Q.S ता-हा (طه) - 135 श्लोकया ल्याः ३.

طٰهٰ ۚ

Ṭāhā.

थाहा ४.

مَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لِتَشْقٰٓى ۙ

mā anzalnā ‘alaikal-qur'āna litasyqā.

जिमिसं थ्व कुरान छितः (हे मुहम्मद) छितः दुःख बीत छ्वयाहयागु मखु;

اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ

illā tażkiratal limay yakhsyā.

अय् सां (अल्लाह)यात ग्याइपिन्त लुमन्तिया निंतिं,

تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ

tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.

पृथ्वी व स्वर्गयात च्वय् दयेकूम्ह (अल्लाह) पाखें छगू रहस्योद्घाटन,

اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى

ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.

(अर्थात्) परम अनुग्रही, जो सिंहासन के पर अवस्थित है।

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرٰى

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa mā bainahumā wa mā taḥtaṡ-ṡarā.

स्वर्गय्, पृथ्‍वीइ, इमिगु दथुइ व जमिनया क्वय् छु दु, वय् कःया हे खः।

وَاِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَاِنَّهٗ يَعْلَمُ السِّرَّ وَاَخْفٰى

wa in tajhar bil-qauli fa innahū ya‘lamus-sirra wa akhfā.

अले छं छंगु खँ कडा यात धाःसा, धात्थें हे, वं गुप्त खँ व अप्वः सुलाच्वंगु खँ स्यू ।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى

allāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-asmā'ul-ḥusnā.

(वय् कः) अल्लाह खः, वय् कः बाहेक मेम्ह द्यः मदु, गुम्हेस्यां दकलय् बांलाःगु नां दु ।

وَهَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰى ۘ

wa hal atāka ḥadīṡu mūsā.

अले मोशाया बाखं छिथाय् थ्यन ला ?

اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى

iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).

वं (मोशां) मि खनेवं थः छेँजःयात धाल, "च्वँ (थन), धात्थें हे जिं मि खनाच्वना, आशा दु जिं छिमित भचा ज्वाला हयेफइ वा जितः मिया थासय् मार्गदर्शन दइ ।"

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ

falammā atāhā nūdiya yā mūsā.

अथे जुयाः व वयाथाय् (मिया थासय्) थ्यंबलय् वयात सःतल, “हे मुसा !

اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ

innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

धात्थें हे, जि छिमि द्यः खः, उकिं छिगु निगू सरापयात त्वःतादिसँ । छाय् धाःसा धात्थें हे छ पवित्र उपत्यकाय् दु, तुवा ।

وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى

wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.

अले जिं छन्त ल्ययागु दु, उकिं (छन्त) छु क्यनी धकाः न्यँ ।

اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ

innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.

धात्थें हे जि अल्लाह खः, जि बाहेक मेम्ह द्यः मदु, उकिं जितः पुजा यानाः जितः लुमंकेत प्रार्थना यानादिसँ ।

اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى

innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.

खय्त ला न्यायया न्हि वइ, जिं (समय) गोप्य यानातये, गुकिं यानाः सकसिनं थःम्हं छु ज्या यानागु खः, व हे फल प्राप्त जुइ ।

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى

falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.

अथे जूगुलिं थुकी विश्वास मयाइपिं मनूत व इमिगु इच्छाया अनुसरण याइपिं मनूतय्सं (प्रलयया दिं)पाखें लिचिले मते, गुकिं यानाः छिपिं नाश जुइ ।"

وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.

अले छिगु जव ल्हातय् छु दु, हे मुसा ?

قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى

qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.

वय् कलं (मोशां) धयादिल, "थ्व जिगु डण्डी खः, जिं थुकी भर परे जुया, अले जिं थुकियात जिगु खिचातय् गु (नसा)या निंतिं (पत्ति) नकआउट याना, अले जिगु निंतिं अझ नं मेमेगु फाइदा दु।"

قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى

qāla alqihā yā mūsā.

वं (अल्लाहं) धाल, "वयात वांछ्व, हे मुसा!"

فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى

fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.

अले (मोशां) डण्डी वांछ्वल, अले आकाझाकां व याकनं न्यासि वनीम्ह ताहाः जुल ।

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى

qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.

वं (अल्लाहं) धाल, "वयात ज्वँ अले ग्याये मते, जिमिसं वयात वयागु मूल अवस्थाय् लित हये,

وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ

waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.

अले छंगु ल्हाः छंगु क्वँय् क्वय् ति, थ्व छुं नं दोष मदयेक तुयुसे पिहां वइ, मेगु चमत्कार थें,

لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ

linuriyaka min āyātinal-kubrā.

जिमिसं छन्त जिमिगु तःधंगु महानताया चिं क्यने फयेकेत,

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

फारोयाथाय्‌ हुँ। वं धात्थें हे लाइन पार याःगु दु ।”

قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِيْ صَدْرِيْ ۙ

qāla rabbisyraḥ lī ṣadrī.

वं (मोशां) धाल, “हे जिमि प्रभु, जिगु छाति तब्याकादिसँ,

وَيَسِّرْ لِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa yassir lī amrī.

अले जिगु निंतिं ज्यायात अःपुकि,

وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّنْ لِّسَانِيْ ۙ

waḥlul ‘uqdatam mil lisānī.

अले जिगु मेय् च्वंगु छाःगु चीकादिसँ,

يَفْقَهُوْا قَوْلِيْ ۖ

yafqahū qaulī.

उकिं इमिसं जिगु खँ थुइका बी।

وَاجْعَلْ لِّيْ وَزِيْرًا مِّنْ اَهْلِيْ ۙ

waj‘al lī wazīram min ahlī.

अले जितः जिमि छेँजःया दास दयेकि,

هٰرُوْنَ اَخِى ۙ

hārūna akhī.

(अर्थात) हारुन, जिमि किजा,

اشْدُدْ بِهٖٓ اَزْرِيْ ۙ

usydud bihī azrī.

वलिसे जिगु शक्ति बल्लाकि,

وَاَشْرِكْهُ فِيْٓ اَمْرِيْ ۙ

wa asyrik-hu fī amrī.

अले जिगु ज्याखँय् वयात पासा दयेकि ।

كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيْرًا ۙ

kai nusabbiḥaka kaṡīrā(n).

अले जिमिसं छन्त यक्व महिमा याये फै,

وَّنَذْكُرَكَ كَثِيْرًا ۗ

wa nażkuraka kaṡīrā(n).

अले छन्त यक्व लुमंके,

اِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيْرًا

innaka kunta binā baṣīrā(n).

धात्थें हे, छिपिं सकसिनं खनाच्वंगु दु (झीगु अवस्थाया) ।"

قَالَ قَدْ اُوْتِيْتَ سُؤْلَكَ يٰمُوْسٰى

qāla qad ūtīta su'laka yā mūsā.

वं (अल्लाहं) धाल, “खःत हे छिगु इनाप पूवन हे मुसा !

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً اُخْرٰىٓ ۙ

wa laqad manannā ‘alaika marratan ukhrā.

अले धात्थें हे, जिमिसं छन्त मेगु अवसरय् नं अनुग्रह बियागु दु (थ्व स्वयां न्ह्यः),

اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ

iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.

(अर्थात) जिमिसं छिमि मांयात छुं प्रेरणा बियाबलय्,

اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ

aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.

(अर्थात) वयात (मोशायात) छगू पेटीइ तयाः, अले वयात खुसि (नील)य् वांछ्वयादिसँ, अले खुसिं (धारा) वयात किनाराय् थ्यंक यंकेमाः, वयात (फारो) जिमि शत्रु व वया शत्रुतय्सं यंकी । जिं छिमित जिगुपाखें वइगु मतिना बियागु दु। अले छ जिगु निगरानीइ ब्वलंके फयेमा ।

اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى

iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.

(अर्थात) छिमि केहें न्यासि वनाच्वंगु इलय्, अले वं (फारोया छेँजःयात) धाल, ‘वयात स्वइम्ह मनू जिं छिमित क्यने फै ला ?’ उकिं जिमिसं छन्त छिमि मांयाथाय् लित बिया, गुकिं यानाः व सुखी जुइमा, दुःख मजुइमा । अले छं छकः सुयातं स्यानाबिल, अले जिमिसं छन्त (तःधंगु) कष्टं बचे याना अले जिमिसं छन्त यक्व (कठिन) परिक्षणं परिक्षण याना; अले छ मद्यानया मनूतय् दथुइ यक्व दँ च्वना, अले छ, हे मुसा, क्वःछिनातःगु इलय् झाल,

وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ

wasṭana‘tuka linafsī.

अले जिं छन्त (प्रेरित जुइत) जिगु निंतिं ल्ययागु दु।

اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ

iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.

जिगु चिं (शक्तिया) ज्वनाः छि व छिमि किजा हुँ, अले छिपिं निम्हेस्यां जितः लुमंकेगुलिइ बेवास्ता यायेमते।

اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ

iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.

छिपिं निम्हं फिराउनयाथाय् हुँ, छाय् धाःसा व धात्थें हे सीमा स्वयाः पिने वन;

فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى

fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.

उकिं वयात (फारो) नाप भद्र खँग्वः तयाः खँ ल्हा, आशा दु कि व न्ह्यलं चाइ बाय् ग्याइ ।

قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى

qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.

निम्हेस्यां धाल, “हे जिमि प्रभु, धात्थें हे जिपिं ग्यानाच्वना कि वं याकनं हे जिमित दुःख बी वा सिमा स्वयां अप्वः अप्वयेकी” ।

قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى

qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.

वं (अल्लाहं) धाल, “छिपिं निम्हं चिन्ता यायेमते, धात्थें हे जि छिपिं निम्हं नापं दु, जिं न्यना, खना ।

فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى

fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.

अथे जुयाः छिपिं निम्हं वयाथाय् (फारो)याथाय् वनाः धयादिसँ, "खय्त ला जिपिं निम्हं छिमि प्रभुया दूत खः, उकिं इस्राएलीतय् त जिपिं नापं वनेब्यु अले इमित यातना बीमते । खय्त ला जिपिं छिमि प्रभुपाखें (जिमिगु प्रेरितताया) प्रमाण ज्वनाः वयागु खः । अले निर्देशन पालना याइपिन्त सुरक्षा बियातःगु दु ।"

اِنَّا قَدْ اُوْحِيَ اِلَيْنَآ اَنَّ الْعَذَابَ عَلٰى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى

innā qad ūḥiya ilainā annal-‘ażāba ‘alā man każżaba wa tawallā.

खय्त ला, थ्व जिमित प्रकट जूगु दु कि (जिमिसं हयागु धार्मिक शिक्षा)यात अस्वीकार याइम्ह व लिचिलीम्ह (उमिगु वास्ता मयाइम्ह) सुयातं सजाय (प्रयोग) जुइ।"

قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى

qāla famar rabbukumā yā mūsā.

वं (फारों) धाल, “हे मुसा, छिपिं निम्हसिया प्रभु सु खः ?”

قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى

qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.

वय् कलं (मोशां) लिसः बियादिल, "झीगु प्रभु (परमेश्वर) खः गुम्हेस्यां सकतां खँयात घटनाया छगू रुप बियादिल, अले थुकियात मार्गदर्शन बियादिल।"

قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى

qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.

वं (फारों) धाल, "अथे खःसा प्राचीन मनूतय्गु अवस्था छु खः ?"

قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ

qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.

वं (मोशां) लिसः बिल, “उकिया ज्ञान जिमि प्रभुयाके दु, छगू ​​सफुतिइ (लौह महफुज), जिमि प्रभुं गल्ती याइमखु, ल्वःमंकी मखु;

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى

al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.

(भगवान) गुम्हेस्यां छिमिगु निंतिं पृथ्वीयात विस्तार दयेकादिल, अले छिगु निंतिं उकी लँपु दयेकादिल, अले गुम्हेस्यां आकाशं लः (वा) कुतुं वइ ।" अले जिमिसं उकिया (वर्षाया लः) नापं थीथी कथंया वनस्पति बुइका ।

كُلُوْا وَارْعَوْا اَنْعَامَكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

kulū war‘au an‘āmakum, inna fī żālika la'āyātil li'ulin-nuhā.

छिमि जनावरतय् त नयादिसँ अले चरे यानादिसँ । खय्त ला उकी थुइकीपिं मनूतय् निंतिं (अल्लाहया महानताया) संकेत दु ।

۞ مِنْهَا خَلَقْنٰكُمْ وَفِيْهَا نُعِيْدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً اُخْرٰى

minhā khalaqnākum wa fīhā nu‘īdukum wa minhā nukhrijukum tāratan ukhrā.

जिमिसं छिमित उकी हे (भूमिं) दयेकागु खः अले उकी हे जिमिसं छिमित लित हयेगु जुइ अले उकी हे जिमिसं छिमित मेगु इलय् पिने हये ।

وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى

wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.

अले धात्थें हे जिमिसं वयात (फारोयात) जिमिगु फुक् क चिं (महानताया) क्यना, तर व मखुगु खँ ल्हाइम्ह जुयाः अनिच्छुक जुल (सत्ययात स्वीकार यायेत) ।

قَالَ اَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ اَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يٰمُوْسٰى

qāla aji'tanā litukhrijanā min arḍinā bisiḥrika yā mūsā.

वं (फारों) धाल, “हे मुसा, छिगु जादूं जिमित जिमिगु देशं पितिनेगु निंतिं छि जिमिथाय् झायादीगु खः ला ?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهٖ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَّا نُخْلِفُهٗ نَحْنُ وَلَآ اَنْتَ مَكَانًا سُوًى

fa lana'tiyannaka bisiḥrim miṡlihī faj‘al bainanā wa bainaka mau‘idal lā nukhlifuhū naḥnu wa lā anta makānan suwā(n).

उकिं जिमिसं अवश्य नं छितः अज्याःगु जादू हयेगु जुइ, उकिं जिपिं व छिगु दथुइ छगू बैठकया निंतिं छगू सम्झौता यानादिसँ गुकियात जिमिसं उल्लंघन यायेमखु अले न छितः, खुल्ला थासय् ।"

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّيْنَةِ وَاَنْ يُّحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى

qāla mau‘idukum yaumuz-zīnati wa ay yuḥsyaran-nāsu ḍuḥā(n).

वय् कलं (मोशां) धयादिल, "(छिपिं नाप जिमिगु नापलायेगु) ई (सम्झौता) भ्वय् खुन्हु खः अले सुथय् (दुहा) मनूत मुनेमाः।"

فَتَوَلّٰى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهٗ ثُمَّ اَتٰى

fa tawallā fir‘aunu fa jama‘a kaidahū ṡumma atā.

अथे जुयाः फारों (व थाय्) त्वःताः वन, अले थःगु योजना दयेकल, अले व लिहां वल (निश्चित न्हिइ) ।

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰى وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذَابٍۚ وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرٰى

qāla lahum mūsā wailakum lā taftarū ‘alallāhi każiban fa yusḥitakum bi‘ażab(in), wa qad khāba maniftarā.

मुसां इमित (जादुगरतय्त) धाल, "धिक्कार छिमित, अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँ ल्हायेमते, मखुसा वं छिमित सजाय बियाः नाश याइ।" अले मखुगु खँया आविष्कार याइपिन्त गुलि नोक्सानी जुइ ।

فَتَنَازَعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَاَسَرُّوا النَّجْوٰى

fa tanāza‘ū amrahum bainahum wa asarrun-najwā.

उकिं इमिसं थःथःगु खँय् बहस यात अले इमिसं (इमिगु) खँल्हाबल्हायात गोप्य यानातल ।

قَالُوْٓا اِنْ هٰذٰنِ لَسَاحِرٰنِ يُرِيْدَانِ اَنْ يُّخْرِجٰكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيْقَتِكُمُ الْمُثْلٰى

qālū in hāżāni lasāḥirāni yurīdāni ay yukhrijākum min arḍikum bisiḥrihimā wa yażhabā biṭarīqatikumul-muṡlā.

उमिसं (जादुगरतसें) धाल, "खय्त ला थ्व निम्ह मनूत जादुगर खः, गुमिसं थःगु जादुं छिमित (फारोयात) छिमिगु देशं पितिना छ्वयेत स्वइ, अले छिमिगु मू चलनयात स्यंके मास्ति वः ।"

فَاَجْمِعُوْا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوْا صَفًّاۚ وَقَدْ اَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلٰى

fa ajmi‘ū kaidakum ṡumma'tū ṣaffā(n), wa qad aflaḥal-yauma manista‘lā.

उकिं छिगु फुक्क चाल (जादू) मुंकादिसँ, अले छगू पंक्तिइ वा, अले धात्थें हे, थौं त्याइम्ह मनू भाग्यमानी जुइ ।"

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَلْقٰى

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna awwala man alqā.

इमिसं धाल, "हे मुसा ! छं (न्हापां) वांछ्वयागु खः लाकि जिमिसं न्हापां वांछ्वयागु खः ?"

قَالَ بَلْ اَلْقُوْاۚ فَاِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ اِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ اَنَّهَا تَسْعٰى

qāla bal alqū, fa iżā ḥibāluhum wa ‘iṣiyyuhum yukhayyalu ilaihi min siḥrihim annahā tas‘ā.

वं (मोशां) धाल, “कृपा यानाः वांछ्वयादिसँ!” अले आकाझाकां इमिगु डोरी व डण्डी वयात (मोशायात) याकनं न्यासि वनाच्वंगु थें खनेदत, इमिगु जादूया कारणं ।

فَاَوْجَسَ فِيْ نَفْسِهٖ خِيْفَةً مُّوْسٰى

fa aujasa fī nafsihī khīfatam mūsā.

उकिं मुसाया नुगलय् ग्याःचिकु ब्वलन ।

قُلْنَا لَا تَخَفْ اِنَّكَ اَنْتَ الْاَعْلٰى

qulnā lā takhaf innaka antal-a‘lā.

जिमिसं धया, "ग्याये मते ! धात्थें हे छ श्रेष्ठ (विजयी) खः ।

وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى

wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.

अले छंगु जव ल्हातय् दुगु वांछ्व, इमिसं दयेकूगुयात अवश्य हे नल । इमिसं दयेकूगु छगू जादुया चाल जक खः (मात्र) । अले जादुगर गनं वःसां त्याइ मखु ।”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

अले जादुगरतय् सं झुके जुयाः धाल-- “जिमिसं हारुन व मोशाया परमेश्वरयात विश्वास यानागु दु।”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۗ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ فِيْ جُذُوْعِ النَّخْلِۖ وَلَتَعْلَمُنَّ اَيُّنَآ اَشَدُّ عَذَابًا وَّاَبْقٰى

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum fī jużū‘in-nakhl(i), wa lata‘lamunna ayyunā asyaddu ‘ażābaw wa abqā.

वं (फारों) धाल, "जिं छन्त अनुमति बी न्ह्यः छं वयात (मोशायात) विश्वास यानागु खः ला ? धात्थें हे व छंगु नेता खः गुम्हेस्यां छन्त जादू स्यनाबिल । अले धात्थें हे जिं छंगु ल्हाः व तुति क्रसवाइज यानाः चीके, अले धात्थें हे जिं छन्त खजूरया आधारय् क्रस याये अले धात्थें हे, छं अवश्य हे सीके फइ कि झी मध्ये गुम्ह torvous व more griment दु ।"

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

इमिसं (जादुगरतय्सं) धाल, "जिमिसं स्पष्ट प्रमाण (चमत्कार)या आधारय् छितः ल्ययेगु (अधीन यायेगु) मखु, गुगु जिमिथाय् वःगु दु व जिमित दयेकूम्ह (अल्लाह)या आधारय् । उकिं छिं छु निर्णय यायेगु खः व निर्णय यानादिसँ । वास्तवय् छिं थ्व संसारय् जीवनया निर्णय जक यायेफइ ।"

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

जिमिसं धात्थें हे जिमि परमेश्वरयात विश्वास यानागु दु, उकिं वं जिमिगु गल्ती व छिं जिमित लादे यानादीगु जादूयात क्षमा यानादी । अले अल्लाह बांलाःम्ह (वय्कःया सिरपाः) व अनन्त (वय्कःया सजाँय) खः ।”

اِنَّهٗ مَنْ يَّأْتِ رَبَّهٗ مُجْرِمًا فَاِنَّ لَهٗ جَهَنَّمَ ۗ لَا يَمُوْتُ فِيْهَا وَلَا يَحْيٰى

innahū may ya'ti rabbahū mujriman fa inna lahū jahannam(a), lā yamūtu fīhā wa lā yaḥyā.

निश्चयं सु पापया अवस्थाय् थः प्रभुयाथाय् वइ, तथा निश्चयं वयागु निंतिं नरक खः । व उकी मसीगु (दण्डया महसुस यानाच्वनी) अले म्वाःगु (न) म्वाःगु (पश्चाताप याये मफुगु) ।

وَمَنْ يَّأْتِهٖ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصّٰلِحٰتِ فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الدَّرَجٰتُ الْعُلٰى ۙ

wa may ya'tihī mu'minan qad ‘amilaṣ-ṣāliḥāti fa ulā'ika lahumud-darajātul-‘ulā.

तर सु विश्वासया अवस्थाय् वयाथाय् वइ, अले भिंगु कर्म याइ, अले व हे मनूत खः गुपिं उच्च (कुलीन) पद प्राप्त याइ,

جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗوَذٰلِكَ جَزَاۤءُ مَنْ تَزَكّٰى ࣖ

jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'u man tazakkā.

(अर्थात्) अदनया स्वर्गत, गुकिया क्वय् नदीत बाः वइ, उमिसं अनन्त रुपं च्वनी । थःत शुद्ध याइपिनिगु सिरपाः व हे खः ।

وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى

wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.

अले धात्थें हे, जिमिसं मोशायात प्रकट यानागु खः, "जिमि दासत (इस्राएलया सन्तानत) नापं चान्हय् हुँ, अले इमिगु निंतिं समुद्रय् सुख्खा लँपु दयेकि, (छं) छितः क्वत्यलेगुलिइ ग्यायेमाःगु मदु अले (डुबे जुइगु) चिन्ता यायेमाःगु मदु।"

فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُوْدِهٖ فَغَشِيَهُمْ مِّنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ۗ

fa atba‘ahum fir‘aunu bijunūdihī fa gasyiyahum minal-yammi mā gasyiyahum.

अले फारो व वया सेनां इमित लिउलिउ वन, तर समुद्रया लहरं इमित डुबे यानाबिल।

وَاَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهٗ وَمَا هَدٰى

wa aḍalla fir‘aunu qaumahū wa mā hadā.

अले फारों थः मनूतय् त भ्रमय् लाकल अले इमित मार्गदर्शन मबिल ।

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى

yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.

हे इस्राएलया सन्‍तान ! खय्त ला जिमिसं छिमित छिमि शत्रुतय् पाखें बचे यानागु दु, अले जिमिसं छिपिंलिसे पहाड (सिनाई पर्वत)या जवय् (प्रार्थना यायेत) बाचा यानागु दु, अले जिमिसं छिमिथाय् मन्न व सलवा कुहां बियागु दु ।

كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى

kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.

जिमिसं छिमित बियागु भिंगु आज्जुं नयादिसँ, अले सीमा स्वयां अप्वः नयादिसँ, गुकिं यानाः जिगु क्रोध छिमिगु क्वय् लाइ । जिगु क्रोधं सुयातं प्रहार यात, अले धात्थें हे, व मदया वनी ।

وَاِنِّيْ لَغَفَّارٌ لِّمَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدٰى

wa innī lagaffārul liman tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan ṡummahtadā.

अले धात्थें हे, पश्चाताप याइपिं, विश्वास याइपिं व भिंगु ज्या याइपिं, अले मार्गदर्शित जुयाच्वनीपिंत जिं क्षमा याइम्ह खः ।

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

अले छ थः मनूत स्वयाः छाय् याकनं वयागु खः, हे मुसा ?

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

वय् कलं (मोशां) धयादिल, “इमिसं जिगु लिउलिउ वयाच्वंगु दु, अले जिं छिथाय् याकनं वना, हे जिमि प्रभु, गुकिं छि (जिलिसे) प्रसन्न जुइमा।”

قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ

qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).

वं (अल्लाहं) धाल, “खःत हे छि वनेधुंकाः जिमिसं छिमि मनूतय् त जाँच यानागु खः, अले इमित समिरीं भ्रमित यानाबिल ।”

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

अले मुसा तं व दुःखी जुयाः थः मनूतय् थाय् लिहां वन । वय् कलं (मोशां) धयादिल, "हे जिमि मनूत ! छिमि प्रभुं छिमित भिंगु बचं बियादीगु मखु ला? छिमिगु निंतिं बाचाया ई तसकं ताःहाकः ला वा छिमिसं परमेश्वरया क्रोध छिमिगु क्वय् लाकेगु इच्छा यानादिल ला, छिमिसं जिलिसे यानादीगु बाचा छाय् त्वाःथलादिल ?"

قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ

qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).

इमिसं धाल, "जिमिसं थःगु हे इच्छां छिगु बाचायात उल्लंघन मयाःगु खः, तर जिमिसं (फारोया) मनूतय् गु रत्नया तसकं भार ल्ह्वनेमाःगु खः, अले जिमिसं इमित (मिइ) वांछ्वया, अले अथे हे समिरीं नं इमित वांछ्वयाबिल,

فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ

fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).

अले (अग्नि खाइपाखें) वं (समिरीं) इमिगु निंतिं म्ह व सः दुम्ह छम्ह बाछाया मूर्ति पिने हल, अथे जुयाः इमिसं धाल, "थ्व छिमिगु परमेश्वर खः अले मोशाया परमेश्वर खः, तर वं (मोशां) ल्वःमंकाबिल।"

اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ

afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).

अथे जुयाः इमिसं (बाछाया मूर्तिं) इमित लिसः बी मफुगु, अले नोक्सानीया प्रतिरोध याये मफुगु वा इमित फाइदा हये मफुगु खँयात वाःचायेके मफुगु खः ला ?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هٰرُوْنُ مِنْ قَبْلُ يٰقَوْمِ اِنَّمَا فُتِنْتُمْ بِهٖۚ وَاِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمٰنُ فَاتَّبِعُوْنِيْ وَاَطِيْعُوْٓا اَمْرِيْ

wa laqad qāla lahum hārūnu min qablu yā qaumi innamā futintum bih(ī), wa inna rabbakumur-raḥmānu fattabi‘ūnī wa aṭī‘ū amrī.

अले धात्थें हे न्हापा हारुनं इमित धाःगु खः, "हे जिमि मनूत ! खय्त ला छिमित (बाछाया मूर्तिलिसें) छगू परिक्षण जक बियातःगु दु अले खय्त ला छिमि प्रभु (अल्लाह) दयालु खः, उकिं जिगु लिउलिउ वनाः जिगु आज्ञा पालन या ।"

قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى

qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.

इमिसं लिसः बिल, “मोशा जिमिथाय् लिहां मवःतले जिमिसं थुकियात त्वःते मखु (अले) थुकियात (बाछाया मूर्ति) पुजा यानाच्वने मखु।”

قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ

qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.

वं (मोशां) धाल, "हे हरुन ! इपिं भ्रमित जूगु खनेवं छन्त छु पंगः दइ ?

اَلَّا تَتَّبِعَنِۗ اَفَعَصَيْتَ اَمْرِيْ

allā tattabi‘an(i), afa ‘aṣaita amrī.

(अथे जुयाः) छं जिगु ल्यू ल्यू मवना ला ? छं (जानिजानि) जिगु आदेशयात माने मयाः ला ?”

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ

qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.

वं (हारुनं) लिसः बिल, "हे जिमि मांया काय् ! जिगु छ्यं मखु, जिगु दारि थिइमते । जि धात्थें ग्यानाच्वना कि छं (जितः) धाइ, 'छं इस्राएलया सन्तानतय्त विभाजित यानाबिल अले छं जिगु सन्देश पालन मयाःगु दु ।'"

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ

qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).

वं (मोशां) धाल, "हे समिरी, छन्त छु प्रेरणा बिल ?"

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ

qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.

वं (समिरीं) लिसः बिल, "जिं छुं खँ सिउगु खः गुगु इमिसं मसिउ, उकिं जिं दूतया पलाःपाखें छगू मुट्ठी (पृथ्वी) कया अले जिं उकियात (मिइ) वांछ्वया, अथे हे जिगु वासनां जितः अनुनय यात ।"

قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا

qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).

वं (मोशां) धाल, "हुँ! अथे जुयाः धात्थें हे जीवनय् (थ्व संसारय्) छं (जक) धायेफु, '(जितः) थिइमते,'। अले छं अवश्य नं (दण्ड) प्राप्त याइ गुकियात बचं बियातःगु दु (परलोकय्) गुकियात छं पनेत असक्षम जुइमखु, अले छं द्यःयात स्व गुम्हेसित छं scatterly burn him definitely वयात ( we we will, खरानी) समुद्रय् (तितरबितर) ।

اِنَّمَآ اِلٰهُكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا

innamā ilāhukumullāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), wasi‘a kulla syai'in ‘ilmā(n).

धात्थें हे छिमि द्यः अल्लाह जक खः, व बाहेक मेम्ह द्यः मदु । वयागु ज्ञानं सकतां खँयात कःघानाच्वंगु दु ।”

كَذٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ مَا قَدْ سَبَقَۚ وَقَدْ اٰتَيْنٰكَ مِنْ لَّدُنَّا ذِكْرًا ۚ

każālika naquṣṣu ‘alaika min ambā'i mā sabaq(a), wa qad ātaināka mil ladunnā żikrā(n).

थुकथं जिमिसं छितः (मुहम्मद) न्हापाया छुं छुं बाखं (मनूतय्गु) कनाच्वना, अले धात्थें हे जिमिसं छितः जिमिगु पाखें चेतावनी (कुरान) बियागु दु ।

مَنْ اَعْرَضَ عَنْهُ فَاِنَّهٗ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وِزْرًا

man a‘raḍa ‘anhu fa innahū yaḥmilu yaumal-qiyāmati wizrā(n).

सुनां थुकियात (कुरान)पाखें लिचिली, अले धात्थें हे वं पुनरावृत्तिया न्हिइ तसकं भार (पाप) क्वबिइ,

خٰلِدِيْنَ فِيْهِ ۗوَسَاۤءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ حِمْلًاۙ

khālidīna fīh(i), wa sā'a lahum yaumal-qiyāmati ḥimlā(n).

इपिं उगु अवस्थाय् हे च्वनी । अले पुनरावलोकनया न्हिइ इमिगु निंतिं पापया भार ग्यानापुसे च्वनी ।

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ وَنَحْشُرُ الْمُجْرِمِيْنَ يَوْمَىِٕذٍ زُرْقًا ۖ

yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri wa naḥsyurul-mujrimīna yauma'iżin zurqā(n).

(प्रलयया न्हि) खुन्हु तुरही पुइ (निक्वःगुखुसि) अले उखुन्हु जिमिसं पापीतय् त दुःखया वँचुगु (ख्वाः) मुंके,

يَّتَخَافَتُوْنَ بَيْنَهُمْ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا عَشْرًا

yatakhāfatūna bainahum il labiṡtum illā ‘asyrā(n).

इमिसं थःथवय् खिउँसे च्वनाः धाल, "छिपिं (हलिमय्) झिन्हु (न्हि) स्वया अप्व मच्वँ।"

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).

झीसं बांलाक सिउ कि इमिसं छु धाइ, जब दकलय् सोझापिं मनूतय्सं धाइ, "छ (संसारय्) च्वँ, छन्हु स्वयां अप्वः मखु।"

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْجِبَالِ فَقُلْ يَنْسِفُهَا رَبِّيْ نَسْفًا ۙ

wa yas'alūnaka ‘anil-jibāli fa qul yansifuhā rabbī nasfā(n).

अले इमिसं छिके (मुहम्मदयात) पहाडया बारे न्यनी, उकिं छिं धयादिसँ, "जिमि प्रभुं इमित (पुनरागमया दिं) गुलि फु उलि पूवंक हे स्यंका बी,

فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا ۙ

fa yażaruhā qā‘an ṣafṣafā(n).

अले वं (न्हापाया पहाडत) पूवंक हे समतल याइ,

لَّا تَرٰى فِيْهَا عِوَجًا وَّلَآ اَمْتًا ۗ

lā tarā fīhā ‘iwajaw wa lā amtā(n).

(अथे जुयाः) छिमिसं अन क्वय् व च्वय् थाय् खनी मखुत ।”

يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا

yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).

उकुन्हु इमिसं सःतूम्ह (देवदूतया) लिउलिउ वन, लिफः मस्वसे (खण्डन) यात; अले फुक् क सः दयालु परमेश्वरयात प्रणाम याइ, उकिं छिमिसं न्यनादीगु फुक् क खिउँसे च्वंगु खँ जक खः।

يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا

yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).

उगु दिं दयालु परमेश्वरं अनुमति बियादीगु व वय् कलं थःगु खँयात स्वीकार यानादीपिंपाखें बाहेक अन्तर्वार्ता (ग्वाहालि)या छुं नं उपयोग मदु।

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِهٖ عِلْمًا

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yuḥīṭūna bihī ‘ilmā(n).

वय् कलं (अल्लाहं) इमिगु न्ह्यःने छु दु (छु जुइ) व इमिगु ल्यूने छु दु (छु जुइधुंकल) सिउ, जबकि इमिगु ज्ञानय् वय् कःया ज्ञान दुथ्याके फइमखु।

۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا

wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).

अले सकलें ख्वाः जीवित व याकःचा (अल्लाह)या न्ह्यःने झुके जुल । अन्याय याइपिं मनूतय् निंतिं थ्व धात्थें हे नोक्सानी खः ।

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخٰفُ ظُلْمًا وَّلَا هَضْمًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti wa huwa mu'minun falā yakhāfu ẓulmaw wa lā haḍmā(n).

अले सुनां आस्थाया अवस्थाय् च्वनाः भिंगु कर्म याइ, अले वयात (वया विरुद्ध) अन्यायपूर्ण व्यवहारया चिन्ता जुइमखु अले वयागु अधिकार म्हो जुइगु चिन्ता नं जुइमखु ।

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا وَّصَرَّفْنَا فِيْهِ مِنَ الْوَعِيْدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ اَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا

wa każālika anzalnāhu qur'ānan ‘arabiyyaw wa ṣarrafnā fīhi minal-wa‘īdi la‘allahum yattaqūna au yuḥdiṡu lahum żikrā(n).

अले थुकथं जिमिसं अरबी भासं कुरान छ्वया हया, अले जिमिसं उकी छुं छुं ख्याच्वःत बारम्बार व्याख्या यानागु दु, गुकिं इमिसं धर्म प्राप्त यायेमा, वा (कुरानं) इमित स्यनेमा ।

فَتَعٰلَى اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّۚ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْاٰنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يُّقْضٰٓى اِلَيْكَ وَحْيُهٗ ۖوَقُلْ رَّبِّ زِدْنِيْ عِلْمًا

fa ta‘ālallāhul-malikul-ḥaqq(u), wa lā ta‘jal bil-qur'āni min qabli ay yuqḍā ilaika waḥyuh(ū), wa qur rabbi zidnī ‘ilmā(n).

उकिं सर्वोच्च अल्लाह खः, धात्थेंम्ह व धात्थेंम्ह जुजु । अले छिं (मुहम्मद) कुरानयात थःत कुरान वये न्ह्यः हे हथासं (ब्वनेगु) यायेमते, अले धायेमते, “हे जिमि प्रभु, जिगु ज्ञान अप्वयेकादिसँ ।”

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ

wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).

अले धात्थें हे जिमिसं आदमयात न्हापा हे आज्ञा बियागु खः, तर वं ल्वःमंकल, अले जिमिसं वयाके बल्लाःगु इच्छा मलुइका ।

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

अले (लुमंकि) जब जिमिसं देवदूततय् त धया, "आदमयात प्रणाम या!" अले इमिसं शैतानयात त्वःताः प्रणाम यात; वं अस्वीकार यात ।

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

अले जिमिसं धया, "हे आदम ! थ्व (शैतान) छिमि व छिमि कलाःया शत्रु खः, उकिं वं छिपिं निम्हसितं स्वर्गं पितिना छ्वये मते, मखुसा छिमित नोक्सान जुइ।"

اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ

inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.

धात्थें हे, अन छंगु निंतिं छगू ग्यारेन्टी दु : छ न न पित्याइ, न नांगा जुइ ।

وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى

wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.

अले धात्थें हे, अन छन्त न प्याःचाः वइ, न निभाःया क्वाःजलं दुःख बी ।"

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

अले शैतानं वयात खिउँसे च्वनाः धाल, "हे आदम ! जिं छन्त अमरताया सिमा व गुबलें मदइगु राज्य क्यने ला ?"

فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ

fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.

अथे जुयाः इपिं निम्हेस्यां थुकियात नल, अले इमिगु गुप्त अंग इमित खनेदत, अले इमिसं स्वर्गया पातं थःत त्वपुइगु शुरु यात । आदमं थः प्रभुया आज्ञा माने मयाः अले लँपुइ वन ।

ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى

Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.

अले वया प्रभुं वयात ल्ययाबिल, वयागु पश्चातापयात स्वीकार यात अले वयात मार्गदर्शन यात ।

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

वं (अल्लाहं) धाल, "छिपिं निम्हं नापं स्वर्गं कुहां झासँ, छिपिं मध्यय् गुलिं मेपिनिगु शत्रु जुइ । यदि छिमित जिपाखें मार्गदर्शन वल धाःसा (सिइकादिसँ) सुनां जिगु मार्गदर्शनयात अनुसरण याइ, व भ्रमित जुइमखु, वयात नोक्सान जुइमखु ।"

وَمَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِيْ فَاِنَّ لَهٗ مَعِيْشَةً ضَنْكًا وَّنَحْشُرُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَعْمٰى

wa man a‘raḍa ‘an żikrī fa inna lahū ma‘īsyatan ḍankaw wa naḥsyuruhū yaumal-qiyāmati a‘mā.

अले सुनां जिगु चेतावनीपाखें लिचिली, व धात्थें हे संकीर्ण जीवन हनी, अले जिमिसं वयात पुनरावृत्तिया दिं कां जुयाः मुंकेगु जुइ ।"

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِيْٓ اَعْمٰى وَقَدْ كُنْتُ بَصِيْرًا

qāla rabbi lima ḥasyartanī a‘mā wa qad kuntu baṣīrā(n).

वं धाल, “हे प्रभु, न्हापा जिं खंकेफुगु इलय् छं जितः छाय् कां यानाः मुंकागु ?”

قَالَ كَذٰلِكَ اَتَتْكَ اٰيٰتُنَا فَنَسِيْتَهَاۚ وَكَذٰلِكَ الْيَوْمَ تُنْسٰى

qāla każālika atatka āyātunā fa nasītahā, wa każālikal-yauma tunsā.

वय्कलं (अल्लाहं) धयादिल, "अथे जुयाः न्हापा जिमिगु श्लोकत छिमिथाय् वःगु खः, अले छिमिसं उकियात बेवास्ता यानादिल, अथे जुयाः थौं नं छिमित बेवास्ता यानादिल।"

وَكَذٰلِكَ نَجْزِيْ مَنْ اَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنْۢ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَدُّ وَاَبْقٰى

wa każālika najzī man asrafa wa lam yu'mim bi'āyāti rabbih(ī), wa la‘ażābul-ākhirati asyaddu wa abqā.

अले थुकथं जिमिसं अतिक्रमण याइपिं व थः प्रभुया आशाितय् विश्वास मयाइपिन्त फर बियाच्वना । खय्त ला परलोकया सजाँय झन भारी व शाश्वत जुइ ।

اَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى النُّهٰى ࣖ

afalam yahdi lahum kam ahlaknā qablahum minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyātil li'ulin nuhā.

अथे जुयाः इमिगु (मूर्तिपूजा याइपिन्त) इमिगु (जनताया) बासस्थानया (चिं) वनाः नं जिमिसं इमि स्वयां न्ह्यःया गुलि (पुस्ता)यात स्यंकागु खः धइगु संकेत मखु ला ? धात्थें हे, उकी बुद्धि दुपिं मनूतय् निंतिं (अल्लाहया शक्तिया) संकेत दु ।

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَّاَجَلٌ مُّسَمًّى ۗ

wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika lakāna lizāmaw wa ajalum musammā(n).

अले यदि छिमि प्रभुया पूर्व निर्धारित सीमा मदुगु जूसा व (मृत्युया) पूर्वनिर्धारित सीमा मदुगु जूसा (यातः) इमित जुइगु खः ।

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.

उकिं इमिसं धाःगु खँय् धैर्यता क्यनादिसँ, अले निभाः त्वये न्ह्यः व सुर्द्यः लुकुं बी न्ह्यः थः प्रभुया प्रशंसा यानाः थःत महिमा यानादिसँ। अले चान्हय् व न्हिच्छिया लिपतय् नं प्रार्थना या, गुकिं छन्त शान्त जुइ ।

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.

अले जिमिसं इमिगु छुं पुचःयात (अथे) संसारय् जीवनया पुष्प बियागु सुखपाखे थःगु मिखा निर्देशित यायेमते, गुकिं जिमिसं इमित उगु (सुखं) परीक्षण यायेमाली । छिमि द्यःया अनुग्रह अझ बांलाः अले अनन्त खः ।

وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى

wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.

अले छिमि छेँजःयात प्रार्थना यायेत उजं बियादिसँ अले उकियात यायेत धैर्यता क्यनादिसँ । जिमिसं छिमित जीविका फ्वनागु मखु, छिमित जीविका बिइपिं जिपिं हे खः । अले लिच्वः (परलोकय् भिंगु) पुण्यवानपिनिगु निंतिं जुइ ।

وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى

wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.

अले इमिसं धाल, “वय् कलं झीत छाय् थः प्रभुपाखें छगू चिं (प्रमाण) महःगु खः ?” न्हापाया सफुतिइ न्ह्यथनातःकथं इमिथाय् (वास्तविक) प्रमाण मवः ला ?

وَلَوْ اَنَّآ اَهْلَكْنٰهُمْ بِعَذَابٍ مِّنْ قَبْلِهٖ لَقَالُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَّذِلَّ وَنَخْزٰى

wa lau annā ahlaknāhum bi‘ażābim min qablihī laqālū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fa nattabi‘a āyātika min qabli an nażilla wa nakhzā.

अले यदि जिमिसं इमित न्हापाया यातना बियाः (कुरान कुहां वःगु खः) स्यंकागु खःसा इमिसं धाइगु खः, “हे प्रभु, छिं जिमित छाय् छम्ह दूत मछ्वयादीगु खः, गुकिं जिपिं घृणित व नीच जुइ न्ह्यः हे छिगु श्लोकयात अनुसरण यायेमाली ?”

قُلْ كُلٌّ مُّتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوْاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ اَصْحٰبُ الصِّرَاطِ السَّوِيِّ وَمَنِ اهْتَدٰى ࣖ ۔

qul kullum mutarabbiṣun fa tarabbaṣū, fa sata‘lamūna man aṣḥābuṣ-ṣirāṭis-sawiyyi wa manihtadā.

(मुहम्मद) धा, "(झी) प्रत्येकं पियाच्वंगु दु, उकिं छन्त पियादिसँ! अले छन्हु छं सीके फइ सु सोझा लँपुइ वनाच्वंगु दु, अले सुयात मार्गदर्शन यानातःगु दु ।"