Q.S अल-मुज्जम्मिल (اَلْمُزَّمِّل) - 20 श्लोकया ल्याः ३.

يٰٓاَيُّهَا الْمُزَّمِّلُۙ

yā ayyuhal-muzzammil(u).

हे कफन पुनातःम्ह (मुहम्मद) !

قُمِ الَّيْلَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qumil-laila illā qalīlā(n).

भचा बाहेक बहनी दनादिसँ (प्रार्थना यायेत),

نِّصْفَهٗٓ اَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيْلًاۙ

niṣfahū awinquṣ minhu qalīlā(n).

(अर्थात) बच्छि बाय् व स्वयां भचा म्ह्व,

اَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْاٰنَ تَرْتِيْلًاۗ

au zid ‘alaihi wa rattilil-qur'āna tartīlā(n).

बाय् (बच्छि) स्वयां अप्वः, अले कुरान बुलुहुँ ब्वँ ।

اِنَّا سَنُلْقِيْ عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيْلًا

innā sanulqī ‘alaika qaulan ṡaqīlā(n).

धात्थें हे जिमिसं छन्त भारी वचन छ्वया हये ।

اِنَّ نَاشِئَةَ الَّيْلِ هِيَ اَشَدُّ وَطْـًٔا وَّاَقْوَمُ قِيْلًاۗ

inna nāsyi'atal-laili hiya asyaddu waṭ'aw wa aqwamu qīlā(n).

धात्थें हे बहनी दनेगु बल्लाइ (आत्मायात भरे याइ); व (उबलय् ब्वनेगु) अप्वः प्रभावशाली जुल ।

اِنَّ لَكَ فِى النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيْلًاۗ

inna laka fin-nahāri sabḥan ṭawīlā(n).

धात्थें धायेगु खःसा, न्हिच्छिया दुने छ ताःहाकःगु ज्याखँय् तसकं लिमलाः ।

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ اِلَيْهِ تَبْتِيْلًاۗ

ważkurisma rabbika wa tabattal ilaihi tabtīlā(n).

अले छिमि प्रभुया नां लुमंकि, अले वयात दुनुगलंनिसें पुजा या ।

رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا

rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).

(व) पूर्व व पश्चिमया प्रभु खः, वय् कः बाहेक मेम्ह देवता मदु, अतः वय् कःयात थःगु रक्षक करें ।

وَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيْلًا

waṣbir ‘alā mā yaqūlūna wahjurhum hajran jamīlā(n).

अले इमिसं धाःगु खँय् धैर्यता क्यनादिसँ (मुहम्मद) अले इमित बांलाःगु लँपुइ त्वःतादिसँ ।

وَذَرْنِيْ وَالْمُكَذِّبِيْنَ اُولِى النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيْلًا

wa żarnī wal-mukażżibīna ulin-na‘mati wa mahhilhum qalīlā(n).

अले जीवनया फुक्क सुख दुपिं मखुगु खँ ल्हाइपिनिगु विरुद्ध जिं (कार्य) याये, अले इमित छुं भचा ई बिइ ।

اِنَّ لَدَيْنَآ اَنْكَالًا وَّجَحِيْمًاۙ

inna ladainā ankālaw wa jaḥīmā(n).

धात्थें हे, झी नापं (झ्यातुगु) चेन व च्यानाच्वंगु नर्क दु,

وَّطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَّعَذَابًا اَلِيْمًا

wa ṭa‘āman żā guṣṣatiw wa ‘ażāban alīmā(n).

अले (अन) नसा दु गुकिं न्हाय्पंयात पनेगु व पीडादायी सजाँय बी ।

يَوْمَ تَرْجُفُ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيْبًا مَّهِيْلًا

yauma tarjuful-arḍu wal-jibālu wa kānatil-jibālu kaṡībam mahīlā(n).

(लुमंकि) पृथ्वी व पहाड तसकं संकल, अले पहाडत वांछ्वया तःगु फिया धुकू थें जुल ।

اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ

innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).

खय्त ला जिमिसं छिमिगु विरुद्ध साक्षी जुइम्ह छम्ह दूत (मुहम्मद) छ्वयाहयागु दु, गथे जिमिसं फारोयाथाय् छम्ह दूत छ्वयाहयागु खः ।

فَعَصٰى فِرْعَوْنُ الرَّسُوْلَ فَاَخَذْنٰهُ اَخْذًا وَّبِيْلًاۚ

fa ‘aṣā fir‘aunar-rasūla fa akhażnāhu akhżaw wabīlā(n).

तर फारोनं रसूलया आज्ञा माने मयात, उकिं जिमिसं वयात तसकं यातना बिया ।

فَكَيْفَ تَتَّقُوْنَ اِنْ كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَّجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيْبًاۖ

fakaifa tattaqūna in kafartum yaumay yaj‘alul-wildāna syībā(n).

अथे खःसा मस्तय्त धूसर याइगु न्हिइ छिपिं काफिर जुयाच्वन धाःसा छिमिसं गथे यानाः थःत रक्षा याये फइ ?

ۨالسَّمَاۤءُ مُنْفَطِرٌۢ بِهٖۗ كَانَ وَعْدُهٗ مَفْعُوْلًا

as-samā'u munfaṭirum bih(ī), kāna wa‘duhū maf‘ūlā(n).

उखुन्हु सर्गः फात । द्यवं बियादीगु बचं अवश्य हे पूवनी ।

اِنَّ هٰذِهٖ تَذْكِرَةٌ ۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا ࣖ

inna hāżihī tażkirah(tun), faman syā'attakhaża ilā rabbihī sabīlā(n).

धात्थें, थ्व छगू चेतावनी खः । सुनां इच्छा यात, वं अवश्य नं थः प्रभुयाथाय् (सोझा) लँपु काइ ।

۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

खय्त ला छिमि प्रभुं सिउ कि छि (मुहम्मद) चाया निगू तिहाई स्वयां म्हो, वा चाया आधा भाग वा छगू तिहाइ व (अथे हे) छि नापं च्वंपिनिगु छगू पुचः दनाच्वनी (प्रार्थना) । अल्लाहं चा व न्हिया मापदण्ड निर्धारण याइ । अल्लाहं स्यू कि छिं उगु ईया सीमा निर्धारण याये फइमखु, उकिं वं छितः राहत बियादीगु दु, उकिं कुरानं छु अःपु (छंगु निंतिं) ब्वनादिसँ, वं स्यू कि छिमि दथुइ मनूत दइ गुपिं ल्वगि जुइ, अले मेपिं गुपिं अल्लाहया छुं उदारता मालाः पृथ्वीइ चाःहिलाच्वनी, अले मेपिं गुपिं कुरानया लँपुइ ल्वाइ ( प्रार्थना या, जकात पु अले अल्लाहयात बांलाःगु त्यासा ब्यु । छिं थःगु निंतिं छु नं भिंगु ज्या यानादिल धाःसा अवश्य नं अल्लाहपाखें दकलय् बांलाःगु सिरपाः व दकलय् तःधंगु सिरपाःया रुपय् प्राप्त जुइ । अले अल्लाहयाके क्षमा फ्वनादिसँ, धात्थें हे अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।