Q.S अन-नाजित (اَلنَّازِعَات) - 46 श्लोकया ल्याः ३.

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

(देवदूत) पाखें गुम्हेस्यां (जीवन) थाकुक काइ ।

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

(देवदूत) पाखें गुम्हेस्यां (जीवन) नाइसे च्वनाः काइ ।

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

आकाशं याकनं कुहां वःम्ह (देवदूत)पाखें,

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

अले (देबदूतत) गुम्हेस्यां याकनं नेतृत्व याइ,

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

व (दुर्गदूतत) गुम्हेस्यां (सांसारिक) मामिलायात नियमन याइ ।

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

न्हापांगु विस्फोटं प्रकृतियात संकीगु न्हिइ (धात्थें हे, छ हानं म्वाःली)

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(न्हापांगु विस्फोट) नापं निक्वःगु विस्फोट जुइ ।

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

उगु इलय् मनूया नुगः तसकं ग्याःचिकु ताल,

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

वयागु मिखा दमन जुल ।

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(काफिरतय्सं) धाइ, “झीपिं धात्थें हे झीगु मौलिक जीवनय् लिहां वइ ला ?

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

झीगु क्वँय् त्वाःदःगु जूसा झी (पुनरुत्थान जुइ) ला ?”

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

इमिसं धाल, “अथे खःसा थ्व प्रतिकूल लिच्वः खः ।”

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

उकिं लिहां वइगु छगू जक प्रहार खः ।

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

उकिं उघ्रिमय् इपिं हानं (न्हूगु) पृथ्वीइ म्वात ।

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

मोशाया बाखं छिथाय् (मुहम्मद) थ्यन ला ?

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

द्यवं वयात (मोशायात) पवित्र उपत्यका अर्थात् तुवा उपत्यकाय् सःतूबलय्;

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

फारोयाथाय् हुँ ! धात्थें हे, वं सिमा पार यात,

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

उकिं (फिरअनयात) धा, "छं थःथम्हं (द्वंबिद्वंपाखें) शुद्ध यायेगु इच्छा दु ला,

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

अले जिं छिमित छिमि प्रभुया लँपुइ यंके, गुकिं छिमिसं वय् कःयात भय याइ?”

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

अले (मोशां) वयात तःधंगु चमत्कार क्यन ।

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

तर वं (फारों) मखुगु खँ ल्हानाः आज्ञा माने मयात ।

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

अले व (मोशा)यात हाथ्या बीत स्वयाच्वंबलय् लिफः स्वल ।

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

अले वं (थः नायःत) मुनाः हाल (थः मनूतय् त सःतल) ।

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(सेराया) धाल, "जि छिमि दकलय् उच्च परमेश्वर खः।"

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

उकिं अल्लाहं वयात परलोकय् सजाँय व संसारय् यातना बियाः सजाँय बिल ।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

धात्थें हे, उकी (अल्लाह) ग्याइपिनिगु निंतिं पाठ दु ।

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

छिगु सृष्टि तःधं लाकि वं दयेकूगु स्वर्ग ?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

वं थःगु छेँयात तःधंकल अले बांलाकल,

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

अले वं चा (पूर्ण ख्युं) दयेकल, अले न्हि (चकंगु जः) दयेकल।

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

अले व धुंकाः वं पृथ्वीयात न्यंकल ।

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

उकिं वं लःया मुहान पिकाइ, अले अनया स्वांमा (बुइकी) ।

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

अले वं गुँच्वयात बल्लाक स्थापित यात ।

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(थ्व फुक्कं) छिगु आनन्दया निंतिं व छिगु पशुपंक्षीया निंतिं ।

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

उकिं तःधंगु विपत्ति (प्रलयया न्हि) वइबलय्,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

अथे धयागु, मनूतसें थःम्हं याःगु लुमंकीगु न्हिइ,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

अले खंपिं सकसितं नर्क बांलाक क्यन ।

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

अथे जूगुलिं सीमा स्वयां पिने वनीपिनिगु निंतिं,

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

अले सांसारिक जीवनयात प्राथमिकता बियादिसँ,

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

अले धात्थें हे नर्क हे वयागु बासस्थान खः ।

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

अले गुम्हेस्यां थः प्रभुया महानतायात भय याइपिं व थःगु इच्छापाखें लिचिलीपिं खः ।

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

अले धात्थें हे, स्वर्ग (वयागु) बासस्थान खः ।

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

इमिसं (कफिरतय्सं) छितः (मुहम्मदयात) न्यायया दिंया बारे न्यनी, “थ्व गबले जुइ ?”

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

छं थ्व (ई) छाय् न्ह्यथने माःगु ?

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

छिमि प्रभुयात (लिहां) अन्त्य (अवधि) ।

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

छि (मुहम्मद) वयात (न्यायया दिं) ग्याइपिनिगु निंतिं चेतावनी बीम्ह जक खः ।

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

न्यायया दिं खनेदइगु दिं (वातावरण तःधंगुलिं) इमित बहनी वा सुथय् जक (छगू क्षणया निंतिं) (संसारय्) म्वानाच्वनागु थें तायेकी ।