Q.S अल-अन्फल (اَلْأَنْفَال) - 75 श्लोकया ल्याः ३.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

इमिसं छन्त (मुहम्मद)यात हःताःया लूटपाटया बारे न्यनी । धा, "युद्धया लूटपाट अल्लाह व रसूलया खः (अल्लाह व वया रसूलया प्रावधान कथं), उकिं अल्लाहया भय या अले थः जःलाखःलातय् दथुइ स्वापू बांलाकि, अले यदि छिपिं मुमिपिं खःसा अल्लाह व वया रसूलया आज्ञा मानय् या ।"

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

खय्त ला विश्वास याइपिं धइपिं अल्लाहया नां कायेवं नुगः थरथर खाइगु खः, अले वय् कःया आयत ब्वनेबलय् इमिगु विश्वास अप्वया वनी (बल्लाइ) अले इमिसं अल्लाहयात जक भरोसा तइ ।

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(अर्थात्) यो प्रार्थना करते और यो यो वैं इन देनागु रजन्जया भाग खर्च याइ ।

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌۚ

ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum darajātun ‘inda rabbihim wa magfiratuw wa rizqun karīm(un).

थुपिं धात्थें विश्वासीत खः। प्रभु के साथ उच्च पद, क्षमा व महान प्रावधान प्राप्त होंगे।।

كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ

kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).

गथे छिमि प्रभुं छिमित सत्य खँ ल्हानाः छेँनं पिहां वनेत आज्ञा बियादीगु खः, अथे हे विश्वासीतय् गु पुचलं थुकियात मयेकूसां,

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

इमिसं छि (मुहम्मद) नाप सत्य स्पष्ट जुइधुंकाः (इमिसं त्याइ) विवाद याइ, गथेकि इमिसं (मृत्युया कारण) स्वयाच्वंगु इलय् इमित मृत्युया निंतिं वांछ्वयाच्वंगु दु ।

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

अले (लुमंकि) जब अल्लाहं छितः बचं बियादीगु खः कि निगू पुचः मध्ये छगू पुचः (गुगु छिं सामना यानादिल) छिगु निंतिं खः, जबकि छिं ल्वाभःया शक्ति मदुम्ह पुचः छिगु निंतिं जुइमाः धकाः इच्छा यानादिल । अय् सां अल्लाहं थःगु आयतं सत्य खँ पुष्टि याइ अले काफिरतय् त इमिगु जरा तक स्यंका बी ।

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

ताकि अल्लाहं सही (इस्लाम)यात बल्लाका बी अले मखुगु (शिर्क)यात मदयेका बी, पापी मनूतय्त (शर्कीतय्त) मयःसां ।

اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ

iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).

(लुमंकि), जब छिं थः प्रभुयात ग्वाहालि फ्वनादिल, अले वय् कलं छितः अनुमति बियादिल, "खय्त ला जिं छन्त क्रमशः वइपिं द्वलंद्वः देवदूततलिसे सुदृढीकरण हये।"

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

अले अल्लाहं थुकियात भिंगु समाचारया रुपय् बाहेक मेगु छुं नं कथं दयेकूगु मदु, गुकिं यानाः छिमिगु नुगः शान्ति जुइ । अले विजय अल्लाहपाखें जक जुइ । धात्थें हे अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।

اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ

iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).

(लुमंकि), जब अल्लाहं छिमित थःपाखें शान्ति बीत न्ह्यः स्याकी, अले अल्लाहं आकाशं छिमित लः (वर्षा) छ्वया हइ, उकिं छिमित शुद्ध यायेत (वर्षा) व छिमिके शैतानया विक्षेप चीकेत व छिमिगु नुगः बल्लाकेत व छिमिगु तुतिया तलब बल्लाकेत (डिढि) ।

اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ

iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).

(लुमंकि), जब छिमि प्रभुं देवदूततय् त प्रकट यानादिल, "जि छिपिं नापं दु, उकिं विश्वास याःपिन्त बल्लाकादिसँ।" छन्हु जिं काफिरतय् गु नुगलय् ग्याःचिकु तये, उकिं इमिगु गःपःया च्वय् थियाः इमिगु पतिंचाया हरेक क्वँय् थियादिसँ ।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗۚ وَمَنْ يُّشَاقِقِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqiqillāha wa rasūlahū fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

थज्याःगु (प्रावधान) वास्तवय् अल्लाह व वया रसूलया विरोध यानाच्वंगुलिं खः; अले सुनां अल्लाह व वया रसूलया विरोध याइ, धात्थें हे अल्लाहं वयात तसकं सजाँय बी ।

ذٰلِكُمْ فَذُوْقُوْهُ وَاَنَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابَ النَّارِ

Żālikum fa żūqūhu wa anna lil-kāfirīna ‘ażāban-nār(i).

थुकथं (हलिंया सजाँय छन्त लात), उकिं व सजाँययात महसुस या । खय्त ला अविश्वास याइपिनिगु निंतिं (हानं) नरकया सजाँय दु ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

हे विश्वासीत ! यदि छितः आक्रमण यायेत स्वइपिं अविश्वासीत नाप लात धाःसा इमित लिउने लाके मते (लिपा लिउने) ।

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

अले सुं उगु इलय् लिचिली, यदि व युद्धया निंतिं (रणनीति)पाखे मवनी वा मेगु सेनालिसे छप्पँ जुइगु इच्छा मयाःसा, अले धात्थें हे व मनू अल्लाहया क्रोध ज्वनाः लिहां वइ, अले वयागु थाय् नरक खः, लिहां वनेगु दकलय् बांमलाःगु थाय् ।

فَلَمْ تَقْتُلُوْهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ قَتَلَهُمْۖ وَمَا رَمَيْتَ اِذْ رَمَيْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ رَمٰىۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِيْنَ مِنْهُ بَلَاۤءً حَسَنًاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

falam taqtulūhum wa lākinnallāha qatalahum, wa mā ramaita iż ramaita wa lākinallāha ramā, wa liyubliyal-mu'minīna minhu balā'an ḥasanā(n), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

अथे जुयाः (वास्तवय्) इमित स्यानादीम्ह छिं मखु, अल्लाहं स्यानादिल, अले छिं वांछ्वयेबलय् वांछ्वयादीम्ह छिं मखु, अल्लाहं वांछ्वयादिल । (अल्लाहं इमित स्यंकेगु निंतिं थथे यात) अले मुमितय्त विजय बीत, बांलाःगु विजयलिसें । धात्थें हे अल्लाह सर्वश्रवणकर्ता व सर्वज्ञ खः ।

ذٰلِكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ مُوْهِنُ كَيْدِ الْكٰفِرِيْنَ

Żālikum wa annallāha mūhinu kaidil-kāfirīn(a).

थुकथं (अल्लाहया कृपा छितः बियातःगु दु), अले धात्थें हे अल्लाहं काफिरतय्गु छलकपटयात कमजोर याइ ।

اِنْ تَسْتَفْتِحُوْا فَقَدْ جَاۤءَكُمُ الْفَتْحُۚ وَاِنْ تَنْتَهُوْا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَعُوْدُوْا نَعُدْۚ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَوْ كَثُرَتْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

in tastaftiḥū faqad jā'akumul-fatḥ(u), wa in tantahū fa huwa khairul lakum, wa in ta‘ūdū na‘ud, wa lan tugniya ‘ankum fi'atukum syai'aw wa lau kaṡurat, wa anallāha ma‘al-mu'minīn(a).

यदि छिं निर्णय फ्वनादिल धाःसा धात्थें हे निर्णय छिथाय् वःगु दु; अले यदि छिमिसं (रसूललिसे शत्रुता) दिकल धाःसा व छिमिगु निंतिं बांलाः; अले छिपिं लिहां झाल धाःसा जिपिं अवश्य हे लिहां वये (ग्वाहालि यायेत); अले छिमिगु सैनिकत (सैनिकत) यक्व जूसां छिमिगुपाखें भचा नं खतरायात प्रतिरोध याये फइमखु । धात्थें हे अल्लाह मुमिपिं नापं दु ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! अल्लाह व वया रसूलया आज्ञा मानय् या, अले छं (वय् कःया आज्ञा) न्यंसां वयात लिचिले मते,

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ

wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).

अले इमिसं न्यने मफुसां जिमिसं न्यना धकाः धाइपिं (इमिगु नुगलं थुकियात अस्वीकार याइ) थें जुइमते।

۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).

खय्त ला अल्लाहया न्ह्यःने दकलय् बांमलाःगु जीवित प्राणी धइगु बहिरा व गूंगा (सत्य खँ न्यने मफुपिं व थुइके मफुपिं) अर्थात् थुइके मफुपिं खः ।

وَلَوْ عَلِمَ اللّٰهُ فِيْهِمْ خَيْرًا لَّاَسْمَعَهُمْۗ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa lau ‘alimallāhu fīhim khairal la'asma‘ahum, wa lau asma‘ahum latawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

अले अल्लाहं इमिके भिंगु खँ दु धकाः सिउसा इमित न्यने फइगु जुइ । अले यदि अल्लाहं इमित न्यने फइगु ज्या याःगु जूसा इपिं लिफः स्वइगु खः, अले इपिं लिफः स्वयाच्वंगु खः ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! अल्लाह व रसूलया आह्वान पूवंकि, जब वय् कलं छितः जीवन बीगु छुं खँय् सःती, अले थुइकादिसँ कि अल्लाहं मनू व वयागु नुगःया दथुइ सीमा दयेकादीगु दु व धात्थें हे छिपिं वय् कःयाथाय् मुनेगु जुइ ।

وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

अले छिपिं मध्‍ये मध्‍यय्‌ मध्‍यय्‌ च्‍वंपिन्‍त जक मजुइगु दुःखं थःत बचे यानादिसँ। अल्लाहया सजाँय तसकं कडाम्ह खः धकाः सिउ ।

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).

अले लुमंकि, जब छिपिं (मुहाजिरिनत) अझ नं (इ) म्हो ल्याखय्, पृथ्वीइ (मक्का) उत्पीडनय् लानाच्वंगु खः, अले छिपिं (मक्काया) मनूतय्सं अपहरण याइ धकाः ग्यानाच्वनागु खः, अले वं छिमित च्वनेगु थाय् (मदिना) बियादिल अले वं छिमित थःगु ग्वाहालिं बल्लाकाबिल अले वं छिमित भिंगु पोषण बियाबिल गुकिं छिपिं जुइ ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! अल्लाह व रसूलयात विश्वासघात यायेमते अले (अथे हे) छितः विश्वासय् बियातःगु विश्वासघात यायेमते, छिं सिउबलय् ।

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

अले थुइकादिसँ कि छिगु व छिमि मस्तय्गु धन छगू परिक्षण जक खः अले धात्थें हे अल्लाहयाके तःधंगु सिरपाः दु ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! यदि छिं अल्लाहया भय यानादिल धाःसा अवश्य नं वं छितः फुर्कान (सही व गलतया भेद यायेगु क्षमता) बियादी अले छिगु फुक्क गल्तीयात मेटे यानाः छितः (छिगु पाप) क्षमा यानादी । द्यःयाके तःधंगु अनुग्रह दु ।

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

अले (लुमंकि), जब काफिरतय्सं (कुरैश) छितः (मुहम्मद) विरुद्ध षडयन्त्र यायेगु बिचाः यात, छितः ज्वनाः जेलय् तयेगु वा स्यायेगु, वा पितिनेगु । इमिसं धोखा दयेकल अले अल्लाहं धोखायात असफल यात । अल्लाह छलकपटया दकलय् बांलाःम्ह प्रतिशोध काइम्ह खः ।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

अले जिमिगु श्लोक इमित ब्वनेबलय् इमिसं धाल, "खःत हे जिमिसं (थज्याःगु श्लोक) न्यनागु दु, यदि जिमिसं चाहे जूसा जिमिसं अवश्य नं थुज्वःगु छुं ब्वनेफुगु खः । थ्व (अल-कुरान) प्राचीन मनूतय्गु बाखं बाहेक मेगु छुं मखु ।"

وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).

अले (लुमंकि), जब इमिसं (शर्कीतय्सं) धाल, "हे अल्लाह, यदि थ्व (अल-कुरान) छिगुपाखें सत्य (वही) खःसा आकाशं जिमित ल्वहं वांछ्वयादिसँ, वा जिमित दुःखद सजाय बियादिसँ।"

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).

तर अल्लाहं इमित सजाँय बीमखु, गुबले तक छि (मुहम्मद) इमिगु दथुइ दइ । अले अल्लाहं इमित सजाँय बीमखु, जबकि इमिसं (अझ नं) क्षमा फ्वनी ।

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

अले इमिसं (मनूतय्त) भव्य मस्जिद (भ्रमण) यायेत पनेगु व इपिं उकियात नियन्त्रण यायेगु अधिकार दुपिं मनूत मखुसां अल्लाहं छाय् इमित सजाय मबिउ ? थुकियात नियन्त्रण यायेगु अधिकार दुपिं मनूत पुण्यवानपिं जक खः, तर अप्वःसिनं मस्यू ।

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

अले बैतुल्लाहया जःखः इमिगु प्रार्थना धइगु सिटी व ताली बाहेक मेगु छुं मखु । उकिं छंगु अविश्वासया हुनिं जूगु सजाँय महसुस या ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

खय्त ला काफिरतय् सं अल्लाहया लँपुइ (मनूतय्त) पंगः थनेगु निंतिं थःगु धन खर्च याइ । उमिसं उगु सम्पत्ति खर्च (यानाच्वनी), अले थःम्हं हे पश्चाताप याइ, अन्तय् उपिं पराजित जुइ । काफिरतय् त नरकय् मुंकी,

لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

थुकथं अल्लाहं बांमलाःपिं (समूह)यात भिंपिंपाखें अलग यानाः गुलिखे बांमलापिं (समूह)यात मेपिं स्वयाः च्वय् तइ, अले वं इमित फुक्कसित थुनाः नरकय् तइ । इपिं हे बूपिं खः ।

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّنْتَهُوْا يُغْفَرْ لَهُمْ مَّا قَدْ سَلَفَۚ وَاِنْ يَّعُوْدُوْا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ

qul lil-lażīna kafarū in yantahū yugfar lahum mā qad salaf(a), wa iy ya‘ūdū faqad maḍat sunnatul-awwalīn(a).

काफिरतय्त (अबु सुफयान व वया साथीतय्त) धा, "यदि इमिसं (कफरपाखें) दिकल धाःसा अल्लाहं इमिगु विगतया पापयात अवश्य हे क्षमा याइ; अले यदि इपिं हाकनं (पैगम्बरलिसे ल्वायेत) सत्य रुपं लिहां वल धाःसा, (इमित) सुन्नत (अल्लाहया विरुद्ध) प्राचीन (नाश जुल) लागू जुइ।"

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

अले इपिंलिसे ल्वायेगु या, गुबलय् तक निन्दा मजुइ, अले धर्म अल्लाहया जक जुइ । यदि इमिसं (अविश्वासपाखें) दिकल धाःसा इमिसं याइगु ज्यायात अल्लाह सर्वदृश्य याइम्ह खः ।

وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَوْلٰىكُمْ ۗنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ۔

wa in tawallau fa‘lamū annallāha maulākum, ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

अले यदि इपिं लिचिल धाःसा अल्लाह छिमि रक्षक खः धकाः सीकादिसँ । व दकलय् बांलाःम्ह रक्षक व दकलय् बांलाःम्ह ग्वाहालिमि खः ।

۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

अले थुइकादिसँ, युद्धया लूटपाटया रुपय् छिं छु नं प्राप्त यानादिल, अले छगू प्यब्वय् छब्व अल्लाह, रसूल, रसूलया थःथिति, अनाथ, गरिब व इब्न सबिलया निंतिं खः, (अथे जुयाः) यदि छिं अल्लाहयात विश्वास यानादिल धाःसा व जिमिसं जिमि सेवक (मुहम्मद)यात फुर्लिमीया निन्हुया दिं नापलानागु खँय् विश्वास यानादिल धाःसा । अल्लाह सकतां खँय् सर्वशक्तिमान खः ।

اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).

(अर्थात) जब छि लिक्कया उपत्यकाया सिथय् दु अले इपिं तापाःगु उपत्यकाया सिथय् दु अले कारवां छि स्वयां क्वय् लाः । यदि छिं (युद्धया न्हि निर्धारण यायेत) सहमति प्वंकादिल धाःसा (युद्धया न्हि निर्धारण यायेत) छिमिके (युद्धया न्हि) निर्धारण यायेगुलिइ अवश्य नं फरक फरक बिचाः दइगु खः, तर अल्लाहं छगू ज्यायात न्ह्याकेमाःगु इच्छा याइ, अर्थात् नाश जुयाच्वंम्ह मनू स्पष्ट प्रमाणया लिसें नाश जुइगु व म्वानाच्वंम्ह मनू वास्तविक प्रमाणया लिसें म्वायेगु । धात्थें हे अल्लाह सर्वश्रवणकर्ता व सर्वज्ञ खः ।

اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(लुमंकि) जब अल्लाहं छंगु म्हगसय् इमित क्यन (संख्याय्) इपिं म्हो जक दुगु खः । अले यदि अल्लाहं इमित (अधिक ल्याखय्) क्यंगु जूसा छिपिं ग्याइगु जुइ व अवश्य नं छिमिसं थ्व विषयस बहस याइगु जुइ, तर अल्लाहं छिमित बचे यानादीगु दु । धात्थें हे अल्लाहं छिगु नुगलय् छु दु धकाः सिउ ।

وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

अले जब अल्लाहं छितः इमित क्यनी, जब छिं छिगु मिखा कथं म्हो ल्याखय् इमित नापलानादी अले छितः इमिगु मिखा कथं म्हो ल्याखय् क्यनी, अल्लाहं न्ह्याके हे माःगु ज्या न्ह्याकेगु इच्छा याःगुलिं खः । अल्लाहयात जक सकतां खँ लित बी ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! यदि छिं सैनिक (शत्रु) नाप लात धाःसा बल्लाक (नाम) अल्लाह यक्व धायेगु (धिकर व प्रार्थना यायेगु) गुकिं यानाः छि भाग्यमानी जुइ ।

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

अले अल्लाह व वया रसूलया आज्ञा मानय् या, विवाद यायेमते, गुकिं यानाः छि ग्याइ अले छिगु शक्ति मदया वनी अले धैर्य जुइ । धात्थें हे अल्लाह धैर्यवान मनूतलिसे दु ।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

अले थःगु गृहनगर त्वःताः घमण्ड यानाः मनूतय्सं (रिया) प्रशंसा यायेगु इच्छा यानाः अल्लाहया लँपुइ पंगः थनीपिं मनूत थें जुइमते । इमिसं याइगु सकतां अल्लाहं त्वपुया बी ।

وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

अले (लुमंकि) जब शैतानं इमिगु कर्म (पाप)यात इमित बांलाक खनेदयेकाः धाल, "थौं सुनां नं (व्यक्तिं) छिमित बुके फइमखु, अले धात्थें हे जि छिमि ग्वाहालिमि खः।" अथे जुयाः निगू सेनां थःथवय् खनेधुंकाः (खमः ख्वाः) शैतानं लिफः स्वयाः धाल, "खःत हे जि छिपिंलिसे अलग जुयाच्वना, छिमिसं खंके मफुगु जिं खंकेफु, खय्त ला जि अल्लाहया ग्याःचिकुइ लानाच्वना ।" अल्लाह सजाँय बीबलय् तसकं कडा जुइ ।

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(लुमंकि), जब पाखण्डी व थःगु नुगलय् ल्वचं ग्रस्त मनूतय् सं धाइ, "इमिसं (मुमिपिं) थःगु धर्मय् धोखा बिउगु दु।" (अल्लाहं धयाबिज्याःगु दु), "सुनां अल्लाहयात भरोसा याइ, वयात सीकि कि अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।"

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ يَتَوَفَّى الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْۚ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

wa lau tarā iż yatawaffal-lażīna kafarul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

अले यदि छिं खनादिल धाःसा गबले देवदूततय् सं अविश्वास याःपिनिगु ख्वाः व प्वाथय् दायाः (अले धाल), "नरकया च्यानाच्वंगु यातनाया स्वाद का।"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۙ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

थ्‍व छिमिगु हे ल्‍हातं याःगु ज्‍याया कारणं खः। अले धात्थें हे अल्लाहं थः दासतय् त अन्याय याइ मखु ।

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(इमिगु अवस्था) फारोया अनुयायीतय् गु व इमि स्वयां न्ह्यःयापिं मनूतय् गु अवस्था थें हे खः । इमिसं अल्लाहया श्लोकयात अस्वीकार यात, उकिं अल्लाहं इमिगु पापया निंतिं सजाँय बिल । धात्थें हे अल्लाह सर्वशक्तिमान खः अले वया सजाँय तसकं कडा खः ।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً اَنْعَمَهَا عَلٰى قَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

Żālika bi'annallāha lam yaku mugayyiran ni‘matan an‘amahā ‘alā qaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa annallāha samī‘un ‘alīm(un).

छाय्धाःसा अल्लाहं छगू जनतायात ब्यूगु छगू अनुग्रहयात हिलेमखु, जबतक कि उगु जनतां थःके दुगु हिलेमखु । धात्थें हे अल्लाह सकतां न्यनेम्ह खः, सकतां स्यूम्ह खः ।

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(इमिगु अवस्था) फारोया अनुयायीतय् गु व इमि स्वयां न्ह्यःयापिं मनूतय् गु अवस्था थें हे खः । इमिसं थः प्रभुया श्लोकयात अस्वीकार यात, अले जिमिसं इमिगु पापया कारणं इमित नाश याना अले फारो व वया अनुयायीतय् त डुबे याना। छाय् धाःसा इपिं अन्यायपूर्ण मनूत खः ।

اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۖ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhil-lażīna kafarū fahum lā yu'minūn(a).

खय्त ला अल्लाहया न्ह्यःने दकलय् बांमलाःगु जीवित प्राणी काफिरत खः, छाय्धाःसा इमिसं विश्वास याइमखु ।

الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ

allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).

(अर्थात) गुपिं छिलिसे छगू सम्झौताय् बाध्य जुइ, अले इमिसं हरेक बचं बीबलय् इमिसं थःगु बचंयात विश्वासघात याइ, जबकि इपिं (अल्लाहयाके) ग्याइमखु ।

فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).

उकिं यदि छिं (मुहम्मदं) इमित युद्धय् बुकादिल धाःसा इमिगु ल्यूने च्वंपिंत इमित (विनाश यानाः) तितरबितर यानादिसँ, गुकिं इमिसं पाठ कायेफइ ।

وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ

wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).

अले यदि छिं (मुहम्मद) छुं पुचःपाखें विश्वासघात (घटना)या चिन्ता यानाच्वनादीगु दुसा उमित इमान्दारीपूर्वक सम्झौता लित बियादिसँ । धात्थें हे, अल्लाहं विश्वासघात याइपिं मनूतय् त ययेकी मखु ।

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).

अले काफिर याइपिन्सं थःत (अल्लाहया शक्तिं) बचे जुइ धकाः बिचाः यायेमते । धात्थें हे इमिसं (अल्लाह)यात कमजोर याये फइमखु ।

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

अले थःके दुगु शक्तिं व अल्लाहया शत्रुत, छिमि शत्रुत व इपिं बाहेक मेपिं छिमिसं म्हमस्यूपिंत पनेफुपिं घोडाबाजपाखें इमिगु सामना यायेत थःगु फुक्क क्षमताया तयारी यानादिसँ; तर अल्लाहं स्यू । अल्लाहया लँपुइ छु खर्च यानादिल व अवश्य नं छितः पर्याप्त प्रतिफल जुइ व छितः अन्याय (हानि) जुइमखु ।

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

तर यदि इपिं शान्तिपाखे झुके जुल धाःसा उकियात स्वीकार यानादिसँ अले अल्लाहयात भरोसा यानादिसँ । धात्थें हे वय् कः सर्वश्रवण व सर्वज्ञ खः ।

وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).

अले यदि इमिसं छितः धोखा बीगु खःसा धात्थें हे अल्लाह हे छिगु निंतिं पर्याप्त जुइ । व हे खः गुम्हेस्यां छन्त वयागु ग्वाहालि व विश्वासीतय् गु (तिबः) नापं शक्ति बी,

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْۗ لَوْاَنْفَقْتَ مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مَّآ اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۗ اِنَّهٗ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa allafa baina qulūbihim, lau anfaqta mā fil-arḍi jamī‘am mā allafta baina qulūbihim wa lākinnallāha allafa bainahum, innahū ‘azīzun ḥakīm(un).

अले वय् कलं (अल्लाहं) इमिगु नुगः (आस्थामित) छप्पँ यानादी। पृथ्वीइ दुगु फुक्क (धन) खर्च याःसां नं इमिगु नुगः छप्पँ याये फइमखु, तर अल्लाहं इमिगु नुगः छप्पँ यानातःगु दु । धात्थें हे, व सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥasbukallāhu wa manittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

हे पैगम्बर (मुहम्मद) ! छिगु व छिगु अनुसरण याइपिं मुमिनया निंतिं अल्लाह पर्याप्त दु (रक्षक जुइत) ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

हे पैगम्बर (मुहम्मद) ! ल्वायेत विश्वासीतय् गु भावनायात ज्वलंत । छिमि दथुइ नीम्ह धैर्य दुपिं मनूत दत धाःसा इमिसं निसःम्ह शत्रुयात अवश्य हे बुके फइ । अले छिमिगु दथुइ सच्छिम्ह (धैर्यवान) मनूत दुगु खःसा अवश्य नं इमिसं द्वलंद्वः काफिरतय्त बुके फइगु खः, छाय्धाःसा काफिरत थुइके मफुपिं मनूत खः ।

اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

आः अल्लाहं छन्त अःपुकाबिल छाय् धाःसा छंके कमजोरी दु धकाः वं स्यू । उकिं छिमि दथुइ सच्छिम्ह धैर्यवान मनूत दुसा इमिसं निसःम्ह (शत्रु)यात अवश्य हे बुके फइ; अले छिपिं मध्ये छगू द्वलंद्वः मनूत (धैर्यता दुपिं) दुसा इमिसं अल्लाहया अनुमति कयाः निद्वः मनूत अवश्य हे बुके फइ । अल्लाह धैर्य याइपिंलिसे दु ।

مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ

mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

पृथ् वीइ च्वंपिं थः शत्रुतय् त अपांग याये न्ह्यः छम्ह अगमवक्तां कैदीत तयेगु पाय् छि जुइ मखु। छिं सांसारिक सम्पत्तिया इच्छा यानादीसा अल्लाहं परलोकय् (छंगु निंतिं) (इनाम) इच्छा यानादी । अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।

لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

यदि अल्लाहया न्हापाया आदेश मदुगु खःसा छिं कयादीगु (फिरौती)या कारणं छितः तःधंगु यातना लाःगु जुइ ।

فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

अथे जुयाः छिं युद्धया लूटपाट प्राप्त यानादीगु छुं भचा हैजल व भिंगु नसा कथं नयादिसँ, अले अल्लाहया भय कयादिसँ । धात्थें हे अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

हे पैगम्बर (मुहम्मद) ! छिगु ल्हातय् च्वंपिं युद्धबन्दीतय्त धा, “यदि अल्लाहं छिमिगु नुगलय् भिंता दु धकाः सिउगु खःसा छिमिके काःगु स्वयाः बांलाःगु छुं अवश्य हे बिइगु व छिमित क्षमा याइगु जुइ ।” अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).

तर यदि इमिसं (कैदीतय्सं) छितः (मुहम्मदयात) विश्वासघात यायेगु खःसा धात्थें हे व स्वयां न्ह्यः इमिसं अल्लाहयात विश्वासघात याःगु दु, उकिं वं छितः इमिगु क्वय् शक्ति बियादीगु दु । अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

खय्त ला विश्वास यानाः प्रवास यानाः अल्लाहया लँपुइ थःगु धन व आत्मां संघर्ष याइपिं व आश्रय बियाः ग्वाहालि याइपिं (मुहाजिरिनतय्त) इमिसं थःथवय् रक्षा याइ । अले (विश्वास याइपिं तर प्रवास मयाःगुया निंतिं) छिमिसं इमित रक्षा यायेगु छुं नं बाध्यता मदु, जबतक इपिं प्रवास मयाःतले । (तर) यदि इमिसं धर्मया (रक्षा)य् ग्वाहालि फ्वन धाःसा छि व इमि दथुइ सम्झौता जूपिं मनूतय्त बाहेक ग्वाहालि यायेत छिं बाध्य जुइ । अले अल्लाह छिमिसं यानादीगु ज्यायात सर्व खनीम्ह खः ।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ

wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).

अले अविश्वास याइपिं गुलिसिनं मेपिन्त रक्षा याइ । अल्लाहं आदेश बियादीगु ज्यायात (छम्हं मेम्हेसित रक्षा यायेगु) ज्या मयाःसा पृथ्वीइ अराजकता व तःधंगु क्षति जुइगु निस्सन्देह जुइ ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

अले गुपिं विश्वास यानाः प्रवास यानाः अल्लाहया लँपुइ कुतः याइपिं, अले आश्रय बियाः ग्वाहालि याइपिं (मुहाजिरिनतय्त) व हे धात्थेंया आस्था दुपिं खः । इमिसं क्षमा व महान पोषण (अनुग्रह) प्राप्त याइ ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

अले वयां लिपा विश्वास याःपिं, अनंलि प्रवास यानाः छिलिसे जिहाद ल्वाकूपिं, इपिं छिमिगु पुचलय् लाः । गुलिखे मनूत गुपिं थःथिति खः, अल्लाहया सफू कथं थःथवय् (सम्बन्धी मखुपिं स्वयां) अप्वः अधिकार दइ । धात्थें हे अल्लाह सकतां खँय् सर्वज्ञ खः ।