Q.S अल-हक्का (اَلْحَاقَّة) - 52 श्लोकया ल्याः ३.

اَلْحَاۤقَّةُۙ

al-ḥāqqah(tu).

न्यायया न्हि,

مَا الْحَاۤقَّةُ ۚ

mal-ḥāqqah(tu).

प्रलयया न्हि छु खः ?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْحَاۤقَّةُ ۗ

wa mā adrāka mal-ḥāqqah(tu).

अले न्यायया न्हि छु खः धकाः छं स्यू ला ?

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌ ۢبِالْقَارِعَةِ

każżabat ṡamūdu wa ‘ādum bil-qāri‘ah(ti).

समुद व 'अद'या मनूतय्सं न्यायया न्हियात अस्वीकार याःगु दु ।

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ

fa'ammā ṡamūdu fa uhlikū biṭ-ṭāgiyah(ti).

अथे जूगुलिं समूदया मनूत तसकं तच्वःगु सलं नाश जुल ।

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

अदया मनूत तसकं ख्वाउँगु धाकु फसं स्यंका बिल,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

अल्लाहं इमित थ्व फय् ७ चा व ८ न्हु तक लगातार बिल; अले छं उगु इलय् अदया मनूत खाली (सडेजुगु) ताडया क्वँय् थें सीम्ह थें द्यनाच्वंगु खना ।

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

अथेसा छं इमि दथुइ सुं ल्यं दनिगु खना ला ?

وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ

wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).

अले फारो व वया न्ह्यःने वःपिं मनूत व (बासिन्दात) छगू तःधंगु गल्तीया कारणं उल्टा पुल्टा जूगु देश वल।

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

अथे जुयाः इमिसं थः प्रभुया रसूलया आज्ञा माने मयात, अल्लाहं इमित तसकं कडा सजाँय बिल ।

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَاۤءُ حَمَلْنٰكُمْ فِى الْجَارِيَةِۙ

innā lammā ṭagal-mā'u ḥamalnākum fil-jāriyah(ti).

धात्थें हे, लः थहां वःबलय् (पहाडय्) जिमिसं छिमि पुर्खातय् त जहाजय् तयाः यंका ।

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَآ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ

linaj‘alahā lakum tażkirataw wa ta‘iyahā użunuw wā‘iyah(tun).

जिमिसं थुकियात छिमित लुमंकेगु व न्यनीपिं न्हाय् पंं न्यनेमा धकाः ।

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۙ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri nafkhatuw wāḥidah(tun).

अले, छक्वः तुरही पुइबलय्,

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةًۙ

wa ḥumilatil-arḍu wal-jibālu fa dukkatā dakkataw wāḥidah(tan).

पृथ्‍वी व पहाडत क्‍वह्‍वनी, अले छक्‍व हे प्रहारं छथाय् हे दाइ।

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُۙ

fayauma'iżiw waqa‘atil-wāqi‘ah(tu).

अले उखुन्‍हु हे ई वइ।

وَانْشَقَّتِ السَّمَاۤءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌۙ

wansyaqqatis-samā'u fahiya yauma'iżiw wāhiyah(tun).

अले स्‍वर्ग फुटे जुइ, छाय् धाःसा उखुन्‍हु व स्‍वर्ग कुचा कुचा जुइ।

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ

wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).

अले स्‍वर्गदूतत स्‍वर्गया तापाक कुनय्‌ दइ। उखुन्हु च्याम्ह देवदूततय्सं छिमि प्रभुया सिंहासनयात इमिगु च्वय् ज्वनाः तइ ।

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰى مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

yauma'iżin tu‘raḍūna lā takhfā minkum khāfiyah(tun).

उखुन्हु छिमित छिमि प्रभुया न् ह्यःने हयेगु जुइ। छिमि मध्यय् छुं नं अल्लाहया न्ह्यःने सुचुके फै मखु ।

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ

fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.

वयागु जव ल्हातय् सफू बियातःगु दु, वं धाइ, “का, जिगु सफू ब्वँ।”

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.

धात्थें हे, जि पक्का खः कि (छन्हु) जिं जिगु हिसाब कायेखनी ।

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ

fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).

उकिं व मनू थःत यःगु जीवनय् दइ ।

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍۙ

fī jannatin ‘āliyah(tin).

तजाःगु स्वर्गय्,

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ

quṭūfuhā dāniyah(tun).

सिसाबुसा सत्तिक दु,

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ

kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).

(इमित धाल) "न्हापाया न्हिइ छिमिसं यानादीगु भिंगु ज्याया कारणं आनन्दं नयेगु व त्वनेगु या।"

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ

wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.

अले सुयागु सफू खव ल्हातं ब्यूम्ह मनूया खँय् धाःसा वं धाल, "(थ्व) सफू जितः मब्यूसा बांलाइ ।"

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ

wa lam adri mā ḥisābiyah.

उकिं थुकिया हिसाब गथे यानाः यायेगु धकाः जिं मस्यू ।

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ

yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).

हे, सकतां क्वचायेकीम्ह (मृत्यु) जुइमा ।

مَآ اَغْنٰى عَنِّيْ مَالِيَهْۚ

mā agnā ‘annī māliyah.

जिगु सम्पत्ति जिगु निंतिं ला पूवंक हे ज्याख्यले मजू ।

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْۚ

halaka ‘annī sulṭāniyah.

जिगु शक्ति जिगु पाखें मदयेधुंकल।”

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُۙ

khużūhu fagullūh(u).

(अल्लाहं धयादिल) "वयात ज्वनाः वयागु ल्हाः वयागु गःपतय् चिनादिसँ।"

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُۙ

Ṡummal-jaḥīma ṣallūh(u).

अले वयात नरकया मिइ ति।

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُۗ

Ṡumma fī silsilatin żar‘uhā sab‘ūna żirā‘an faslukūh(u).

अले वयात न्‍हय्‌गू फुट हाकःगु सिक्‍कं चिनादिसँ।

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِۙ

innahū kāna lā yu'minu billāhil-‘aẓīm(i).

धात्थें हे व हे खः गुम्हेस्यां दकलय् तःधंम्ह अल्लाहयात विश्वास मयाइ ।

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

अले वं (मेपिन्त) गरिबतय् त नकेत प्रोत्साहन मबिल ।

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌۙ

fa laisa lahul-yauma hāhunā ḥamīm(un).

उकिं थौं वया निंतिं थन सुं हे पासा मदु ।

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍۙ

wa lā ṭa‘āmun illā min gislīn(in).

अले अन हि व पुस बाहेक मेगु छुं नं नसा मदु ।

لَّا يَأْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخٰطِـُٔوْنَ ࣖ

lā ya'kuluhū illal-khāṭi'ūn(a).

पापीतय् सं बाहेक मेपिं सुनां नं नइ मखु।

فَلَآ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَۙ

falā uqsimu bimā tubṣirūn(a).

उकिं छं छु खनी धकाः जिं कसम नये,

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَۙ

wa mā lā tubṣirūn(a).

अले छिमिसं मखंगु खँं नं।

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ

innahū laqaulu rasūlin karīm(in).

धात्थें हे, थ्व (कुरान) धात्थें हे कुलीन रसूलयाके छगू रहस्योद्घाटन खः,

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۗ قَلِيْلًا مَّا تُؤْمِنُوْنَۙ

wa mā huwa biqauli syā‘ir(in), qalīlam mā tu'minūn(a).

अले थ्व (कुरान) कविया खँग्वः मखु । वय्‌कःप्रति छिमिगु विश्वास म्हो जक दु।

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

wa lā biqauli kāhin(in), qalīlam mā tażakkarūn(a).

अले थ्व जादुगरतय् खँग्वः नं मखु । छं वपाखें तसकं म्ह्व जक सयेकी ।

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

थ्व (कुरान) सकल हलिंया द्यःपाखें छ्वयाहःगु छगू रहस्योद्घाटन खः ।

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ

wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).

अले वं (मुहम्मदं) जिमिगु बारे छुं खँग्वःत धाल धाःसा,

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِۙ

la'akhażnā minhu bil-yamīn(i).

धात्थें हे जिमिसं वयात वयागु जव ल्हातं ज्वने ।

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَۖ

Ṡumma laqaṭa‘nā minhul-watīn(a).

अले जिमिसं नुगःचुया नसा चाना ।

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَۙ

famā minkum min aḥadin ‘anhu ḥājizīn(a).

उकिं छिपिं मध्यय् सुनां नं (जिमिसं वयात सजाँय बीगुपाखें) पने फै मखु ।

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

wa innahū latażkiratul lil-muttaqīn(a).

अले धात्थें हे, (कुरान) पुण्यवानतय् निंतिं पाठ खः ।

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَۗ

wa innā lana‘lamu anna minkum mukażżibīn(a).

अले धात्थें हे, छिमि दथुइ मखुगु खँ ल्हाइपिं मनूत नं दु धकाः जिमिसं स्यू ।

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۚ

wa innahū laḥasratun ‘alal-kāfirīn(a).

अले धात्थें हे, (कुरानं) थुकिं काफिरतय्त (परलोकय्) पश्चाताप याइ ।

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ

wa innahū laḥaqqul-yaqīn(i).

अले धात्थें हे, (कुरान) छगू विश्वसनीय सत्य खः ।

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ࣖ

fa sabbiḥ bismi rabbikal-‘aẓīm(i).

उकिं छिमि सर्वशक्तिमान द्यःया नां (उल्लेख यानाः) थःथम्हं महिमा बियादिसँ ।