahtadau zādahum hudaw wa ātāhum taqwāhum.

و کسانی که هدایت یافتند، خدا بر هدایتشان افزود و تقوایشان را به آنها عطا کرد.

فَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا السَّاعَةَ اَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً ۚ فَقَدْ جَاۤءَ اَشْرَاطُهَا ۚ فَاَنّٰى لَهُمْ اِذَا جَاۤءَتْهُمْ ذِكْرٰىهُمْ

fahal yanẓurūna illas-ā‘ata an ta'tiyahum bagtah(tan), faqad jā'a asyrāṭuhā, fa'annā lahum iżā jā'athum żikrāhum.

پس آنها جز ساعت (قیامت) را انتظار می‌کشند که ناگهان بر آنها فرا رسد، در حالی که نشانه‌هایش پیش‌تر آمده است. پس وقتی (قیامت) فرا رسد، آگاهی‌شان چه سودی برایشان دارد؟

فَاعْلَمْ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوٰىكُمْ ࣖ

fa‘lam annahū lā ilāha illallāhu wastagfir liżambika wa lil-u'minīna wal-u'mināt(i), wallāhu ya‘lamu mutaqallabakum wa maṡwākum.

پس بدان که هیچ معبودی جز خدا نیست و برای گناه خود و (گناه) مؤمنان، مرد و زن، آمرزش بخواه. و خدا محل تلاش و اقامتگاهتان را می‌داند.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُوْرَةٌ ۚفَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَّذُكِرَ فِيْهَا الْقِتَالُ ۙرَاَيْتَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يَّنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۗ فَاَوْلٰى لَهُمْۚ

wa yaqūlul-ażīna āmanū lau lā nuzzilat sūrah(tun), fa iżā unzilat sūratum muḥkamatuw wa żukira fīhal-itāl(u), ra'aital-ażīna fī qulūbihim maraḍuy yanẓurūna ilaika naẓaral-magsyiyyi ‘alaihi minal-maut(i), fa'aulā lahum.

و مؤمنان گفتند: «چرا سوره‌ای (درباره فرمان جهاد) نازل نشده؟» پس هنگامی که سوره‌ای روشن نازل شد و در آن فرمان جنگ ذکر شده بود، کسانی را که در دلشان بیماری است، می‌بینی که به تو مانند کسی که از ترس مرگ غش کرده نگاه می‌کنند. اما این برایشان سزاوارتر است.

طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ

°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.

(بهتر برایشان) اطاعت (از خدا) و سخنی نیکوست. زیرا وقتی فرمان (جنگ) قطعی شد (آن را دوست ندارند). حال آنکه اگر به خدا ایمان واقعی داشتند، این برایشان بهتر بود.

فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ

fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.

آیا اگر قدرت یابید، در زمین فساد می‌کنید و پیوندهای خویشاوندی را قطع می‌کنید؟

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فَاَصَمَّهُمْ وَاَعْمٰٓى اَبْصَارَهُمْ

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāhu fa aṣammahum wa a‘mā abṣārahum.

اینان کسانی‌اند که خدا آنها را لعنت کرده، پس گوششان را کر و چشمانشان را کور کرده است.

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ اَمْ عَلٰى قُلُوْبٍ اَقْفَالُهَا

afalā yatadabbarūnal-qur'āna am ‘alā qulūbin aqfāluhā.

آیا در قرآن تأمل نمی‌کنند یا دل‌هایشان قفل شده است؟

اِنَّ الَّذِيْنَ ارْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطٰنُ سَوَّلَ لَهُمْۗ وَاَمْلٰى لَهُمْ

innal-lażīnartaddū ‘alā adbārihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudasy-syaiṭānu sawwala lahum, wa amlā lahum.

به‌راستی کسانی که پس از روشن شدن هدایت برایشان به کفر بازگشتند، شیطان آنها را فریفت و آرزوهایشان را طولانی کرد.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ كَرِهُوْا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ سَنُطِيْعُكُمْ فِيْ بَعْضِ الْاَمْرِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِسْرَارَهُمْ

Żālika bi'annahum qālū lil-lażīna karihū mā nazzalallāhu sanuṭī‘ukum fī ba‘ḍil-amr(i), wallāhu ya‘lamu isrārahum.

این بدان سبب است که آنها به کسانی (یهودیان) که از آنچه خدا نازل کرده ناخشنودند، گفتند: «در برخی امور از شما اطاعت می‌کنیم،» اما خدا رازهایشان را می‌داند.

فَكَيْفَ اِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْ

fa kaifa iżā tawaffathumul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum.

پس چگونه (است حالشان) وقتی فرشتگان (مرگ) جانشان را می‌گیرند و به صورت و پشتشان می‌زنند؟

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اتَّبَعُوْا مَآ اَسْخَطَ اللّٰهَ وَكَرِهُوْا رِضْوَانَهٗ فَاَحْبَطَ اَعْمَالَهُمْ ࣖ

Żālika bi'annahumuttaba‘ū mā askhaṭallāha wa karihū riḍwānahū fa aḥbaṭa a‘mālahum.

این بدان سبب است که آنها از آنچه خشم خدا را برانگیخت پیروی کردند و آنچه رضایت او را جلب می‌کند ناپسند داشتند؛ از این رو خدا اعمالشان را باطل کرد.

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ اَنْ لَّنْ يُّخْرِجَ اللّٰهُ اَضْغَانَهُمْ

am ḥasibal-lażīna fī qulūbihim maraḍun allay yukhrijallāhu aḍgānahum.

آیا کسانی که در دلشان بیماری است، گمان کردند که خدا کینه‌هایشان را آشکار نخواهد کرد؟

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَاَرَيْنٰكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيْمٰهُمْ ۗوَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِيْ لَحْنِ الْقَوْلِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اَعْمَالَكُمْ

wa lau nasyā'u la'arainākahum fala‘araftahum bisīmāhum, wa lata‘rifannahum fī laḥnil-qaul(i), wallāhu ya‘lamu a‘mālakum.

و اگر بخواهیم، آنها را به تو نشان می‌دهیم تا آنها را با نشانه‌هایشان بشناسی. و قطعاً آنها را از لحن سخنانشان خواهی شناخت. و خدا به آنچه می‌کنید آگاه است.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتّٰى نَعْلَمَ الْمُجٰهِدِيْنَ مِنْكُمْ وَالصّٰبِرِيْنَۙ وَنَبْلُوَا۟ اَخْبَارَكُمْ

wa lanabluwannakum ḥattā na‘lamal-mujāhidīna minkum waṣ-ṣābirīn(a), wa nabluwa akhbārakum.

و قطعاً شما را می‌آزماییم تا مجاهدان و صابران میانتان را مشخص کنیم و اخبار (و اعمالتان) را بررسی کنیم.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَشَاۤقُّوا الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدٰى لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۗ وَسَيُحْبِطُ اَعْمَالَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi wa syāqqur-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahumul-hudā lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa sayuḥbiṭu a‘mālahum.

به‌راستی کسانی که کافر شدند و (دیگران را) از راه خدا باز داشتند و پس از روشن شدن هدایت با رسول دشمنی کردند، هیچ زیانی به خدا نمی‌رسانند. و او اعمالشان را باطل خواهد کرد.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.

ای مؤمنان! از خدا و رسول اطاعت کنید و اعمالتان را تباه نکنید.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ مَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi ṡumma mātū wa hum kuffārun falay yagfirallāhu lahum.

به‌راستی کسانی که کافر شدند و (دیگران را) از راه خدا باز داشتند، سپس در حال کفر مردند، خدا آنها را نخواهد آمرزید.

فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ

falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.

پس سست نشوید و به صلح دعوت نکنید، در حالی که شما برترید و خدا با شماست و از (پاداش) اعمالتان چیزی کم نمی‌کند.

اِنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا يُؤْتِكُمْ اُجُوْرَكُمْ وَلَا يَسْـَٔلْكُمْ اَمْوَالَكُمْ

innamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahw(un), wa in tu'minū wa tattaqū yu'tikum ujūrakum wa lā yas'alkum amwālakum.

به‌راستی زندگی دنیا جز بازی و سرگرمی نیست. اگر ایمان بیاورید و تقوا پیشه کنید، خدا پاداشتان را می‌دهد و از شما دارایی‌تان را نمی‌خواهد.

اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ

iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.

اگر او دارایی‌تان را بخواهد و بر شما فشار آورد، بخل می‌ورزید و کینه‌هایتان آشکار می‌شود.

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ

hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.

آگاه باشید، شما کسانی هستید که برای انفاق در راه خدا دعوت شده‌اید. اما برخی از شما بخل می‌ورزند، و هر که بخل ورزد، به خود بخل کرده است. و خدا بی‌نیاز است و شما نیازمند (لطف او) هستید. و اگر روی بگردانید (از راه حق)، او قومی دیگر را جایگزین شما می‌کند، و آنها مانند شما (نافرمان) نخواهند بود.