Q.S الا لا (اَلْأَعْلَىٰ) - 19 تعداد آیات

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْاَعْلَىۙ

sabbiḥisma rabbikal-a‘lā.

نام پروردگارت را که بسیار والاست، تسبیح گوی.

الَّذِيْ خَلَقَ فَسَوّٰىۖ

allażī khalaqa fasawwā.

آن که آفرید و (آفرینش را) کامل کرد.

وَالَّذِيْ قَدَّرَ فَهَدٰىۖ

wal-lażī qaddara fahadā.

آن که اندازه (هر چیز را) معین کرد و هدایت نمود.

وَالَّذِيْٓ اَخْرَجَ الْمَرْعٰىۖ

wal-lażī akhrajal-mar‘ā.

و آن که علفزارها را رویاند،

فَجَعَلَهٗ غُثَاۤءً اَحْوٰىۖ

fa ja‘alahū guṡā'an aḥwā.

سپس آن‌ها را خشک و سیاه کرد.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسٰىٓ ۖ

sanuqri'uka falā tansā.

ما (قرآن را) بر تو (محمد) می‌خوانیم تا فراموش نکنی،

اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۗ

illā mā syā'allāh(u), innahū ya‘lamul-jahra wa mā yakhfā.

مگر آنچه خدا بخواهد. به‌راستی او آشکار و نهان را می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرٰىۖ

wa nuyassiruka lil-yusrā.

و ما تو را به سوی راه آسانی (برای سعادت دنیا و آخرت) هدایت می‌کنیم،

فَذَكِّرْ اِنْ نَّفَعَتِ الذِّكْرٰىۗ

fa żakkir in nafa‘atiż-żikrā.

پس تذکر ده، زیرا تذکر سودمند است،

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَّخْشٰىۙ

sayażżakkaru may yakhsyā.

کسی که از (خدا) می‌ترسد، پند می‌گیرد،

وَيَتَجَنَّبُهَا الْاَشْقَىۙ

wa yatajannabuhal-asyqā.

و شقی‌ترین (کافران) از آن روی می‌گردانند،

الَّذِيْ يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرٰىۚ

allażī yaṣlan-nāral-kubrā.

(یعنی) کسی که به آتش بزرگ (جهان) وارد خواهد شد،

ثُمَّ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰىۗ

Ṡumma lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

سپس در آن نه می‌میرد و نه (حقیقتاً) زنده می‌ماند.

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكّٰىۙ

qad aflaḥa man tazakkā.

به‌راستی کسی که خود را پاک کرد (با ایمان)، رستگار شد،

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ

wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.

و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.

بَلْ تُؤْثِرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۖ

bal tu'ṡirvnal-ḥayātad-dun-yā.

اما شما (کافران) زندگی دنیا را ترجیح می‌دهید،

وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ

wal-ākhiratu khairuw wa abqā.

در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است.

اِنَّ هٰذَا لَفِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰىۙ

inna hāżā lafiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

به‌راستی این (حقایق) در کتاب‌های پیشین آمده است،

صُحُفِ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى ࣖ

Ṣuḥufi ibrāhīma wa mūsā.

(یعنی) کتاب‌های ابراهیم و موسی.