Q.S मरियम ४. (مَرْيَم) - 98 श्लोकया ल्याः ३.

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

काफ हया 'ऐन शाद ४.

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

छु ब्वनेगु खः) छिमि प्रभुं वया सेवक जकरियायात बियादीगु दयाया व्याख्या,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(अर्थात) जब वं थः प्रभुयात भद्र सलं प्रार्थना याइ ।

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

वं (जकरियां) धाल, “हे प्रभु, धात्थें हे जिगु हड्डी कमजोर जुल अले जिगु छ्यं स्याःचाः दु, अले जिं छन्त प्रार्थना यायेगुलिइ गबलें निराश मजूनि हे प्रभु ।

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

अले धात्थें हे, जि सीधुंकाः जिमि थःथितिपिनिगु चिन्ता जुइ, जिमि कलाः बांझो जूसां, उकिं जितः छिगु पाखें मचा बियादिसँ ।

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

वय् कलं जितः व याकूबया छेँजःया उत्तराधिकार काइ। अले वयात धन्य दयेकि, हे जिमि प्रभु।"

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(अल्लाहं धयादिल) "हे जकरिया ! जिमिसं छन्त याह्या नांयाम्ह काय् या सुसमाचार बियाच्वना, गुम्हेसित जिमिसं न्हापा गबलें नं अज्याःगु नां मबियागु खः ।"

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

वं (जकरियां) धाल, "हे प्रभु, जिमि कलाः बांझो जुयाच्वंगु इलय् व जि (जि) वास्तवय् तसकं बुराबुरि जुइधुंकूबलय् जिं गथे यानाः मस्त दइ ?"

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(अल्लाहं) धयादिल, “अथे हे खः ।” छिमि प्रभुं धयादिल, "जितः अःपु, खय्त ला जिं छिमित व स्वयां न्ह्यः हे दयेकागु खः, भले (उबलय्) छिमिके छुं नं कथंया रुप मदुगु खः ।"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

वं (जकरियां) धाल, “हे जिमि प्रभु, जितः छगू चिं बियादिसँ ।” (अल्लाहं) धयादिल, "छंगु संकेत खः, छ स्वस्थ जूसां नं मनूतलिसे स्वचाः तक खँ ल्हाये फइमखु ।"

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

अथे जुयाः व मिहराबं पिहां वयाः थः मनूतय्थाय् वल, अले वं इमित इशारा यात; सुथय् व बहनी थःथम्हं हे महिमा या।

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

हे याह्या! सफू (तोरा)यात गम्भीरतापूर्वक कायेगु (अध्ययन) या। अले जिमिसं वयात मचाबलय् हे बुद्धि बिया,

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

अले (जिमिसं) करुणा (मेपिन्त) जिमिपाखें व शुद्ध (पापं) यायेगु । अले व नं भक्त मनू खः ।

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

अले मांअबुप्रति तसकं भक्त जुयाच्वन, अले व अहंकारी मनू (न) अवज्ञाकारी मनू नं मखु ।

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

अले व बुगु दिं, सीगु दिं व म्‍वाना वःगु दिं नं वयात समृद्धि जुइमा।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

अले (मुहम्मद)यात सफू (अल-कुरान)य् मरियमया बाखं कनादिसँ, (अर्थात) जब वं थःगु परिवारं पूर्वपाखेया छगू थासय् (बैतुलमकदीस) निर्वासित जुल,

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

अले वं इमिगुपाखें छगू पर्दा (वयात रक्षा याइगु) तयाबिल। अले जिमिसं जिमिगु आत्मा (जिब्रिल) वयात छ्वया, उकिं व वया न्ह्यःने पूर्ण मानव रुपय् खनेदत ।

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

वं (मर्यमं) धाल, "खःत हे जिं छंगु प्रति करुणामय ईश्वरया शरण काये, यदि छ पुण्यवान खःसा ।"

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

वं (जिब्रिलं) धाल, "खय्त ला जि छिमि प्रभुया दूत जक खः, छिमित पवित्र काय् या वरदान थ्यंकेत ।"

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

वं (मर्यमं) धाल, "जितः गथे यानाः काय् दइ, जब जितः सुनां नं (मिजं) छुइके मफुनि अले जि व्यभिचारी नं मखु !"

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

वं (जिब्रिलं) धाल, “अथे हे खः ।” छिमि प्रभुं धयादिल, "थ्व जिगु निंतिं अःपु, अले जिमिसं थ्वयात मनूतय्गु निंतिं (अल्लाहया महानताया) चिं व जिमिगुपाखें दयाया रुपय् दयेकेगु; अले व छगू खँ खः गुगु (न्हापा हे) निर्णय जुइधुंकूगु दु ।"

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

अथे जुयाः व (मर्यम) गर्भवती जुल, अले व थःगु गर्भलिसें थःत तापाःगु थासय् निर्वासित यात ।

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

अले मचा बुइकेगु पीडां वयात (खजूरया आधारय् लिधंसा कायेत) बाध्य यात, वं (मरियमं) धाल, "ओ, थ्व स्वयां न्ह्यः जि गथे (बांलाः) सित, अले जि सुं मनू जुल गुम्हसित लुमंके मफुत व ल्वःमंकल ।"

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

उकिं वं (जिब्रिलं) वयात क्वय् थासं हालाबिल, "दुःखी जुइमते, धात्थें हे छिमि प्रभुं छंगु क्वय् खुसि दयेका बिउगु दु ।"

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

अले खजूरया आधारयात थःपाखे संकि, अले थुकिं छंगु क्वय् पाके जूगु खजूर वांछ्वइ ।

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

अय्‌जूगुलिं न, त्‍वँ अले लय्‌तायाच्‍वँ। यदि छिं सुयातं खनादिल धाःसा धयादिसँ, “खःत हे जिं दयालु परमेश्वरया निंतिं उपवास तयेगु प्रतिज्ञा यानागु दु, उकिं जिं थौं सुंलिसे नं खँ ल्हायेमखु ।”

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

अले वं (मरियमं) वयात (मचायात) थः मनूतय्थाय् ज्वनाः यंकल । इमिसं (वया मनूतय् सं) धाल, "हे मरियम ! धात्थें हे छं तसकं मखुगु खँ हःगु दु।"

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

हे हारुन (मर्यम) या भौ ! छिमि अबु बांमलाःम्ह मनू मखु अले छिमि मां नं व्यभिचारी मखु ।"

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

उकिं वं (मरियमं) वया (मचायात) क्यन । इमिसं धाल, “अझ नं झुम्काय् लानाच्वंम्ह चिधिकःम्ह मचालिसे झीसं गथे यानाः खँ ल्हायेगु ?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

वय्कलं (इसा) धयादिल, “खःत हे जि अल्लाहया सेवक खः, वय्कलं जितः सफू (इन्जिल) बियादिल, वय्कलं जितः पैगम्बर दयेकादिल ।

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

अले वं जितः गन गन दु अन अन हे धन्यम्ह मनू दयेकाबिल, अले जि म्वातले नमाज (पुलेगु) व जकात (पुलेगु) आदेश बिल ।

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

अले जिमि मांयात भक्ति याना, अले वं जितः अहंकारी वा दयनिय मयाः ।

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

अले जि बुगु दिं, जि सीगु दिं व जि म्वानागु दिं जितः समृद्धि बीफु।"

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

व मरियमया काय् जेसस खः, (वं धाल) सत्य खँग्वः, गुकिया सत्यताय् इमिसं शंका यात

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

अल्लाहयात मस्त दयेकेगु पाय् छि मजू, वय् कःया महिमा जुइमा । वं छुं घोषणा याये मास्ति वःसा, वं उकियात "जुइ!" उकिं थ्व छु खः ।

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(इसां धयादिल) "अले धात्थें हे अल्लाह जिमि प्रभु व छिमि प्रभु खः, उकिं वयात पुजा या । थ्व हे सोझागु लँपु खः ।"

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

उकिं इमि दथुइ (यहूदीत व ईसाईत) पुचः (अस्तित्वय् दुगु) फरक फरक जुल । उकिं तःधंगु न्हि खनाः अविश्वास याइपिन्त धिक्कार जुइ।

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

इपिं जिमिथाय् वःगु न्हिइ इमिगु न्हाय् पं गुलि तीक्ष्ण व इमिगु दृष्टि गुलि स्पष्ट जुल । तर थौं (हलिमय्) गलत ज्या याइपिं स्पष्ट त्रुटिइ लानाच्वंगु दु ।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

अले इमित (मुहम्मदयात) पश्चातापया दिंया बारे चेतावनी बियादिसँ, (अर्थात) जब इपिं लापरवाहीइ लानाच्वंगु खः अले इमिसं विश्वास मयाःगु खः ।

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

खय्त ला पृथ्वी व अन दुगु सकतां वस्तुया उत्तराधिकारी झी हे खः, अले व झीथाय् जक लिहां वइ ।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

अले (मुहम्मद)यात सफू (अल-कुरान)य् अब्राहमया बाखं कनादिसँ, धात्थें हे व तसकं धर्मीम्ह मनू खः, छम्ह पैगम्बर खः ।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(लुमं) जब वं (इब्राहिमं) थः अबुयात धाल, "हे जिमि अबु ! न्यने मखंगु, मखंगु, भचा नं ग्वाहालि याये मफुगु वस्तुयात छं छाय् पुजा यानागु ?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

हे जिमि अबु ! खय्त ला छन्त मब्यूगु छुं ज्ञान जितः वःगु दु, उकिं जिगु लिउलिउ हुँ, जिं छन्त सोझागु लँपु क्यने ।

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

हे जिमि अबु ! शैतानयात पुजा याये मते। धात्थें हे, शैतान दकलय् दयालु द्यःया आज्ञा माने मयाःम्ह खः ।

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

हे जिमि अबु ! जि धात्थें हे चिन्तित जुयाच्वना कि छन्त दयालु परमेश्वरं सजाँय बी, अले छ शैतानलिसे पासा जुइ ।"

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

वं (वया अबुं) धाल, "छं जिमि द्यःतय्त घृणा यानागु खः ला, हे इब्राहिम ? यदि छं मदिकल धाःसा जिं छन्त अवश्य हे ल्वहँतं कयेके, उकिं जितः ताःईतक त्वःताः हुँ ।"

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

वं (इब्राहिमं) धाल, "छन्त शान्ति जुइमा, जिं छंगु निंतिं जिमि प्रभुयाके क्षमा फ्वने । धात्थें हे वय् कः जिगु निंतिं तसकं भिंम्ह खः ।"

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

अले जिं छिपिंपाखें व अल्लाह बाहेक छिमिसं पुजा यानादीगुपाखें थःत तापाकेगु जुइ, अले जिं जिमि प्रभुयात प्रार्थना याये, आशा दु, जि जिमि प्रभुयात प्रार्थना यानाः निराश जुइमखु ।"

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

अथे जुयाः जब वं (इब्राहिमं) अल्लाहयात त्वःताः इमिसं व इमिसं पुजा याइगु वस्तुपाखें दूर यात, जिमिसं वयात इसहाक व याकूबयात दान याना । अले जिमिसं इमित प्रत्येकयात अगमवक्ता जुइत नियुक्त याना ।

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

अले जिमिसं इमित जिमिगु छुं दया बिया अले जिमिसं इमित भिंगु व महान वचनया फल दयेका ।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

अले कनादिसँ (मुहम्मद), सफुतिइ (अल-कुरान) मोशाया बाखं । वय् कः धात्थें हे ल्यःम्‍ह, प्रेरित व अगमवक्ता खः।

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

अले जिमिसं वयात पहाडया जवपाखें सःताः खँ ल्हायेत लिक्क हया ।

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

अले जिमिसं वयात जिमिगु छुं अनुग्रह बियागु दु, अर्थात् वया किजा हरुन अगमवक्ता जुल।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

अले कनादिसँ (मुहम्मद), सफुतिइ (अल-कुरान) इस्माइलया बाखं । वय् कः धात्थें हे थःगु बचंया मनू, प्रेरित व अगमवक्ता खः ।

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

अले वं थः छेँजःयात नमाज यायेत व जकात बीत आदेश बिल, अले व थः प्रभुयात प्रसन्न याइम्ह मनू खः ।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

अले (मुहम्मद)यात सफू (अल-कुरान)य् इद्रिसया बाखं कनादिसँ । धात्थें हे, व सत्ययात मतिना याइम्ह मनू खः अले अगमवक्ता खः ।

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

अले जिमिसं वयात तःधंगु मर्यादाय् थ्यंकागु दु ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

थुपिं हे मनूत खः गुम्हेसित अल्लाहं अनुग्रह बियादीगु दु, अर्थात् आदमया सन्तानपाखें अगमवक्तात (वर्ग)पाखें, अले जिमिसं नोआलिसे (जहाजय्) हयापिंपाखें, अले अब्राहाम व इस्राएल (याकूब)या सन्तानपाखें व जिमिसं मार्गदर्शन यानागु व जिमिसं ल्ययापिंपाखें । दयालु अल्लाहया श्लोक ब्वनेबलय् इपिं झुके जुयाः ख्वइ ।

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

अले इमिगु लिउलिउ छम्ह उत्तराधिकारी वइ गुम्हेस्यां प्रार्थनायात वास्ता याइमखु अले थःगु इच्छाया लिउलिउ वनी, अले इपिं भ्रमित जुइ,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

पश्चाताप याइपिं, विश्वास याइपिं व भिंगु कर्म याइपिं बाहेक, अले इपिं स्वर्गय् दुहां वनी अले इमित भचा नं अन्याय (हानि) जुइमखु,

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

अर्थात् स्वर्ग 'अद्न गुकियात दयालु परमेश्वरं थः दासयात बचं बियादीगु दु, भले (स्वर्ग) खने मदु । धात्थें हे, (द्यःया बचं) अवश्य हे पूवनी ।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

उकी इमिसं अभिवादन बाहेक मेगु छुं नं ज्याख्यले मदुगु खँ मताः । सुथय् व सनिलय् नं उमिगु नसात्वँसा दु ।

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

व हे स्वर्ग खः गुगु जिमिसं न्ह्याबलें भक्त जुइपिं जिमि सेवकतय्त वसीयत यायेगु जुइ ।

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

अले जिपिं (जिब्रिल) छिमि प्रभुया आज्ञा बाहेक कुहां मवना । झीगु न्ह्यःने दुगु, ल्यूने दुगु व इमिगु दथुइ दुगु फुक्कं वय् कःया हे खः, अले छिमि प्रभुं ल्वःमंकी मखु ।

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(वय् कः) स्वर्ग व पृथ्वी व उकिया दथुइ च्वंगु सकतां खँयात प्रभु (वय् कलं नियन्त्रण यानादीम्ह) खः, उकिं वय् कःयात पुजा यानादिसँ अले वय् कःयात पुजा यायेगुलिइ अडिग जुयादिसँ । व बराबर छुं दु धकाः छं स्यू ला ?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

अले मनूतय् सं (अविश्वासीतय्सं) धाइ, "जि सीबलय् छन्हु जि धात्थें हे हाकनं म्वाना वइ धइगु खँ सत्य खः ला ?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

अले मनूतय् सं बिचाः याइमखु ला कि झीसं वास्तवय् वयात न्हापा हे दयेकागु खः, भले (न्हापा) वयागु छुं हे रुप मदुगु खः ?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

अथे जुयाः छिमि प्रभुया नामं, धात्थें हे जिमिसं इमित शैतानलिसे अवश्य हे मुंकेगु जुइ, अले जिमिसं इमित घुँडा टेकाः नरकया घेराय् अवश्य हे हयेगु जुइ ।

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

अले जिमिसं दयालु परमेश्वरयात दकलय् अप्वः अवज्ञा याइपिंत हरेक पुचःपाखें अवश्य हे लिचिले ।

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

थ्वयां अप्वः, सुयात नर्कय् तयेमाः धकाः जिमिसं धात्थें हे बांलाक म्हस्यू ।

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

अले छिपिं मध्यय् अन (नर्कय्) मवनीम्ह सुं नं मदु । छिमि प्रभुया निंतिं थ्व स्थापित जूगु फैसला खः ।

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

अले जिमिसं पुण्यवान मनूतय् त उद्धार यायेगु व दुष्कर्मीतय् त (नरक)य् घुँडा टेकाः त्वःतेगु जुइ ।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

अले जिमिगु स्पष्ट श्लोक इमित ब्वनेबलय् (अर्थ) काफिरतय् सं विश्वास याइपिन्त धाल, "निगू पुचलय् गुगु पुचलय् च्वनेगु बांलाःगु थाय् व इमिगु मुँज्याया निंतिं बांलाःगु थाय् दु ?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

अले इमिके बांलाःगु छेँया बर्तन दुगु व मिखायात (अझ यइपुसे च्वंपिं) जूसां जिमिसं इमिके न्ह्यः गुलि मनूत (काफिरत) नाश यानागु दु ।

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

(मुहम्मद) धयादिसँ, “सु भ्रमय् लानाच्वंगु दु, दयालु परमेश्वरं वयात (समय) ताःहाकयेकेमाः, गुकिं यानाः इमिसं थःत छु ख्याच्वः बियाच्वंगु दु, सजाय जुइमा वा प्रलयया न्हि जुइमा, अले इमिसं सीके फइ कि सु बांमलाःगु अवस्थाय् दु, सुया सेना कमजोर दु ।”

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

अले अल्लाहं मार्गदर्शन प्राप्त याःपिन्त मार्गदर्शन अप्वयेकी । अले अनन्त भिंगु ज्याया निंतिं छिमि प्रभुयाके बांलाःगु सिरपाः व बांलाःगु लिच्वः दइ ।

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

अले छिमिसं झीगु श्लोकयात अस्वीकार याइम्ह मनूयात खनागु दु ला अले वं धाइ, "जितः अवश्य हे धन व सन्तान बी।"

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

वं मखंगु खँ खंगु दु ला बाय् वं दकलय् दयालु द्यःलिसे बाचा याःगु दु ला ?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

बिल्कुल मखु ! वं छु धाल व जिमिसं च्वये, अले जिमिसं वयागु सजाँय पूवंके,

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

अले वं धाःगु खँ जिमिसं उत्तराधिकारी जुइ, अले व याकःचा हे जिमिथाय् वइ ।

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

अले इमिसं अल्लाह बाहेक मेपिं द्यःत ल्यःगु दु, गुकिं यानाः थुपिं द्यःत इमिगु रक्षक जुइ ।

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

बिल्कुल मखु ! लिपा इमिसं (पूजा याइपिंसं) वयात पुजा यायेगुयात अस्वीकार याइ, अले इमिगु शत्रु जुइ ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

झीसं वास्तवय् थुपिं शैतानतय्त काफिरतय्त (अनैतिकता यायेत) गम्भीर रुपं प्रोत्साहित यायेत छ्वयागु मखं ला ?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

अथे जुयाः छिपिं (मुहम्मद) इमिगु विरुद्ध हतार (दण्डया निंतिं फ्वनेगु) यायेमते, छाय्धाःसा जिमिसं इमिगु निंतिं परिशुद्धतापूर्वक (वइगु यातनाया न्हि) गणना यानाच्वनागु दु ।

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(लुमंकि) उगु न्हि (गबले) जिमिसं दयालु (अल्लाह) या भय याइपिन्त सम्मानजनक कारवां थें मुंका,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

अले जिमिसं आज्ञा मयाःपिन्त प्याःचाःया अवस्थाय् नरकय् यंके ।

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

दयालु (अल्लाह) नाप बाचा यानातःपिं बाहेक इमित अन्तर्वार्ता (ग्वाहालि) यायेगु अधिकार मदु ।

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

अले इमिसं धाल, "(अल्लाह) दयालुया छम्ह मचा दु।"

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

धात्थें हे, छं तसकं मखुगु खँ हःगु दु,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

लगभग सर्गः त्वाःदल, अले पृथ्वी फात, अले पहाडत कुतुं वन, (थुगु खँग्वःया हुनिं),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

छाय् धाःसा इमिसं (अल्लाह)यात मस्त दयेकेगु निंतिं दकलय् दयालु तायेकी ।

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

अले दयालु (अल्लाह)यात मस्त दयेकेगु असम्भव खः ।

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

स्वर्ग व पृथ्वीइ सुं नं मदु, तर दयालु (अल्लाह)याथाय् दास जुयाः वइ ।

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

वं (अल्लाहं) धात्थें हे इमिगु ल्याः निर्धारण यानाः इमित पाय् छिगु गणना यानाः ल्याः खाःगु दु ।

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

अले इपिं प्रत्येक पुनरुत्थानया दिं व्यक्तिगत रुपं अल्लाहयाथाय् वइ ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

खय्त ला विश्वास यानाः भिंगु कर्म याइपिन्सं लिपा (अल्लाह) दयालुं (इमिगु नुगलय्) करुणा ब्वलंकी ।

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

अथे जुयाः धात्थें हे जिमिसं थुकियात (कुरान) छिगु भाषां (मुहम्मद) अःपुका बियागु दु, गुकिं यानाः छिं पुण्यवानपिन्त भिंगु समाचार बीफइ, अले छिं आज्ञाकारी मनूतय्त चेतावनी बीफइ ।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

अले जिमिसं इमिगु न्ह्यःने गुलि मनूतय् त नाश यानागु दु । छिं (मुहम्मदं) इपिं मध्यय् सुयातं खनागु दु ला बाय् इमिगु खिउँसे च्वंगु खँ न्यनागु दु ला ?