Q.S अध-धारियत २. (اَلذَّارِيَات) - 60 श्लोकया ल्याः ३.

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

धू ब्वयेकीगु (फसं) पाखें,

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

अले (वा) दुगु सुपाँय्,

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

अले (जहाज) गुगु अःपुक न्ह्याइ,

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

अले (देवदूतत) गुम्हेस्यां ज्याखँ ब्वथली,

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

धात्थें, छन्त बचं बियातःगु सत्य जुइमाः,

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

अले धात्थें हे, प्रतिशोधया न्हि अवश्य हे वइ ।

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

लँ दुगु आकाशया नामं,

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

धात्थें, छिकेय् धात्थें हे बिस्कं बिचाः दु,

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

वयात (कुरान व रसूल)पाखें लिचिलाः लिचिलाच्वंपिंत लिचिलाबिल ।

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

यक्‍व मखुगु खँ ल्हाइपिन्‍त सराः बी।

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(अर्थात्) अज्ञानता व लापरवाहीमा दुबिनाच्वंपिं,

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

इमिसं न्यन -- “न्यायया न्हि गुबलय् जुइ?”

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(प्रतिशोधया न्हि धयागु) इमित नरकय् सजाँय बीगु न्हि खः ।

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(इमित धाल) "छिमिगु सजाँयया स्वाद कयादिसँ। थ्व हे सजाँय खः गुकियात छिमिसं न्हापा याकनं याकनं यायेत धाःगु खः।"

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

धात्थें हे पुण्यवानपिं उद्यान (स्वर्ग) व लःया मुहानय् दु ।

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

द्यवं बियादीगु इमिसं काल । खय्त ला व स्वयां न्ह्यः (संसारय्) इपिं भिंगु ज्या याइपिं मनूत खः;

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

इपिं चान्हय् तसकं म्हो जक द्यनी;

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

अले चाया अन्तय् इमिसं (अल्लाहयाके) क्षमा फ्वन ।

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

अले इमिगु सम्पत्तिइ फ्वनीपिं गरिब व मफ्वनीपिं गरिबया अधिकार दु ।

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

अले पृथ्वीइ विश्वास याइपिनिगु निंतिं (अल्लाहया महानताया) चिं दु,

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

अले (थःत नं) । अले छं ध्यान मब्यू ला ?

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

अले आकाशय् छिगु रोजथा व छितः बचं बियातःगु (कारण) दु ।

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

उकिं स्वर्ग व पृथ्वीया प्रभुया नामं, धात्थें हे, छिं धयादी थें बचं बियादीगु खँ अवश्य हे जुइ ।

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

इब्राहिम (देवदूतत) या पाहाँतय्गु बाखं छि (मुहम्मद) तक थ्यन ला गुपिं महिमामय जुल ?

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(लुमंकि) जब इमिसं वयागु थासय् दुहां वनाः "सलामन" (नवाज्य) धाल, इब्राहिमं "सलामुन" (नमस्कार) धकाः लिसः बिल । (इपिं) वं म्हमस्यूपिं मनूत खः ।

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

अथे जूगुलिं व (इब्राहिम) थः छेँजःयात नापलायेत सुचुकाः वन, अले वयात तःधिकःम्ह (च्याःगु) द्वहंया ला हल,

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

अले वं इमित बिल (तर इमिसं नये मयः) । इब्राहिमं धाल, “छं छाय् मनयेगु ?”

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

उकिं वं (इब्राहिमयात) इपिं खनाः ग्याःगु महसुस यात । इमिसं धाल, “ग्याये मते” अले इमिसं वयात धर्मनिष्ठ मचा (इसहाक)या (जन्म)या सुसमाचार बिल।

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

अले वया कलाः चिल्लाय् दनाः (अजूचायाः) थःगु हे ख्वालय् थियाः धाल, "(जि) छम्ह बांझो बुरि खः ।"

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

इमिसं धाल, "छिमि प्रभुं थथे धयादीगु दु, धात्थें हे व सर्वबुद्धिमान व सर्वज्ञ खः।"

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

वं (इब्राहिमं) धाल, "हे दूतत, छिमिगु महत्वपूर्ण ज्या छु खः ?"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

इमिसं लिसः बिल -- “धात्थें हे, जिमित पापी मनूत (लुतया मनूत) याथाय् छ्वया हःगु खः ।

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

जिमिसं इमित (कडा) पृथ्वीया ल्वहंं दायेमा धकाः,

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

सीमा पालना याइपिन्त (नाश) यायेत छिमि प्रभुपाखें चिं तयातःगु दु।"

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

अले जिमिसं अन (लुतया मनूतय् गु देशय्) दुपिं विश्वास याइपिन्त पिने हया ।

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

अथे जूगुलिं जिमिसं मुस्मांतय् गु छेँ (लुत) बाहेक अन (भूमि) लुइके मफुत ।

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

अले जिमिसं उकी (व भूमिइ) कष्टकर सजाँयया ग्याःचिकु दुपिनिगु निंतिं छगू चिं त्वःतागु खः ।

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

अले मोशाय् (अल्लाहया शक्तिया संकेत दुगु खः) जब जिमिसं वयात धात्थेंगु चमत्कार यानाः फारोयाथाय् छ्वया ।

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

तर व (फारो) व वया सेनां लिफः स्वयाः धाल, “व जादुगर खः वा पागल खः ।”

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

अथे जूगुलिं जिमिसं वयात व वया सेनायात दुःख बिया, अले जिमिसं इमित समुद्रय् वांछ्वया, बेइज्जत अवस्थाय् ।

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

अले (अदया मनूतय् गु बाखं)य् नं, जब जिमिसं इमिगु क्वय् विनाशकारी फय् छ्वया,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(फसं) थुकी छुं नं कथंया प्रहार याये मबी, थुकिं थुकियात पाउडर तकं हिलाबी ।

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

अले (समूदया मनूतय्गु बाखं)य् इमित धाःगु खः, “निश्चित ई तक सुखी जुयादिसँ ।”

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

अले इमिसं थः प्रभुया आज्ञा विरुद्ध घमण्डी व्यवहार यात, उकिं इमिसं स्वयाच्वंगु इलय् हे इमित ज्वालामुखीं स्यात ।

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

उकिं इपिं दने मफुत अले ग्वाहालि नं मन्त,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

अले व स्वयां न्ह्यः (जिमिसं नोआया मनूतय् त नाश याना) । धात्थें हे इपिं दुष्‍ट मनूत खः।

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

अले जिमिसं (जिमिगु) शक्तिं स्वर्ग दयेका, अले जिमिसं धात्थें हे उकियात विस्तार याना ।

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

अले जिमिसं पृथ्वीयात न्यंका; अले (झी) न्यंकूगु दकलय् बांलाःम्ह खः ।

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

अले छिमिसं (अल्लाहया महानता) लुमंकेगु निंतिं जिमिसं सकतांयात जोडी जुयाः दयेकागु खः ।

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

उकिं उघ्रिमय् अल्लाहयाथाय् लिहां हुँ । धात्थें हे, जि अल्लाहपाखें छितः स्पष्ट चेतावनी खः ।

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

अले अल्लाह बाहेक मेपिं द्यःत दयेके मते । धात्थें हे, जि अल्लाहपाखें छितः स्पष्ट चेतावनी खः ।

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

थुकथं थः स्वयां न्ह्यःयापिंथाय् गुबलें नं छम्ह रसूल वइबलय् इमिसं (वया मनूतय्सं) धाइगु खः, “व जादुगर खः वा पागल खः ।”

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

छु धाल धकाः इमिसं थःथवय् हसना बिल ला ? वास्तवय् इपिं सीमां पिने वनीपिं मनूत खः ।

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

उकिं इमित लिउने लाकादिसँ, अले छिपिं निन्दा याये मफइगु जुइ।

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

अले चेतावनी बियाच्वँ, छाय् धाःसा चेतावनी धात्थें हे विश्वासीतय् निंतिं फाइदाजनक जुइ ।

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

जिं जिन्न व मनूतय् त दयेकागु मखु तर इमिसं जितः पुजा यायेत दयेकागु खः ।

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

जितः इमिके छुं नं पोषण म्वाः अले इमिसं जितः नकेगु नं म्वाः ।

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

धात्थें हे अल्लाह, वय् कः रज्ञा बीम्ह खः गुम्हसिके शक्ति दु व तसकं बल्लाःम्ह खः ।

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

अथे जुयाः अधर्मीतय् निंतिं नं इमि पासापिनिगु (न्हापा) हिस्सा थें (दण्डया) हिस्सा दु; उकिं इमिसं जितः याकनं यायेत धायेमते ।

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

उकिं इमित बचं बियातःगु न्हिइ (न्यायया न्हि) अविश्वास याइपिन्त धिक्कार दु ।