Q.S अल-अराफ (اَلْأَعْرَاف) - 206 श्लोकया ल्याः ३.

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

अलिफ लम्मिम शाद.

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(थ्व) छन्त (मुहम्मद) कुबियाहःगु सफू खः; उकिं थुकिया कारणं दम स्याये मते, गुकिं यानाः छिं थ्व (सफू) नापं चेतावनी बियादिसँ अले विश्वास याइपिनिगु निंतिं पाठ जुइ ।

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

छिमि प्रभुपाखें छितः कुहां वःगु खँया अनुसरण यानादिसँ, अले वय् कः बाहेक मेपिं सुयातं छिगु नायःया रुपय् अनुसरण यानादिसँ । छं तसकं म्ह्व जक पाठ का ।

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

जिमिसं गुलि भूमि स्यंकागु दु, जिमिगु यातना (थुकिया बासिन्दातय् त) चान्हय् वा न्हिच्छिया दुने आराम यानाच्वंगु इलय् वल ।

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

अथे जुयाः जब जिमिगु यातना इमिगु क्वय् वल, इमिगु गुनासो धइगु "खय्त ला जिपिं हे अपराधी खः" धकाः धायेगु स्वयाः अप्वः मखु ।

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

अले जिमिसं (प्रेरिततय् पाखें) सःतूपिं मनूतय् के अवश्य हे न्यने अले जिमिसं (प्रेरिततय् के नं) न्यने,

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

अले जिमिसं अवश्य नं इमित (जिमिगु) ज्ञानं जानकारी बी अले जिपिं (इमिके) तापाक्क मदु ।

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

उकुन्हुया सन्तुलन धर्मया दापू जुइ । उकिं सुयागु सन्तुलन झ्यातु, व हे सफल जुइ ।

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

अले गुम्हेसिया सन्तुलन हल्का जुइ, व हे खः गुम्हेस्यां झीगु चिंयात अस्वीकार याःगुलिं थःगु हे आत्मा तंकल ।

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं छन्त पृथ्वीइ तयागु दु अले अन छन्त जीवनयापनया व्यवस्था यानागु दु । (अय् सां) छ तसकं म्ह्व जक कृतज्ञ ।

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं छिमित दयेका, अले छिमित (शरीर) दयेका, अले जिमिसं देवदूततय् त धया, “आदमयात प्रणाम या” अले इमिसं शैतान बाहेक प्रणाम यात । व (इब्लिस) प्रणाम याइपिं मध्यय् मखु ।

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(अल्लाहं) धयादिल, “जिं धयाबलय् छन्त छु पंगः वल ?” (इब्लिसं) लिसः बिल, "जि व स्वयाः बांलाः । छं जितः मिं दयेकल, वयात पृथ्वीं दयेकल ।"

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(अल्लाहं) धयादिल, "अथे खःसा अन (स्वर्गं) कुहां वा, छाय् धाःसा छं थुकी घमण्ड यायेमते । पिहां वा! धात्थें हे छ क्वय् च्वंपिं प्राणीत मध्ये छम्ह खः ।"

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

(शैतानं) लिसः बिल, "जितः छुं ई बियादिसँ, इपिं म् वाना वइगु न्हि तक।"

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(अल्लाहं) धयादिल, “थ्व सत्य खः, छिपिं नं ईया निलम्बन बियातःगु मनूत मध्ये खः ।”

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(इब्लिसं) लिसः बिल, "छं जितः भ्रमित याःगुलिं जिं इमित छंगु तप्यंगु लँपुइ न्ह्याबलें पनेगु जुइ ।

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

अले जिं अवश्य हे इमित न्ह्यःनें, ल्यूनें, इमिगु जवपाखें व खवपाखें वये । अले इपिं मध्यय् अप्वःसिनं कृतज्ञ लुइके फइमखु ।”

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(अल्लाहं) धयादिल, "अन (स्वर्गं) अपमानित व निष्कासित जुयाः पिहां झासँ ! खय्त ला इपिं मध्यय् सुनां नं छिमिगु लिउलिउ वनी, जिं छिपिं सकसितं नरकयात अवश्य हे भरे याये ।"

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

अले (अल्लाहं धयादिल) "हे आदम ! स्वर्गय् छिमि कलाःलिसे च्वनादिसँ अले छिपिं निम्हं यःगु नसा नयादिसँ। तर थ्व सिमाया लिक्क वने मते। (यदि लिक्क वन धाःसा) छिपिं निम्हं अपराधीतय् मध्ये जुइ।"

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

अले शैतानं इमिगु गुप्त अंग (गुगु) त्वपुयातःगु दु धकाः क्यनेत इमित दुष्ट बिचाःया खिउँसे च्वनाः धाल । अले (शैतानं) धाल, "छिमि प्रभुं छिमित थ्व सिमा लिक्क वनेत जक निषेध यानादिल, मखुसा छिपिं देवदूत जुइ वा अनन्त (स्वर्गय्) च्वनी ।"

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

अले वं (शैतानं) इमित पाः फयेकल, “जि धात्थें हे छिमिगु सल्लाहकारत मध्ये छम्ह खः।”

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

वं (शैतानं) इमित छलकपट यानाः फसे यात । सिमाया फलया सवाः कायेवं इमिगु गुप्त अंग खनेदत, उकिं इमिसं स्वर्गया हःपाः तयाः थःत त्वपुइगु शुरु यात । परमेश्वरं इमित सःतादिल, “जिं छिमित थ्व सिमापाखें पनेगु मखु ला, अले शैतान छिपिं निम्हसिया निंतिं खुल्ला शत्रु खः धकाः धयागु मखु ला?”

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

इमिसं धाल, "हे प्रभु, जिमिसं थःथम्हं हे अन्याय यानागु दु, यदि छिं जिमित क्षमा यानाः दया याना मदीसा जिपिं अवश्य हे नोक्सानीइ लायेगु जुइ।"

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(अल्लाहं) धयादिल, "कुहां हुँ ! छिपिं छम्हं मेम्हसिया शत्रु जुइ । पृथ्वी हे छिमिगु बासस्थान व भोग खः छगू निश्चित ई तक।"

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(अल्लाहं) धाइ, "अन छिपिं च्वनी, अन छिपिं सी, अले अनं (अथे हे) छिपिं पुनरुत्थान जुइ।"

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

हे आदमया सन्‍तानत! धात्थें हे, जिमिसं छिगु नांगापन त्वपुइगु व सजावटया निंतिं वसः बियागु दु । तर धर्मया वसः, व हे बांलाः । थुपिं अल्लाहया शक्तिया छुं चिं खः, इमिसं लुमंकी धकाः भलसा कया ।

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

हे आदमया सन्‍तानत! गथे वं (शैतानं) छिमि मांअबुयात स्वर्गं पिने यंकल, इमिगु नांगापन क्यनेत वसः त्वःताः शैतानं मूर्ख जुइमते । धात्थें धायेगु खःसा, व व वया अनुयायीतय् सं छन्त छं खंके मफइगु थासं खंके फइ । खय्त ला जिमिसं शैतानतय् त विश्वास मयाःपिनिगु नायः दयेकागु दु ।

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

अले इमिसं छुं घृणित ज्या याइबलय् इमिसं धाइ, “जिमिसं जिमि पुर्खातय्त थथे यानाच्वंगु लुइका, अले अल्लाहं जिमित थथे यायेत धाःगु खः ।” धा, "अल्लाहं गुबलें नं दुष्ट कर्म यायेत आदेश मब्यू । छिमिसं अल्लाहया बारे मसिउगु खँ छाय् ल्हानाच्वनागु ?"

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

धायेगु, "जिमि प्रभुं जितः न्यायपूर्ण व्यवहार यायेत धयादीगु दु । हरेक प्रार्थनाय् थःगु ख्वाः (अल्लाहयात) क्वछुकि, अले थःगु पूजा वय् कःयात जक बियाः वय् कःयात पुजा या । छ मूल रुपं सृष्टि जूगु थें वय् कःयाथाय् लिहां वइ ।"

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

वं छुं मार्गदर्शन बिल अले मेपिं भ्रमित जुइमाःगु खः । इमिसं अल्लाह बाहेक शैतानयात रक्षक दयेकी । इमिके सुराग दु धकाः इमिसं बिचाः यात ।

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

हे आदमया सन्‍तानत! मस्जिदय् (प्रवेश) यायेबलय् हरेक इलय् थःगु बांलाःगु वसः पुनादिसँ, नयेगु व त्वनेगु यायेगु, तर अप्वः यायेमते । धात्थें हे अल्लाहं अप्वः खँ ल्हाइपिं मनूत ययेकी मखु ।

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

(मुहम्मद) धायेगु, "अल्लाहं थः दास व भिंगु रीजनया निंतिं बियादीगु आभूषणयात सुनां निषेध याःगु दु ? धायेगु, "थ्व फुक्कं संसारया जीवनय् विश्वास याइपिनिगु निंतिं खः, अले विशेष यानाः (इमिगु निंतिं जक) पुनरावलोकनया दिनय् खः ।" थुकथं जिमिसं स्यूपिनिगु निंतिं श्लोकत व्याख्या यानाच्वना ।

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

(मुहम्मद) धयादिसँ, "जिमि प्रभुं वैध कारण मदयेक दक्वं खनेदइगु व सुलाच्वंगु नीच कर्म, पाप कर्म, अन्यायपूर्ण कर्मयात जक निषेध यानादी, अले अल्लाहलिसे छुं खँलिसे साझेदार यायेत (निषेध) याइ, जबकि वं उकिया कारण प्रकट मयाःगु दु, अले अल्लाहया बारे छिं मस्यूगु खँ ल्हायेत (निषेध) याइ ।"

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

अले हरेक मनूतय् गु छगू मृत्यु (समयया सीमा) दइ । इमिगु मृत्यु वइबलय् इमिसं पलख नं लिबाकेगु वा तीव्रता बीगु धकाः न्यने फइमखु ।

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

हे आदमया सन्‍तानत! यदि छिमिगु दथुइ हे दूतत वल धाःसा जिगु श्लोकत छिमित कनी, अले सु धर्मी जुयाः सुधार याइ, अले इमिगु ग्याःचिकु मदु, इमिसं दुःख नं याइमखु ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

तर सुनां जिमिगु श्लोकयात अस्वीकार याइ, अले उकियात कयाः गर्व याइ, व नरकया बासिन्दा खः; इपिं अन च्वनी ।

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँ दयेकीम्ह वा वयागु श्लोकयात अस्वीकार याइम्ह मनू स्वयाः अन्याय सु दु ? झीगु दूतत (देवदूतत) इमिगु ज्यान कायेत इमिथाय् मवःतले इमिसं सफुतिइ न्ह्यथनातःगु अंश काइ । इमिसं (देवदूततय्सं) धाल, “अल्लाह बाहेक छिमिसं सामान्यतया गुम्ह द्यःयात पुजा यानादी ?” इमिसं (शर्कीतय्सं) लिसः बिल, "झीके दक्वं मदयेधुंकल।" अले इमिसं थःथम्हं हे साक्षी बी कि इपिं काफिर खः ।

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

अल्लाहं धयादी, "छ स्वयां न्ह्यः दुपिं जिन्न व मनूतय्गु पुचःलिसे नरकया मिइ दुहां हुँ । हरेक इलय् छगू मनूत दुहां वइबलय् वं थः दाजुकिजापिन्त सराप बी, गुकिं यानाः इपिं सकलें दुहां वनेधुंकाः लिपा (प्रवेश) याःम्ह मनूयात न्हापां (प्रवेश) याःम्ह मनूयात धाइ, "हे जिमि प्रभु, इमिसं जिमित भ्रमित यानाबिल । इमित नरकया अग्निया यातना निदुगं बियादिसँ ।" अल्लाहं धयादी, "इपिं प्रत्येकयात निदुगं (यातना) प्राप्त जुइ, तर छिमिसं मस्यू ।"

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

अले न्हापां (प्रवेश) याःम्ह मनुखं लिपा (प्रवेश) याःम्ह मनुखं धाल, "छं जिमिगु स्वयाः भचा नं फाइदा मदु । उकिं छं याःगु ज्याया कारणं सजाय महसुस या ।"

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

खय्त ला झीगु राशीयात अस्वीकार यानाः उकियात कयाः गर्व याइपिन्त स्वर्गया लुखा चाली मखु, अले इपिं स्वर्गय् दुहां वनी मखु, जबतक कि सुइया मिखां उँट मवनी । थथे हे जिमिसं मभिंगु ज्या याइपिन्‍त सिरपाः बी।

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

इमिगु निंतिं द्यनेगु पालि नरकया खः अले इमिगु च्वय् (नरकया) फांगा दु । थुकथं हे जिमिसं दुष्कर्मीतय् त पुरस्कार बिया ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

अले विश्वास यानाः भिंगु कर्म याइपिन्त, जिमिसं सुयातं वयागु क्षमता कथं बाहेक भार तयेमखु । इपिं स्‍वर्गया बासिन्दात खः। इपिं अन हे च्वनी,

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

अले जिमिसं इमिगु छातिं प्रतिशोधयात चीका, गुकिया क्वय् खुसि बाः वयाच्वंगु खः । इमिसं धाल, "अल्लाहया प्रशंसा दु, गुम्हेस्यां जिमित थ्व (स्वर्ग) क्यनाबिल । अल्लाहं क्यनामबिल धाःसा जिपिं मार्गदर्शन जुइमखुगु जुइ । खय्त ला झी प्रभुया दूतत सत्य हयाः वःगु दु ।" इमित धाल, “छिमिसं यानादीगु ज्याया कारणं थ्व छिमित उत्तराधिकारय् वःगु स्वर्ग खः।”

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

अले स्वर्गया बासिन्दातय् सं नरकया बासिन्दातय् त सःतल, "खः ला परमेश्वरं झीत बचं बियादीगु सत्य खः, जिमिसं प्राप्त यानागु दु । परमेश्वरं छिमित बचं बियादीगु सत्य खः, छिमिसं प्राप्त यानागु दु ला ?" इमिसं लिसः बिल -- “थ्‍व हे खः।” अले सःतूम्हेस्यां (देवदूतं) इमि दथुइ घोषणा यात, "अल्लाहया सराप दुरुपयोग याइपिन्त दु,

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(अर्थात) गुम्हेस्यां (मेपिन्त) अल्लाहया लँपुइ पंगः थनी अले इमित मेथाय् यंकेगु इच्छा याइ । इपिं हे खः गुम्हेस्यां परलोकयात अस्वीकार याइ ।"

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

अले निम्हसिया दथुइ (स्वर्ग व नरकया बासिन्दा) छगू पर्दा दु अले अ’राफ (उच्च थाय्)या च्वय् थःथवय् म्हस्यूपिं मनूत दु, प्रत्येकया थःगु चिं दु । इमिसं स्वर्गया बासिन्दातय् त "सलामुन अलैकुम" (शान्ति जुइमा) धकाः सःतल । इपिं आःतकं दुहां वने मफुनि, तर इमित याकनं दुहां वने मास्ति वः ।

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अले इमिगु दृष्टि नरकया बासिन्दापाखे वनीबलय् इमिसं धाइ, “हे जिमि प्रभु, जिमित नं उपिं अशार्मीतय् गु धलखय् तये मते ।”

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

अले अरफ (उच्च थाय्)या च्वय् च्वंपिंसं थःम्हं म्हस्यूपिंत संकेत बियाः सःताः धाल, “छिं मुंकातःगु धन व छिमिसं गर्व यानादीगु धन, (पलने) छिमित छुं हे उपयोग मजू ।”

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

छु छिं अल्लाहया दया काये मखु धकाः पाः फयेकादीपिं मनूत खः ला ?” (अल्लाहं धयादिल) “छ स्वर्गय् दुहां हुँ ! छंगु निंतिं छुं ग्याःचिकु मदु, छं दुःख नं काये मखु।”

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

नरकया बासिन्दातय्सं स्वर्गया बासिन्दातय्त सःती, "जिमित (भचा) लः वा अल्लाहं छिमित बियादीगु छुं नं पोषण प्वंकि।" इमिसं लिसः बिल, “खय्त ला अल्लाहं इपिं निम्हसितं काफिरतय् त निषेध यानातःगु दु ।”

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(अर्थात) गुम्हेस्यां थःगु धर्मयात खेल व ख्यालः दयेकी, अले इमित संसारया जीवनं धोखा बी । अथे जुयाः थुगु न्हिइ (प्रलयया दिं) झीसं इमित न्हापा थौंया मुँज्या ल्वःमंकू थें ल्वःमंका, अले इमिसं झीगु श्लोकयात अस्वीकार याःगुलिं ।

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

खय्त ला जिमिसं विश्वास याइपिनिगु निंतिं मार्गदर्शन व दयाया रुपय् ज्ञानया आधारय् व्याख्या यानागु सफू (कुरान) इमित हयागु दु।

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

इमिसं सत्यया प्रमाण (कुरान)या निंतिं जक पियाच्वंगु मखु ला । सत्यया प्रमाण थ्यंगु दिं न्हापा थुकियात बेवास्ता यानातःपिं मनूतय्सं धाल, "खःत हे झी प्रभुया दूतत सत्य हयाः वःगु दु । अथे जुयाः झीगु निंतिं ग्वाहालि याइम्ह दु ला वा झीसं न्हापा यानागु थें मखुगु भिंगु ज्या यायेत (संसारय्) लिहां वयेगु निंतिं झीगु निंतिं सुं अन्तर्वार्ता दु ला ?" इमिसं धात्थें थःथम्हं हे नोक्सान याःगु दु अले इमिसं न्हापा दयेकूगु खँ इमिके मदया वंगु दु ।

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

खय्त ला छिमि प्रभु अल्लाह खः गुम्हेस्यां ६ युगय् स्वर्ग व पृथ्वी दयेकल, अले वय् कः अर्शय् च्वनादिल । वं याकनं हे न्हिच्छिया निंतिं चा बन्द यात । (वं) सूर्य, चन्द्रमा व नगुत थःगु आज्ञाया अधीनय् दयेकल । लुमन्केइउ! सकतां सृष्टि व मामिला वयागु अधिकार खः । सकल संसारया प्रभु अल्लाहया महिमा जुइमा ।

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

छिमि द्यःयात नम्र नुगलं व मृदुगु सलं प्रार्थना या । धात्थें हे, सीमा पालना याइपिं वं ययेकी मखु ।

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

अले पृथ्वीयात बांलाक (सृष्टि) यायेधुंकाः वयात हानि यायेमते । ग्यानाः व आशा यानाः वय् कःयात प्रार्थना या । धात्थें हे, भिंगु ज्या याइपिन्त अल्लाहया दया तसकं लिक्क लाः ।

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

व हे खः गुम्हेस्यां थःगु दया (वा) वये न्ह्यः हे सुसमाचार वाहकया रुपय् फय् ल्ह्वनादी, गुकिं यानाः फसं सुपाँय् हयेबलय् झीसं उमित छगू बाँझो थासय् वांछ्वयाबी, अले उगु थासय् वा वयेकेगु याइ । अले व वा वयाः जिमिसं थी थी सिसाबुसा बुयावल । जिमिसं सीपिन्त अथे हे म्वाका बी, छं पाठ सयेकी धकाः भलसा कया ।

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

अले भूमि बांलाः, द्यःया अनुमतिइ स्वांमा यक्व हे बुयावइ; अले बांमलाःगु चा, बुयावइगु बालि क्वलाना वनी । थुकथं जिमिसं कृतज्ञतय् निंतिं (जिमिगु महानताया) चिंयात हानं हानं व्याख्या यानाच्वना ।

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

खय्त ला जिमिसं नोआयात वयागु मनूतय्थाय् छ्वयाहयागु दु, अले वं धाल, "हे जिमि मनूत ! अल्लाहयात पूजा या ! वय् कः बाहेक छिमिगु निंतिं मेम्ह द्यः (पूजा) मदु । खय्त ला जि ग्यानाच्वना कि छिमित भयानक दिं (प्रत्यय दिं) सजाँय जुइ ।

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

वया मनूतय् नायःतय् सं धाल, “खः, जिमिसं खना कि छिपिं धात्थें हे स्पष्ट भ्रमय् लानाच्वंगु दु।”

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

वं (नोआं) लिसः बिल, "हे जिमि मनूत ! जि भ्रमित मखु, तर जि सकल संसारया प्रभुया दूत खः।"

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

जिं छितः जिमि प्रभुया सन्देश बी, छितः सल्लाह बी, अले छिं मस्यूगु खँ जिं अल्लाहपाखें सिउ ।"

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

अले छिमिगु दथुइ छम्ह मनूया माध्यमं छिमि प्रभुपाखें चेतावनी वःगुलिं छिपिं अजूचायादी ला, छिमित चेतावनी बीत व छिपिं पुण्यवान जुइत, छिमित दया कायेत ?

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

अले इमिसं वयात (नोआ)यात अस्वीकार यात । अले जिमिसं वयात व वलिसे जहाजय् च्‍वंपिन्‍त बचय्‌ याना। जिमिगु श्लोकयात अस्वीकार याइपिन्त जिमिसं डुबे यानाबी । धात्थें हे इपिं कांपिं मनूत खः (इमिगु नुगःया मिखा) ।

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

अले अदया मनूतय् त (जिमिसं छ्वया) हूद, इमि किजा । वं धाल, "हे जिमि मनूत ! अल्लाहयात पूजा या ! छिमिगु निंतिं वय् कः बाहेक मेम्ह द्यः (पूजा) मदु । अथे खःसा छिमिसं छाय् अल्लाहयात ग्यानागु मदु ?"

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

वया जातिया काफिरतय् नायःतय् सं धाल, “खःत हे जिमिसं छन्त पूर्ण रुपं पागल तायेका अले जिमिसं छन्त मखुगु खँ ल्हाइपिं मध्ये खः धकाः तायेका ।”

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

वं (हुदं) लिसः बिल, "हे जिमि मनूत ! जि पागल जूगु मखु, तर जि सकल संसारया प्रभुया दूत खः ।"

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

जिं छन्त जिमि प्रभुया हसना बी अले छन्त भलसा याये बहःगु सल्लाह बी ।

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

अले छिमिगु दथुइ छम्ह मनूया माध्यमं छिमि प्रभुपाखें चेतावनी वःगुलिं छिमित चेतावनी बीत अजूचायादी ला ? लुमंकि, गबले वं छिमित नोआया मनूत लिपा खलीफा दयेकल, अले वं छिमित शारीरिक शक्ति व कदय् श्रेष्ठ यात । उकिं अल्लाहया आशिर्वाद लुमंकि गुकिं छ भाग्यमानि जुइ । ”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

इमिसं धाल, "छि जिमिथाय् झायादीगु खः ला, जिमिसं अल्लाहयात जक पुजा यायेगु व जिमि पुर्खातय्सं पुजा यानाच्वंगु त्वःतेगु ? अथे खःसा छिं जिमित बियादीगु ख्याच्वः प्रमाणित यानादिसँ, यदि छि पाय्छि खःसा !"

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

वय् कलं (हुदं) लिसः बियादिल, "खय्त ला परमेश्वरपाखें घृणा व क्रोध छितः लाइ। अल्लाहं उकिया निंतिं जानकारी मब्यूसां छिं व छिमि पुर्खातय्सं थःम्हं हे दयेकूगु नां (मूर्ति)या बारे जिलिसे बहस यायेगु इच्छा दु ला? यदि अथे खःसा पियाच्वँ! खय्त ला जि नं छिलिसे पियाच्वंपिं मध्ये दु ।"

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

अथे जुयाः जिमिसं वयात (हुद) व वया नापं च्वंपिंत जिमिगु दयां उद्धार याना अले जिमिगु आशाितयात अस्वीकार याःपिन्त जिमिसं इमिगु जः तकं स्यंका । इपिं विश्वासी मखु।

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

अले समूदया मनूतय् त (जिमिसं छ्वया) इमि किजा सालेहयात । वं धाल, "हे जिमि मनूत ! अल्लाहयात पुजा या ! वय् कः बाहेक छिमिगु निंतिं मेम्ह द्यः (पूजा) मदु । खय्त ला छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट प्रमाण छिमित वःगु दु । अल्लाहपाखें वःगु थ्व (क) ऊँट छिमिगु निंतिं छगू संकेत खः । अल्लाहया पृथ्वीइ थुकियात नयेमाः, थुकियात नोक्सान यायेमते, मखुसा थुकिया लिच्वः कथं छिमिसं पीडादायी यातना भोगे यायेमाली ।"

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

अले लुमंकि, गुबलय् वं छिमित अदया मनूत लिपा खलीफा दयेकाः पृथ्वीइ तयाबिल । समतल थासय् छिमिसं दरवार दयेकादी अले पहाडय् छेँ दयेकादी । उकिं अल्लाहया आशिर्वाद लुमंकि अले पृथ्वीइ दुराचार यायेमते ।

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

अहंकारी नेतातय् सं कमजोर धकाः तायेकातःपिं अर्थात् थः मनूतय् दथुइ विश्वास याःपिं मनूतय् त धाल, “सालेह थः प्रभुया प्रेरित खः धकाः छिमिसं सिउ ला ?” इमिसं लिसः बिल -- “वय् कलं धयादीगु खँय् जिमिसं विश्वास याना।”

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

घमण्ड याइपिन्सं धाइ, “छिमिसं विश्वास यानादीगु खँयात जिमिसं अस्वीकार याना।”

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

अले इमिसं उँटयात स्यानाः थः प्रभुया आज्ञा विरुद्ध अहंकार यात । इमिसं धाल, "हे सालेह, यदि छि दूतत मध्ये छम्ह खः धइगु सत्य खःसा जिमित छिं बियादीगु धम्की प्रमाणित यानादिसँ।"

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

अनंलि भुखाय् ब्वयाः इपिं थःगु छेँया भग्नावशेषय् ग्वार्तुला सित ।

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

अले वं (सालेहं) इमित त्वःताः धाल, "हे जिमि मनूत ! खय्त ला जिं जिमि प्रभुया सन्देश छिमित थ्यंकागु दु अले जिं छिमित सल्लाह बियागु दु । तर छिमित सल्लाह बीपिं मनूत मयः ।"

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

अले (जिमिसं नं) लुतयात छ्वया, जब वं थः मनूतय् त धाल, “छिमिसं छाय् घृणित ज्या यानाच्वनागु, गुगु छिमिसं न्ह्यः (थ्व संसारय्) सुनां नं मयाःगु खः ।

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

धात्थें हे, छं मिसातय् निंतिं मखु, मिजंतय् निंतिं थःगु वासना पिकाःगु दु । छिपिं धात्थें हे अतिक्रमणकारी मनूत खः ।”

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

अले वया मनूतय् गु लिसः मेगु मखु, “इमित (लुत व वया अनुयायीतय्त) छिमिगु देशं पितिना छ्व, इपिं थःत पवित्र तायेकीपिं मनूत खः ।”

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

अले जिमिसं वयात व वया अनुयायीतय्त वया कलाःयात त्वःताः उद्धार याना । व (वया कलाः) ल्यूने लाःपिं मध्ये छम्ह खः ।

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

अले जिमिसं इमित वा (ल्वहं) वांछ्वया । उकिं पाप याइम्‍हय्‌सित छु जुइ धकाः ध्यान बियादिसँ।

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

अले मद्यानया मनूतय् त जिमिसं इमि थः हे किजा शुएबयात छ्वयाहल । वं धाल, "हे जिमि मनूत ! अल्लाहयात पुजा या । वय् कः बाहेक छिमिगु निंतिं मेम्ह द्यः (पूजा) मदु । खय्त ला छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट प्रमाण छिमिथाय् वःगु दु । मापदण्ड व तराजुयात परिपूर्ण यानादिसँ, अले सुयातं भचा नं नोक्सान यायेमते । पृथ्वीयात बांलाक (सृष्टि) जुइधुंकाः क्षति यायेमते । व छिमिगु निंतिं बांलाः यदि छिपिं विश्वास याइपिं खः ।"

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

अले मुमिनतय्त अल्लाहया लँपुं ग्यानाः व पंगः थनाः व उकियात मेथाय् यंकेगु इच्छा यानाः छुं नं लँपुइ च्वने मते । छिपिं म्ह्व जूबलय् अल्लाहं छिमिगु ल्याः अप्वयेका बिल धकाः लुमंकि । अले स्यंकीपिन्त छु जुइ धकाः ध्यान बियादिसँ ।

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

यदि छिमि दथुइ जिं थुकियात थ्यंकेत छ्वयाहयागु (शिक्षा)यात विश्वास याइपिं पुचः दुसा, अले (अथे हे) विश्वास मयाइपिं पुचः दुसा अल्लाहं झी दथुइ निर्णय मयाःतले धैर्यता बियादिसँ । व दकलय् बांलाःम्ह न्यायाधीश खः ।

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

शुएब जनजातिया अहंकारी नेतातय्सं धाल, "हे शुएब ! छ जिमिगु धर्मय् लिहां मवःतले जिमिसं छन्त व मुमिनतय्त जिमिगु देशं अवश्य हे पितिना छ्वयेगु जुइ ।" शुएबं धाल, "जिमित मयःसां (छिं जिमित पितिनेत्यनागु दु ला) ला ?

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

खय्त ला जिमिसं अल्लाहया विरुद्ध तःधंगु मखुगु खँ आविष्कार यायेगु जुइ, यदि जिपिं छिमिगु धर्मय् लिहां वन धाःसा, अल्लाहं जिमित उकिं मुक्त यायेधुंकाः । अले झी प्रभु अल्लाहं मयःसा झीसं वयाथाय् लिहां वनेगु पाय् छि मजू । झी प्रभुया ज्ञानं सकतां दुथ्याः । जिमिसं अल्लाहयात जक भरोसा याना । हे जिमि प्रभु, जिमिगु व जिमि मनूतय् दथुइ न्यायपूर्वक न्याय यानादिसँ । छि दकलय् बांलाःम्ह निर्णयकर्ता खः ।"

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

अले वया जाति (शुएब)या नायःत गुपिं काफिर खः, इमिसं (छम्हं मेम्हसित) धाल, “खःत धाःसा छिमिसं शूएबया अनुसरण यात धाःसा छिपिं अवश्य हे बूगु जुइ ।”

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

अनंलि भुखाय् ब्वयाः इपिं थःगु छेँया भग्नावशेषय् ग्वार्तुला सित ।

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

शुएबयात अस्वीकार याइपिं मनूत उगु (देशय्) गबलें मच्वंपिं थें जुल । शुएबयात अस्वीकार याइपिं हे बूपिं खः ।

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

अथे जुयाः शुएबं इमित त्वःताः वन, "हे जिमि मनूत ! खय्त ला जिं जिमि प्रभुया सन्देश छिमित थ्यंकागु दु, जिं छिमित सल्लाह बियागु दु । अथे खःसा जिं काफिरतय्गु निंतिं गथे यानाः दुःख प्वंकेगु ?"

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

अले जिमिसं छुं देशय् अगमवक्ता मछ्वया, (अले अनया बासिन्दातय् सं व अगमवक्तायात अस्वीकार यात), बरु जिमिसं अनया बासिन्दातय् त कष्ट व दुःख बिया, गुकिं इमिसं थःत विनम्र यानाः (अधीन यानाः) यायेमाः ।

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

अले जिमिसं दुःखया थासय् सुख (अथे जुयाः इमिगु सन्तान व धन) अप्वया वन, अले इमिसं धाल, “खःत हे जिमि पुर्खातय्सं दुःख व सुखया अनुभव याःगु खः” अथे जुयाः जिमिसं इमित मचायेक हे आकाझाकां दुःख बिया ।

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

अले यदि देशया मनूतय् सं विश्वास यानाः धर्मी जूगु जूसा जिमिसं इमित स्वर्ग व पृथ्वीपाखें आशिर्वाद बिइगु खः, तर इपिं मखुगु खँ जुल (झीगु श्लोक), उकिं जिमिसं इमित इमिसं याःगु कथं सजाँय बिया ।

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

अथे जुयाः उगु देशया मनूतय् सं बहनी द्यनाच्वंगु इलय् वइगु झीगु यातनापाखें सुरक्षित तायेकी ला ?

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

अथवा उगु देशया मनूतय् सं म्हिताच्वंबलय् सुथय् वइगु झीगु यातनापाखें सुरक्षित तायेकाच्वंगु दु ला ?

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

बाय् इमिसं अल्लाहया (अप्रत्याशित) यातनापाखें सुरक्षित तायेकी ला ? तंकूपिं बाहेक अल्लाहया यातनापाखें सुनां नं सुरक्षित महसुस याइमखु ।

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

बाय् अनया बासिन्दात (गायब जुइधुंकाः) भूमिया उत्तराधिकार काइपिं मनूतय्त थ्व स्पष्ट मजू ला ? कि जिमिसं इच्छा याःसा इमित इमिगु पापया निंतिं सजाँय बीगु जुइ; अले जिमिसं इमिगु नुगःयात थुनाबिया, गुकिं इमिसं (पाठ) न्यने मफुत ।

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

थुपिं भूमित खः (जिमिसं स्यंकागु), जिमिसं छन्त इमिगु छुं बाखं कने । इमि दूतत धात्थें हे इमिथाय् स्पष्ट प्रमाण ज्वनाः वःगु खः । तर इमिसं न्हापा अस्वीकार याःगु खँय् नं विश्वास मयाः । थुकथं अल्लाहं काफिरतय्गु नुगलय् छाप तयाबी ।

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

अले इपिं मध्यय् अप्वःसिनं इमिगु बचं पूवंकाच्वंगु झीसं मखना । बरु जिमिसं छु लुइकागु खः धाःसा इपिं मध्यय् अप्वः धया थें धात्थें हे दुष्ट मनूत खः ।

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

इमिगु धुंकाः जिमिसं मोशायात जिमिगु प्रमाणतलिसें फारो व वया मनूतय् नायःतय् थाय् छ्वया, अले इमिसं प्रमाणत अस्वीकार यात। उकिं स्यंकीपिन्त छु जुइ धकाः ध्यान बियादिसँ ।

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

अले मुसां धाल, "हे फारो ! धात्थें हे जि सकल संसारया प्रभुया दूत खः ।

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

जि अल्लाहया बारे सत्य खँ ल्हायेत बाध्य जुया । खय्त ला जि छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट प्रमाण ज्वनाः छिमिथाय् वयागु खः, उकिं इस्राएलीतय् त जि नापं वनेब्यु ।"

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

वं (फारों) लिसः बिल, “यदि छिं प्रमाण हयादीगु सत्य खःसा थुकियात क्यनादिसँ, छि सत्यवादी मनूत मध्ये छम्ह खः ।”

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

अले (मोशां) वयागु डण्डी वांछ्वल, आकाझाकां व डण्डी धात्थेंम्ह तःधिकःम्ह ताहाः जुल ।

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

अले वं थःगु ल्हाः पिकयाबिल, अले आकाझाकां व खंपिनिगु निंतिं तुयुसे च्वन ।

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

फारोया मनूतय्‌ नायःतय्‌सं धाल-- “थ्‍व मनू धात्थें हे चलाखम्‍ह जादुगर खः।

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

सुनां छिमित छिमिगु देशं पितिनेगु इच्छा याइ ।" (फारों धाल), "अथे खःसा छिमिसं छु सुझाव बियादी ?"

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(प्रमुखतसें) लिसः बिल, "वयात व वया किजायात (छुं ईया निंतिं) रोके यानादिसँ अले (जादुगरतय् त) मुंकेत शहरय् छुं मनूत छ्वयादिसँ,

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

अले इमिसं फुक्‍क चलाख जादु ज्‍या याइपिन्‍त छिथाय्‌ हयेमा।”

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

अले जादु क्‍यनिपिं फारोयाथाय्‌ वल। इमिसं धाल, “(जिमित) सिरपाः दइ ला, जिपिं त्यात धाःसा ?”

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

वं (फारों) लिसः बिल, "खः, वास्तवय् छ नं (जितः) लिक्क लाःपिं मध्यय् जुइमाः ।"

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

इमिसं (जादुगरतय् सं) धाल, "हे मुसा ! छं न्हापां वांछ्वयेगु ला, कि जिमिसं वांछ्वयेगु ?"

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

वं (मोशां) लिसः बिल, "थ्वयात (न्हापां) वांछ्व!" उकिं इमिसं वांछ्वयेधुंकाः इमिसं मनूतय्गु मिखाय् मोहित यानाः मनूतय्त ग्यानापुसे च्वन, छाय्धाःसा इमिसं तःधंगु (अद्भुत) जादू क्यन ।

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

अले जिमिसं मोशायात “छंगु डण्डी वाँछ्व!” उकिं आकाझाकां वं इमिगु फुक्क मखुगु खँयात नल ।

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

अले सत्‍य प्रमाणित जुल, अले इमिसं याःगु फुक्‍कं व्यर्थ जुल।

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

उकिं इपिं उगु थासय् पराजित जुल अले इपिं घृणित जाति जुल ।

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

अले जादुगरत उघ्रिमय् हे क्वछुनाः प्रणाम यात ।

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

इमिसं धाल, "जिमिसं सकल संसारया प्रभुयात विश्वास याना,

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(अर्थात) मोशा व हारूनया परमेश्वर।"

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

फारों धाल, "जिं छन्त अनुमति बी न्ह्यः छं वयात छाय् विश्वास यानागु ? वास्तवय् थ्व धात्थें हे छगू चाल खः गुगु छं थ्व शहरय् ग्वसाः ग्वयागु खः, अनया बासिन्दातय्त पितिनेगु निंतिं । लिपा छं सीके फइ (छंगु ज्याया लिच्वः)

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

जिं छिमिगु ल्हाः व तुति अवश्य हे क्रसवाइज (जव ल्हाः व खव तुति वा उल्टा) त्वाःथले, अले जिं छिपिं सकसितं क्रूसय् यख्खाये ।"

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

इमिसं (जादुगरतय् सं) लिसः बिल, “धात्थें हे जिपिं जिमि प्रभुयाथाय् लिहां वनेगु जुइ ।

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

अले छिं जिमित प्रतिशोध मकाःगु खः, बरु जिमिसं जिमिथाय् वःबलय् जिमि प्रभुया श्लोकय् विश्वास यानागुलिं खः ।" (इमिसं प्रार्थना यात), "जिमि प्रभु, जिमित धैर्यता बियादिसँ अले मुस्मां जुयाः सी (छंगु न्ह्यःने समर्पण यानाः) ।"

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

अले फारोया मनूतय् नायःतय् सं धाल, “छिमिसं मोशा व वया मनूतय् त थ्व देशय् (मिस्र) तहस नहस यायेत अनुमति बीत्यनागु दु ला, अले छिमित व छिमि द्यःतय्त त्वःताः वनेत्यनागु दु ला ?” (फारों) लिसः बिल, “जिमिसं इमि काय् पिन्त स्यानाः इमि म्ह्याय् पिन्त म्वाका बी अले धात्थें हे इमिके जिमिके पूर्ण शक्ति दु।”

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

मुसां थः मनूतय्त धाल, "अल्लाहयाके ग्वाहालि फ्वनादिसँ, धैर्य यानादिसँ । निश्चित रुपं (थ्व) पृथ्वी अल्लाहया खः, वं थः दासत मध्ये सुयातं यः वयात उत्तराधिकार बी । अले (बांलाःगु) अन्त पुण्यवानपिनिगु निंतिं जुइ ।"

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

इमिसं (मोशाया मनूतय् सं) धाल, “छिपिं जिमिथाय् वये न्ह्यः व छिपिं वयेधुंकाः जिमित (फारों) उत्पीडन यानागु खः।” (मोशां) लिसः बिल, "आशा दु, छिमि प्रभुं छिमि शत्रुतय्त स्यंकादी अले छिमित पृथ्वीइ खलीफा दयेकादी; अले छिमिसं गथे यानादी धकाः वं स्वइ।"

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं फारो व वया मनूतय् त यक्व दँ तक खडेरी व फलफूलया अभाव यानाः सजाँय बियागु दु, गुकिं इमिसं पाठ सयेके फइ ।

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

अले इमिके भिंगु (समृद्धि) वइबलय् इमिसं धाइ, "थ्व जिमिगु (प्रयास)या कारणं खः।" अले इमित समस्या वल धाःसा इमिसं दुर्भाग्यया दोष मोशा व वया अनुयायीतय् त बिल । इमिगु भाग्य अल्लाहया ल्हातय् दु धकाः सिउ, तर अप्वःसिनं मस्यू ।

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

अले इमिसं (मोशायात) धाल, “छं जिमित मोहित यायेत छु नं प्रमाण हःसां जिमिसं छन्त विश्वास यायेमखु।”

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

अथे जुयाः जिमिसं इमित स्पष्ट प्रमाणया रुपय् आँधी, सलह, खिचा, खिचा व हि (त्वनेगु लः हिइ हिलाबिल) छ्वया, तर इमिसं अझ नं घमण्ड यात अले इपिं पापी मनूत खः ।

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

अले जब इमित सजाँयं थिल (गुकिया व्याख्या यानातःगु दु) इमिसं धाल, "हे मुसा ! वय् कलं छितः बियादीगु बचं कथं जिमित छिमि प्रभुयाके फ्वनादिसँ। यदि छिं जिमित थ्व सजाँय चीके फत धाःसा जिमिसं अवश्य हे छितः विश्वास याये अले जिमिसं अवश्य हे इस्राएलया बस्‍तय् त छि नापं वने बी।"

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

तर जिमिसं इमित सजाँय चीकेधुंकाः इमिसं पूवंकेमाःगु ईया सीमा पिहां मवःतले इमिसं थःगु बचं त्वाःथल ।

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

अथे जुयाः जिमिसं इपिं मध्यय् गुलिखे मनूतय् त सजाँय बिया, अले इमिसं जिमिगु श्लोकयात अस्वीकार यानाः जिमिगु श्लोकयात उपेक्षा याःगुलिं जिमिसं इमित समुद्रय् डुबे याना ।

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

जिमिसं उत्पीडित जनतायात पृथ्वीया पूर्व व पश्चिम भागयात वसीयत यानागु खः गुकियात जिमिसं आशिर्वाद बियागु खः । अले छिमि भिंम्ह प्रभुया वचन इस्राएलीतय् गु धैर्यताया कारणं सिद्ध जुल (प्रतिज्ञा कथं)। अले जिमिसं फारो व वया मनूतय् सं दयेकूगु व इमिसं दयेकूगु व स्यंका ।

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

अले जिमिसं इस्राएलया सन्तानतय् त उगु समुद्र (लाल समुद्रया उत्तरी भाग) पार यानाः बचे याना । मूर्ति पुजा यानाच्वंपिं मनूतय्थाय् थ्यंबलय् इमिसं (इजरायलया सन्तानतय् सं) धाल, "हे मुसा ! इमिके यक्व द्यःत (मूर्ति) दुगुलिं जिमिगु निंतिं छम्ह द्यः (मूर्ति) दयेकि।" (मोशां) लिसः बिल, “धात्थें हे छिपिं मूर्ख मनूत खः।”

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

खय्त ला इमिसं ज्वनातःगु (विश्वासं) इपिं स्यनी अले इमिसं याःगु ज्या व्यर्थ जुइ ।

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

वय् कलं (मोशां) धयादिल, “छु जिं छिमिगु निंतिं अल्लाह बाहेक मेम्ह द्यः मालेगु पाय्छि खः ला, भले वय् कलं हे छिमित सकल मनूत (उगु इलय्) स्वया प्राथमिकता बियादीम्ह खः ?”

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

अले (लुमंकि, हे इस्राएलया सन्तान) जिमिसं छिमित (फारो) व वया मनूतय् पाखें बचे यानाबलय्, गुमिसं छिमित तसकं यातना बियाबिल, इमिसं छिमि काय् पिन्त स्यानाः छिमि म्ह्याय् तय् गु ज्यान बचे यात। अले उगु अवस्थाय् थ्व छिमि प्रभुपाखें तःधंगु परिक्षण खः ।

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

अले जिमिसं मोशायात (तोरा बियाः) स्वीचाया बचं बिया, अले जिमिसं चाया ल्याः झिगू (अझ अप्वः) पूवंका, उकिं परमेश्वरं पीचाया निंतिं क्वःछिनातःगु ई पूर्ण जुल। अले मुसां थः किजा (अर्थात) हरुनयात धाल, “जिमिगु मनूतय् त (नेतृत्व यायेगु) ज्याय् जितः प्रतिस्थापन यानादिसँ, अले (थःत व थः मनूतय् त) भिंकि, अले हानि याइपिनिगु लँपुइ वने मते।”

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

अले जब मोशा जिमिसं क्वःछिनागु इलय् (मुनाजत) वल अले परमेश्वरं वयात (प्रत्यक्ष) खँ ल्हानादिल, (मोशां) धयादिल, "हे जिमि प्रभु, जितः (थःत) खनेदयेमा, गुकिं जिं छन्त खंके फइ।" (अल्लाहं) धयादिल, "छिं जितः खंके फइमखु, तर पहाडयात स्व, यदि व थःगु थासय् (न्ह्याबलें थें) च्वनाच्वन धाःसा छिमिसं जितः अवश्य हे खंके फइ ।" अथे जुयाः जब वया प्रभुं पर्वतयात (वयागु महिमा) प्रकट यानाबिल, पर्वत स्यन अले मुसा बेहोस जुल । मोशां होस वयेधुंकाः वं धाल, “छंगु महिमा जुइमा, जिं छन्त पश्चाताप याना अले जि दकलय् न्हापां विश्वास याइम्ह खः ।”

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(अल्लाहं) धयादिल, "हे मुसा ! खय्त ला जिं छन्त मेपिं मनूत मध्ये (छंगु ईलय्) जिगु सन्देश व जिगु वचन यंकेगु निंतिं ल्ययागु खः, उकिं जिं छन्त बियागु खँयात दृढतापूर्वक ज्वनाः कृतज्ञ मनूतय्गु धलखय् च्वँ ।"

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

अले जिमिसं मोशाया निंतिं फुक् क खँया पाठ व व्याख्याया रुपय् फुक् क खँयात पाठय् (तोराह) च्वया। अथे जुयाः (जिमिसं धया), "थुकियात क्वात्तुक ज्वनाः छिमि मनूतय् त थःत गुलि फु उलि ज्वनाः च्वनेत धा, जिं छिमित दुष्टतय् गु देश क्यने।"

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

पृथ्वीइ वैध कारण मदयेक घमण्ड याइपिन्त जिं (जिगु शक्तिया) चिंपाखें लिचिले । इमिसं (जिगु शक्तिया) हरेक चिं खंसां इमिसं अझ नं थुकी विश्वास याइमखु । अले मार्गदर्शनपाखे वनीगु लँपु खंसा उमिसं उगु लँपुइ वनीमखु (वनी) तर भ्रमया लँपु खंसा उकी हे वनी । छाय् धाःसा इमिसं झीगु संकेतयात अस्वीकार याइ अले इपिं न्ह्याबलें उकियात बेवास्ता याइ ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

अले गुम्हेस्यां जिमिगु संकेत (शक्ति)यात अस्वीकार याइ, अले परलोकया अस्तित्वयात अस्वीकार याइ, इमिगु कर्म व्यर्थ जुइ । इमिसं छु यात व हे सिरपाः बी।

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

अले मोशाया मनूतय् सं, (मोशा सीनाई पर्वतय् वनेधुंकाः) इमिसं म्ह दुम्ह छम्ह द्वहंया मूर्ति दयेकल अले (लुँया) गहनां मू (सः) यायेफु। बाछां थःपिंलिसे खँ ल्हाये मफुगु व लँ क्यने मफुगु खँ इमिसं मस्यू ला? इमिसं थ्व (प्रसादया रुपय्) दयेकल । इपिं अन्यायपूर्ण मनूत खः ।

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

अले इमिसं थःगु कर्मया पश्चाताप यानाः थःपिं भ्रमय् लाःगु थुइकाः धाल, “खःत हे झी प्रभुं झीत दया मयाःसा व क्षमा मयाःसा झीपिं अवश्य हे हानि जुइ ।”

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अले मोशा थः मनूतय्थाय् लिहां वनाः तं चायाः दुःखी जुयाः धाल, “जि मदुबलय् छिमिसं छु भयानक ज्या यानादिल, छिमिसं थः प्रभुया बचंया विरुद्धय् वनेगु इच्छा दु ला?” मोशां ट्याब्लेट (तोरा) वांछ्वयाबिल अले थःपाखे खिचेयायेगु झ्वलय् थः किजा (हारुन)या छ्यं ज्वन । (हरुणं) धाल, "हे जिमि मांया काय् ! थुपिं मनूतय्सं जितः कमजोर तायेकाः स्यायेत्यंगु दु, उकिं जिगु दुर्भाग्य खनाः छिमि शत्रुतय्त लय्तायेके मते, अले जितः अन्यायपूर्ण मनू दयेके मते ।"

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

वय् कलं (मोशां) प्रार्थना यानादिल, "हे जिमि प्रभु, जितः व जिमि किजायात क्षमा यानादिसँ अले जिमित छिगु दयाय् दुथ्याकादिसँ, अले छि सकल दयालुत मध्ये दकलय् दयालु खः।”

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

खय्त ला गुम्हेस्यां (थःगु पूजाया रुपय्) बाच्छी (मूर्ति) दयेकी, वयात छन्हु थः प्रभुपाखें क्रोध व संसारय् जीवनय् अपमान जुइ । मखुगु खँ ल्हाइपिन्त जिमिसं थुकथं सिरपाः बी ।

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

अले गुम्हेस्यां मभिंगु ज्या यात, अले पश्चाताप याइ, विश्वास याइ, निश्चित रुपं वयां लिपा छिमि प्रभु क्षमा याइम्ह, दयालु जुइ।

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

अले मोशाया क्रोध क्वलायेधुंकाः वं पट्टी (तोरा) काल। वय्कःया च्वसुइ थः प्रभुया भय काइपिनिगु निंतिं मार्गदर्शन व दया दु ।

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

अले जिमिसं क्वःछिनागु इलय् मोशां थः मनूत मध्ये सच्छिम्ह मनूत ल्ययादिल। इमित भुखाय् ब्वःबलय् मोशां धाल, "हे जिमि प्रभु, यदि छिं इच्छा यानादीगु खःसा छिं इमित व जितः थ्व स्वयां न्ह्यः हे स्यंकादीगु खः । जिमि दथुइ थुइके मफुपिनिगु ज्याखँया कारणं छिं जिमित स्यंकादी ला? व छिगुपाखें छगू परिक्षण जक खः, छिं थुगु परिक्षणं सुयातं भ्रमित यानादी अले छिं जिमित सुयातं मार्गदर्शन यानादी । क्षमा याइम्ह ।"

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

अले झीगु निंतिं संसार व परलोकय् भिं जुइगु व्यवस्था यानादिसँ । धात्थें हे, जिपिं छथाय् लिहां वये (पश्चाताप याये) । (अल्लाहं) धयादी, "जिं सुयातं जिगु सजाय बी अले जिगु दयां सकतां त्वपुइ । अथे जुयाः जिं जिगु दया पुण्यवान, जकात बीपिं व जिमिगु आयतय् विश्वास याइपिन्त लःल्हाये ।"

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(अर्थात) रसूलया अनुसरण याइपिं, पैगम्बर गुम्ह उम्मि (ब्वने व च्वये मफु) खः गुम्हसिया (नां) इमिसं तोरा व सुसमाचारय् च्वयातःगु लुइकी कि इमिके दु, गुम्हेस्यां इमित पाय् छि यायेत आज्ञा बी अले मखुगुयात निषेध याइ, अले गुम्हेस्यां इमिगु निंतिं भिंगु सकतां अनुमति बी अले इमित बोझं मुक्त याइ, व खः ईपी। वय्कःयात विश्वास याइपिं, वय्कःया महिमा याइपिं, वय्कःयात ग्वाहालि याइपिं व वय्कःयात (कुरान) कुहां वःगु चकंगु जःया अनुसरण याइपिं धाःसा भाग्यमानी मनूत खः ।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

धायेगु (मुहम्मद), "हे मनूत! धात्थें हे जि छिपिं सकसितं अल्लाहया दूत खः, गुम्ह स्वर्ग व पृथ्वीया राज्यया स्वामित्वय् दु; वय् कः बाहेक मेम्ह द्यः मदु (वय्कःयात पूजा यायेगु अधिकार दु), गुम्हेस्यां जीवन बियादी व मृत्यु याइ, उकिं छिमिसं अल्लाह व वय् कःया रसूलयात विश्वास यानादिसँ ( शब्द (वय् कःया सफूत) वय् कःया लिउलिउ हुँ, गुकिं छिपिं मार्गदर्शन जुइ।"

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

अले मोशाया मनूतय् दथुइ छगू मनूत दुगु खः गुम्हेस्यां (मनूतय् त) सत्यया (आधार) मार्गदर्शन यात अले उकिं (अथे हे) इमिसं न्यायपूर्ण ज्या यात अले न्याय यात ।

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

अले जिमिसं इमित झिंनिगू कुलय् ब्वथला, प्रत्येक कुलय् तःधंगु ल्याखय्, अले वया मनूतय् सं लः फ्वंगु इलय् जिमिसं मोशायात धया, “छंगु डण्डीं चट्टानय् दा!” उकिं उगु (ल्वहं)पाखें झिंनिगू लःया मुहान पिहां वल । प्रत्येक जनजातिं थःथःगु त्वनेगु थाय् स्यू । अले जिमिसं इमित सुपाँचं छाँया बिया अले इमित मन्न व सलवा छ्वयाहया । (जिमिसं धया), "जिमिसं छिमित बियागु पोषणं बांलाक नयेगु या।" इमिसं झीत अन्याय याःगु मदु, तर इमिसं न्ह्याबलें थःथम्हं अन्याय याइपिं खः ।

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

अले (लुमंकि), जब इमित (इस्राएलया बस्ती) धाल, "थ्व देशय् (बैतुलमक्दिस) च्वनादिसँ अले (थुकिया उत्पादन) गन गन छिमिसं यः अन अन नयादिसँ।" अले धा, "जिमिगु पापं जिमित मुक्त यानादिसँ अले प्रणाम यानाः लुखाय् दुहां हुँ, अले जिमिसं छिगु गल्तीयात क्षमा याये।" लिपा जिमिसं भिंगु ज्या याइपिन्त (सिरपाः) अप्वयेके ।

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

अथे जुयाः इमि मध्यय् दुथ्याःपिंसं (उगु खँग्वःत) इमित मधाःगु खँग्वःत प्रतिस्थापन यात, अथे जुयाः जिमिसं इमिगु अन्यायया कारणं इमित स्वर्गं सजाँय बिया ।

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

अले इस्राएलया मस्तय् त शनिवाः नियम उल्लंघन याःगु इलय् समुद्रया लिक्क च्वंगु भूमिया बारे न्यनादिसँ, (अर्थात) इमिथाय् न्या वःबलय् (गुगु लिक्कसं दुगु खः) इपिं लःया सतहय् ब्वयाच्वन, भले विश्रामबार मखुगु न्हिइ न्या इमिथाय् मवः । थुकथं जिमिसं इमित जाँच याना छाय् धाःसा इमिसं दुष्ट ज्या यात ।

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

अले (लुमंकि) जब इमि दथुइ छम्ह जनतां धाल, “अल्लाहं नष्ट याइगु वा सजाय बीगु जातियात छिमिसं छाय् तसकं कठोर सजाय बियाः सल्लाह बियादी ?” इमिसं लिसः बिल, “अथे जुयाः जिमिके छिमि प्रभुया प्रति छगू बहाना (जिम्मेवारीं मुक्त) दइ, अले इपिं पुण्यवान जुइमा ।”

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

अथे जुयाः इमिसं थःत चेतावनी बियातःगु खँ ल्वःमंकेधुंकाः जिमिसं मनूतय् त मभिंगु ज्या यायेत निषेध याइपिन्त बचे याना अले दुष्कर्मीतय्त कठोर सजाँय बिया, छाय्धाःसा इमिसं न्ह्याबलें मभिंगु ज्या यानाच्वनी ।

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

उकिं इपिं निषेध यानातःगु सकतां खँय् अहंकारी जुइधुंकाः । जिमिसं इमित धया, “छिपिं विनम्र वानर जुयादिसँ ।”

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

अले (लुमंकि), जब छिमि प्रभुं घोषणा यानादिल कि धात्थें हे, वं इमित (यहूदीतय् त) पुनरावलोकनया दिं तक दकलय् बांमलाःगु सजाँय बीपिं मनूत छ्वयाहइ । छिमि प्रभु दण्डय् अति याकनं जुइ, व क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

अले जिमिसं इमित थ्व संसारय् तःगू पुचलय् ब्वथला; इपिं मध्यय् पुण्यवान मनूत दु अले मदुपिं नं दु । अले जिमिसं इमित भिंगु व बांमलाःगु विपत्तिं जाँच याना, गुकिं इपिं लिहां वयेमा ।

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

अथे जुयाः इमिगु लिउलिउ तोराया उत्तराधिकार काःगु (दुष्ट) पुस्ता वल, गुम्हेस्यां थ्व नीच संसारया सामानयात विनियोजन यात । अले इमिसं धाल, “जिमित क्षमा बी।” अले भविष्यय् उलिमछि सांसारिक सम्पत्ति इमिके (अझ नं) वल धाःसा अवश्य नं अवश्य हे काइ । छु इपिं सफुतिइ च्वयातःगु खँया अध्ययन यानाः नं अल्लाहया बारे सत्य बाहेक मेगु छुं नं धायेमखु धइगु सम्झौताय् बाध्य मजू ला ? पुण्यवानतय् निंतिं परलोकया भूमि बांलाः । अले छं मथुल ला ?

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

अले गुम्हेस्यां सफू (तोरा)यात पालन याइ अले प्रार्थना याइ, (इनाम दइ) । धात्थें हे जिमिसं धर्मीतय् त इमिगु सिरपाःपाखें बञ्चित याये मखु ।

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

अले (लुमंकि) जिमिसं इमिगु च्वय् पहाड ल्ह्वनाबलय् (पहाड)यात सुपाँय् त्वपुया तःगु थें जुल अले इमित (पहाड) इमिगु क्वय् कुतुं वइ धकाः पक्का जुल । (अले जिमिसं इमित धया) "जिमिसं छिमित बियागुयात क्वात्तुक ज्वनादिसँ, अले उकी दुगु खँयात सदां लुमंकादिसँ (अभ्यास यानादिसँ) गुकिं छिपिं पुण्यवान मनूत जुइ।”

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

अले (लुमंकि) जब छिमि प्रभुं आदमया सन्तानयात गर्भाशय (रीढ़) पाखें पिने हयाबिल अले अल्लाहं इमिगु आत्माया विरुद्ध साक्षी बिल (धासें) “जि छिमि प्रभु मखु ला ?” इमिसं लिसः बिल -- “खः (छि जिमि प्रभु खः), जिमिसं साक्षी बिया।” (जिमिसं अथे यानागु खः) ताकि पुनरुत्थानया दिं छिमिसं धायेमखु, "खय्त ला उबलय् जिपिं थ्व खँय् लापरवाह जुयाच्वनागु खः।"

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

अथवा छिमिसं धायेमते, "खय्त ला जिमि पुर्खातसें यक्व न्ह्यः हे परमेश्वरलिसे साझेदारी याःगु खः, जिपिं इमिगु लिपा (वःपिं) सन्तान खः ।

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

अले थुकथं जिमिसं श्लोकत व्याख्या याना, गुकिं इपिं (सत्यपाखे) लिहां वइ ।

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

अले इमित (मुहम्मद) ब्वनादिसँ, जिमिसं जिमिगु श्लोक बियागु मनूया समाचार, अले व श्लोकपाखें विच्छेद जुइ, अले शैतानं वया लिउलिउ वनी (वयात प्रलोभन मवःतले), अले व भ्रमित जुइपिं मध्ये छम्ह जुइ ।

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

अले जिमिसं इच्छा याःसा जिमिसं उगु (श्लोक) नापं (वयागु स्तर) थकायेगु जुइ, तर व संसारपाखे झुके जुल अले वयागु (निम्न) इच्छाया अनुसरण यात, अले वयागु उदाहरण कुकुर थें खः, यदि छिं वयात लिनाछ्वयादिल धाःसा छिं वयागु जिब्रो पिकयादिसँ अले यदि छिं वयात त्वःतादिल धाःसा वं थःगु जिब्रो पिकाइ (अझ नं) । जिमिगु श्लोकयात अस्वीकार याइपिनिगु दृष्टान्त थज्याःगु हे खः । उकिं इमित बिचाः याकेत उगु बाखंत कनादिसँ ।

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

झीगु श्लोकयात अस्वीकार याइपिनिगु दसु तसकं बांमलाः; इमिसं थःथम्हं मखुगु याइ ।

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

सुयात अल्लाहं मार्गदर्शन याइ, अले व हे मार्गदर्शन याइम्ह खः; अले सुयातं अल्लाहं भ्रमित याइ, अले इपिं बूपिं जुइ ।

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

अले धात्थें हे, जिमिसं यक्व जिन्न व मनूतय् त सजाँय बियाः नर्कयात नर्कं जायेकेगु जुइ । इमिके नुगः दु, तर इमिसं (अल्लाहया आयत) थुइकेत छ्यली मखु अले इमिके मिखा दु (तर) (अल्लाहया शक्तिया संकेत) स्वयेत छ्यली मखु, अले इमिके न्हाय्पं दु (तर) न्यनेत छ्यली मखु (अल्लाहया आयत) । इपिं पशुपंक्षी थें खः, अझ अप्वः विकृत । इपिं हे लापरवाही जुइपिं खः ।

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

अले अल्लाहयाके असमाउल-हुस्ना (सर्वोत्कृष्ट नां) दु, उकिं असमाउल-हुस्ना धकाः वयात न्यनादिसँ अले वयागु नांया गलत व्याख्या याइपिन्त त्वःतादिसँ । इमिसं याःगु ज्याया निंतिं इमिसं लिपा सिरपाः काइ।

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

अले जिमिसं दयेकागु मनूत मध्ये सत्यं मार्गदर्शन याइपिं व न्यायं ज्या याइपिं मनूत दु ।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

अले जिमिगु शास्त्रयात अस्वीकार याइपिन्त जिमिसं इमित मसिउगु कथं बुलुहुँ (विनाशपाखे) कुहां वयेके बी ।

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

अले जिं इमित ई बी । धात्थें हे, जिगु ग्वसाः क्वातु ।

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

अले इमिसं इमि पासा (मुहम्मद) पागल मखु धकाः बिचाः मयाः ला ? व (मुहम्मद) स्पष्ट चेतावनी बीम्ह जक खः ।

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

अले इमिसं स्वर्ग व पृथ्वीया राज्य व अल्लाहं दयेकूगु सकतां खँयात बिचाः मयाः ला, अले सायद इमिगु ई (विनाशया) लिक्क वःगु दु ला ? अले थ्व धुंकाः छु बुखँय् इमिसं विश्वास याइ ?

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

सुयात अल्लाहं भ्रमित याइ, वयात लँ क्यनीम्ह सुं मदु । अल्लाहं वयात भ्रमय् वांछ्वया बिल ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

इमिसं छितः (मुहम्मदयात) घडीया बारे न्यनी, "गबले जुइ ?" धायेगु, "खय्त ला प्रकाशया ज्ञान जिमि प्रभुयाके दु; वय् कः बाहेक सुनां नं (सुनां नं) थुकिया घटनाया ई व्याख्या याये फइमखु। (प्रकाश) तसकं गम्भीर (प्रत्यक्षया निंतिं थुकिया उथलपुथल) गुगु स्वर्गय् व पृथ्वीइ, आकाझाकां बाहेक छिमिथाय् वइमखु।" छं स्यू थें इमिसं छन्त न्यनी । (मुहम्मद) धायेगु, "निश्चित रुपं (नियायया दिं)या ज्ञान अल्लाहयाके दु, तर अप्वः मनूतय्सं मसिउ।"

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

(मुहम्मद) धायेगु, "अल्लाहं चाहेजूगु बाहेक थःत फाइदा हयेगु वा नोक्सान पनेत जिके छुं शक्ति मदु । यदि जिं अस्पष्ट खँयात स्यूगु खःसा जिं गुलि फु उलि भिं यायेगु खः अले जितः छुं नं नोक्सान जुइमखु । जि छम्ह चेतावनी बिइम्ह जक खः, अले विश्वास याइपिनिगु निंतिं सुसमाचार बीम्ह खः ।"

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

व हे खः गुम्हेस्यां छन्त छगू आत्मा (आदम)पाखें दयेकल अले उकिं हे वं थः पासायात दयेकल, गुकिं यानाः व वयात प्रसन्न जुइमा । उकिं वं थुकियात ल्वाकछ्यायेधुंकाः (वया कलाः) हल्का गर्भय् गर्भधारण यात, अले वयात हल्का महसुस जुयाच्वंगु खः (छुं ई तक) । अले वयात भारी महसुस जुइवं निम्हेस्यां (भाःत व कलाः) थः प्रभु अल्लाहयात न्यन (धाल), “यदि छिं जिमित पुण्यवान मचा बियादिल धाःसा अवश्य नं जिपिं सदां कृतज्ञ जुइ ।”

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

अथे जुयाः वं निम्हसितं पुण्यवान मचा बिइधुंकाः इमिसं अल्लाहं बिउम्ह मचाय् अल्लाहलिसे साझेदार दयेकल । अथे जूगुलिं इमिसं थःथवय् छु छु ज्वनाः तइ, उकियात कयाः अल्लाह सर्वोच्च खः ।

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

छुं नं सृष्टि यायेमफुगु छुं (मूर्ति) नाप छाय् (अल्लाह) स्वानाच्वनी ? (मूर्तित) थःथम्हं हे दयेकूसां ।

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

अले थुपिं (मूर्तितसें) थः पुजा याइपिन्त ग्वाहालि याये फइमखु, थःत नं ग्वाहालि याये फइमखु ।

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

अले यदि छिमिसं (हे बहुदेवत) इमित (मूर्तितय्त) मार्गदर्शन यायेत सःतादिल धाःसा मूर्तितय्सं छिमिगु सः स्वीकार याये फइमखु; छं इमित सःतूसां बाय् सुम्क च्वँसां थ्व छगू हे खः (लिच्वः) ।

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

खय्त ला अल्लाह बाहेक छिमिसं आह्वान यानादीगु मूर्तित (कमजोर) प्राणी खः गुपिं नं छिपिं थें हे खः । उकिं इमित सःति अले छंगु इनापयात स्वीकार याकेब्यु, यदि छ सत्य खँ ल्हाइम्ह मनू खःसा ।

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

इमिके (मूर्तितय्के) न्यासि वनेत तुति दु ला, वा बल्लाक ज्वनेत ल्हाः दु ला, वा स्वयेत मिखा दु ला, वा न्यनेत न्हाय्पं दु ला ? (मुहम्मद) धा, "छिमिसं अल्लाहया साझेदार तायेकादीपिं मूर्तितय्त सःति, अले जितः छगू चाल (हानि यायेत) न्ह्याकादिसँ, अले आः लिबाके मते।"

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

धात्थें हे जिम्ह रक्षक अल्लाह खः गुम्हेस्यां सफू (अल-कुरान) कुर्कादीम्ह खः । पुण्माणि रक्षाति ।।

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

अले अल्लाहयात त्वःताः छिमिसं आह्वान यानादीगु मूर्तितसें छिमित ग्वाहालि याये फइमखु, इमिसं थःत नं ग्वाहालि याये फइमखु ।"

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

अले छिमिसं इमित (मूर्तितय्त) मार्गदर्शन बीत सःतल धाःसा इमिसं न्यने फइमखु । अले इमिसं स्वयाच्वंगु मदुसां छन्त स्वयाच्वंगु छं खनी ।

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

क्षमा याइम्ह जु अले मनूतय् त बुद्धिमानी या धकाः धा, अले मूर्ख मनूतय् त वास्ता याये मते ।

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

अले यदि शैतानं छन्त प्रलोभन बीत वल धाःसा अल्लाहया शरणय् हुँ । धात्थें हे वय् कः सर्वश्रवण व सर्वज्ञ खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

खय्त ला पुण्यवान मनूतय्सं शैतानपाखें दुष्ट बिचाः (पाप यायेगु) प्रेतवाधित जुइबलय् इमिसं तुरुन्त हे अल्लाहयात लुमंकी, अले उगु इलय् हे इमिसं (थःगु गल्तीया त्रुटि) खनी ।

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

अले इमि पासापिन्सं (काफिर व दुष्ट मनूत) इमित भ्रमित यायेगु ज्याय् शैतानतय्त ग्वाहालि याइ अले इमिसं गबलें नं दिकी मखु (इमित भ्रमित यायेगु) ।

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

अले छिं (मुहम्मदं) इमित छगू श्लोक मब्वनादिल धाःसा इमिसं धाइ, “छिं थःम्हेस्यां हे श्लोक छाय् दयेकादी मखु ?” (मुहम्मद) धायेगु, "अस्तवय् जिं जिमि प्रभुं जितः छु क्यनादीगु खः व जक अनुसरण यानाच्वना । थ्व (कुरान) छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट प्रमाण खः, विश्वास याइपिनिगु निंतिं मार्गदर्शन व दया खः ।"

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

अले कुरान ब्वनेबलय् न्यनादिसँ अले सुम्क च्वनादिसँ, गुकिं छितः दया दइ ।

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

अले छिमिगु नुगलय् विनम्रता व भयपूर्वक, सुथय् व बहनी सः मतःसे थः प्रभुयात लुमंकादिसँ, अले छिमिसं लापरवाही याइपिं मध्ये जुइमते ।

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

खय्त ला छिमि प्रभुया नापं दुपिंसं अल्लाहया पूजा यायेत लिचिली मखु अले इमिसं वयात शुद्ध याइ अले वयात जक प्रणाम याइ ।