Q.S फ्युसिलेट (فُصِّلَت) - 54 श्लोकया ल्याः ३.

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हामिम

تَنْزِيْلٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۚ

tanzīlum minar-raḥmānir-raḥīm(i).

(थ्व कुरान) दयालु, दयालु द्यःपाखें कुहां वःगु खः ।

كِتٰبٌ فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَۙ

kitābun fuṣṣilat āyātuhū qur'ānan ‘arabiyyal liqaumiy ya‘lamūn(a).

छगू सफू गुकिया श्लोकत ब्याख्या यानातःगु दु, अरबि भासं ब्वनेगु, स्यूपिं मनूतय् निंतिं,

بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).

गुम्हेस्यां सुसमाचार व चेतावनी हल, तर इपिं अप्वःसिनं (वयापाखें) लिचिलाः न्यने मफुत।

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا فِيْٓ اَكِنَّةٍ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ وَفِيْٓ اٰذَانِنَا وَقْرٌ وَّمِنْۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ اِنَّنَا عٰمِلُوْنَ

wa qālū qulūbunā fī akinnatim mimmā tad‘ūnā ilaihi wa fī āżāninā waqruw wa mim baininā wa bainika ḥijābun fa‘mal innanā ‘āmilūn(a).

अले इमिसं धाल, “छिं जिमित सःतादीगु खँपाखें जिमिगु नुगः बन्द जुयाच्वंगु दु, जिमिगु न्हाय् पं नं बन्द जुयाच्वंगु दु, अले जिमिगु व छिगु दथुइ छगू पःखाः दु, उकिं (छं यः थें या), धात्थें हे जिमिसं (जिमिसं यः थें) याये ।”

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۟ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰىٓ اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاسْتَقِيْمُوْٓا اِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوْهُ ۗوَوَيْلٌ لِّلْمُشْرِكِيْنَۙ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥidun fastaqīmū ilaihi wastagfirūh(u), wa wailul lil-musyrikīn(a).

(मुहम्मद) धा, "जि छ थेंज्याःम्ह मनू जक खः, जितः प्रकट जूगु खः कि छिमि परमेश्वर सर्वशक्तिमान परमेश्वर खः, उकिं छं वयात (पूजा) यानाः वय् कःयात क्षमा फ्वनाच्वनी । अले (वय् कःलिसे साझेदार याइपिन्त धिक्कार जुइ) ।

الَّذِيْنَ لَا يُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

allażīna lā yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

(अर्थात) जकात मपुलीपिं मनूत व इमिसं परलोकया जीवनयात अस्वीकार याइ ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُوْنٍ ࣖ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum ajrun gairu mamnūn(in).

धात्थें हे, गुम्हेस्यां विश्वास याइ अले भिंगु ज्या याइ, वयात अन्तहीन सिरपाः दइ ।"

۞ قُلْ اَىِٕنَّكُمْ لَتَكْفُرُوْنَ بِالَّذِيْ خَلَقَ الْاَرْضَ فِيْ يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُوْنَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗذٰلِكَ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

qul a'innakum latakfurūna bil-lażī khalaqal-arḍa fī yaumaini wa taj‘alūna lahū andādā(n), żālika rabbul-‘ālamīn(a).

धायेगु, "निगू युगय् पृथ्वी दयेकूम्ह परमेश्वरयात अविश्वास यायेगु व छिमिसं नं वय् कःया निंतिं साझेदार दयेकादीम्ह परमेश्वरयात अविश्वास यायेगु पाय् छि खः ला? व हे सकल संसारया परमेश्वर खः।"

وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَآ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍۗ سَوَاۤءً لِّلسَّاۤىِٕلِيْنَ

wa ja‘ala fīhā rawāsiya min fauqihā wa bāraka fīhā wa qaddara fīhā aqwātahā fī arba‘ati ayyām(in), sawā'al lis-sā'ilīn(a).

अले वं वया निंतिं वया च्वय् बल्लाःगु गुँच्व दयेकल । अले वय् कलं आशिर्वाद बियादिल, अले वय् कलं प्यंगू मौसमय् (थुकिया बासिन्दातय् निंतिं) नसा क्वःछिनादिल, गुकियात माःपिन्त (आवश्यकता पूवंकेत) पर्याप्त जुइ।

ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ

Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).

अले वय् कः आकाशय् झाल अले (आकाश) अझ नं धुँ जुयाच्वन, अले वय् कलं उकियात व पृथ्वीयात धयादिल, “छिपिं निम्हं जिगु आज्ञा कथं आज्ञाकारी जुयाः वा बाध्यतापूर्वक झासँ।” निम्हेस्यां लिसः बिल, “जिपिं आज्ञाकारी जुयाः वयागु खः ।”

فَقَضٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ فِيْ يَوْمَيْنِ وَاَوْحٰى فِيْ كُلِّ سَمَاۤءٍ اَمْرَهَا ۗوَزَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيْحَۖ وَحِفْظًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fa qaḍāhunna sab‘a samāwātin fī yaumaini wa auḥā fī kulli samā'in amrahā, wa zayyannas-samā'ad-dun-yā bimaṣābīḥa wa ḥifẓā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

अले वं निगू कालखण्डय् न्हय् गू स्वर्ग दयेकल अले प्रत्येक स्वर्गय् थःथःगु ज्याखँ प्रकट यात । अले आकाश गुगु (पृथ्वीया लिक्क) दुगु खः, जिमिसं नगुतसें सजावट याना, अले (जिमिसं थुकियात सृष्टि याना) मर्मत यायेत । थज्याःगु हे सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ (अल्लाह)या फरमान खः ।

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

यदि इपिं लिचिल धाःसा धा, "जिं छिमित अद व समूदया मनूतय् त स्याःगु ज्वाला थें ज्वाला (विपत्ति)या बारे चेतावनी बियागु दु।"

اِذْ جَاۤءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗقَالُوْا لَوْ شَاۤءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً فَاِنَّا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

iż jā'athumur-rusulu mim baini aidīhim wa min khalfihim allā ta‘budū illallāh(a), qālū lau syā'a rabbunā la'anzala malā'ikatan fa'innā bimā ursiltum bihī kāfirūn(a).

जब प्रेरितत इमिगु न्ह्यःने व ल्यूनें इमिथाय् वल (आह्वान यात), "अल्लाह बाहेक सुयातं पुजा यायेमते।" इमिसं लिसः बिल, “यदि झी प्रभुं इच्छा यानादीगु खःसा वय् कलं थः स्वर्गदूतत छ्वया हयादीगु खः, अले धात्थें हे छिमित थ्यंकेत छ्वयाहःगु प्रकाशनयात जिमिसं अस्वीकार यायेगु जुइ।”

فَاَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوْا مَنْ اَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً ۗ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَهُمْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

fa ammā ‘ādun fastakbarū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa qālū man asyaddu minnā quwwah(tan), awalam yarau annallāhal-lażī khalaqahum huwa asyaddu minhum quwwah(tan), wa kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

अथे जुयाः अदया मनूतय् सं पृथ्वीइ सत्ययात मदयेक घमण्ड यात अले इमिसं धाल, “झी स्वयां शक्ति सु दु?” इमित वास्तवय् अल्लाहं दयेकूम्ह धकाः इमिसं वाः मचाः ला ? छु वय् कः इपिं स्‍वयाः तःधं ला? अले इमिसं जिमिगु चिं (महानता)यात अस्वीकार यात ।

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

अथे जुयाः जिमिसं छुं भाग्यशाली दिनय् इमित तसकं गडगडाघटया फय् वांछ्वया, छाय्धाःसा जिमिसं इमित पृथ्वीइ जीवनया अपमानजनक यातनाया अनुभव याकेगु इच्छा यानागु खः । अथेहे, परलोकय् जुइगु सजाय अवश्य नं अप्वः अपमानजनक जुइगु व इमित ग्वाहालि नं बीमखु ।

وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ

wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).

अले समूदया मनूतय्गु खँ ल्हायेगु खःसा जिमिसं इमित मार्गदर्शन बियागु खः तर इमिसं मार्गदर्शन स्वयां अन्धता (भ्रम)यात ययेकल, उकिं इमिसं याःगु ज्याया कारणं अपमानजनक सजायया रुपय् बिजुलीं इमित स्यानाबिल ।

وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

अले जिमिसं विश्वास याइपिन्त उद्धार याना छाय् धाःसा इपिं पुण्यवान मनूत खः ।

وَيَوْمَ يُحْشَرُ اَعْدَاۤءُ اللّٰهِ اِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma yuḥsyaru a‘dā'ullāhi ilan-nāri fahum yūza‘ūn(a).

अले (लुमंकि) अल्लाहया शत्रुतय् त नरकय् यंकल अले इपिं अलग जुल ।

حَتّٰىٓ اِذَا مَا جَاۤءُوْهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَاَبْصَارُهُمْ وَجُلُوْدُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā mā jā'ūhā syahida ‘alaihim sam‘uhum wa abṣāruhum wa julūduhum bimā kānū ya‘malūn(a).

उकिं इपिं नर्कय् थ्यनीबलय् इमिगु श्रवण, दृष्टि व छ्यंगुलिं इमिसं याःगु ज्याया साक्षी जुइ ।

وَقَالُوْا لِجُلُوْدِهِمْ لِمَ شَهِدْتُّمْ عَلَيْنَا ۗقَالُوْٓا اَنْطَقَنَا اللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَّهُوَ خَلَقَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۙ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa qālū lijulūdihim lima syahittum ‘alainā, qālū anṭaqanallāhul-lażī anṭaqa kulla syai'iw wa huwa khalaqakum awwala marrah(tin), wa ilaihi turja‘ūn(a).

अले इमिसं थःगु छ्यंगुलिइ धाल-- “छिपिं छाय् जिमिगु विरुद्ध साक्षी जुयाच्वनागु?” (छ्यंगु) इमिसं लिसः बिल, "झीत न्ववाये फइम्ह अल्लाह खः, गुम्हेस्यां (अथे हे) सकतां खँ ल्हाये फइम्ह दयेकल, अले व हे खः गुम्हेस्यां छिमित न्हापां दयेकूगु खः अले छिपिं वय् कःयाथाय् जक लिहां वइ ।"

وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُوْنَ اَنْ يَّشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ اَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُوْدُكُمْ وَلٰكِنْ ظَنَنْتُمْ اَنَّ اللّٰهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa mā kuntum tastatirūna ay yasyhada ‘alaikum sam‘ukum wa lā abṣārukum wa lā julūdukum wa lākin ẓanantum annallāha lā ya‘lamu kaṡīram mimmā ta‘malūn(a).

अले छिं थःगु विरुद्ध थःगु श्रवण, दृष्टि व छ्यंगुया साक्षीपाखें सुचुके फइमखु ) छिं यानादीगु ज्याया बारे अल्लाहं यक्व मसिउ धकाः नं बिचाः यानादिसँ ।

وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِيْ ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰىكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa żālikum ẓannukumul-lażī ẓanantum birabbikum ardākum fa aṣbaḥtum minal-khāsirīn(a).

अले व हे छिगु धारणा खः कि छिं थः प्रभुं (व धारणां) छितः स्यंकाबिल धकाः आरोप बियादीगु दु, उकिं छिपिं हारया धलखय् लानाच्वंगु दु ।

فَاِنْ يَّصْبِرُوْا فَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّسْتَعْتِبُوْا فَمَا هُمْ مِّنَ الْمُعْتَبِيْنَ

fa iy yaṣbirū fan-nāru maṡwal lahum, wa iy yasta‘tibū famā hum minal-mu‘tabīn(a).

धैर्यवान जूसां नं (नरकया सजाँयलिसें) अले नरक इमिगु बासस्थान खः अले यदि इमिसं दया फ्वन धाःसा इपिं दयाया योग्य मनूत मध्ये मखु ।

۞ وَقَيَّضْنَا لَهُمْ قُرَنَاۤءَ فَزَيَّنُوْا لَهُمْ مَّا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ ࣖ

wa qayyaḍnā lahum quranā'a fa zayyanū lahum mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

अले जिमिसं इमिगु निंतिं थः न्ह्यःने व ल्यूने छु दु व हे प्रशंसा याइपिं साथी (शैतान) नियुक्त याना, अले इमिगु न्ह्यःने जिन्न व मनूतय्गु (वर्ग) पाखें न्हापाया समुदायलिसे सजायया फैसला इमिगु क्वय् हे दयाच्वनी । धात्थें हे, इपिं बुइपिं मनूत खः ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَسْمَعُوْا لِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَالْغَوْا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lā tasma‘ū lihāżal-qur'āni walgau fīhi la‘allakum taglibūn(a).

अले काफिरतय् सं धाइ, "थ्व कुरानया पाठ न्यने मते, अले थुकिया विरुद्ध हल्ला याये मते, अले छिमिसं (इमित) बुके फइ।"

فَلَنُذِيْقَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَذَابًا شَدِيْدًاۙ وَّلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

fa lanużīqannal-lażīna kafarū ‘ażāban syadīdā(n), wa lanajziyannahum aswa'al-lażī kānū ya‘malūn(a).

अथे जुयाः जिमिसं काफिर याइपिन्त कठोर सजाँय बी अले इमिसं याःगु ज्याया निंतिं जिमिसं इमित दकलय् बांमलाःगु प्रतिशोध बी ।

ذٰلِكَ جَزَاۤءُ اَعْدَاۤءِ اللّٰهِ النَّارُ لَهُمْ فِيْهَا دَارُ الْخُلْدِ ۗجَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

Żālika jazā'u a‘dā'illāhin-nāru lahum fīhā dārul-khuld(i), jazā'am bimā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

अल्लाहया शत्रुतय् गु शत्रुतय् गु विरुद्धय् थज्याःगु हे सिरपाः (अर्थात) नरकया; जिमिगु चिंयात माने मयाःगुलिं इमित अन अनन्त बासस्थान दइ ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا رَبَّنَآ اَرِنَا الَّذَيْنِ اَضَلّٰنَا مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ اَقْدَامِنَا لِيَكُوْنَا مِنَ الْاَسْفَلِيْنَ

wa qālal-lażīna kafarū rabbanā arinal-lażaini aḍallānā minal-jinni wal-insi naj‘alhumā taḥta aqdāminā liyakūnā minal-asfalīn(a).

अले अविश्वास याइपिन्सं धाइ, “हे प्रभु, जिमित भ्रमित याःगु निगू पुचः अर्थात् (जिन्न व मनू) क्यनादिसँ, अले जिमिसं इमित निम्हं जिमिगु तुतिया तलय् तयेमाः, गुकिं यानाः निगुलिं पुचः दकलय् क्वय् (घृणित) जुइ ।”

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).

खय्त ला गुम्हेस्यां "झी प्रभु अल्लाह खः" धाइ, अले इमिसं थःगु अडान दृढ याइ, अले देवदूतत इमिथाय् कुहां वइ (थथे धाइ), "ग्याये मते, दुःखी जुइमते, अले छिमित प्रतिज्ञा यानातःगु स्वर्गय् लय्तायादिसँ।"

نَحْنُ اَوْلِيَاۤؤُكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِ ۚوَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَشْتَهِيْٓ اَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيْهَا مَا تَدَّعُوْنَ ۗ

naḥnu auliyā'ukum fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), wa lakum fīhā mā tasytahī anfusukum wa lakum fīhā mā tadda‘ūn(a).

जिपिं संसार व परलोकय् छिमिगु रक्षक खः; थुकी (स्वर्ग) छन्त छु यः व दइ अले छं छु फ्वन व दइ ।

نُزُلًا مِّنْ غَفُوْرٍ رَّحِيْمٍ ࣖ

nuzulam min gafūrir raḥīm(in).

क्षमा याइम्ह, दयालु (अल्लाह)पाखें श्रद्धाञ्जलि कथं ।

وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).

अले अल्लाहयात आह्वान यानाः भिंगु कर्म यानाः “सत्य हे जि मुस्मांत (अधीनय् लाःपिं) मध्ये छम्ह खः” धकाः धाइम्ह मनू स्वयाः बांलाःगु खँग्वः सुयाके दइ ?”

وَلَا تَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۗاِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ فَاِذَا الَّذِيْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهٗ عَدَاوَةٌ كَاَنَّهٗ وَلِيٌّ حَمِيْمٌ

wa lā tastawil-ḥasanatu wa las-sayyi'ah(tu), idfa‘ bil-latī hiya aḥsanu fa'iżal-lażī bainaka wa bainahū ‘adāwatun ka'annahū waliyyun ḥamīm(un).

अले भिंगु व मभिंगु छगू हे मखु । (दुष्टयात) बांलाःगु कथं अस्वीकार या, गुकिं यानाः छि व वया दथुइ शत्रुताया भावना दुम्ह मनू वफादार पासा थें जुइ ।

وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْاۚ وَمَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا ذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

wa mā yulaqqāhā illal-lażīna ṣabarū, wa mā yulaqqāhā illā żū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

अले (उपिं भिंगु गुणत) धैर्यता दुपिंत बाहेक प्रदान जुइमखु अले तःधंगु भाग्य दुपिंत बाहेक प्रदान जुइमखु ।

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

अले यदि शैतानं छितः प्रलोभनय् दुख बियाच्वन धाःसा अल्लाहयात रक्षाया निंतिं फ्वनादिसँ । धात्थें हे वय् कः सर्वश्रवणकर्ता व सर्वज्ञ खः ।

وَمِنْ اٰيٰتِهِ الَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُۗ لَا تَسْجُدُوْا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَهُنَّ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

wa min āyātihil-lailu wan-nahāru wasy-syamsu wal-qamar(u), lā tasjudū lisy-syamsi wa lā lil-qamari wasjudū lillāhil-lażī khalaqahunna in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

अले वय्कःया महानताया छुं चिं धइगु चा, न्हि, सूर्य व चन्द्रमा खः । सूर्ययात प्रणाम यायेमते अले चन्द्रमायात नं प्रणाम यायेमते, तर इमित सृष्टि याःम्ह अल्लाहयात प्रणाम या, यदि छिं वयात जक पुजा यानादीगु खःसा ।

فَاِنِ اسْتَكْبَرُوْا فَالَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُوْنَ لَهٗ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُمْ لَا يَسْـَٔمُوْنَ ۩

fa inistakbarū fal-lażīna ‘inda rabbika yusabbiḥūna lahū bil-laili wan-nahāri wa hum lā yas'amūn(a).

यदि इमिसं घमण्ड यात धाःसा छिमि प्रभुलिसे दुपिं (स्वर्गदूतत) न्हिच्छि वय् कःयात महिमा याइ, अले इपिं गबलें थाकुइ मखु।

وَمِنْ اٰيٰتِهٖٓ اَنَّكَ تَرَى الْاَرْضَ خَاشِعَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْۗ اِنَّ الَّذِيْٓ اَحْيَاهَا لَمُحْيِ الْمَوْتٰى ۗاِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa min āyātihī annaka taral-arḍa khāsyi‘atan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat, innal-lażī aḥyāhā lamuḥyil-mautā, innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

अले वय् कःया चिं (महानता) मध्ये छिं खनादी कि पृथ्वी सुख्खा व बांझो खः, तर जिमिसं थुकी वा वयेकाबिल धाःसा अवश्य नं पृथ्वी हिलाच्वनी, उर्वर जुइ । खय्त ला (अल्लाह) गुम्हेस्यां थुकियात म्वाका बी, वं अवश्य नं सीपिन्त म्वाकेफु; धात्थें हे वय् कः सकतां खँय् सर्वशक्तिमान खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَاۗ اَفَمَنْ يُّلْقٰى فِى النَّارِ خَيْرٌ اَمَّنْ يَّأْتِيْٓ اٰمِنًا يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِعْمَلُوْا مَا شِئْتُمْ ۙاِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna yulḥidūna fī āyātinā lā yakhfauna ‘alainā, afamay yulqā fin-nāri khairun am may ya'tī āminay yaumal-qiyāmah(ti), i‘malū mā syi'tum, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

धात्थें हे जिमिगु शास्त्रयात अस्वीकार याइपिं जिमिगु न्ह्यःने सुलाच्वनी मखु । नरकय् वांछ्वयातःपिं हे बांलाः लाकि न्यायायया दिं सकुशल जुयाः पिहां वइपिं ? छन्त छु यः या ! धात्थें हे, छिमिसं छु यानादी वय् कः सर्व खनीम्ह खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاۤءَهُمْ ۗوَاِنَّهٗ لَكِتٰبٌ عَزِيْزٌ ۙ

innal-lażīna kafarū biż-żikri lammā jā'ahum, wa innahū lakitābun ‘azīz(un).

धात्थें हे, गुम्हेस्यां कुरानयात थःत लःल्हाइबलय् अस्वीकार याइ (इपिं अवश्य हे दयनिय जुइ), अले धात्थें हे (कुरान) छगू महान सफू खः,

لَّا يَأْتِيْهِ الْبَاطِلُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهٖ ۗتَنْزِيْلٌ مِّنْ حَكِيْمٍ حَمِيْدٍ

lā ya'tīhil-bāṭilu mim baini yadaihi wa lā min khalfih(ī), tanzīlum min ḥakīmin ḥamīd(in).

गुगु) न्ह्यःनें नं लिउनें नं (भूत व भविष्यय्) मिथ्यां भ्रमण याइमखु, गुगु बुद्धिमान, प्रशंसनीय परमेश्वरं कुहां वःगु दु ।

مَا يُقَالُ لَكَ اِلَّا مَا قَدْ قِيْلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ۗاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ وَّذُوْ عِقَابٍ اَلِيْمٍ

mā yuqālu laka illā mā qad qīla lir-rusuli min qablik(a), inna rabbaka lażū magfiratiw wa żū ‘iqābin alīm(in).

छिमित (कफिरतय् सं) धाःगु खँ छिपिं स्वयां न्ह्यःया दूततय् त धाःगु बाहेक मेगु छुं मखु । छिमि प्रभुयाके क्षमा व दुःखदण्ड दु।।

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ قُرْاٰنًا اَعْجَمِيًّا لَّقَالُوْا لَوْلَا فُصِّلَتْ اٰيٰتُهٗ ۗ ءَاَ۬عْجَمِيٌّ وَّعَرَبِيٌّ ۗ قُلْ هُوَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هُدًى وَّشِفَاۤءٌ ۗوَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرٌ وَّهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًىۗ اُولٰۤىِٕكَ يُنَادَوْنَ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

wa lau ja‘alnāhu qur'ānan a‘jamiyyal laqālū lau lā fuṣṣilat āyātuh(ū), a'a‘jamiyyuw wa ‘arabiyy(un), qul huwa lil-lażīna āmanū hudaw wa syifā'(un), wal-lażīna lā yu'minūna fī āżānihim waqruw wa huwa ‘alaihim ‘amā(n), ulā'ika yunādauna mim makānim ba‘īd(in).

अले यदि जिमिसं कुरानयात अरबी बाहेक मेगु भाषां पाठ यानागु खःसा इमिसं धाइगु जुइ, “श्लोकत छाय् व्याख्या मयाःगु ?” अरबतय् निंतिं (कुरान) अरबी बाहेक मेगु भासं जुइगु पाय् छि जुइ ला ? धा, "कुरान विश्वास याइपिनिगु निंतिं मार्गदर्शन व उपचार खः । अले विश्वास मयाइपिनिगु न्हाय्पनय् पंगः दु, अले (कुरान) इमिगु निंतिं ख्युं खः । इपिं (गथे) तापाःगु थासं सःतूपिं मनूत खः ।"

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

अले धात्थें हे जिमिसं मोशायात सफू (तोरा) बियागु खः अले थुकी विवाद जुल । यदि छिमि प्रभुपाखें न्हापाया निर्णय मजूगु जूसा काफिरत नाश जुइगु खः । अले धात्थें हे इमित थुकी तसकं शंका जुल ।

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖ ۙوَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۗوَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ۔

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, wa mā rabbuka biẓallāmil lil-‘abīd(i).

सुनां भिंगु ज्या याइ, वयागु (इनाम) थःगु निंतिं जुइ अले सुनां मभिंगु ज्या याइ, वयागु (पाप) थःगु हे जिम्मेवारी जुइ । अले छिमि प्रभुं (वया) दासतय् त छुं नं कथंया अन्याय याइमखु ।

۞ اِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ ۗوَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٰتٍ مِّنْ اَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖ ۗوَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيْۙ قَالُوْٓا اٰذَنّٰكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيْدٍ ۚ

ilaihi yuraddu ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa mā takhruju min ṡamarātim min akmāmihā wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa yauma yunādīhim aina syurakā'ī, qālū āżannāka mā minnā min syahīd(in).

न्यायया न्हिया खँय् ज्ञान वय् कःयात हे लित बीगु खः । थुकिया पातं छुं नं फल पिहां वइमखु अले सुं नं मिसां गर्भधारण याइमखु वा मचा बुइकी मखु, तर फुक्कं वय् कःया ज्ञानं जुइ । वय् कलं (अल्लाहं) इमित सःतीगु दिं, “जिमि सहयोगीत गन दु ?” इमिसं लिसः बिल -- “जिमिसं छितः घोषणा याना कि जिमि दथुइ सुं नं साक्षी बी फइमखु (छंगु साझेदार दु)।”

وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَدْعُوْنَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوْا مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ

wa ḍalla ‘anhum mā kānū yad‘ūna min qablu wa ẓannū mā lahum mim maḥīṣ(in).

अले इमिसं पुजा यानाच्वंगु खँ इमिके मदया वन, अले इमिसं सिउ कि इमिगु निंतिं (अल्लाहया सजाँयपाखें) पिहां वनेगु लँपु मदु ।

لَا يَسْـَٔمُ الْاِنْسَانُ مِنْ دُعَاۤءِ الْخَيْرِۖ وَاِنْ مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَـُٔوْسٌ قَنُوْطٌ

lā yas'amul-insānu min du‘ā'il-khair(i), wa im massahusy-syarru fa ya'ūsun qanūṭ(un).

मनूत भिं फ्वनाः थाकुइ मखु, अले विपत्ति वलकि निराश जुइ, आशा मदया वनी ।

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ هٰذَا لِيْۙ وَمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةًۙ وَّلَىِٕنْ رُّجِعْتُ اِلٰى رَبِّيْٓ اِنَّ لِيْ عِنْدَهٗ لَلْحُسْنٰىۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِمَا عَمِلُوْاۖ وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa la'in ażaqnāhu raḥmatam minnā mim ba‘di ḍarrā'a massathu layaqūlunna hāżā lī, wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imah(tan), wa la'ir ruji‘tu ilā rabbī inna lī ‘indahū lal-ḥusnā, fa lanunabbi'annal-lażīna kafarū bimā ‘amilū, wa lanużīqannahum min ‘ażābin galīẓ(in).

अले झीसं दुःख भोगे यायेधुंकाः वयात जिमिगुपाखें दया बियागु खःसा वं अवश्य नं धाइ, "थ्व जिगु अधिकार खः, अले पुनरुत्थानया दिं जुइगु खँय् जितः निश्चित मदु । अले जितः जिमि प्रभुयाथाय् लित हयाबिल धाःसा जिं वय् कःयाके अवश्य हे भिंता लुइके ।" अथे जुयाः जिमिसं काफिरतय् त इमिसं छु यात धकाः सुचं बी, अले जिमिसं इमित तसकं सजाँय बी ।

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).

अले जिमिसं मनूयात अनुग्रह यायेबलय् व लिचिलाः दूर जुइ (अहंकार यानाः); तर विपद् वइबलय्, वं यक्व प्रार्थना याइ ।

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهٖ مَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi ṡumma kafartum bihī man aḍallu mimman huwa fī syiqāqim ba‘īd(in).

धायेगु, "यदि (कुरान) अल्लाहपाखें वःगु खःसा, अले छिं उकियात अस्वीकार यानादिल धाःसा छिं छु बिचाः यानादी । न्ह्याबलें दूर विचलनय् (सत्यपाखें) च्वंम्ह मनू स्वयाः सु भ्रमित जुइ ?”

سَنُرِيْهِمْ اٰيٰتِنَا فِى الْاٰفَاقِ وَفِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُ الْحَقُّۗ اَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ اَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

sanurīhim āyātinā fil-āfāqi wa fī anfusihim ḥattā yatabayyana lahum annahul-ḥaqq(u), awalam yakfi birabbika annahū ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

जिमिसं इमित फुक्क कुनाय् व थःथम्हं जिमिगु चिं क्यने, गुकिं इमित कुरान सत्य खः धकाः स्पष्ट जुइ । छिमि प्रभु सकतां खँया साक्षी जूगुलिं (छंगु निंतिं) मगाः ला ?

اَلَآ اِنَّهُمْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤءِ رَبِّهِمْ ۗ اَلَآ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطٌ ࣖ

alā innahum fī miryatim mil liqā'i rabbihim, alā innahū bikulli syai'im muḥīṭ(un).

लुमंकि, धात्थें हे इमित इमि प्रभु नाप लायेगु खँय् शंका दु । लुमंकि, धात्थें हे वं सकतां त्वपुइ ।