Q.S آش شمس (اَلشَّمْس) - 15 تعداد آیات

وَالشَّمْسِ وَضُحٰىهَاۖ

wasy-syamsi wa ḍuḥāhā.

سوگند به خورشید و روشنایی‌اش

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰىهَاۖ

wal-qamari iżā talāhā.

سوگند به ماه هنگامی که از پی آن می‌آید

وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰىهَاۖ

wan-nahāri iżā jallāhā.

سوگند به روز هنگامی که (جهان را) روشن می‌کند

وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰىهَاۖ

wal-laili iżā yagsyāhā.

سوگند به شب هنگامی که (جهان را) می‌پوشاند

وَالسَّمَاۤءِ وَمَا بَنٰىهَاۖ

was-samā'i wa mā banāhā.

سوگند به آسمان و آنچه آن را بنا کرد

وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰىهَاۖ

wal-arḍi wa mā ṭaḥāhā.

سوگند به زمین و آنچه آن را گسترد

وَنَفْسٍ وَّمَا سَوّٰىهَاۖ

wa nafsiw wa mā sawwāhā.

سوگند به نفس (انسان) و آنچه آن را سامان داد

فَاَلْهَمَهَا فُجُوْرَهَا وَتَقْوٰىهَاۖ

fa alhamahā fujūrahā wa taqwāhā.

و به او پلیدی و پرهیزگاری‌اش را الهام کرد.

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰىهَاۖ

qad aflaḥa man zakkāhā.

به‌راستی کسی که آن (نفس) را پاک کرد، رستگار شد،

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰىهَاۗ

wa qad khāba man dassāhā.

و کسی که آن را آلوده کرد، زیان دید.

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوٰىهَآ ۖ

każżabat ṡamūdu biṭagwāhā.

قوم ثمود با سرکشی خود (حقیقت را) تکذیب کردند

اِذِ انْۢبَعَثَ اَشْقٰىهَاۖ

iżimba‘aṡa asyqāhā.

هنگامی که شقی‌ترین آن‌ها برخاست

فَقَالَ لَهُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰهَاۗ

fa qāla lahum rasūlullāhi nāqatallāhi wa suqyāhā.

پس فرستاده خدا به آن‌ها گفت: «ناقه خدا و آبشخور آن را (محترم) بدارید.»

فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَاۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰىهَاۖ

fa każżabūhu fa ‘aqarūhā fa damdama ‘alaihim rabbuhum biżambihim fa sawwāhā.

اما آن‌ها او را تکذیب کردند و ناقه را پی کردند، پس پروردگارشان به‌خاطر گناهشان عذاب را بر آن‌ها فرو ریخت و آن‌ها را یکسان کرد.

وَلَا يَخَافُ عُقْبٰهَا ࣖ

wa lā yakhāfu ‘uqbāhā.

و او (خدا) از عاقبت این کار (عذاب) هراسی ندارد.