Q.S अज-जुमार (اَلزُّمَر) - 75 श्लोकया ल्याः ३.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

थ्व सफू (अल-कुरान) दकलय् कुलीन, दकलय् बुद्धिमान अल्लाहं पिकाःगु खः ।

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

खय्त ला जिमिसं छन्त (मुहम्मद) सत्य (हयेगु) सफू (कुरान) कुर्काबियागु दु। उकिं थःगु धर्मय् निश्छलता व निश्छलताया लिसें अल्लाहया पूजा यानादिसँ ।

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

लुमन्केइउ! अल्लाह जक शुद्ध धर्मय् लाः (शिर्कं) । अले वय् कः बाहेक मेपिं रक्षकत कयादीपिंसं (धाल), "जिमिसं इमित पुजा मयायेगु तर (आशा) याना कि इमिसं जिमित अल्लाहया गुलि फु उलि लिक्क हयाबी।" धात्थें हे, इमिसं विवाद याःगु खँय् अल्लाहं इमिगु दथुइ न्याय याइ । धात्थें हे अल्लाहं मखुगु खँ ल्हाइपिं व तसकं काफिर मनूतय् त मार्गदर्शन याइमखु ।

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

अल्लाहं मचा कायेगु खःसा, अवश्य नं वं थम्हं दयेकूगु मध्यय् थःत यःगु ल्यइ । वय् कःया महिमा जुइमा । व सर्वशक्तिमान अल्लाह खः, सर्वशक्तिमान ।

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

वं स्वर्ग व पृथ्वीयात सही (उद्देश्य) नापं दयेकल; वं न्हिच्छिया चायात व न्हिच्छिया चायात वशय् यात अले सूर्य व चन्द्रमायात नं वशय् यात, प्रत्येक थःगु ई कथं चले जुल । लुमन्केइउ! व दकलय् कुलीन, दकलय् क्षमा याइम्ह खः ।

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

वं छन्त छम्ह मनू (आदम)पाखें दयेकल अले वपाखें छंगु पार्टनर दयेकल अले छंगु निंतिं ८ जोडी पशुपंक्षीत छ्वयाबिल । वं छन्त छिमि मांया प्वाथय् स्वंगू खिउँथाय् घटना लिपा घटना दयेकल । थ्व ज्या याइम्ह अल्लाह खः, छिमि प्रभु, राज्यया स्वामित्व दुम्ह प्रभु । वय्‌कः बाहेक मेम्‍ह द्यः मदु। अले छ छाय् लिफः स्वयागु?

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

यदि छिमिसं कफिर यानादिल धाःसा (थ्व खँ सीकादिसँ) धाःसा धात्थें हे अल्लाहयात छिमिगु आवश्यकता मदु अले वं थः दासतय्गु कफिरयात स्वीकार याइमखु । छ कृतज्ञ खःसा, छंगु कृतज्ञताय् व लय् ताः । पाप याइम्ह मनुखं मेपिनिगु पाप क्वबी मखु । अले छ थः प्रभुयाथाय् लिहां वनी अले वं छन्त छं छु यात धकाः धाइ । धात्थें हे, (छंगु) छातीइ छु छु मुंकातःगु दु, व सर्वज्ञ खः ।

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

अले मनूयात छुं विपद् वइबलय् वं थः प्रभुयात लित हयाः (आज्ञा मानय् यानाः) फ्वनी। तर जब वं वयात आशिर्वाद बी, वं न्हापा अल्लाहयात प्रार्थना याःगु (विपत्ति) ल्वःमंकी, अले अल्लाहयात (मनूतय्त) थःगु लँपुं भ्रमित यायेत सहयोगी दयेकी । धा, "छुं ईया निंतिं थःगु अविश्वासया मज्जा का, खय्त ला छ नरकया बासिन्दातय् दथुइ जुइ।"

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(छि अप्वः भाग्यमानीम्ह शर्किता खः ला) वा परलोकया (दण्डया) ग्यानाः थः प्रभुया दयाया आशा यानाः रात्रीकालीन प्रणाम यानाः दना पुजा याइम्ह खः ला ? धा, "स्यूपिं व मस्यूपिं छगू हे खः ला ?" धात्थें धायेगु खःसा, सामान्य ज्ञान दुपिं मनूतय् सं जक पाठ स्वीकार यायेफइ ।

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

(मुहम्मद) धायेगु, "हे जिमि विश्वासपात्र दासत! छिमि प्रभुयात ग्यानादिसँ।" छाय् धाःसा थुगु हलिमय् भिंगु ज्या याइपिं मनूतय् सं भिंगु ज्या याइ । अले अल्लाहया पृथ्वी तब्या । धैर्यता दुपिन्त जक सिरपाः मदयेक अप्वइ ।

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

धर्म (अभ्यास) यासें अल्लाहयात पूर्ण आज्ञाकारी जुयाः पूजा यायेत जितः आज्ञा बियातःगु दु ।"

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

अले जितः दकलय् न्हापां आत्मसमर्पण यायेत आदेश ब्यूगु खः ।"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

धा, "जिं थः प्रभुया आज्ञा माने मयाःसा तःधंगु न्हिइ सजाँय जुइगु ग्याःचिकु दु।"

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

धायेगु, "जिं जिगु धर्मय् (अभ्यास) यायेगुलिइ अल्लाहयात जक पूर्ण आज्ञाकारीतापूर्वक पुजा याना ।"

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

उकिं वयात बाहेक मेपिन्त छन्त यःकथं पुजा या ! (हे बहुदेवी)। धा, "खय्त ला घाटा जुइपिं व हे खः गुम्हेस्यां पुनरावृत्तिया दिं थःत व थः परिवारयात नोक्सान याइ।" लुमन्केइउ! थ्व धात्थेंगु नोक्सानी खः ।

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

इमिगु च्वय् मिया तह दुगु खःसा इमिगु क्वय् इमिगु निंतिं तयार यानातःगु तह दुगु खः । थुकथं अल्लाहं थः दासतय् त (उगु सजाँय बियाः) ख्याच्वः बियादी । "हे जिमि दासत, जितः ग्यानादिसँ।"

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

अले तगुत (अर्थात)पाखें तापाक्क च्वनीपिंसं थुकियात पुजा मयासे अल्लाहयाथाय् लिहां वइपिं सुसमाचारया हकदार खः; उकिं जिमि दासतय् त भिंगु बुखँ थ्यंकि ।

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(अर्थात) खँग्वः न्यनीपिं अले इमि दथुइ दकलय् बांलाःगु खँयात अनुसरण याइपिं । थुपिं हे खः गुम्हेसित अल्लाहं मार्गदर्शन यानादीगु दु, अले इपिं हे तर्क सम्पन्न खः ।

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

उकिं सजाँय जुइधुंकूपिनिगु भाग्य छिं हिलादी ला ? छिं (मुहम्मदं) मिइ च्वंपिंत बचे यानादी ला ?

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

तर थः प्रभुयात भय याइपिन्त कोथा दइ (स्वर्गय्), उकिया च्वय् कोथा दयेका तःगु दु (तह तह), गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी । (अर्थात) अल्लाहया बचं । अल्लाहं थःगु बचं गुबलें त्वाःथली मखु ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

छु छिमिसं मखं ला कि अल्लाहं आकाशं लः कुहां वयाः पृथ्वीइ मुहान थें लः प्वंकी, अले उकिं थीथी रंगया बाली उत्पादन याइ; अले इपिं गनी अले छं इमित म्हासुसे च्वनीगु खनी, अले वं इमित तितरबितर यानातःगु भग्नावशेष दयेकी ? धात्थें हे, तर्क दुपिनिगु निंतिं उकी छगू पाठ दु ।

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

अथे जुयाः इस्लाम धर्मयात (स्वीकार) यायेत अल्लाहं नुगः चायेकाः अनंलि इमिसं थः प्रभुपाखें जः प्राप्त याइपिं मनूत (ल्वहंया नुगः दुपिं मनूत थें) खः ला ? उकिं अल्लाहयात लुमंकेगुलिइ गुम्हेसिया नुगः जमे जुल, वयात धिक्कार जुइ । इपिं स्पष्ट त्रुटिइ दु ।

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

अल्लाहं दकलय् बांलाःगु खँग्वः (अर्थात) व हे कुरान (थुकिया श्लोक) बारम्बार कुरान (थुकिया आयत) कुर्आन (थुकिया आयत) हानं हानं छ्वयाहःगु दु, उकिया हुनिं थः प्रभुया भय काइपिनिगु छ्यंगुलिइ थरथर खानाच्वंगु दु, अले अल्लाहयात लुमंकेबलय् इमिगु छ्यंगुलिइ व नुगः शान्त जुइ । व अल्लाहया मार्गदर्शन खः, व सफूपाखें वं थःत यःम्हसित मार्गदर्शन याइ । अले सुयातं अल्लाहं भ्रमित यात, वयात सुनां नं मार्गदर्शन याये फइमखु ।

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

अथे जुयाः थःगु ख्वाःया रक्षा याइपिं मनूत पुनरुत्थानया दिं बांमलाःगु सजाँयपाखें बचे जुइ ला (सजायया अधीनय् मदुपिं विश्वासीत थें) ? अले अपराधीतय् त धाल, “छिमिसं याःगु ज्याया सिरपाःया स्वाद कयादिसँ।”

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

इपिं स्वयां न्ह्यः गुम्हेस्यां अस्वीकार याःगु खः (दूतत), अले इमिसं आशा मयाःगु दिशां इमित सजाँय वल ।

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

अथे जुयाः अल्लाहं इमित सांसारिक जीवनया अपमान बिल । अले धात्थें हे, इमिसं सिउसा (जक) परलोकय् सजाँय अप्वः जुइ ।

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

अले धात्थें हे, जिमिसं थुगु कुरानय् मनूतय् निंतिं फुक्क कथंया दृष्टान्तत दयेकागु दु, गुकिं इमिसं सयेके फइ ।

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(अर्थात) कुरान अरबी भासं दु, उपिं पुण्यवान जुइमा धकाः (थुकी) छुं नं कुटिलता मदु ।

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

अल्लाहं छम्ह मनू (सेवक)या दसु (अर्थात) दयेकादी गुम्ह विवादय् लानाच्वंपिं छगू संघय् दुपिं यक्व मनूतय्गु स्वामित्वय् दु, अले छम्ह दास गुम्ह छम्ह (जक) मनूया पूर्ण सम्पत्ति खः । निम्ह च्यःया अवस्था छगू हे खः ला ? अल्लाहया प्रशंसा जुइमा, तर इपिं मध्यय् अप्वःसिनं मस्यू ।

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

धात्थें हे, छ (मुहम्मद) सी अले इपिं नं सी ।

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

अले धात्थें हे कन्योयाया दिं छिमिसं थः प्रभुया न्ह्यःने विवाद याइ।

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

अथे जुयाः अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँया आविष्कार यानाः थःत वःगु सत्ययात अस्वीकार याइम्ह मनू स्वयाः अन्याय सु दइ ? अविश्वासीत च्वनीगु थाय् नरक मखु ला ?

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

अले गुम्हेस्यां सत्य (मुहम्मद) हइ, गुम्हेस्यां पुष्टि याइ, व हे पुण्यवान मनूत खः ।

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

इमिसं थः प्रभुपाखें थःत माःगु प्राप्त याइ । भिंगु ज्‍या याइपिन्‍त थज्‍याःगु सिरपाः दइ।

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

थुकथं अल्लाहं इमिसं आःतक याःगु दकलय् बांमलाःगु कर्मयात मेटे यानाः इमिसं याःगु स्वयाः बांलाःगु छुं इनाम बियादी ।

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

अल्लाह थः दासतय् निंतिं पर्याप्त मखु ला ? इमिसं छन्त व बाहेक मेगु (पूजा) याके ख्याच्वः बी । सुयात अल्लाहं भ्रमित याके बी, वयात सुनां नं लँ क्यने फइमखु ।

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

अले सुयातं अल्लाहं मार्गदर्शन याइ, वयात सुनां नं भ्रमित याये फइमखु । अल्लाह सर्वशक्तिमान मखु ला अले सजाँय बीगु शक्ति दुम्ह मखु ला ?

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

अले धात्थें हे, यदि छिं इमित न्यनादिल धाःसा, “स्वर्ग व पृथ्वी सुनां दयेकल ?” इमिसं अवश्य हे लिसः बी, "अल्लाह।" धायेगु, "अथे खःसा छिमिसं अल्लाह बाहेक छु पुजा यानाच्वना धकाः सिउ ला, यदि अल्लाहं जितः विपत्ति हयेगु खःसा इमिसं विपत्ति चीके फइ ला, अथवा अल्लाहं जितः दया बीगु खःसा इमिसं वयागु दयायात पने फइ ला ?" धा, "अल्लाह जिगु निंतिं पर्याप्त खः, वय् कःयाके भरोसा तइपिं अधीन जुइ।"

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

(मुहम्मद) धा, "हे जिमि मनूत ! छंगु पद कथं ज्या या, जिं नं (अथे) याये । लिपा छं सीके फै,

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

गुम्हेस्यां अपमानजनक सजाँय काइ अले वयात अनन्त सजाँय जुइ।"

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

खय्त ला जिमिसं मनूतय् त सत्य हयेगु सफू (कुरान) छिमिथाय् कुर्कागु दु। सुनां अले (मार्गदर्शन) काइ, व थःगु निंतिं जुइ, अले सुनां भ्रमित याइ, व निश्चित रुपं भ्रम थःगु हे निंतिं जुइ, अले उमिगु निंतिं छि जिम्मेवार मखु ।

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

अल्लाहं (मनूया) मृत्युया इलय् वयागु जीवन व द्यनाच्वंगु इलय् आःतक मसीनिम्ह (मनूया) जीवन ज्वनाः तइ; अथे जुयाः वं मृत्युया नियुक्ति याःगु (मनूतय्गु) जीवनयात तयातइ अले निश्चित ई तक मेपिनिगु जीवनयात त्वःताबी । खय्त ला उकी हे बिचाः याइपिं मनूतय् निंतिं अल्लाहया चिं दु ।

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

अथवा इमिसं अल्लाह बाहेक मेम्ह ग्वाहालिमि काइ ला ? धायेगु, “इमिके छुं मदुसां व मथूसां नं (छं नं यंकागु खः ला) ?”

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

धा, "ग्वाहालि अल्लाहया जक खः, स्वर्ग व पृथ्वीया राज्य वयाके दु, अले छिपिं वय् कःयाथाय् लिहां वनी।"

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

अले अल्लाहया नां जक ल्हात धाःसा परलोकय् विश्वास मयाइपिनिगु नुगः तसकं हे क्वत्यली । तर जब अल्लाह बाहेक मेमेपिं द्यःया नां काइ, उपिं आकाझाकां लय्ताइ ।

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

धा, "हे अल्लाह, स्वर्ग व पृथ्वीया सृष्टिकर्ता, गुम्हेस्यां सकतां अस्पष्ट व वास्तविक खँयात ज्ञात याइ, छिं हे थः सेवकतय् दथुइ सदां छु खँय् विवाद याइ धकाः निर्णय यानादी ।"

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

अले यदि अपराधीतय्के पृथ्वीइ दक्वं दुगु खःसा उलि हे अप्वः दुगु खःसा इमिसं अवश्य नं उकिं हे पुनरावलोकनया दिनय् जुइगु दुष्ट सजाँयपाखें मुक्त जुइगु खः । अले इमित अल्लाहपाखें छगू सजाँय स्पष्ट जुल गुकियात इमिसं न्हापा गबलें नं अनुमान मयाःगु खः ।

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

अले इमिसं छु मभिंगु ज्या यात धकाः इमित स्पष्ट जुल अले इमिसं न्ह्याबलें ख्याच्वः बियाच्वंगु खँय् इपिं क्वत्यलाबिल ।

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

अथे जुयाः छम्ह मनूयात विपत्ति वइबलय् वं जिमित आह्वान याइ, अले जिमिसं वयात आशिर्वाद बीबलय् वं धाइ, "खय्त ला जितः थ्व आशिर्वाद जिगु बुद्धिया कारणं जक बियातःगु खः ।" धात्थें धायेगु खःसा थ्व छगू जाँच खः, तर अप्वःसिनं मस्यू ।

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

खय्त ला इमि स्वयां न्ह्यः सुनां थथे धाःगु दु, इमिसं यानाच्वंगु ज्या आः इमिगु निंतिं ज्याख्यले जुइ मखुत ।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

अले इमिसं याःगु ज्याया बांमलाःगु लिच्वःपाखें इमित प्रहार (विपत्ति) यात । अले इमि दथुइ गलत ज्या याइपिंत नं इमिसं याःगु ज्याया बांमलाःगु लिच्वःपाखें प्रहार (विपत्ति) जुइ अले इपिं छुटे जुइमखु ।

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

अले इमिसं मसिउ ला कि अल्लाहं थःत यःम्हसित रोजगार विस्तार याइ व (सुयात यःम्हसित) सीमित याइ ? खय्त ला थुकी विश्वास याइपिं मनूतय् निंतिं (अल्लाहया शक्तिया) संकेत दु ।

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

धा, "हे जिमि दासत गुपिं थःगु सीमा स्वयाः पिने वनीपिं खः ! अल्लाहया दयापाखें निराश जुइमते । खय्त ला अल्लाहं सकसियां ​​पाप क्षमा याइ । खय्त ला वय् कः क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।"

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

अले थः प्रभुयाथाय् लिहां हुँ, अले सजाँय वये न्ह्यः हे वय् कःयात आत्मसमर्पण या, अले छन्त ग्वाहालि जुइमखु ।

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

अले छितः सजाँय आकाझाकां वये न्ह्यः छिमि प्रभुपाखें छितः (कुरान) छ्वयाहःगु खँयात गुलि फु उलि बांलाक पालना यानादिसँ, गुबलय् छिं थुकियात थुइके मफु ।

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

थुकथं सुनां नं धायेमखु, ‘अल्लाहया प्रति (जिगु दायित्व पूवंकेगु) जिगु लापरवाहीया निंतिं जितः गुलि तःधंगु पश्चाताप दु, अले धात्थें हे जि (अल्लाहया धर्म)यात ख्याच्वः बीपिं मध्ये छम्ह खः’ ।

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

अथवा (मखु) सुनां नं धाइ, 'यदि अल्लाहं जितः मार्गदर्शन याःगु जूसा जि पुण्यवान मनूत मध्ये छम्ह जुइगु खः ।'

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

अथवा (मखु) सुनां नं सजाँय खनेवं धाइ, ‘यदि जि (संसारय्) लिहां वये फत धाःसा जि अवश्य नं भिंगु ज्या याइपिं मध्ये छम्ह जुइगु खः ।’

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

धात्थें हे जिगु सुचं छिथाय् वःगु दु, तर छिं थुकियात अस्वीकार यानादिल, बरु छिं घमण्ड यानादिल अले काफिरतय् दथुइ लानादिल।"

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

अले कुनयताया दिं छिमिसं अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँ ल्हाइपिंत खनी, इमिगु ख्वाः हाकुसे च्वं । म्वायेगु गर्व याइपिं मनूतय् निंतिं नर्क धइगु थाय् मखु ला ?

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

अले अल्लाहं पुण्यवानतय् त इमिगु विजयया कारणं उद्धार याइ । इमित दुःखं छुइमखु अले दुःख नं जुइमखु ।

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

अल्लाह सकतां वस्तुया सृष्टिकर्ता खः अले व सकतां वस्तुया संरक्षक खः ।

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

स्वर्ग व पृथ्‍वीया ताःचा वय् कःयागु हे खः। अले सुनां अल्लाहया आयतयात अस्वीकार याइ, व हे हार जुइ ।

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

(मुहम्मद) धा, "हे अज्ञानी मनूत, अल्लाह बाहेक मेगु पुजा यायेत छिमिसं जितः आदेश बियाच्वनागु दु ला ?"

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

अले धात्थें हे छिमित व छिपिं स्वयां न्ह्यःयापिं (पैगम्बरतय् त) थथे धयातःगु दु, “यदि छिमिसं (अल्लाह)यात साझेदार यानादिल धाःसा छिमिगु कर्म अवश्य हे मदया वनी अले छिपिं अवश्य हे हानि जुइपिं मध्ये छम्ह जुइ।”

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

उकिं अल्लाहयात जक छिमिसं पुजा यायेमाः अले छिपिं नं कृतज्ञ जुइमाः ।"

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

अले पुनरावलोकनया दिं मुक्कं पृथ्वी वय् कःया ल्हातय् लाःसां व वय् कःया जव ल्हातं स्वर्गयात क्वछुका तःगु जूसां नं इमिसं अल्लाहयात माःगु कथं महिमा याइमखु । इमिसं थःथवय् स्वापू तइगु स्वयाः नं वय् कःया महिमा जुइमाः ।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

अले तुरही पुइकल, अले अल्लाहं इच्छा याःपिं बाहेक स्वर्ग व पृथ्वीइ च्वंपिं सकलें (जीव) सित । अले हानं छकः पुइकल (तुरही) अले तुरुन्त हे इपिं दनावल (इमिगु चिहानं) पियाच्वन (परमेश्वरया निर्णय)।

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

अले पृथ्वी (महस्यारया ख्यः) थः प्रभुया जः (न्याय)ं चकनाच्वन; अले सफूत (इमिगु कर्मया हिसाब) (इमिगु प्रत्येकयात) बियाः अगमवक्तात व साक्षीत न्ह्यब्वयाबिल, अले इमि दथुइ न्यायोचित रुपं निर्णय यात, अले इमित नोक्सान मजू ।

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

अले हरेक आत्मायात थःम्हं याःगु ज्या कथं पूर्ण सिरपाः बीगु याइ अले इमिसं छु यात व हे दकलय् बांलाक सिउ ।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

अविश्वास याइपिं मनूतय् त पुचः पुचः यानाः नर्कय् यंकी । अथे जुयाः इपिं वयात (नरकय्) थ्यंबलय् लुखा चालाबिल अले रक्षकं इमित धाल, “छिमिगु दथुइ छिमिगु प्रभुया श्लोक ब्वनाः छिमिगु न्हि (या) सभाया बारे चेतावनी बीपिं दूतत गबलें मवः ला ?” इमिसं लिसः बिल, “खः, दु” तर सजायया फरमान काफिरतय्त निश्चित रुपं लागू जुइ ।

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

थथे धयाबिल, "नरकया लुखाय् दुहां हुँ, (छिपिं) अन सदां च्वनी।" उकिं (नरक) घमण्ड याइपिनिगु निंतिं दकलय् बांमलाःगु थाय् खः ।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

अले थः प्रभुयात भय याइपिन्त पुचः पुचः जुयाः स्वर्गय् यंकी । अथे जुयाः इपिं अन (स्वर्ग) थ्यंबलय् व उकिया लुखा चायेधुंकाः अभिभावकं इमित धाल, "छिमित समृद्धि जुइमा, छिपिं धन्य जुइमा ! अथे जुयाः दुहां झासँ, छिपिं अन हे अनन्त च्वनी ।"

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

अले इमिसं धाल, “अल्लाहया प्रशंसा जुइमा, गुम्हेस्यां जिमित थःगु बचं पूवंकाः जिमित थ्व बासस्थान बियादिल, अले जिमित (जिमित यःगु थासय् स्वर्गय् च्वनेगु अनुमति बियातःगु दु) ।” उकिं (स्वर्ग खः) भिंगु कर्म याइपिनिगु निंतिं दकलय् बांलाःगु सिरपाः ।

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

अले छिं (हे मुहम्मद) स्वर्गदूतत थः प्रभुया प्रशंसा यानाः सिंहासनया चाकःलिं चाःहिलाच्वंगु खनी; अले इमि दथुइ (अल्लाहया सेवकतय् गु) न्यायया लिसें फैसला जुइ, अले धाइ, “जगतया प्रभु अल्लाहयात प्रशंसा जुइमाः ।”