Q.S अट-तहरीम ४. (اَلتَّحْرِيم) - 12 श्लोकया ल्याः ३.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

हे प्रोफेट ! अल्लाहं छिमित हैजल यानातःगु खँयात छिमिसं छाय् निषेध यानादी ? छु छिमिसं थः कलाःपिन्‍त लय्‌तायेके मास्‍ति वः ला? अले अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

खय्त ला अल्लाहं छितः छिगु भाकलं मुक्त यायेत बाध्य यानातःगु दु; अले अल्लाह छिमि रक्षक खः अले व सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान खः ।

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

अले लुमंकेबहःजू, गबले पैगम्बरं थः छम्ह कलाः (हफसाह) नाप छगू घटनाया बारे गोप्य रुपं सहलह ब्याकल । अले वं घटना (ऐस्यायात) कन अले अल्लाहं वयात (पैगम्बरयात) घटना कन, अले (पैगम्बरं) छुं भचा (हफसाहयात) कन अले मेगु ब्व सुचुका बिल । उकिं जब वं (पैगम्बरं) वयात (हफसाहयात) थ्व खँल्हाबल्हाया बारे कन, वं न्यन, "थ्व छन्त सुनां धाल ?" पैगम्बरं लिसः बिल, “जितः सुचं बिउम्ह अल्लाह खः, सर्वज्ञ, सर्वपालन याइम्ह ।”

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

यदि छिपिं निम्हेस्यां अल्लाहयात पश्चाताप यानादिल धाःसा धात्थें हे छिपिं निम्हेस्यां नुगः (सत्ययात स्वीकार यायेत) झुके जुइ; अले यदि छिपिं निम्हेस्यां छम्हं मेम्हसित ग्वाहालि यानाः पैगम्बरयात दुःख बीगु खःसा धात्थें हे अल्लाह वयागु रक्षक जुइ अले (अथे हे) जब्रियल व भिं मुमिनत जुइ; अले स्‍वर्गदूतत नं वया ग्‍वाहालि याइपिं खः।

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

यदि वं (पैगम्बरं) छितः पारपाचुके यात धाःसा सायद परमेश्वरं वयागु थासय् छि स्वयाः बांलाःपिं कलाःत, आज्ञाकारी, विश्वास याइपिं, आज्ञाकारी, पश्चाताप याइपिं, आराधना याइपिं, उपवास च्वनीपिं, विधवा व कुमारी मिसात तयादी ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! मनू व ल्वहंया इन्धन दुगु नरकया मिं थःत व थःगु छेँजःयात बचे यानादिसँ; अभिभावकत रूख व कठोर देवदूतत खः, गुपिं अल्लाहं आज्ञा बियादीगु खँय् अवज्ञा याइमखु अले न्ह्याबलें थःत धाःगु ज्या याइ ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

हे काफिरत ! थौं बहाना दयेके मते । धात्थें धायेगु खःसा छिं छु यानादिल उकथं हे जक सिरपाः दइ ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! दकलय् शुद्ध पश्चाताप यानाः अल्लाहयात पश्चाताप या, आशा दु, छिमि प्रभुं छिगु गल्तीयात मेटे यानाः छितः स्वर्गय् दुहां वनी गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी, उगु दिं अल्लाहं पैगम्बर व वलिसे विश्वास याइपिन्त निराश याइमखु; इमिगु जः इमिगु न्ह्यःने व इमिगु जवय् थिनाच्वन, अले इमिसं धाल, "जिमि प्रभु, जिमिगु निंतिं जिमिगु जः सिद्ध यानादिसँ अले जिमित क्षमा यानादिसँ, धात्थें हे छि फुक् क खँय् सर्वशक्तिमान खः।"

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

हे प्रोफेट ! काफिर व पाखण्डीतलिसे ल्वानादिसँ अले इपिंलिसे कठोर जुयादिसँ । इमिगु थाय् नर्क खः अले व लिहां वनेगु थाय् थें हे बांमलाः ।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

अल्लाहं काफिरतय् निंतिं छगू दृष्टान्त दयेकल, नोआया कलाः व लुतया कलाः । निम्हं झी सेवकत मध्ये निम्ह पुण्य सेवकया निगरानीइ दु; अले निम्ह कलाःपिंसं थः निम्ह भाःतयात विश्वासघात यात, तर इमि निम्ह भाःतं अल्लाहया (यातना)पाखें भचा नं ग्वाहालि याये मफुत; अले (निम्ह कलाःपिन्त) धाल, "छिपिं निम्हं (नरकय्) वनीपिं नापं नरकय् हुँ।"

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अले अल्लाहं मुमिनतय्गु निंतिं छगू दृष्टान्त बियादिल, फारोया कलाः, जब वं धाल, "हे जिमि प्रभु, जितः स्वर्गय् छ नापं छेँ दयेकादिसँ अले जितः फारो व वयागु कर्मपाखें बचे यानादिसँ, अले जितः अन्यायपूर्ण मनूतपाखें बचे यानादिसँ।"

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

अले इमरानया म्ह्याय् मरियम, गुम्हेस्यां थःगु सम्मान कायम यात, अले जिमिसं वयागु गर्भय् जिमिगु (सृष्टि) आत्माया छुं सासः ल्हाना; अले वं थः प्रभुया वचन व वय् कःया सफूयात पुष्टि यानादिल। अले व आज्ञा मानय्‌ याइपिं मनूत मध्‍ये छम्‍ह खः।