Q.S अन-निसा ४. (اَلنِّسَاء) - 176 श्लोकया ल्याः ३.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

हे मनूत ! छन्त छम्ह मनू (आदम)पाखें दयेकूम्ह छिमि प्रभुयात ग्यानादिसँ, अले (अल्लाहं) थः साथी (हव्वा)यात (थःम्हं) दयेकादिल; अले इपिं निम्हंपाखें अल्लाहं यक्व मिजंत व मिसात बुइकल । अल्लाहयात ग्यानादिसँ, गुम्हेसिया नामं छिमिसं थःथवय् न्यनादी, अले पारिवारिक स्वापू कायम यानादिसँ । धात्थें हे अल्लाहं न्ह्याबलें छन्त रक्षा व स्वयाच्वनी ।

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

अले अनाथतय्त (वयस्क जुइपिं) इमिगु धन बियादिसँ, बांलाःगुयात बांमलाःगुलिं हिलेमते, अले इमिगु धन नं थःगु नापं नयेमते । खय्त ला, (हिलेगु व नयेगु ज्या) तःधंगु पाप खः ।

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

अले यदि छिं अनाथ मिसातय्त (इहिपा यानादिल धाःसा) न्याय याये फइमखु धकाः चिन्ता यानाच्वनादीगु दुसा छितः यःपिं (मेपिं) मिसातलिसे इहिपा यानादिसँ : निम्ह, स्वम्ह वा प्यम्ह । तर यदि छिं न्याय याये फइमखु धकाः चिन्ता यानाच्वनादीगु दुसा छम्ह जक मनू, वा छिके दुम्ह मिसा दासयात (इहिपा) यानादिसँ । छं अन्याय याये मते धकाः व सत्तिक दु ।

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

अले व मिसायात (छिं इहिपा यानादीम्ह) इच्छापूर्वक दाइजो (दाइजो) बियादिसँ । अले उमिसं उकिया छुं ब्व (दाइजो) लय्तायाः बिल धाःसा उकियात स्वीकार यानाः लय्तायाः दानया आनन्द कयादिसँ ।

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

अले अल्लाहं जीवनया आधार दयेका तःगु थःगु धन (सत्ताय् च्वंपिंत) अझ नं मन सिद्ध मजूपिं मनूतय्त लःल्हाये मते । इमित पसः व वसः (धनया आम्दानीपाखें) बियाः बांलाःगु खँ ल्हानादिसँ ।

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

अले अनाथतय् त इहिपा यायेत उमेर मथ्यंतले जाँच या । अले छिगु बिचालय् इपिं बुद्धिमान (धन स्वयेगुलि बांलाःपिं) खःसा इमिगु धन इमित लःल्हानादिसँ । अले (अनाथ मस्तय्गु सम्पत्ति) उचित सीमा स्वयां अप्वः नयेमते अले इपिं तःधिकः जुइ न्ह्यः हे (बिइमते) । सु (अभिभावक मध्यय्) सक्षम जुइ, अले वं (अनाथया धन उपभोग यायेगुपाखें) लिचिलेमाः अले सु गरिब जुइ, अले वं उचित कथं सम्पत्ति नयेफइ । अले सम्पत्ति इमित लःल्हायेबलय् साक्षी बिइमाः । अले अल्लाह सुपरभाइजरया रुपय् पर्याप्त खः ।

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

मिजंतय्त मांअबु व थःथितिपाखें विरासतय् वःगु सम्पत्तिइ ब्वति कायेगु अधिकार दु, अले मिसातय्त मांअबु व थःथितिपाखें विरासतय् वःगु सम्पत्तिइ क्वःछिनातःगु अंश कथं भचा जुइमा वा यक्व जुइमा (अथे हे) ब्वति कायेगु अधिकार दु ।

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

अले वितरणया इलय् छुं थःथिति, अनाथ व गरिब मनूत उपस्थित जुल धाःसा उमित (भचा जक) सम्पत्ति बियाः भिंगु खँ ल्हानादिसँ ।

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

अले (अल्लाह)यात ग्यानादिसँ, गुम्हेस्यां थःगु ल्यूने कमजोर सन्तान त्वःतेमाः, गुम्हेसिया (कल्याण) ग्यानाच्वनी । उकिं इमिसं अल्लाहयात ग्यायेमाः, अले इमिसं पाय् छिगु खँग्वः तयाः खँ ल्हायेमाः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

खय्त ला अनाथया धनसम्पत्ति अन्यायपूर्वक भस्म याइपिं वास्तवय् इमिसं थःगु प्वाथय् मि नल अले इपिं च्यानाच्वंगु मि (नरक)य् दुहां वनी ।

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

छिमि मस्तय् गु उत्तराधिकारया खँय् अल्लाहं छिमित आदेश बियादीगु दु, काय् या हिस्सा निम्ह म्ह्याय् या हिस्सा बराबर जुइ । यदि इपिं फुक्कं म्ह्याय् खःसा, निम्ह स्वयां अप्वः खःसा इमिगु हिस्सा सम्पत्तिया निगू तिहाइ जुइ । म्ह्याय् छम्ह जक दुसा वयात बच्छि दइ । अले मांअबुया निंतिं प्रत्येकयात सम्पत्तिया छगू षष्ठीब्व दइ, यदि वया मस्त दुसा । यदि वया मस्त मदु अले वया मांअबुया उत्तराधिकार जक दुसा वया मांयात स्वब्वय् छब्व दइ । वया दाजुकिजा तःकेहें दुसा, अले वया मांयात खुब्वय् छब्व दइ । (थुपिं विभाजनत) वयागु इच्छापत्र (पूवंकेगु) बाय् वयागु ऋण (अले पुलेगु) लिपा खः । (अथे खःसां) छिमि मांअबु व छिमि मस्त, छिं मस्यू, इपिं मध्यय् गुम्हेस्यां छितः अप्वः फाइदा याइ । थ्व अल्लाहया फैसला खः । धात्थें हे अल्लाह सर्वज्ञ व सर्वबुद्धिमान खः ।

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

अले छिमिगु हिस्सा (भाःत) छिमि कलाःपिन्सं त्वःताः वंगु सम्पत्तिया बच्छि खः, यदि इमिके मस्त मदुसा । यदि इमिके (छिमि कलाःपिनिगु) मस्त दुसा इमिसं याःगु वसीयत (पूर्ति यायेधुंकाः) वा (अले ऋण पुलेधुंकाः) इमिसं त्वःताः वंगु सम्पत्तिया छगू चौथाई छितः दइ । छिमि मस्त मदुसा छिं त्वःतादीगु सम्पत्तिया प्यंगूगु ब्व कलाःपिन्त दइ । यदि छिमि मस्त दुसा छिं यानादीगु वसीयत वा (अले पुलेधुंकाः) छिं त्वःतादीगु सम्पत्तिया छगू अष्टम भाग छिमि कलाःपिन्त दइ । यदि छम्ह मनू सित, चाहे मिजं जुइमा वा मिसा जुइमा, गुम्हेस्यां अबु व मस्त मदु, तर किजा (सेइबु) वा केहेँ (सेइबु) दु, अले निताजिया दाजुकिजा तःकेहेंपिं प्रत्येकयात सम्पत्तिया छगू षष्ठीब्व । तर छम्ह स्वयां अप्वः सौतेनी दाजुकिजा दुसा इमिसं स्वंगूगु हिस्सा नापं ब्वथली, वं याःगु (वसीयत पूवंकेधुंकाः) वा (अले पुलेधुंकाः) ऋण छुं नं असुविधा मदयेक (उत्तरिसतय्त) । थज्याःगु हे द्यःया व्यवस्था खः । अल्लाह सर्वज्ञ, क्षमा याइम्ह खः ।

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

व अल्लाहया सीमा (कानून) खः । सुनां अल्लाह व वया रसूलया आज्ञा मानय् याइ, वयात उद्यानय् दुकाइ गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी, उपिं अन हे सदां च्वनी । अले व तःधंगु विजय खः ।

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

अले सुनां अल्लाह व वया रसूलया आज्ञा अवज्ञा याइ व वयागु नियमया सीमायात उल्लंघन याइ, वयात अवश्य नं अल्लाहं नरकय् तइ, व सदां अन हे च्वनी अले वयात अपमानजनक सजाय जुइ ।

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

अले छिमि मिसातय् दथुइ घृणित ज्या याइपिं मिसातय् त छिमि दथुइ प्यम्ह साक्षी दयेमाः (साक्षी जुइपिं) । यदि इमिसं साक्षी बिउगु दुसा इमित (मिसातय्त) सीत तक वा अल्लाहं इमित (मेगु) लँपु मदयेकं छेँय् कुनादिसँ ।

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

अले छिमिगु दथुइ घृणित ज्या याइपिं निम्‍ह मनूतय्‌त निम्‍हय्‌सितं सजाँय बियादिसँ। यदि इपिं निम्हेस्यां पश्चाताप यानाः थःथम्हं भिंकल धाःसा, अले इमित जुइके ब्यु । धात्थें हे अल्लाह पश्चातापयात स्वीकार याइम्ह, दयालु खः ।

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

खय्त ला अल्लाहयात पश्चाताप यायेगु धइगु थुइके मफुगुलिं अपराध याइपिंत जक (उचित) जुइ, अले तुरुन्त हे पश्चाताप याइ । इमिगु पश्चातापयात अल्लाहं स्वीकार याइ । अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान खः ।

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

अले अपराध याइपिंपाखें पश्चाताप (अल्लाहं स्वीकार याःगु) मखु, जब तक कि इमि दथुइ सुयातं मृत्यु जुइ, (अले) वं धाइ, “जिं आः धात्थें हे पश्चाताप याना ।” अले अविश्वासय् च्वनाः सीपिंपाखें पश्चाताप स्वीकार जुइमखु । उपिं मनूतय् निंतिं, जिमिसं दुखद सजाँय दयेकागु दु ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

हे विश्वासीत ! मिसातय्त जबरजस्ती उत्तराधिकारी यायेगु व छिं बियादीगुया छुं ब्व लित कायेगु इच्छा दुगुलिं इमित दुख मबीगु वैध मखु, यदि इमिसं धाथें हे घृणित ज्या मयाःसा । अले इपिं नाप पाय् छिकथं स्वापू तयादिसँ । यदि छितः इमित मयःसा, (अथे खःसा धैर्यता बियादिसँ) छाय्धाःसा अल्लाहं यक्व भिंगु दयेकादीसां छितः छुं मयःगु जुइफु ।

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

अले यदि छिं थः कलाः मध्ये छम्हसित मेम्ह कलाःयात प्रतिस्थापन यायेगु इच्छा दुसा, अले छिं उपिं मध्यय् छम्हसित यक्व धन बियादीगु दुसा उकिया छुं नं लित काये मते । छु छिं मखुगु द्वपं बियाः व स्पष्ट पाप (सहन) यानाः लित कायेगु ला ?

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

अले छिपिं थःथवय् (भाःत व कलाःया रुपय्) च्वनादीबलय् गथे यानाः लित कायेगु । अले इमिसं (छिमि कलाःपिन्सं) छिमिके छगू बल्लाःगु बाचा (इहिपाया) काःगु दु ।

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

अले छिमि अबुपिन्सं इहिपा यानातःपिं मिसातलिसे इहिपा यायेमते, बाहेक (न्हापाया छगू घटनाया निंतिं) । खय्त ला व घृणित कर्म खः अले (अल्लाहं) घृणा याःगु व दुष्ट लँपु (पालन यायेमाःगु) खः ।

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

छितः (इहिपा) निषेध दु छिमि मांपिं, छिमि म्ह्याय्पिं, छिमि केहेँपिं, छिमि अबुया केहेँपिं, छिमि मांया केहेंपिं, छिमि किजापिं म्ह्याय्पिं, छिमि केहेँपिं म्ह्याय्पिं, छिमि मांपिं गुम्हेस्यां छितः दुरु त्वंकूपिं, छिमि भौमचात नर्सिंगया माध्यमं, छिमि कलाःया मांपिं (ससःअबुपिं) कलाःपिं गुपिंलिसे छिं पूर्ण यानादिल, तर यदि छिं इपिंलिसे पूर्ण मयाःगु जूसा (अले इमित पारपाचुके यानादिल), अले छिके छुं पाप मदु (इमित इहिपा यायेगु), (अले छितः निषेध) छिमि थः हे काय् या कलाः खः (कलाःपिं), अले (निषेध) छथाय् हयेत (इहिपाय्) निम्ह भौमचात गुगु पूर्वय् जूगु खः, । धात्थें हे, अल्लाह यक्व क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

अले (छिमित निषेध) इहिपाः जूपिं मिसात दु, बाहेक उपिं मिसा दास (युद्धया कैदी) गुपिं छिमिके अल्लाहया आदेश कथं दु । छिमिसं थःगु धनसम्‍पत्तिं इपिंलिसे ब्‍याहा यायेत कुतः यात धाःसा व्‍यभिचार याये मते। उकिं, छिं इमिपाखें प्राप्त यानादीगु सुखया हुनिं, इमिगु दाइजो बाध्यता कथं बियादिसँ । तर निर्णय जुइधुंकाः इमिगु दथुइ स्वतन्त्र जुल धाःसा छुं नोक्सान जुइमखु । धात्थें हे अल्लाह सर्वज्ञ व सर्वबुद्धिमान खः ।

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

अले छिपिं मध्यय् सुनां विश्वास याइम्ह स्वतन्त्र मिसायात इहिपा याये मफुसा छिमि दास मध्यय् विश्वासी मिसायात इहिपा याये माः। अल्लाहं छिगु विश्वास स्यू । छिपिं गुलिं छम्हं मेम्हं (आदम व हव्वाया व हे सन्तान) खः, उकिं इमि मालिकया अनुमति कयाः इमित इहिपा यानादिसँ अले इमित उपयुक्त दाइजो बियादिसँ, छाय्धाःसा इपिं थःत रक्षा याइपिं मिसात खः, व्यभिचारी मखु, अले (अथे हे) मेपिं मिजंतय्त थःगु पालतू जनावरया रुपय् काइपिं मिसात नं मखु । यदि इमिसं इहिपा यायेधुंकूगु (इहिपा जुइधुंकूपिं), तर जघन्य ज्या (जिना) यात धाःसा इमिगु निंतिं (सजाय) स्वतन्त्र मिसातय्त (इहिपा मजूपिं) छु (सजाय) जुइ, उकिया बच्छि जुइ । (सेवकलिसे इहिपा यायेगु क्षमता) थःत सुरक्षित यायेत (व्यभिचारपाखें) थाकुइगु ग्याःचिकु दुपिं मनूतय्गु निंतिं खः । अय्‌नं छिमिसं धैर्य यानादिल धाःसा छिगु निंतिं भिं जुइ। अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

अल्लाहं छितः (वयागु नियम) थुइकेगु इच्छा याइ, अले छि स्वयां न्ह्यःयापिं (पैगम्बरत व पुण्यवान मनूत)या (जीवनया) लँपु क्यनेगु इच्छा याइ अले वं छिगु पश्चातापयात स्वीकार याइ । अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान खः ।

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

अले अल्लाहं छिगु पश्चातापयात स्वीकार याइ, अले थःगु इच्छाया अनुसरण याइपिन्सं छितः गुलि फु उलि (सत्यपाखें) लिचिलेगु इच्छा याइ ।

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

अल्लाहं छन्त राहत बी मास्ति वः, छाय् धाःसा मनूत कमजोर जुयाः दयेकूगु खः ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! छिमि दथुइ थःथवय् सहमतिइ जुइगु व्यापार बाहेक मेम्हसिया सम्पत्ति मखुगु कथं उपभोग यायेमते । अले थःथम्हं स्याये मते । धात्थें हे अल्लाह छिमिगु निंतिं तसकं दयालु खः ।

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

अले सुनां नं विधियात उल्लंघन याइगु व अन्यायपूर्ण कथं थथे याइ, वयात जिमिसं नरकय् वांछ्वये । अल्लाहया निंतिं व अःपु ।

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

यदि छिं यायेत निषेध यानातःगु तःधंगु पापपाखें बचे जुयादिल धाःसा जिमिसं छिगु पापयात क्षमा यानाः छितः छगू महान वासस्थान (स्वर्ग)य् दुकायेगु जुइ ।

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

अले अल्लाहं छिपिं गुलिसितं मेपिं स्वयाः अप्वः बियादीगु वरदानया लोभ यायेमते । मिजंतय्‌त थःपिंसं कमे यानागुया अंश दु, अले मिसातय्‌त थःपिंसं कमे यानागुया अंश दु। अल्लाहया छुं वरदानया निंतिं फ्वँ । धात्थें हे अल्लाह सकतां खँय् सर्वज्ञ खः ।

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

अले प्रत्येक (मिजं व मिसा) या निंतिं जिमिसं इमि मांअबु व लिक्कया थःथितिपिन्सं त्वःताः वंगुया निंतिं उत्तराधिकारी नियुक्त यानागु दु । अले गुम्हेसित छिं निष्ठा यानादिल, इमित इमिगु हिस्सा बियादिसँ । धात्थें हे, अल्लाह सकतां खँया साक्षी खः ।

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

मिजंत (भाःत) मिसात (कलाः)या रक्षक खः, छाय्धाःसा अल्लाहं इपिं मध्यय् गुलिखे (मिजंत)यात मेपिं (मिसात) स्वयां अप्वः ययेकूगु दु, अले इमिसं (मिजंतय्सं) थःगु धनसम्पत्तिं ग्वाहालि याःगु दु । अथे जुयाः पुण्यवान मिसात धइपिं (अल्लाह)या आज्ञा मानय् याइपिं व (भाःत) मदुबलय् थःत हेरचाह याइपिं खः, छाय्धाःसा अल्लाहं (इमित) हेरचाह यानादीगु दु । नुस्युजया बारे छिं चिन्ता यानादीपिं मिसातय्त सल्लाह बियादिसँ, खाताय् (ब्यागलं ब्यागलं खाताय्) त्वःतेमाः, अले (माःसा) दायेमाः । अय् सां इमिसं छंगु खँ मानय् यात धाःसा इमित दुख बीगु हुनि माले मते । धात्थें हे अल्लाह दकलय् तःधंम्ह खः, दकलय् तःधंम्ह खः ।

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

अले इमि दथुइ विवाद जुइगु ग्याःचिकु दुसा मिजंया छेँजःपाखें छम्ह शान्तिकर्ता व मिसाया छेँजःपाखें छम्ह शान्तिकर्ता छ्वयादिसँ । यदि इपिं निम्हं मेलमिलाप यायेगु नियत तल धाःसा अल्लाहं इमित अवश्य हे सफलता बी । धात्थें हे अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वज्ञ खः ।

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

अले अल्लाहयात पुजा या अले वलिसे छुं नं कथंया साझेदारी यायेमते । अले मांअबु, लिक्कया थःथिति, अनाथ, गरिब, लिक्क व तापाःगु छिमेकी, सहकर्मी, इब्न सबिल व थःके दुपिं सुं नं सेवकयात दया यानादिसँ । धात्थें हे, अल्लाहयात थःथम्हं घमण्डी व घमण्ड याइपिं मनूत मयः ।

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(अर्थात) कंजूस याइपिं, अले मेपिन्त कंजूसी यायेगु आज्ञा बीपिं, अले अल्लाहं बियादीगु वरदानयात सुचुका तइपिं । जिमिसं काफिरतय् निंतिं अपमानजनक यातना तयार यानागु दु ।

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

अले (अथे हे) थःगु धनसम्पत्ति रमाइलोया निंतिं व मेपिं मनूतय्त खर्च याइपिं (स्वयेगु व प्रशंसा यायेगु इच्छा याइपिं), अले अल्लाह व अन्तिम दिनय् विश्वास मयाइपिं । सुनां शैतानयात थः पासा दयेकी, अले (सिइकि) व (शैतान) तसकं दुष्ट पासा खः ।

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

अले अल्लाह व अन्तिम दिनय् विश्वास यानाः अल्लाहं बियादीगु छुं भचा रजखा खर्च यात धाःसा इमिके छु (आपत्ति) दइ ? अले अल्लाह इमिगु अवस्थायात सर्वज्ञ खः ।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

खय्त ला अल्लाहं जजरह थें तःधंम्ह मनूयात नं अन्याय याइमखु, अले यदि गुण (जर्रह थें चिधंगु) दुसा अवश्य नं अल्लाहं उकियात गुणा यानाः थःगु पाखें तःधंगु इनाम बी ।

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

अले झीसं हरेक राष्ट्रं छम्ह साक्षी (रसूल) हयाः छन्त (मुहम्मद) इमिगु साक्षी कथं हयेगु खःसा (कफिरतय्गु अवस्था) छु जुइ ?

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

उगु दिं अविश्वास याइपिं व रसूल (मुहम्मद)या आज्ञा माने मयाःपिंसं अल्लाहपाखें छुं नं घटना सुचुके मफुसां थःत भूमिइ हे स्यानाः (थुनाः वा भूमिइ कुचाकुचा यानाः) आशा याइ ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

हे विश्वासीत ! अय्लाः त्वनाः नमाजया लिक्क वने मते, जबतक कि छिं छु धयाच्वनागु खः धइगु खँय् सचेत जुइमखु, अले (छिं दुबलय् मस्जिदया लिक्क झासँ) लँपाखें जक वनेगु बाहेक जुनबया अवस्थाय् वनेमते, छिं म्वःल्हुये न्ह्यः (स्नान जुनब) । यदि छि ल्वगि जुल वा यात्राय् दु वा मलत्याग यायेधुंकाः वा छिं मिसायात थिल धाःसा लः मदुसा भिंगु (शुद्ध) धू तयाः तयम्मुम यानादिसँ; छंगु ख्वाः व ल्हाः थुकिं (धू) हु । धात्थें हे अल्लाह तसकं क्षमा याइम्ह खः, तसकं क्षमा याइम्ह खः ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

सफू (तोरा) या छुं ब्व बियातःगु मनूतय् त छं ध्यान मब्यू ला ? इमिसं द्वंबिद्वं न्यात अले इमिसं छन्त (सही) लँपुं भटकायेकेगु (विचलित) यायेगु इच्छा यात ।

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

अले अल्लाहं छिमि शत्रुया बारे बांलाक स्यू । अल्लाह रक्षक जुइत पर्याप्त खः अले अल्लाह हे ग्वाहालिमि जुइत पर्याप्त खः (छंगु निंतिं) ।

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(अर्थात) यहूदीतय् दथुइ, गुम्हेस्यां थःगु थासं खँग्वः हिलाबी । अले इमिसं धाल-- “जिमिसं न्‍यना, तर जिमिसं मानय्‌ याये मखु।” अले (इमिसं नं धाल), "न्यँ," जबकि (छ मुहम्मद वास्तवय्) छुं हे मताः । अले (इमिसं धाइ), “रा’इना” जिब्रो क्वछुकाः धर्मया आलोचना यानाच्वन । यदि इमिसं धाःगु जूसा "जिमिसं न्यना, माने याना, अले न्यना, जिमित ध्यान बिया" धकाः धाःगु खःसा व इमिगु निंतिं बांलाःगु व पाय्छि जुइगु खः, तर अल्लाहं इमित सराप बियाबिल, इमिगु कफरया कारणं । इमिसं तसकं म्ह्‍व जक बाहेक विश्वास याइ मखु।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

हे सफू बियातःगु मनूत ! जिमिसं छिमिके दुगु सफूयात पुष्टि याइगु (कुरान)यात विश्वास यानादिसँ, जिमिसं (छिमिगु) ख्वाः हिले न्ह्यः, अले जिमिसं इमित लित हयाबी वा जिमिसं इमित विश्रामबार (शनिबार) खुन्हु (अनैतिकता याइपिन्त) सराप बिया थें सराप बिया । अले द्यःया फैसला अवश्य हे लागु जुइ ।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

खय्त ला अल्लाहं थःलिसे साझेदार याःगुलिं (शिर्क) क्षमा याइमखु, अले थःत यःम्हसित (शिर्क) बाहेक मेगु (पाप) छु दु, वयात क्षमा याइ । सुनां अल्लाहलिसे साझेदारी याइ, व धात्थें हे तःधंगु पाप याःगु जुइ ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

थःत पवित्र तायेकीपिं मनूतय् त (यहूदीत व क्रिस्चियनत) छं ध्यान मब्यू ला ? वास्तवय् अल्लाहं थःत यःम्हसित शुद्ध याइ अले इमित भचा नं अन्याय जुइमखु ।

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

स्‍व, इमिसं परमेश्‍वरया विरुद्धय्‌ गथे यानाः मखुगु खँ ल्‍हाइ। अले व ज्याखँ धात्थेंगु पाप जुइत (इमिगु निंतिं) गाः ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

सफू (तोरा) या ब्व ब्यूपिन्त छं ध्यान मब्यू ला ? इमिसं जिब्त व तघूतयात विश्वास यात, अले काफिरतय्त (मक्काया मर्श्वरत) धाल, कि इपिं मुमिनत स्वया थःगु लँपुइ अप्वः सही खः ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

थुपिं मनूत अल्लाहं सराप ब्यूपिं मनूत खः । अले सुयातं अल्लाहं सराप बिल, वयात छिमिके सुं नं ग्वाहालि याइम्ह अवश्य हे दइमखु ।

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

बाय् इमिके राज्यया छुं ब्व दु ला (शक्ति), अय् सां इमिसं मनूतय् त भचा नं (गुण) बी मखु,

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

अथवा अल्लाहं ब्यूगु दानया कारणं इमिसं मनू (मुहम्मद)यात ईष्र्या याइ ला ? धात्थें हे जिमिसं अब्राहामया परिवारयात सफू व बुद्धि बियागु दु, अले जिमिसं इमित तःधंगु राज्य (शक्ति) बियागु दु ।

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

अथे जुयाः उपिं (ईष्र्या याइपिं) मध्ये वयात विश्वास याइपिं नं दु अले वयात (मनूतय्त विश्वास यायेत) पनेगु नं दु । (इमिगु निंतिं) नरक हे पर्याप्त जुइ गुकिया ज्वाला च्याइ ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

धात्थें हे जिमिगु श्लोकयात अविश्वास याइपिन्त जिमिसं नरकय् तये । न्ह्याबलें इमिगु छ्यंगु च्याइबलय्, जिमिसं उकिया थासय् मेगु छ्यंगु तया, गुकिं इमिसं सजाँयया सवाः कायेखनी । धात्थें हे अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

विश्वास यानाः भिंगु कर्म याइपिन्त धाःसा जिमिसं इमित उर्गनय् दुकाये, गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी, गन इपिं सदां च्वनी । अन इमिके शुद्ध पार्टनर दुगु खः, अले जिमिसं इमित छाँया व आरामदायी थासय् तया ।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

खय्त ला अल्लाहं छितः सन्देश कायेत हकदार मनूतय्त थ्यंकेगु आदेश बियादीगु दु, अले मनूतय् दथुइ नियम स्थापित यायेबलय् उकियात न्यायोचित रुपं स्थापित यायेमाः । धात्थें हे अल्लाह दकलय् बांलाःम्ह खः गुम्हेस्यां छिमित स्यनी । धात्थें हे अल्लाह सर्वश्रवणकर्ता व सर्वदृश्य खः ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! अल्लाहया आज्ञा मानय् या अले छिमिगु दथुइ रसूल (मुहम्मद), व उलिल अमरी (अधिकार)या आज्ञा मानय् या । अले छुं खँय् छिमिके मतभेद दुसा उकियात अल्लाह (कुरान) व रसूल (वय्कःया सुन्नत)यात लित बियादिसँ, यदि छिमिसं अल्लाह व अन्तिम दिनय् विश्वास यानादीसा । व तसकं महत्वपूर्ण खः (छंगु निंतिं) अले लिच्वः बांलाः ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

छु छिं (मुहम्मदं) थःत थुइकातःगु व छि स्वयां न्ह्यः थ्यंगु खँय् विश्वास याना धकाः धाइपिन्त ध्यान मब्यू ला ? तर तघुतयात अस्वीकार यायेत आदेश बिउसां नं तघुतया निंतिं कानूनी व्यवस्था माःगु दु । अले शैतानं इमित फतले भ्रमित यायेगु मनसुवाः तःगु दु ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

अले जब इमित धाइ, "अल्लाहं प्वंकादीगु खँयात झासँ (आज्ञा या) अले रसूलया आज्ञा या" (निस्सन्देह) छिं (मुहम्मद) पाखण्डीतय्सं छितः तसकं अवरुद्ध यानाच्वंगु खनी ।

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

अथे जुयाः छु जुइ यदि (भविष्यय्) थःगु ल्हाःया कर्मया कारणं इमित (मनखण्डीतय्त) छुं विपत्ति वल धाःसा इपिं छि (मुहम्मद)याथाय् कसम नयाः वइ, “अल्लाहया कसमं जिमिसं गबलें नं भिं व शान्ति बाहेक मेगु छुं नं इच्छा मयाना ।”

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

इपिं मनूत खः गुम्हेस्यां (धात्थें) अल्लाहं इमिगु नुगलय् छु दु धकाः सिउ । उकिं इमित लिउने लाकादिसँ, अले इमित सल्लाह बियादिसँ, अले इमिगु आत्मायात प्रभावित याइगु खँ ल्हानादिसँ ।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

अले जिमिसं अल्लाहया अनुमति कयाः आज्ञा मानय् यायेत बाहेक मेम्ह दूत छ्वयाहयागु मदु । अले धात्थें हे यदि इमिसं थःत अन्याय यायेधुंकाः छिथाय् (मुहम्मद) वयाः अल्लाहयाके क्षमा फ्वन धाःसा, अले रसूलं नं इमिगु निंतिं क्षमा फ्वन धाःसा इमिसं पश्चातापयात दकलय् अप्वः स्वीकार याइम्ह, दकलय् दयालु अल्लाहयात अवश्य हे लुइकी ।

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

अथे जुयाः छिमि प्रभुया नामं, इमिसं विवाद यानाच्वंगु खँय् छितः (मुहम्मदयात) न्यायाधीश मदयेकं विश्वास याइमखु, (अथे जुयाः) अले छिं बियादीगु निर्णययात कयाः इमिगु नुगलय् आपत्ति मजुइमा, अले इमिसं उकियात पूवंक स्वीकार याइ ।

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

अले जिमिसं इमित "थःत स्यानादिसँ वा छेँनं पिहां हुँ" धकाः आदेश बियागु जूसां नं इमिसं अथे याइमखु, इपिं मध्यय् छुं भचा बाहेक । अले इमिसं धात्थें हे ब्यूगु उजं पालना याःसा, इमिगु निंतिं बांलाइगु खः अले (इमिगु विश्वास) बल्लाइगु खः,

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

अले थुकथं, जिमिसं अवश्य हे इमित जिमिपाखें तःधंगु सिरपाः बी ।

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

अले जिमिसं इमित अवश्य हे तप्यंगु लँपु क्यने ।

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

अले सुनां अल्लाह व रसूल (मुहम्मद)या आज्ञा मानय् याइ, अले व अल्लाहं अनुग्रह बियादीपिं (अर्थात्) पैगम्बरत, सत्य प्रेमी, शहीद व धर्मीपिंलिसे जुइ । इपिं दकलय् मिले जूपिं पासापिं खः ।

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

थ्व अल्लाहया दान खः, अले सर्वज्ञ अल्लाह हे पर्याप्त खः ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! तयार जु, अले पुचलय् (युद्धभूमिइ) न्ह्याः हुँ, बाय् नापं (छक्वलं) न्ह्याः हुँ ।

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

अले धात्थें हे छिमि दथुइ (हःतालय् वनेत) तसकं अनिच्छुक मनूत दयेमाः । अले यदि छितः छुं विपत्ति वल धाःसा वं धाइ, “खःत हे जिं इपिंलिसे ल्वाये मफुगुलिं अल्लाहं जितः अनुग्रह बियादीगु दु ।”

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

अले धात्थें हे यदि छिं अल्लाहपाखें अनुग्रह (विजय) प्राप्त यानादिल धाःसा अवश्य नं वं छि व वया दथुइ गबलें मतिना सम्बन्ध मदु थें धाइ, “हे, जि इपिं नापं दुगु खःसा जिं अवश्य नं तःधंगु विजय (न्यं) त्याकेगु जुइ ।”

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

उकिं परलोकया निंतिं थःगु सांसारिक जीवन मिइपिंसं अल्लाहया लँपुइ ल्वायेमाः । अले सुनां अल्लाहया लँपुइ ल्वाइ, अले कुतुं वनी वा त्यात, जिमिसं वयात तःधंगु सिरपाः बी ।

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

अले छिमिसं छाय् अल्लाहया लँपुइ ल्वायेगु व कमजोरतय्त (रक्षा) यायेगु इच्छा मयायेगु, चाहे मिजंत, मिसात वा मस्त जुइमा, गुपिं प्रार्थना याइ, "जिमि प्रभु, जिमित थ्व भूमि (मक्का) गुकिया बासिन्दात अन्यायपूर्ण दु, जिमित छिगु पाखें छम्ह रक्षक बियादिसँ, अले छिगु पाखें जिमित छम्ह ग्वाहालिमि बियादिसँ।"

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

विश्वास याइपिं अल्लाहया लँपुइ ल्वाइ, अले अविश्वास याइपिं तघुतया लँपुइ ल्वाइ, अथे जुयाः शैतानया पासापिंलिसे ल्वाइ, (काय्) धात्थें हे शैतानया चाल कमजोर जुइ ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

ल्हाः (लडाइपाखें) संयमित या, नमाज या अले जकात पुल ! ल्वायेगु बाध्यता जुइवं आकाझाकां इपिं मध्ये गुलिखे (मनखण्डीत) मनूत (शत्रु)पाखें ग्यात, गथे इपिं अल्लाहपाखें ग्यात, अझ अप्वः ग्यात (उलि स्वयां नं) । इमिसं धाल, "हे जिमि प्रभु, छिं जिमित छाय् ल्वायेगु बाध्यता बियादिल? जिमित (ल्हायेगु बाध्यता) छुं ई तक छाय् लिछ्यानामदीगु ?" धायेगु, "थ्व संसारय् सुख म्हो जक दु व पुण्यवानपिनिगु निंतिं परलोक बांलाः (लडाइया सिरपाः कायेगु) अले छितः भचा नं अन्याय जुइमखु ।"

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

छि गन च्वंसां तःजाःगु व बल्लाःगु किल्लाय् च्वंसां मृत्युं छितः ज्वनाः यंकी । यदि इमिसं भिंगु प्राप्त यात धाःसा इमिसं धाइ, "थ्व अल्लाहपाखें खः" अले इमित छुं बांमलाःगु जुल धाःसा इमिसं धाइ, "थ्व छंगुपाखें खः (मुहम्-मद) ।" धा, "फुक्कं (वइ) अल्लाहपाखें।" अथे खःसा उपिं मनूतय्सं (पाखण्डीतय्सं) खँल्हाबल्हायात (भचा नं) छाय् सायद हे थुइके मफु ?”

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

छिं छु नं भिं प्राप्त यानादी, व अल्लाहपाखें खः, अले छितः छु नं दुष्ट जुइ, व छिगु हे (दोष)पाखें जुइ । जिमिसं छन्त (मुहम्मदयात) मानवताया निंतिं दूतकथं छ्वया । अले साक्षीया रुपय् अल्लाह हे पर्याप्त दु ।

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

सुनां नं रसूल (मुहम्मद)या आज्ञा मानय् याइ, धात्थें हे वं अल्लाहया आज्ञा मानय् याइ । अले सुनां (उगु आज्ञाकारितापाखें) लिचिली, अले (सिइकि) जिमिसं छन्त (मुहम्मदयात) इमिगु अभिभावक जुइत छ्वयाहयागु मदु ।

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

अले इमिसं (पाखण्डीतय्सं) धाइ, "(झीगु दायित्व जक) आज्ञा मानय् यायेगु खः।" तर छिगु पक्ष (मुहम्मद) त्वःताः वनेवं गुलिसिनं न्हापा धाःगु बाहेक मेगु रणनीति बहनी योजना दयेकल (निर्णय यात) । अल्लाहं उगु चान्हय् इमिसं दयेकूगु रणनीतियात रेकर्ड यानादी, उकिं इपिंपाखें लिचिलाः अल्लाहयात भरोसा यानादिसँ । रक्षकया रुपय् अल्लाह हे पर्याप्त खः ।

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

उकिं इमिसं कुरानयात च्वछाःगु (अध्ययन) मयाः ला ? यदि (कुरान) अल्लाहपाखें मखुगु खःसा उमिसं अवश्य नं थुकी यक्व विरोधाभासी खँ लुइकेगु जुइ ।

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

अले सुरक्षा वा ग्याःचिकुया समाचार इमिथाय् थ्यन धाःसा इमिसं (तुरुन्त हे) प्रसारण याइ । (वास्तवय्) यदि इमिसं इमि दथुइ रसुल व उलिल अमरीयात लःल्हात धाःसा अवश्य नं सत्य सीके चाहेजूपिं मनूतय्सं इमिके (रसुल व उलिल अमरी) (आधिकारिक रुपं) सीके फइगु खः । यदि अल्लाहया छिमित अनुग्रह व दया मदुगु खःसा छिमिसं शैतानया लिउलिउ वनेगु जुइ, छुं भचा (छिकपिनि दथुइ) बाहेक ।

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

अथे जुयाः छिं (मुहम्मद) अल्लाहया लँपुइ ल्वानादिसँ, छितः भार मखु तर छिगु हे भार खः । विश्वासीतय् गु आत्मायात ज्वलंत (ल्हायेगु) । थ्व जुइफु कि अल्लाहं काफिरतय्गु आक्रमणयात लितः छ्वइ (त्वाःथली) । अल्लाह शक्तिइ तःधंम्ह खः अले सजाँयय् कडा खः ।

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

सुनां बांलाःगु ग्वाहालि यानाः ग्वाहालि याइ, वयात अवश्य नं उकिया (सिरपाः) ब्व दइ । अले सुनां नं मभिंगु ग्वाहालि याइ, वं अवश्य नं उकिया (पाप)या हिस्सा भोगे याइ । अल्लाह सकतां खँय् सर्वशक्तिमान खः ।

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

अले यदि छितः छगू (नवादन) सम्मानं सम्मानित यात धाःसा उगु सम्मानयात अझ बांलाःगु सम्मानं लित बियादिसँ, वा उकिया लिसे (सम्मान, गुगु अनुपातिक जुइ) लित बियादिसँ । धात्थें हे अल्लाहं सकतां खँयात ध्यानय् तइ ।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

अल्लाह, व बाहेक मेम्ह द्यः मदु । वं अवश्य नं छिमित न्यायया न्हिइ मुंकी गुकी छुं शंका मदु । अल्लाह स्वयाः वयागु खँय् सु अप्वः सत्य खः ?

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

अथे खःसा अल्लाहं इमित (कफरय्) लित हःगु जूसां नं छिपिं छाय् निगू पुचलय् (विभाजित) जुयाच्वनागु दु, इमिगु थःगु हे कुतःया कारणं ? अल्लाहं भ्रमित यायेत अनुमति ब्यूपिं मनूतय् त मार्गदर्शन बीगु छिं बिचाः यानादिया ला ? सुयात अल्लाहं भ्रमित याके बी, छं वयात लँपु लुइके फइमखु ।

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

इमिसं छिपिं नं थःपिं काफिर जूगु थें काफिर जुइमाः धकाः इच्छा याइ, गुकिं यानाः छिपिं नं (इपिंलिसे) अथे हे जुइमाः । इपिं मध्यय् सुयातं नं अल्लाहया लँपुइ मवःतले थः पासा दयेके मते । इपिं लिफः स्वल धाःसा इमित कैदी दयेकाः छिमिसं इमित गन गन लुइकल अन हे स्‍यानाछ्व, अले इपिं मध्‍ये सुयातं नं विश्वासपात्र पासा वा ग्वाहालिमि दयेके मते।

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

बाहेक छिमिगु दथुइ छगू जनतापाखें रक्षा फ्वनीपिं व उपिं मनूत अन सम्झौता (शान्ति) जूगु दु वा छिथाय् वइपिं मनूत व इमिगु नुगलं छिलिसे ल्वायेत वा थः जनतालिसे ल्वायेत लिचिलेगु महसुस याइ । यदि अल्लाहं इच्छा याःसा इमित छिमिगु सामना यायेगु शक्ति बिइगु जुइ, उकिं इमिसं छिपिंलिसे ल्वायेगु जुइ । तर यदि इमिसं छितः याकःचा त्वःताः वन धाःसा, अले छिलिसे ल्वानाः शान्ति (समर्पण) मयाःसा अल्लाहं छितः (ज्वनाः स्यायेत) लँ मब्यूनि ।

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

भविष्यय् छिं मेपिं (पुचः) लुइके फइ, गुम्हेस्यां इमित छिलिसे सुरक्षित रुपं च्वनेगु व थः मनूतलिसे सुरक्षित रुपं (अथे हे) च्वनेगु इच्छा याइ । हरेक इलय् इमित निन्दा (शिर्क) यायेत लिहां वनेत सःतीबलय् इपिं उकी दुबित । उकिं यदि इमिसं छिमित क्षमा मयाःगु खःसा व छिमित शान्ति बी चाहे मजूसा, अले इमिगु ल्हाः (छिपिंलिसे ल्वायेगुपाखें) मदिकल धाःसा इमित कैदी यानाः गन गन लुइकल अन अन हे स्यानादिसँ, अले इपिं हे खः गुम्हेसित जिमिसं छिमित स्पष्ट कारण (ल्हायेगु, ज्वनेगु व स्यायेगु) बियागु दु ।

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

अले छम्ह विश्वासीं विश्वासीयात (मेम्ह) स्यायेगु पाय् छि मखु, व दोषी जूगुलिं (आकस्मिक रुपं) बाहेक । सुनां विश्वासीयात दोषी धकाः स्यात धाःसा विश्वासी दासयात मुक्त यानाः वया (स्यानातःम्ह मनूया) छेँजःयात बियातःगु फिरौती (भुक्तानी) यायेमाः, यदि इमिसं (स्यानातःम्ह मनूया छेँजःपिन्सं) भुक्तानी माफ मयाःसा । यदि व (हत्या जूम्ह मनू) विश्वासी जूसां नं छिमिगु शत्रुतापूर्ण जातियाम्ह खःसा (हत्यारायात) वया विश्वासी दासतय् त मुक्त यानादिसँ । अले यदि व (हत्या जूम्ह) छिमिगु व इमि दथुइ (शान्तिया) सन्धि दुगु जाति (काफिर)पाखें खःसा (हत्यारां) थःगु (हत्यारा) परिवारयात लःल्हाःगु फिरौती पुलेमाः अले थः विश्वासी दासतय् त मुक्त यायेमाः । सुनां (थःगु दास) लुइके मफुत धाःसा (हत्यारां) अल्लाहया पश्चातापया रुपय् लगातार निला तक उपवास च्वनेमाः । अले अल्लाह सर्वज्ञ व सर्वबुद्धिमान खः ।

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

अले सुनां नं विश्वासीयात जानबूझकर स्यात धाःसा वयागु सिरपाः नरक जुइ, गन व अनन्त जुयाच्वनी । अल्लाह वयात तं चाल, अले वयात सराप बिल अले वयात तःधंगु सजाँयया तयारी यात ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! जब छिं अल्लाहया लँपुइ (लडाइ) यानादी, अले होशियार जुयादिसँ (जानकारि मालादिसँ) अले छितः "नवादन" धाइम्ह मनूयात "छ मुमिन मखु" धकाः धायेमते (अले छिं वयात स्यानादिसँ), अल्लाहयाके यक्व खजाना दुसां नं सांसारिक जीवनया धन मालेगु नियतं । न्हापा छ थथे हे खः, अले अल्लाहं छन्त थःगु आशिर्वाद बिल, उकिं होशियार जु । धात्थें हे, अल्लाह छिमिसं छु याइ धकाः तसकं होशियार जुइ ।

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

छुं नं बहाना (बाधा) मदयेक च्वनाच्वंम्ह (लडाइइ ब्वति मकाइम्ह) मुमिन व थःगु धन व जीवनं अल्लाहया लँपुइ जिहादया निंतिं कुतः याइम्ह मनूया दथुइ छगू हे मखु । अल्लाहं थःगु धन व जीवनया निंतिं कडा संघर्ष याइपिन्त लिउने च्वनीपिं (बिना पंगः) स्वयाः च्वय् तयादीगु दु । इपिं प्रत्येकयात अल्लाहं भिंगु (इनाम) (स्वर्ग)या बचं बियादीगु दु, अले अल्लाहं तःधंगु इनाम बियाः लिफः स्वयाः च्वनाच्वंपिं स्वयाः कडा संघर्ष याइपिन्त तःधं यानादीगु दु ।

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(अर्थात) वय् कःया स्वया यक्व डिग्री च्वय्, नापं क्षमा व दया। अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

खय्त ला थःत अत्याचारया अवस्थाय् लानाः देवदूततय्सं गुम्हेसिया ज्यान यंकल, उमिसं (देवदूततय्सं) न्यन, “छिपिं गथे च्वं ?” इमिसं लिसः बिल, “जिपिं पृथ्वीइ (मक्का) उत्पीडित मनूत खः ।” इमिसं (देवदूततय्सं) न्यन, “अल्लाहया पृथ्वी तःधं मखु ला, गुकिं यानाः छिमिसं उकी हे प्रवास (चाःहिलेगु) यायेफइ ?” उकिं इपिं मनूत नरकय् दु, अले व (जहनाम) लिहां वनेत दकलय् बांमलाःगु थाय् खः,

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

उत्पीडनय् लाःपिं बाहेक, चाहे मिजंत बाय् मिसात व मस्त गुपिं असहाय खः अले लँपु मस्यू (प्रवासय् वनेगु),

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

अले इमिसं, अल्लाहं इमित क्षमा याइ धकाः भलसा कया । अल्लाह क्षमा याइम्ह खः, तसकं क्षमा याइम्ह खः ।

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

अले सुनां अल्लाहया लँपुइ प्रवास याइ, इमिसं थ्व पृथ्वीइ प्रवासया निंतिं ब्याःगु थाय् व यक्व (रिजन) अवश्य हे लुइकी । सुनां अल्लाह व वया रसूलया निंतिं प्रवास यायेगु नियतं थःगु छेँ त्वःताः वन, अले वयात मृत्यु जुइ (वया गन्तव्यय् थ्यने न्ह्यः) अले धात्थें हे वयागु इनाम अल्लाहयाके स्थापित जुइधुंकल । अले अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

अले पृथ्वीइ यात्रा यायेबलय् कसर नमाज यायेगु पाप मखु, यदि छितः काफिरतय्सं आक्रमण याइ धकाः ग्याःसा । धात्थें हे काफिरत छिमिगु धात्थेंया शत्रु खः ।

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

अले यदि छि (मुहम्मद) इमि दथुइ (छिमि पासापिं) खःसा अले छिं इपिंलिसे नमाज यायेगु इच्छा दुसा, अले इमिगु छगू पुचः छिलिसे दनेगु (नमाज) यायेगु व इमिगु ल्वाभः ज्वनाः, अले इमिसं (छिलिसे नमाज याइपिं) सजद याइबलय् (छगू रकत पूवंकेधुंकाः), अले इमित छिगु ल्यूनें न्ह्याः वनेमाः (शत्रुया सामना यायेत) अले इपिं छिलिसे प्रार्थना यायेमते । इमित तयार याके ब्यु । सतर्क जुयाः थःगु ल्वाभःयात होल्स्टरय् तल । काफिरतय् सं छिमित छिमिगु ल्वाभः व सम्पत्तिइ लापरवाह जुइमाः धकाः धाल, उकिं इमिसं छिमित छक्वलं आक्रमण यात । अले छिं थःगु ल्वाभः त्वःतेगु नं ठीक हे खः, यदि छितः वा वःगुलिं वा छितः ल्वचं कःगुलिं समस्या वल धाःसा, अले तयार जुयादिसँ । धात्थें हे अल्लाहं काफिर याइपिनिगु निंतिं अपमानजनक सजाँय तयार यानातःगु दु ।

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

अझ नमाज क्वचायेकेधुंकाः दनेबलय्, च्वनेबलय् व द्यनेबलय् अल्लाहयात लुमंकेगु । अले, छं सुरक्षित तायेकीबलय्, अले प्रार्थना या (न्ह्याबलें थें) । धात्थें हे, प्रार्थना धयागु विश्वासीतय् निंतिं ईकथं क्वःछिनातःगु बाध्यता खः ।

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

अले इमित (छिमि शत्रुतय् त) ल्यू ल्यू वनेत कमजोर नुगः मजुइमा । यदि छिं पीडा भोगे यानादिल धाःसा थुइकादिसँ कि इमिसं नं पीडा भोगे याइ (अझ नं), छिं थें, जबकि छिं अझ नं अल्लाहपाखें इमिसं आशा यायेमफुगु आशा यायेफइ । अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान खः ।

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

खय्त ला जिमिसं छन्त (मुहम्मद) सत्य हयाः सफू (कुरान) छ्वयाहयागु दु, गुकिं छं मनूतय् दथुइ अल्लाहं छन्त स्यनाब्यूगु कथं न्याय या, अले (निर्दोष मनू)या विरोधी जुइमते, छाय् धाःसा विश्वासघात याइम्ह मनूयात (रक्षा यानाः)

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

अले अल्लाहयाके क्षमा फ्वँ । धात्थें हे अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

अले थःथम्हं विश्वासघात याइपिन्त बहस यायेमते । धात्थें हे, अल्लाहयात न्ह्याबलें विश्वासघात याइपिं व पापय् डुबे जुइपिं मनूत मयः ।

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

इमिसं मनूतपाखें सुलाच्वनेफु, तर अल्लाहपाखें सुलाच्वने फइमखु, छाय्धाःसा अल्लाह इपिं नापं दुगु खः, जब छन्हु चान्हय् इमिसं छगू गोप्य निर्णय यात गुकियात वय् कलं स्वीकार मयाःगु खः । अले इमिसं याइगु ज्यायात सर्वशक्तिमान अल्लाहं त्वपुया बी ।

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

व छ हे खः ! छिं थ्व सांसारिक जीवनय् इमित (रक्षा) यायेगु तर्क यानादी, तर पुनरावलोकनया दिं इमित (रक्षा) यायेत अल्लाहया विरोध सुनां याइ ? बाय् इमिगु रक्षक सु जुइ (अल्लाहया सजाँयया विरुद्ध) ?

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

अले सुनां अपराध यानाः थःत अन्याय याइ, अले अल्लाहयाके क्षमा फ्वनी, वयात अवश्य नं अल्लाहयात क्षमा याइम्ह, दयालु लुइकी ।

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

अले सुनां पाप याइ, वं थःगु निंतिं जक याइ । अले अल्लाह सर्वज्ञ व सर्वबुद्धिमान खः ।

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

अले सुनां गल्ती वा पाप यात, अले उकियात निर्दोष मनूयात दोष बी, अले धात्थें हे वं मखुगु खँ व प्रकट पाप सह याःगु दु ।

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

अले यदि अल्लाहया अनुग्रह व वयागु दया छितः (हे मुहम्मद) मदुगु खःसा इमिगु छगू पुचलं छितः भ्रमित यायेत अवश्य हे स्वइगु जुइ । अय् सां इमिसं थःत जक भ्रमित याइ, अले छिमित छुं हे नोक्सान याइमखु । अले (अथे जुयाः नं) अल्लाहं छिमित सफू (कुरान) व बुद्धि (सुन्नत) पित बियादीगु दु, अले छिमिसं मसिउगु खँ स्यनादीगु दु । अल्लाहया वरदान छिगु निंतिं अपार दु ।

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

इमिगु यक्व गोप्य खँल्हाबल्हाय् दान बीत, वा भिं यायेत, वा मनूतय् दथुइ शान्ति स्थापित यायेत आज्ञा बीम्ह मनूया गोप्य खँल्हाबल्हा बाहेक मेगु छुं भिंगु खँ मदु । सुनां नं अल्लाहया प्रसन्नता मालाः अथे याइ, जिमिसं याकनं हे वयात तःधंगु सिरपाः बी ।

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

अले सुनां नं रसूल (मुहम्मद)यात सत्य स्पष्ट जुइधुंकाः विरोध याइ, अले मुमिपिनिगु लँपु मखुगु लँपुइ वनी, जिमिसं वयात वं याःगु भ्रमय् त्वःताः जिमिसं वयात नरकय् छ्वयाबी, अले व हे लिहां वनेगु दकलय् बांमलाःगु थाय् खः ।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

अल्लाहं शिर्क (अल्लाहलिसे छुं नं खँय् साझेदार यायेगु) पापयात क्षमा याइमखु, अले वं थःत यःम्ह पाप बाहेक मेगु पापयात क्षमा याइ । अले सुनां अल्लाहलिसे (छुं) सहभागी याइ, व धात्थें हे तसकं भ्रमित जुइधुंकल ।

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

इमिसं अल्लाहयात त्वःताः छु पुजा याइ व (मूर्ति) बाहेक मेगु छुं मखु, अले इमिसं आज्ञाकारी शैतान बाहेक मेगु छुं मखु ।

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

गुकियात अल्लाहं सरा बिल, अले (शैतानं) धाल, "जिं छिमि दासपाखें छुं भचा अवश्य हे काये,

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

अले जिं अवश्य नं इमित भ्रमित यायेगु जुइ, अले जिं इमिके खाली ख्वबि ब्वलंके अले जिं इमित पशुया न्हाय्पं स्यायेत आदेश बी, (अले इमिसं वास्तवय् स्याइ), अले जिं इमित अल्लाहया सृष्टियात हिलेत आदेश बी, (अले इमिसं धात्थें हे हिलाबी) ।” सुनां अल्लाह बाहेक शैतानयात रक्षकया रुपय् काइ, अले धात्थें हे वयात धात्थें हे नोक्सानी जुइ ।

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(शैतानं) इमित मखुगु खँ जक बचं बियाः नं इमित बचं बियाः इमिके खाली म्हगस ब्वलंकल ।

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

इपिं (धोखाय् लाःपिं) नर्कयापिं खः अले इमिके अनं बचे जुइगु थाय् (मेगु) दइमखु ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

अले विश्वास यानाः भिंगु कर्म याइपिं, जिपिं स्वर्गय् दुहां वने, गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी, इपिं अन सदां च्वनी । अले परमेश्वरं बियादीगु बचं सत्‍य खः। अल्लाह स्वयाः वयागु खँय् सु अप्वः सत्य खः ?

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(अल्लाहपाखें पुरस्कार) छिगु इच्छा मखु अले (न) पुस्तकया अजःपिनिगु इच्छा नं मखु । सुनां नं मभिंगु ज्या याइ, वयात अवश्य नं उगु मभिंगु कथंया फल बी, अले वयात अल्लाह बाहेक मेपिं सुं नं रक्षक वा ग्वाहालिमि दइमखु ।

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

अले सुनां नं मिजं जुइमा वा मिसा जुइमा, विश्वास यानाच्वंबलय् हे भिंगु कर्म याइ, उपिं स्वर्गय् दुहां वनी, उमित भचा नं अन्याय जुइमखु ।

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

अले भिंगु कर्म यायेगु झ्वलय् इमान्दारीपूर्वक अल्लाहया अधीनय् च्वनाः अब्राहामया सोझा धर्म पालना याइम्ह मनू स्वयां बांलाःगु धर्म सुयाके दइ ? अले अल्लाहं अब्राहामयात (वया) यःम्ह जुइत ल्यःगु दु ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

अले स्वर्गय् व पृथ्वीइ छु दु व अल्लाहया खः, अले अल्लाहया (ज्ञान) सकतां दुथ्याः ।

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

अले इमिसं छिके मिसातय् गु खँय् फतवा फ्वनी । धा, "अल्लाहं छन्त इमिगु बारे छगू फतवा बियादिल, अले कुरानय् अनाथ मिसातय्गु बारे छन्त छु ब्वनातःगु खः, गुम्हेसित छं इमित निर्धारित (दाइजो) मब्यू, जबकि छं इमित इहिपा यायेगु इच्छा यात अले (अल्लाहं) मस्त गुपिं अझ नं कमजोर मानेयाइ । या, धात्थें हे अल्लाह सर्वज्ञ खः ।"

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

अले यदि मिसायात थः भाःत नटखट जुइ वा उदासीन जुइ धकाः चिन्ता जुल धाःसा निम्हेस्यां धाथेंया शान्ति यायेफइ, अले व शान्ति बांलाः (इमिगु निंतिं) मिजं स्वभावं कंजूस जूसां । अले यदि छिं (थःगु कलाःलिसेया स्वापू) बांलाकादिल अले थःत (नुस्युज व उदासीनतापाखें) रक्षा यानादिल धाःसा धात्थें हे अल्लाह छिं यानादीगु ज्याय् होशियार जुयादी ।

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

अले छिं (छिमि) कलाःपिनि दथुइ न्यायोचित व्यवहार याये फइमखु, छिं धात्थें हे अथे यायेगु इच्छा याःसां, उकिं (छिमिसं मतिना यानादीपिनिगु प्रति) उलि झुके जुइमते, कि छिं मेपिन्त तराजुइ झुके यानादी । अले यदि छिं सुधार यानाः थःत (धोखाधडीपाखें) रक्षा यानादिल धाःसा धात्थें हे अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

अले निम्हं पारपाचुके जुल धाःसा अल्लाहं इमित प्रत्येकयात थःगु अनुग्रहं पर्याप्तता बी । अले अल्लाह सर्वव्यापी (वय्कःया उदारता), दकलय् बुद्धिमान खः ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

अले स्वर्गय् व पृथ्वीइ दुगु फुक्कं अल्लाहया हे खः, अले धात्थें हे जिमिसं छिपिं स्वयां न्ह्यः पवित्र सफू बियातःपिंत व छिमित नं अल्लाहया भय यायेत आज्ञा बियागु दु । तर यदि छिमिसं कफिर यानादिल धाःसा (सिइकादिसँ) स्वर्गय् व पृथ्वीइ दुगु फुक्कं अल्लाहया खः, अले अल्लाह दकलय् धनी, दकलय् प्रशंसा यायेबहःम्ह खः ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

अले स्वर्गय् व पृथ्वीइ दुगु फुक्कं अल्लाहया खः । अल्लाह थुकिया रक्षकया रुपय् पर्याप्त दु ।

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

अल्लाहं इच्छा याःसा, वं छिपिं सकसितं स्यंका बीगु खः, हे मनूत ! अले वं मेम्ह (मनू) (छंगु थासय्) हल । अले सर्वशक्तिमान अल्लाहं अथे हे यात ।

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

सुनां नं संसारया सिरपाःया इच्छा याइ, वयात सीकेमाः कि संसार व परलोकया सिरपाः अल्लाहयाके दु । अले अल्लाह सर्वश्रवण याइम्ह, सर्वदृश्य खः ।

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! न्यायया पक्षधर जुयादिसँ, अल्लाहया निंतिं साक्षी जुयादिसँ, भले व थः वा थः मांअबु व थःथितिया विरुद्ध जुइमा । व (अभियुक्त) धनी जुइमा वा गरिब जुइमा, अल्लाहं वयागु हितया निंतिं छु जुइ धकाः बांलाक सिउ । उकिं सत्यपाखें विचलित जुइगु इच्छा यानाः थःगु इच्छाया लिउलिउ वने मते । अले यदि छिं (छिगु खँ) विकृत यानादिल वा साक्षी जुइत अस्वीकार यानादिल धाःसा छिं यानादीगु ज्यायात अल्लाह सर्वज्ञ खः धकाः सीकादिसँ ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! अल्लाह व वया रसूल (मुहम्मद) व वया रसूलयात कुहां वःगु सफू (अल-कुरान) नापं न्हापा कुहां वःगु सफूयात नं विश्वास यानाच्वँ । सुनां अल्लाह, वय् कःया देवदूतत, वय् कःया सफूत, वय् कःया दूत व अन्तिम दिवसयात अविश्वास यात धाःसा धात्थें हे व मनू तसकं हे भ्रमित जुइधुंकल ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

खय्त ला सुनां विश्वास याइ अले कफिर याइ, अले विश्वास याइ (हाकनं), अनंलि हानं कफिर याइ, अले कफिर अप्वयेकी, अले अल्लाहं इमित क्षमा याइमखु, अले इमित (सोझा) लँपु क्यनी मखु ।

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

पाखण्डीपिन्त धा कि इमिके दुःखद दुःख जुइ ।

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(अर्थात) मुमिनतय्त ल्यूने त्वःताः काफिरतय्त नेता दयेकीपिं । छु इमिसं उपिं काफिरतय् गु पाखें सत्ता माली ला ? सकतां शक्ति अल्लाहयागु खः धकाः सिउ ।

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

अले धात्थें हे अल्लाहं छिमिगु निंतिं सफुतिइ (अल कुरान) (अल कुरान) (अल कुरान)य् (नियम) छ्वयाहःगु दु कि यदि छिमिसं अल्लाहया श्लोकयात अस्वीकार व (कफिरतय्सं) खिल्ली उडेयाःगु न्यनादिल धाःसा इपिंलिसे च्वने मते, इपिं मेगु खँल्हाबल्हाय् दुहां वने न्ह्यः । छाय्धाःसा (यदि छिं इपिंलिसे च्वनाच्वनादीगु खःसा), अवश्य नं छि इपिं थें जुइ । धात्थें हे, अल्लाहं सकल पाखण्डी व काफिरतय् त नरकय् मुंकी,

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(अर्थात) छन्त जुइगु (घटना) पियाच्वंपिं मनूत । अल्लाहपाखें विजय प्राप्त जुइबलय् इमिसं धाइ, "जिमिसं छिपिंलिसे (लडाइ) मयानागु खः ला ?" अले काफिरतय् के छुं भाग दःसा इमिसं धाइ, “छु जिमिसं छिमिगु विजयय् ब्व मकाःगु खः ला, अले मुमिनतय् गुपाखें छिमिगु रक्षा यानागु मखु ला?” अले अल्लाहं छिमि दथुइ पुनरावृत्तिया दिं न्याय याइ । अल्लाहं काफिरतय् त आस्था दुपिंत बुकेत लँपु बी मखु ।

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

खय्त ला पाखण्डीतय् सं अल्लाहयात धोखा बीगु इच्छा याइ, तर इमित धोखा बीम्ह अल्लाह हे खः । इपिं प्रार्थना यायेत दनीबलय्, इमिसं अल्छि जुयाः याइ । इमिगु अर्थ मनूतय् न्ह्यःने लय् तायेगु (प्रशंसा यायेगु इच्छा) खः । अले इमिसं अल्लाहयात भचा बाहेक लुमंकी मखु ।

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

इपिं (आस्था वा अविश्वास) दथुइ शंकाया अवस्थाय् दु, थ्व पुचलय् मदुपिं (आस्था दुपिं) व उगु पुचलय् मदुपिं (न) (अविश्वासीत) । सुयात अल्लाहं भ्रमित याके बी, छं वयात लँपु लुइके फइमखु ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

हे विश्वास याइपिं छिपिं ! विश्वासी बाहेक मेपिं काफिरतय्‌त नायः दयेके मते। अल्लाहयात (छन्त सजाँय बीगु) स्पष्ट हुनि बी मास्ति वः ला ?

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

धात्थें हे, पाखण्डीत नरकया दकलय् क्वय् या तहलय् (तयातःगु दु) । अले छं इमित सुं नं ग्‍वाहालि याइम्‍ह लुइके फइमखु।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

पश्चाताप यानाः थःत सुधार यानाः अल्लाहया धर्मयात क्वात्तुक ज्वनाच्वंपिं व अल्लाहया निंतिं इमान्दारीपूर्वक थःगु धर्म (अभ्यास) याइपिं बाहेक । अथे जुयाः इपिं विश्वास याइपिंलिसे दइ अले भविष्यय् अल्लाहं विश्वास याइपिन्त तःधंगु सिरपाः बी ।

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

छ कृतज्ञ व विश्वास दुसा अल्लाहं छन्त दुःख बी मखु । अले अल्लाह सर्वकृतज्ञ व सर्वज्ञ खः ।

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

अल्लाहयात अन्याय जूगु मनूतय्सं बाहेक बांमलाःगु खँग्वः, (गुगु खँ ल्हाइगु) खुल्ला रुपं मयः । अले अल्लाह सर्वश्रवण याइम्ह, सर्वज्ञ खः ।

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

यदि छिं छुं गुण घोषणा यानादिल, उकियात सुचुकादिल वा (मेम्ह मनूयात) गल्ती क्षमा यानादिल धाःसा धात्थें हे अल्लाह क्षमा याइम्ह, सर्वशक्तिमान खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

खय्त ला गुम्हेस्यां अल्लाह व वया रसूलतय्त अविश्वास याइ, अले अल्लाह व वया रसूलतय् दथुइ (विश्वास) यायेगु नियत तइ, "जिमिसं गुलिसितं विश्वास याना अले गुलिसितं (मेपिंत) अविश्वास याना" धकाः धायेगु याइ, अले मध्यमार्ग (आस्था वा अविश्वास) कायेगु नियत तइ ।

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

इपिं धात्थेंयापिं अविश्वासीत खः । अले जिमिसं काफिरतय् निंतिं अपमानजनक सजाँय तयार यानागु दु।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

अल्लाह व वया रसूलतय्त विश्वास याइपिं व इमिगु (रसूलतय् दथुइ) भेद मयाइपिंत धाःसा भविष्यय् अल्लाहं इमित इनाम बी । अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(सफूया मनूतय्सं) छितः (मुहम्मदयात) इनाप याइ कि छिं स्वर्गं इमित छगू सफू कुहां बियादिसँ । धात्थें हे, इमिसं मोशायात व स्वयां नं तःधंगु छुं फ्वन । इमिसं धाल, “जिमित वास्तविकताय् अल्लाह क्यनादिसँ ।” उकिं इमिगु अत्याचारया कारणं इमित ज्वालामुखीं स्यानाबिल । अले इमिसं स्पष्ट प्रमाणत खनेधुंकाः द्वहंयात पुजा यात, अथेसां जिमिसं इमित क्षमा याना, अले जिमिसं मोशायात धात्थेंगु अधिकार बिया ।

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

अले जिमिसं इमिगु बाचायात (बल्लाकेत) इमिगु च्वय् पर्वत (सिनाई) ल्ह्वना । अले जिमिसं इमित आदेश बिया, "सजदा यानाः लुखाय् दुहां हुँ" अले जिमिसं इमित आदेश बिया, "विश्रामया नियमयात उल्लंघन यायेमते।" अले जिमिसं इमिके छगू दृढ बाचा कयागु दु।

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

अथे जुयाः (जिमिसं इमित सजाय बिया), छाय् धाःसा इमिसं सम्झौता उल्लंघन यात, छाय् धाःसा इमिसं अल्लाहया रहीयात अविश्वास यात, अले इमिसं पैगम्बरतय्त अधिकार मदयेक (न्यायपूर्ण कारणं) स्यानाबिल अले इमिसं धाल कि "जिमिगु नुगः बन्द जुल।" धात्थें धायेगु खःसा, अल्लाहं इमिगु अविश्वासया हुनिं इमिगु नुगः तिनाबिल, उकिं इमिगु छुं भचा जक विश्वास याइ,

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

अले (जिमिसं नं सजाँय बिया) छाय् धाःसा इमिगु अविश्वास (येशूया विरुद्ध), अले इमिसं मरियमयात तसकं क्रुर द्वपं ब्यूगुलिं,

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

अले (जिमिसं नं सजाँय बिया) छाय् धाःसा इमिसं धाल, "खय्त ला जिमिसं मसीह, येशू, मरियमया काय्, अल्लाहया प्रेरितयात स्यानागु दु," इमिसं वयात स्याना मबिल वा (न) वयात क्रूसय् यखाना मबिल, तर (इमिसं स्याःगु) येशूया तुलनाय् छम्ह मनू खः । खय्त ला, येशूयात (स्यायेगु) बारे असहमति प्वंकीपिं, सुयात स्याःगु खः धइगु खँय् न्ह्याबलें शंकाय् लानाच्वनी । उमिसं धात्थें हे मसिउ (वास्तवय् सुयात स्याःगु खः), तर अनुमान जकया आधारय् खः, उकिं उमिसं वयात स्यानागु निश्चित मजू ।

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

तर अल्लाहं जेससयात थःगु उपस्थितिइ थनाबिल । अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

वय्कःया मृत्यु न्ह्यः वय्कःयात (इसा) विश्वास मयाइम्ह सफूया मनूतय् दथुइ सुं नं मदु । अले पुनरुत्थानया दिंखुन्हु व (इसा) इमिगु साक्षी जुइ ।

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

यहूदीतय् गु अन्यायया कारणं जिमिसं इमिगु निंतिं (न्हापा) हलाल जूगु भिंगु नसायात गैरकानूनी याना। अले छाय् धाःसा इमिसं अल्लाहया लँपुइ अप्वः धया थें (मेपिन्त) पंगः थनी,

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

अले सूदया अभ्यास याइगुलिं, धात्थें हे थुकियात निषेध यानातःगु जूसां, अले मनूतय्गु सम्पत्ति गैरकानूनी रुपं खपत याइगुलिं (बटिल) । अले जिमिसं इमि मध्‍ये काफिरतय्‌गु निंतिं दुखद सजाँय तयार यानागु दु।

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

तर इमि मध्यय् गहिरो ज्ञान दुपिं, अले विश्वास याइपिं, इमिसं छितः (मुहम्मद) कुरानयात विश्वास याइ, अले छि स्वयां न्ह्यः कुहां वःगु (सफूत) नापं नमाज याइपिं व जकत पुलीपिं व अल्लाह व अन्तिम दिनय् विश्वास याइपिं । जिमिसं इमित तःधंगु सिरपाः बी।

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

खय्त ला जिमिसं नोआ व वया लिपाया अगमवक्तातय् त क्यनागु थें छन्त (मुहम्मद) नं थुकियात क्यनागु खः, अले जिमिसं इब्राहाम, इस्माइल, इसहाक, याकूब व इमि सन्तानयात नं क्यनागु खः। जेसस, अयुब, योना, हारुन व सोलोमन। अले जिमिसं दाउदयात भजनया सफू बिया ।

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

अले गुलिखे दूतत दु गुम्हेसिया बारे जिमिसं छिमित न्हापा हे धयागु दु अले गुलिखे दूतत (मेपिं) दु गुम्हेसिया बारे जिमिसं छितः मधायागु दु । अले मोशायात, द्यवं तप्यंक खँ ल्हात ।

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

प्रेरितत सुसमाचार वाहक व चेतावनी बिइपिं खः, गुकिं यानाः प्रेरितत छ्वयेधुंकाः मनूतय्सं अल्लाहलिसे बहस यायेगु छुं कारण मजुइमा । अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान खः ।

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

अय् सां अल्लाह (कुरान) या साक्षी खः गुगु वं छन्त (मुहम्मद) पितबिल । वं थःगु ज्ञानं थुकियात क्वकाःगु खः, अले स्वर्गदूततय् सं थुकिया साक्षी जुल । अले साक्षीया रुपय् अल्लाह हे पर्याप्त दु ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

खय्त ला गुम्हेस्यां अविश्वास याइ अले अल्लाहया लँपुइ (मेपिन्त) पंगः थनी, व धात्थें हे तसकं भ्रमित जुइधुंकल ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

खय्त ला गुम्हेस्यां काफिर यानाः अन्याय याइ, अल्लाहं इमित क्षमा याइमखु, अले इमित (सोझा) लँपु क्यनी मखु ।

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

नरकया लँपु बाहेक; इपिं अन हे सदां च्‍वनी। अले अल्लाहया निंतिं थ्व (तसकं) अःपु ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

हे मनूत ! खय्त ला रसूल (मुहम्मद) छिमिथाय् छिमि प्रभुपाखें सत्य (हयाः) झाःगु दु, उकिं (वयात) विश्वास यानादिसँ, थ्व छिमिगु निंतिं बांलाः । अले यदि छिमिसं अविश्वास यात धाःसा (थुकिं अल्लाहयात भचा नं नोक्सान जुइमखु) छाय्धाःसा स्वर्गय् व पृथ्वीइ छु दु व धात्थें अल्लाहया हे खः । अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान खः ।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

हे सफूया मनूत! थःगु धर्मय् सीमा स्वयां पिने वने मते, अले अल्लाहया बारे सत्य खँ बाहेक मेगु छुं नं धायेमते । खय्त ला मरियमया काय् मसीह येशू अल्लाहया दूत खः व (वयात सृष्टि याःगु खः) वय् कलं मरियमयात थ्यंकूगु वय् कःया वचन व वय् कःयापाखें छगू आत्मा खः । अथे जुयाः अल्लाह व वया रसूलतय्त विश्वास यानादिसँ अले "(भगवान) स्वम्ह खः" धकाः धायेमते, (अथे धायेगुपाखें) दिकि । (व) छंगु निंतिं बांलाः । धात्थें हे अल्लाह सर्वशक्तिमान परमेश्वर खः, मस्त दयेकेगुपाखें वय् कः धन्य खः । स्वर्गय् व पृथ्‍वीइ छु दु वय् कःया हे खः। अले रक्षकया रुपय् अल्लाह हे पर्याप्त खः ।

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

मसीह अल्लाहया सेवक जुइत छुं नं कथंया लिचिले मखु, अले दकलय् लिक्क लाःपिं (अल्लाह) देवदूतत नं मखु । अले सुनां वयात पुजा यायेत लिचिलाः घमण्ड याइ, अल्लाहं इमित सकसितं थःथाय् मुंका बी ।

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

विश्वास यानाः भिंगु कर्म याइपिन्त धाःसा अल्लाहं इमिगु इनाम पूवंकी अले थःगु छुं भचा वृद्धि अप्वयेकी । अथेहे, गुपिं अनिच्छुक (अल्लाहया पूजा यायेत) व गर्व याइ, उमित अल्लाहं पीडादायी सजाय बी । अले इमिके अल्लाह बाहेक मेपिं सुं नं रक्षक वा ग्वाहालिमि दइमखु ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

हे मनूत ! खय्त ला छिमि प्रभुपाखें सत्यया प्रमाण छिमित वःगु दु, (मुहम्मद थःगु चमत्कारलिसें) अले जिमिसं छिमित छगू तेजस्वी जः (कुरान) कुर्षण यानागु दु ।

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

अल्लाहयात विश्वास याइपिं व वयागु (धर्म)या पालन याइपिन्त धाःसा अल्लाहं थःपाखें (स्वर्ग)पाखें दया व उदारताय् दुहां वनी, अले थःथाय् वनेगु सोझो लँपु क्यनी ।

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

इमिसं छिके फतवा फ्वनी (कलाहया खँय्) । थुकथं धाये, "अल्लाहं छिमित कलाल (अर्थात) सम्बन्धी फतवा बियादीगु दु, यदि छम्ह मनू सीगु खःसा वयाके मस्त मदु तर भौ दुसा वयागु (वया भौया) हिस्सा वं त्वःताः वंगु सम्पत्तिया बच्छि जुइ, अले वया किजां उत्तराधिकार काइ (वया भौया फुक्क सम्पत्ति), यदि वयाके मस्त मदुसा निम्हसिया निंतिं left behind.