Q.S अल-मुमिनुन (اَلْمُؤْمِنُون) - 118 श्लोकया ल्याः ३.

قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ

qad aflaḥal-mu'minūn(a).

विश्वासीत धात्थें हे सफल खः,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ

allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).

(अर्थात) इमिगु प्रार्थनाय् विनम्र जुइपिं,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum ‘anil-lagwi mu‘riḍūn(a).

अले गुम्हेस्यां थःथम्हं व्यर्थपाखें तापाक्क तइ (कर्म व खँ),

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فٰعِلُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum liz-zakāti fā‘ilūn(a).

अले जकात बीपिं,

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

अले थःगु पवित्रतायात रक्षा याइपिं,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

इमिके दुपिं थः कलाः वा च्यःत बाहेक; अले धात्थें हे इपिं दोषी मखु ।

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ

famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

तर सुनां उकिया सिबें पिने (व्यभिचार आदि) माली, अले व हे सीमायात अतिक्रमण याइपिं मनूत खः ।

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā‘ūn(a).

अले (धात्थें भाग्यमानि) व मनू खः गुम्हेस्यां थःगु जनादेश व बचं पूवंकी,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).

अले थःगु प्रार्थना याइपिं मनूत ।

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ

ulā'ika humul-wāriṡūn(a).

इपिं हे उत्तराधिकार काइपिं खः ।

الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).

(अर्थात) सुनां (स्वर्ग) स्वर्गया उत्तराधिकारी जुइ । इपिं थुकी हे च्वनी ।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).

अले धात्थें हे, जिमिसं मनूयात पृथ्वीया तत्त्वं (उत्पत्ति) दयेकागु दु ।

ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ

Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).

अले जिमिसं वीर्य (गुगु भण्डारण यानातःगु दु) छगू क्वातुगु थासय् (गर्भ) दयेका ।

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ

Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).

अले, वीर्ययात जिमिसं चिपचिप जुइगु छुं दयेका, अले व चिपचिपागु वस्तुयात लाया टुक्रा दयेका, अले उगु लाया टुक्रां हड्डी दयेका, अले हड्डीयात लाय् त्वपुया । अले, जिमिसं वयात मेगु (रुप)या प्राणी दयेका । दकलय् बांलाःम्ह सृष्टिकर्ता अल्लाहया महिमा जुइमा ।

ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ

Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).

अले व धुंकाः, छ धात्थें हे सी ।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ تُبْعَثُوْنَ

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati tub‘aṡūn(a).

अले, पुनरुत्थानया दिं छिपिं अवश्य हे (छिमिगु चिहानं) दना वइ ।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرَاۤىِٕقَۖ وَمَا كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غٰفِلِيْنَ

wa laqad khalaqnā fauqakum sab‘a ṭarā'iq(a), wa mā kunnā ‘anil-khalqi gāfilīn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं छिगु च्वय् ७ गू स्वर्ग दयेकागु दु, अले जिपिं (जिमिगु) सृष्टिया बारे अनभिज्ञ मखु ।

وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۢ بِقَدَرٍ فَاَسْكَنّٰهُ فِى الْاَرْضِۖ وَاِنَّا عَلٰى ذَهَابٍۢ بِهٖ لَقٰدِرُوْنَ ۚ

wa anzalnā minas-samā'i mā'am biqadarin fa askannāhu fil-arḍ(i), wa innā ‘alā żahābim bihī laqādirūn(a).

अले जिमिसं आकाशं लःयात उचित मात्राय् कुतुं वयेका, अले जिमिसं उकियात पृथ्वीइ स्थापित याना, अले जिमिसं उकियात मदयेका छ्वये फइ ।

فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

अले जिमिसं छिमिगु निंतिं खजूर व दाखया बगैंचा बुइका बी। अन छिमिसं यक्व सिसाबुसा दु, अले उकिया मध्यय् छिमिसं नयेगु याइ।

وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ

wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).

अले (झीसं बुयावयेकेगु) सिनाइ पर्वतं बुयावःगु जैतूनया सिमा, गुकिं चिकं पिकाइ, अले नयेपिन् त न्ह्यइपुका बी।

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةًۗ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهَا وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihā wa lakum fīhā manāfi‘u kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).

अले धात्थें हे पशुपालनय् छंगु निंतिं पाठ दु । जिमिसं छन्त वयागु प्वाथय् दुगु (दुरु) त्वंका, अले उकी छंगु निंतिं नं यक्व फाइदा दु, अले छं छुं भचा नल ।

وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَ ࣖ

wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

थुकी (पशुपंक्षी) व जहाजय् छन्त यंकी ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं नोआयात वया मनूतय्थाय् छ्वया, अले वं धाल, "हे जिमि मनूत! अल्लाहयात पुजा या, (काय्) छिमिगु निंतिं वय् कः बाहेक मेम्ह द्यः मदु । अथे खःसा छिमिसं छाय् (वयात) ग्यानागु मखु ?"

فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

अथे जुयाः थः मनूतय् दथुइ च्वंपिं काफिरतय् नेतातय् सं धाल, "थ्व मनू छि थेंज्याःम्ह मनू बाहेक मेगु छुं मखु, गुम्हेस्यां छि स्वयाः कुलीन मनू जुइगु इच्छा याइ । अले अल्लाहं इच्छा याःसा वं छम्ह देवदूत छ्वयाहःगु जुइ । जिमिसं झी पुर्खातय्गु इलय् थुज्वःगु (आह्वान) गबलें मताःनि ।"

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ

in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).

व ला वँय् जक खः, उकिं क्वःछिनातःगु ई तक वयात पियाच्वँ (धैर्यता तयादिसँ) ।"

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

वं (नोआं) प्रार्थना यात, “हे जिमि प्रभु, जितः ग्वाहालि यानादिसँ छाय् धाःसा इमिसं जितः मखुगु खँ ल्हात ।”

فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

अले जिमिसं वयात प्रकट याना, "जिमिगु निगरानी व मार्गदर्शनय् छगू जहाज दयेकि, अले जब जिमिगु आज्ञा वइ अले भट्टी (भुतू) लः पिकाइ, अले उकी (जहाज) प्रत्येक प्रकारया जोडी तयादिसँ, अथे हे छिमि परिवारयात नं, बाहेक गुपिं न्हापां निर्धारण जूपिं (यातना बीत) wrongly w veripe to they about the Me, And do not डुबे जुल ।"

فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अले छि व छि नापं च्वंपिं जहाजय् च्वनेवं धा, “अल्लाहया प्रशंसा जुइमा, गुम्हेस्यां जिमित दुष्कर्मीतय् पाखें बचे यानादिल ।”

وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ

wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).

अले प्रार्थना या, "हे जिमि प्रभु, जितः धन्य थासय् तयादिसँ, अले छि हे दकलय् बांलाःम्ह दाता खः ।"

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ

inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).

खय्त ला उगु (घटनाय्) खय्त ला (अल्लाहया महानताया) संकेत दुगु खः; अले धात्थें हे जिमिसं (नोआया मनूतय् त) दुःख बिया ।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

अले इमिगु लिउलिउ जिमिसं मेपिं मनूत (अद) दयेका ।

فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ

fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

अले जिमिसं इमित थःथःम्हं छम्ह प्रेरित छ्वया (वय् कलं धयादिल) "अल्लाहयात पुजा या, वय् कः बाहेक छिमिगु निंतिं मेम्ह द्यः मदु। अथे खःसा छिमिसं छाय् (वय् कःयात) ग्यानागु मखु ?"

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ وَاَتْرَفْنٰهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُوْنَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumihil-lażīna kafarū wa każżabū biliqā'il-ākhirati wa atrafnāhum fil-ḥayātid-dun-yā, mā hāżā illā basyarum miṡlukum, ya'kulu mimmā ta'kulūna minhu wa yasyrabu mimmā tasyrabūn(a).

अले थः मनूतपाखें काफिर याःपिं व परलोकया सभायात अस्वीकार याःपिं व जिमिसं थ्व संसारय् जीवनया विलासिता व सुख बियापिं मनूतय्गु नेतातय् सं धाल, “थ्व (व्यक्ति) छि थेंज्याःम्ह मनू बाहेक मेगु छुं मखु, छिमिसं छु नयेगु खः व हे नयेगु याइ, अले छिमिसं छु त्वनेगु खः व हे वं त्वनेगु याइ ।”

وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ

wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).

अले धात्थें हे, छं छ थेंज्याःपिं मनूतय् गु आज्ञा मानय् यात धाःसा छ अवश्य हे बूइ ।

اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَّعِظَامًا اَنَّكُمْ مُّخْرَجُوْنَ ۖ

aya‘idukum annakum iżā mittum wa kuntum turābaw wa ‘iẓāman annakum mukhrajūn(a).

छु वं छन्त बचं बिउगु दु कि छ सीबलय् धू व क्वँय् जुइबलय् छन्त धात्थें हे (छंगु चिहानं) पिने हयेगु जुइ ?

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوْعَدُوْنَ ۖ

haihāta haihāta limā tū‘adūn(a).

ताप्पागु! छिगु विरुद्ध ख्याच्वः बियाच्वंगु तसकं तापाः (सत्यपाखें) ।

اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ ۖ

in hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

(व जीवन) थ्व हलिमय् झीगु जीवन बाहेक मेगु छुं मखु, (थ्व अन दु) कि झी सी अले म्वाइ अले हानं म्वाइ मखु,

اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلُ ِۨافْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا وَّمَا نَحْنُ لَهٗ بِمُؤْمِنِيْنَ

in huwa illā rajuluniftarā ‘alallāhi każibaw wa mā naḥnu lahū bimu'minīn(a).

व द्यःया विरुद्धय् मखुगु खँ दयेकूम्ह मनू बाहेक मेगु छुं मखु, अले जिमिसं वयात विश्वास याये मखु ।

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ

qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).

वं (हुदं) प्रार्थना यात, “हे जिमि प्रभु, जितः ग्वाहालि यानादिसँ छाय् धाःसा इमिसं जितः मखुगु खँ ल्हानाच्वंगु दु ।”

قَالَ عَمَّا قَلِيْلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نٰدِمِيْنَ ۚ

qāla ‘ammā qalīlil layuṣbiḥunna nādimīn(a).

वय्कलं (अल्लाहं) धयादिल, “याकनं हे इमिसं अवश्य हे पश्चाताप याइ ।”

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

अले इपिं गडगडाघटया सलं पूवंक हे नाश जुल, अले जिमिसं इमित खुसिबालं यंकूगु फोहर थें दयेका । उकिं अन्यायी मनूत नाश जुइ।

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قُرُوْنًا اٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qurūnan ākharīn(a).

अले इमिगु लिउलिउ जिमिसं मेमेपिं मनूत दयेका ।

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ ۗ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

वयागु मृत्युयात याकनं याये फुम्ह छम्ह हे मनूत मदु, न त (अथे हे) लिछ्याये फु ।

ثُمَّ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا تَتْرَاۗ كُلَّمَا جَاۤءَ اُمَّةً رَّسُوْلُهَا كَذَّبُوْهُ فَاَتْبَعْنَا بَعْضَهُمْ بَعْضًا وَّجَعَلْنٰهُمْ اَحَادِيْثَۚ فَبُعْدًا لِّقَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

Ṡumma arsalnā rusulanā tatrā, kullamā jā'a ummatar rasūluhā każżabūhu fa atba‘nā ba‘ḍahum ba‘ḍaw wa ja‘alnāhum aḥādīṡ(a), fa bu‘dal liqaumil lā yu'minūn(a).

अले, जिमिसं जिमि दूतत क्रमशः छ्वया । गुबलें गुबलें छम्ह जातियाथाय् दूत वइ, इमिसं वयात अस्वीकार याइ, उकिं जिमिसं इपिं मध्यय् गुलिखेयात मेपिंत (विनाशय्) प्रतिस्थापन याना । अले जिमिसं इमित बाखंया निंतिं (मनूतय् निंतिं) सामग्री दयेका । उकिं विश्वास मयाःपिनिगु निंतिं विनाश जुइ ।

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

अले जिमिसं मोशा व वया किजा हरुनयात जिमिगु चिं व स्पष्ट दसि बियाः छ्वया ।

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا عَالِيْنَ ۚ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fastakbarū wa kānū qauman ‘ālīn(a).

फारो व वया मनूतय् गु नायःतय् त धाल, तर इपिं घमण्डी जुल अले इपिं धात्थें हे घमण्डी मनूत खः ।

فَقَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنَا وَقَوْمُهُمَا لَنَا عٰبِدُوْنَ ۚ

fa qālū anu'minu libasyaraini miṡlinā wa qaumuhumā lanā ‘ābidūn(a).

अथे जुयाः इमिसं धाल, “जिमिसं थेंज्याःपिं निम्ह मनूतय् त विश्वास यायेगु (उचित) खः ला, अय् सां इमिगु मनूत (इस्राएलया सन्तानत) थःथम्हं हे जिमिगु निंतिं सेवा याइपिं खः ?”

فَكَذَّبُوْهُمَا فَكَانُوْا مِنَ الْمُهْلَكِيْنَ

fa każżabūhumā fa kānū minal-muhlakīn(a).

अथे जूगुलिं इमिसं निम्हसितं अस्वीकार यात, उकिं इपिं नाश जुइपिं मध्यय् लात ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं मोशायात सफू (तोरा) बियागु दु, गुकिं इमित (इस्राएलया सन्तानत) मार्गदर्शन जुइमा ।

وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ

wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).

अले जिमिसं (इसा)यात मरियमया काय् व वया मांयात (जिमिगु महानताया) स्पष्ट प्रमाण दयेका, अले जिमिसं इमित छगू उच्चभूमिइ, (शान्त, छाँया व फलफूलं जाःगु थासय्) बाः वयाच्वंगु मुहान दुगु रक्षा याना ।

يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ

yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

अल्लाहं धयादिल, "हे रसूलत ! भिंगु (भोजन) नयादिसँ, भिंगु कर्म यानादिसँ। खय्त ला जि छिमिसं यानादीगु ज्यायात सर्वज्ञ खः।"

وَاِنَّ هٰذِهٖٓ اُمَّتُكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّاَنَا۠ رَبُّكُمْ فَاتَّقُوْنِ

wa inna hāżihī ummatukum ummataw wāḥidataw wa ana rabbukum fattaqūn(i).

अले धात्थें हे, थ्व (तौहीद धर्म) छिमिगु धर्म खः, छगू ​​धर्म खः अले जि छिमिगु द्यः खः, उकिं जितः ग्यानादिसँ ।"

فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ

fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).

अले इपिं थःगु (धार्मिक) ज्याखँय् यक्वं पुचलय् ब्वथल । प्रत्येक पुचलं थःके दुगुलिं गर्व याइ ।

فَذَرْهُمْ فِيْ غَمْرَتِهِمْ حَتّٰى حِيْنٍ

fa żarhum fī gamratihim ḥattā ḥīn(in).

उकिं ई क्वःछी मफुतले इमित इमिगु त्रुटिइ त्वःतादिसँ ।

اَيَحْسَبُوْنَ اَنَّمَا نُمِدُّهُمْ بِهٖ مِنْ مَّالٍ وَّبَنِيْنَ ۙ

ayaḥsabūna annamā numidduhum bihī mim māliw wabanīn(a).

इमित धनसम्पत्ति व मस्त बियाः,

نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).

झीसं इमित भिंगु बस्तु बीत हथाय् पथाय् चायेगु खः ला ? (मखु), तर इमिसं थुकियात थुइके मफुत ।

اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ

innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).

निश्चयं सु थः प्रभुया भयं सावधान जुइ ।

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum bi'āyāti rabbihim yu'minūn(a).

अले थः प्रभुया चिंयात विश्वास याइपिं,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُوْنَ ۙ

wal-lażīna hum birabbihim lā yusyrikūn(a).

अले सुनां थः प्रभुया साझेदार मयाइपिं,

وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ

wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).

अले गुम्हेस्यां थःम्हं बिउगु (भिक्षाटन) ग्याःचिकुं जाःगु नुगलं बी, इमिसं थः प्रभुयाथाय् लिहां वइ धकाः सिउगुलिं,

اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ

ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).

इपिं भिंगु खँय् हथाय् पथाय् चाइ, अले इपिं दकलय् न्हापां प्राप्त याइपिं खः ।

وَلَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۖ وَلَدَيْنَا كِتٰبٌ يَّنْطِقُ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa ladainā kitābuy yanṭiqu bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

अले जिमिसं छम्ह आत्मायात थःगु क्षमता स्वयाः अप्वः भार मबिया, अले जिमिके सत्य खँ ल्हाइगु अभिलेख दु, अले इमित अन्याय जुइमखु ।

بَلْ قُلُوْبُهُمْ فِيْ غَمْرَةٍ مِّنْ هٰذَا وَلَهُمْ اَعْمَالٌ مِّنْ دُوْنِ ذٰلِكَ هُمْ لَهَا عٰمِلُوْنَ

bal qulūbuhum fī gamratim min hāżā wa lahum a‘mālum min dūni żālika hum lahā ‘āmilūn(a).

तर इमिगु नुगः (कफिरत) थुकिं (कुरानया थुइकेगु) भ्रमय् लानाच्वंगु दु, अले इमिके (अनेक मेमेगु (दुष्ट) कर्मत दु गुकियात इमिसं यायेगुलिइ अडिग जुयाच्वनी ।

حَتّٰىٓ اِذَآ اَخَذْنَا مُتْرَفِيْهِمْ بِالْعَذَابِ اِذَا هُمْ يَجْـَٔرُوْنَ ۗ

Ḥattā iżā akhażnā mutrafīhim bil-‘ażābi iżā hum yaj'arūn(a).

अथे जुयाः जिमिसं इमिगु दथुइ विलासय् च्वंपिंत दुःख बियाबलय् इपिं तुरुन्त हे ग्वाहालिया निंतिं हाल ।

لَا تَجْـَٔرُوا الْيَوْمَۖ اِنَّكُمْ مِّنَّا لَا تُنْصَرُوْنَ

lā taj'arul-yaum(a), innakum minnā lā tunṣarūn(a).

थौं ग्वाहालिया निंतिं हाले मते ! धात्थें हे, छन्त जिमिगुपाखें ग्वाहालि दइ मखु ।

قَدْ كَانَتْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ تَنْكِصُوْنَ ۙ

qad kānat āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum ‘alā a‘qābikum tankiṣūn(a).

धात्थें हे, जिगु श्लोकत (कुरान) छन्त न्ह्याबलें ब्वनेगु याइ, तर छ न्ह्याबलें लिफः स्वइ,

مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ

mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).

बहनी खँल्हाबल्हा यायेबलय् थुकिया (कुरानया) विरुद्ध घमण्ड यानाः व नीच खँ ल्हानाः ।

اَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ اَمْ جَاۤءَهُمْ مَّا لَمْ يَأْتِ اٰبَاۤءَهُمُ الْاَوَّلِيْنَ ۖ

afalam yaddabbarul-qaula am jā'ahum mā lam ya'ti ābā'ahumul-awwalīn(a).

अथे जुयाः इमिसं (अल्लाहया) वचनयात म्वाकाच्वंगु मदु ला, वा न्हापा इमिगु पुर्खातय्त गबलें मवःगु छुं इमिथाय् वःगु दु ला ?

اَمْ لَمْ يَعْرِفُوْا رَسُوْلَهُمْ فَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ۖ

am lam ya‘rifū rasūlahum fahum lahū munkirūn(a).

अथवा इमिसं थः रसूल (मुहम्मद)यात म्हमस्यू ला, उकिं इमिसं वयात अस्वीकार याइ ला ?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ بِهٖ جِنَّةٌ ۗ بَلْ جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ وَاَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كٰرِهُوْنَ

am yaqūlūna bihī jinnah(tun), bal jā'ahum bil-ḥaqqi wa akṡaruhum lil-ḥaqqi kārihūn(a).

अथवा इमिसं धाइ, "व मनू (मुहम्मद) पागल खः ।" वय् कः इमित सत्य खँ हयेत झायादीसां इपिं अप्वःसिनं सत्ययात घृणा यात ।

وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ اَهْوَاۤءَهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَنْ ذِكْرِهِمْ مُّعْرِضُوْنَ ۗ

wa lawittaba‘al-ḥaqqu ahwā'ahum lafasadatis-samāwātu wal-arḍu wa man fīhinn(a), bal ataināhum biżikrihim fahum ‘an żikrihim mu‘riḍūn(a).

अले यदि सत्यं इमिगु इच्छायात मानय् याःसा स्वर्ग व पृथ्वी व उकी दुने च्वंगु सकतां अवश्य हे नाश जुइगु खः । जिमिसं इमित ख्याच्वः तकं बिया, तर इपिं ख्याच्वःपाखें लिचिल ।

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ خَرْجًا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيْرٌ ۖوَّهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

am tas'aluhum kharjan fa kharāju rabbika khair(un), wa huwa khairur-rāziqīn(a).

बाय् छिं (मुहम्मदं) इमिके क्षतिपूर्ति फ्वनादिया ला ? अथेहे, छिमि प्रभुपाखें वइगु सिरपाः बांलाः, छाय् धाःसा व हे दकलय् बांलाःगु पोषण बीम्ह खः ।

وَاِنَّكَ لَتَدْعُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa innaka latad‘ūhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

अले धात्थें हे छं इमित तप्यंगु लँपुइ सःतूगु जुइमाः ।

وَاِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنٰكِبُوْنَ

wa innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ‘aniṣ-ṣirāṭi lanākibūn(a).

अले धात्थें हे परलोकय् विश्वास मयाइपिं धात्थें हे (सोझा) लँपुं तापाक्क भटकाव जूगु दु ।

۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

अले जिमिसं इमित दया यानाः इमित वःगु विपत्तियात चीकाबिल धाःसा इपिं थःगु भ्रमय् क्वछुनाच्वनीगु खः ।

وَلَقَدْ اَخَذْنٰهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوْا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad akhażnāhum bil-‘ażābi famastakānū lirabbihim wa mā yataḍarra‘ūn(a).

अले जिमिसं इमित दुःख बियागु खः, तर इमिसं थः प्रभुया अधीनय् मवं, न त विनम्र जुल।

حَتّٰىٓ اِذَا فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا ذَا عَذَابٍ شَدِيْدٍ اِذَا هُمْ فِيْهِ مُبْلِسُوْنَ ࣖ

Ḥattā iżā fataḥnā ‘alaihim bāban żā ‘ażābin syadīdin iżā hum fīhi mublisūn(a).

उकिं जिमिसं इमित तसकं कठोर सजाँयया लुखा चायेकाबलय् इपिं तुरुन्त हे निराश जुल ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī yuḥyī wa yumītu wa lahukhtilāful-laili wan-nahār(i), afalā ta‘qilūn(a).

अले व हे खः गुम्हेस्यां छिगु निंतिं श्रवण, दृष्टि व विवेक दयेकादीगु खः, तर छि तसकं म्हो जक कृतज्ञ जुयादी ।

وَهُوَ الَّذِيْ ذَرَاَكُمْ فِى الْاَرْضِ وَاِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

bal qālū miṡla mā qālal-awwalūn(a).

अले व हे खः गुम्हेस्यां छिमित पृथ्वीइ दयेकल अले पुनःनिर्माण यात अले छिपिं वय् कःयाथाय् मुनी ।

وَهُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

अले व हे खः गुम्हेस्यां जीवन व मृत्यु बी, अले व हे खः गुम्हेस्यां चा व न्हि हिलेगु (नियमन) याइ । मथुल ला?

بَلْ قَالُوْا مِثْلَ مَا قَالَ الْاَوَّلُوْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

इमिसं न्हापाया मनूतय् सं धाःगु खँग्वःलिसे ज्वःलाःगु खँग्वः तकं धाल ।

قَالُوْٓا ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ

qālū a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

इमिसं धाल, “झीपिं सिनाः धू व क्वँय् जुइबलय् धात्थें हे हानं म्‍वाना वइ ला?

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

धात्थें हे थ्व जिमित व जिमि पुर्खातय्त बचं बियातःगु दु, थ्व प्राचीन मनूतय्गु छगू परी बाखं जक खः !"

قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).

(हे मुहम्मद) धा, "छं स्यूसा पृथ्वी व अन दुगु सकतां सुयागु खः ?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tażakkarūn(a).

इमिसं धाइ, "अल्लाहयात।" धा, "अथे खःसा छं लुमंकी मखु ला ?"

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ

qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

धा, "न्हय् गू स्वर्गया प्रभु व तःधंगु सिंहासनया प्रभु सु खः?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul afalā tattaqūn(a).

इमिसं धाइ, "अल्लाहयात।" धा, "अथे खःसा छिमिसं अल्लाहयात ग्याये मखु ला ?"

قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).

धा, "सुया ल्हातय् सकतां वस्तुया प्रभुत्व दु ? वय् कलं रक्षा यानादी, अले वय् कःयापाखें छुं नं रक्षा मदु, यदि छिं सिउसा ?"

سَيَقُوْلُوْنَ لِلّٰهِ ۗقُلْ فَاَنّٰى تُسْحَرُوْنَ

sayaqūlūna lillāh(i), qul fa annā tusḥarūn(a).

इमिसं धाइ, "अल्लाहयात।" धा, "अथे खःसा छन्त गथे यानाः धोखा बिल ?"

بَلْ اَتَيْنٰهُمْ بِالْحَقِّ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal ataināhum bil-ḥaqqi wa innahum lakāżibūn(a).

जिमिसं इमित सत्‍य खँ हयागु खः, तर इपिं धात्थें हे मखुगु खँ ल्हाइपिं खः।

مَا اتَّخَذَ اللّٰهُ مِنْ وَّلَدٍ وَّمَا كَانَ مَعَهٗ مِنْ اِلٰهٍ اِذًا لَّذَهَبَ كُلُّ اِلٰهٍۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَ ۙ

mattakhażallāhu miw waladiw wa mā kāna ma‘ahū min ilāhin iżal lażahaba kullu ilāhim bimā khalaqa wa la‘alā ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍ(in), subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

अल्लाहया काय् मदु, अले वलिसे सुं नं द्यः मदु । (यक्व द्यःत दुगु खःसा) प्रत्येक द्यवं थःम्हं दयेकूगु काःगु जुइ, अले गुलिसिनं मेपिन्त त्याकेगु जुइ । इमिसं छु गुण बिल व अल्लाहया महिमा जुइमा,

عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ ࣖ

‘Ālimil-gaibi wasy-syahādati fa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

(व द्यः खः) गुम्हेस्यां मखंगु व खनेदइगु सकतां स्यू । इमिसं थःथवय् स्वानाच्वंगु स्वयाः नं उच्चतम (अल्लाह) च्वय् दु ।

قُلْ رَّبِّ اِمَّا تُرِيَنِّيْ مَا يُوْعَدُوْنَ ۙ

qur rabbi immā turiyannī mā yū‘adūn(a).

(मुहम्मद) धा, "हे जिमि प्रभु, यदि छिं जितः क्यनादीगु खःसा इमिगु विरुद्धय् छु (सजाँय) ख्याच्वः दु,

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِيْ فِى الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

rabbi falā taj‘alnī fil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

हे प्रभु, जितः दुष्कर्मीतय् गु धलखय् तये मते ।"

وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ

wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).

अले धात्थें हे जिमिके छितः (मुहम्मदयात) क्यनेगु शक्ति दु, जिमिसं इमित छु ख्याच्वः बियागु खः ।

اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ

idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).

इमिगु बांमलाःगु कर्मयात बांलाःगु कथं अस्वीकार या, इमिसं (अल्लाहयात) छु श्रेय बी धकाः जिमिसं बांलाक सिउ ।

وَقُلْ رَّبِّ اَعُوْذُ بِكَ مِنْ هَمَزٰتِ الشَّيٰطِيْنِ ۙ

wa qur rabbi a‘ūżu bika min hamazātisy-syayāṭīn(i).

अले धा, "हे जिमि प्रभु, शैतानया खिउँसे च्वंगु खँपाखें जिं छिगु शरण काये ।

وَاَعُوْذُ بِكَ رَبِّ اَنْ يَّحْضُرُوْنِ

wa a‘ūżu bika rabbi ay yaḥḍurūn(i).

अले जिं छिगु शरण काये, हे जिमि प्रभु, अले इपिं जिगु लिक्क मवयेमा।"

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُوْنِ ۙ

Ḥattā iżā jā'a aḥadahumul-mautu qāla rabbirji‘ūn(i).

(अविश्वास याइपिनिगु अवस्था थज्याःगु हे जुइ), जबतक कि इपिं मध्यय् छम्हसित मृत्यु वइबलय् वं धाइ, "हे जिमि प्रभु, जितः (संसारय्) लित बियादिसँ,

لَعَلِّيْٓ اَعْمَلُ صَالِحًا فِيْمَا تَرَكْتُ كَلَّا ۗاِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَاۤىِٕلُهَاۗ وَمِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ بَرْزَخٌ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

la‘allī a‘malu ṣāliḥan fīmā taraktu kallā, innahā kalimatun huwa qā'iluhā, wa miw warā'ihim barzakhun ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

अले जिं त्वःतागु भिंगु ज्या याये फइ ।” अवश्य नं मखु !वास्तवय् व वं धाःगु बहाना जक खः अले इमिगु न्ह्यःने इपिं पुनरुत्थान जुइगु दिं तक बर्जाख दु ।

فَاِذَا نُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَلَآ اَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ وَّلَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa iżā nufikha fiṣ-ṣūri falā ansāba bainahum yauma'iżiw wa lā yatasā'alūn(a).

तुरही पुइबलय् उगु दिं (न्यायया दिं) इमि दथुइ छुं नं कथंया पारिवारिक सम्बन्ध दइमखु, अले इमिसं थःथवय् न्ह्यसः न्यनी मखु (न) ।

فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

सुनां तराजु (भिंगु) तौल याइ, अले व भाग्यमानि मनूत जुइ ।

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).

अले सुया तराजु (भलसा)या हल्का जुइ, अले व मनूत थःत नोक्सान याइपिं मनूत खः, इपिं नरकय् अनन्त जुइ ।

تَلْفَحُ وُجُوْهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيْهَا كٰلِحُوْنَ

talfaḥu wujūhahumun-nāru wa hum fīhā kāliḥūn(a).

इमिगु ख्‍वाः नर्कया मिं च्याकाच्‍वंगु दु, अले इपिं विकृत जुयाः म्हुतुसि खिउँसे च्वनाः नरकय् च्‍वंगु दु।

اَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

alam takun āyātī tutlā ‘alaikum fa kuntum bihā tukażżibūn(a).

जिगु श्लोक छन्त ब्वनागु मखु ला, तर छं न्ह्याबलें उकियात अस्वीकार याइ ला ?

قَالُوْا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَاۤلِّيْنَ

qālū rabbanā galabat ‘alainā syiqwatunā wa kunnā qauman ḍāllīn(a).

इमिसं धाल-- “हे प्रभु, जिमिगु दुष्टतां जिमित त्याकाबिल, अले जिपिं भ्रमय् लाःपिं मनूत खः।

رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْهَا فَاِنْ عُدْنَا فَاِنَّا ظٰلِمُوْنَ

rabbanā akhrijnā minhā fa in ‘udnā fa innā ẓālimūn(a).

हे जिमि प्रभु, जिमित थुकिं पिने यंकि (जिमित संसारय् लित हयादिसँ), यदि जिपिं अझ नं (अविश्वासय्) लिहां वन धाःसा धात्थें हे जिपिं गलत खः ।"

قَالَ اخْسَـُٔوْا فِيْهَا وَلَا تُكَلِّمُوْنِ

qālakhsa'ū fīhā wa lā tukallimūn(i).

वं (अल्लाहं) धाल, "थुकी विनम्र जुयाः च्वनादिसँ, जिलिसे खँ ल्हायेमते।"

اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ

innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).

खय्त ला जिमि सेवकतय्गु छगू पुचः दु, गुपिंसं प्रार्थना याइ, "जिमि प्रभु, जिमिसं विश्वास याना, उकिं जिमित क्षमा यानाः दया बियादिसँ, छि दकलय् बांलाःम्ह दया बियादीम्ह खः ।"

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

अले छं इमित हिस्यायेगु बस्तु दयेकी, गुकिं छं जितः लुमंकेगु ल्वःमंकी, अले छं (न्ह्याबलें) इमित न्हिलाच्वनी,

اِنِّيْ جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوْٓاۙ اَنَّهُمْ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

innī jazaituhumul-yauma bimā ṣabarū, annahum humul-fā'izūn(a).

धात्थें हे थौं जिं इमित धैर्यया निंतिं सिरपाः बियागु दु। धात्थें हे विजय प्राप्त याइपिं इपिं हे खः ।

قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ

qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).

वं (अल्लाहं) धाल, "छिपिं पृथ्वीइ ग्वःदँ च्वनेगु ?"

قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْـَٔلِ الْعَاۤدِّيْنَ

qālū labiṡnā yauman au baḍa yaumin fas'alil-‘āddīn(a).

इमिसं लिसः बिल, "जिपिं (पृथ्वीइ) छन्हु वा आधा न्हि च्वना, उकिं ल्याः खाइपिन्त न्यँ।"

قٰلَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا لَّوْ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

qāla il labiṡtum illā qalīlal lau annakum kuntum ta‘lamūn(a).

वय्कलं (अल्लाहं) धयादिल, “छिपिं (पृथ्वीइ) छुं ई जक च्वनी, यदि छिं धात्थें हे सिउसा ।”

اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ

afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).

अले छिमिसं जिमिसं छिमित कासाय् (छुं उद्देश्य मदयेक) दयेकागु खः, छिपिं जिमिथाय् लिहां वइमखु धकाः बिचाः यानादिया ला ?

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيْمِ

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), lā ilāha illā huw(a), rabbul-‘arsyil-karīm(i).

अथे हे अल्लाह, सत्य जुजु तःधंम्ह खः; व, महान सिंहासनया प्रभु बाहेक मेम्ह द्यः मदु (पूजा यायेबहःम्ह) ।

وَمَنْ يَّدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهٗ بِهٖۙ فَاِنَّمَا حِسَابُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ

wa may yad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara lā burhāna lahū bih(ī), fa innamā ḥisābuhū ‘inda rabbih(ī), innahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

अले सुनां अल्लाह बाहेक मेम्ह द्यःयात पुजा याइ, गुकिया निंतिं वयाके छुं प्रमाण मदु, वयागु हिसाब वया प्रभुयाके जुइ । धात्थें हे काफिरत सफल जुइ मखु।

وَقُلْ رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

wa qur rabbigfir warḥam wa anta khairur-rāḥimīn(a).

अले (हे मुहम्मद) धयादिसँ, “जिमि प्रभु, क्षमा यानादिसँ, दया यानादिसँ, छि दयाया दकलय् बांलाःम्ह खः ।”