Q.S अस-सजदाह २. (اَلسَّجْدَة) - 30 श्लोकया ल्याः ३.

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

अलिफ- लाम -मिम

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

कुरानया अवतरण सकल संसारया प्रभुपाखें वःगु खँय् छुं शंका मदु ।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

तर इमिसं (अविश्वासीतय्सं) छाय् धाइ, "वय्कलं (मुहम्मदं) थ्व दयेकादिल।" मखु, कुरान छिमि प्रभुपाखें वःगु सत्य खः (गुगु वःगु खः), गुकिं यानाः छिं थः स्वयां न्ह्यः छितः चेतावनी बिउम्ह सुनां नं गबलें मवःपिं मनूतय्त चेतावनी बीफइ; उकिं इमिसं मार्गदर्शन कायेफइ ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

अल्लाहं स्वर्ग व पृथ्वी व उकिया दथुइ च्वंगु ६ युगय् दयेकल, अनंलि वय् कः अर्शय् च्वनादिल। छिगु निंतिं वय् कः बाहेक सुं नं ग्वाहालिमि बाय् अन्तर्वार्ता काइम्ह मदु । अले छं ध्यान मब्यू ला ?

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

वं स्वर्गनिसें पृथ्वीतकया फुक्क ज्याखँयात नियमित याइ, अले (मामिलात) छन्हु हे वय् कःयाथाय् आरोहण जुइ गुकिया लम्बाई (लम्बाई) छिगु गणना कथं द्वलंद्वः दँ जुइ ।

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

व हे द्यः खः गुम्हेस्यां अदृश्य व वास्तविक खँयात म्हस्यू, सर्वशक्तिमान, दयालु ।

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

वं सृष्टि याःगु सकतांयात सुन्दर यानाबिल अले जमिनं मनू दयेकेगु सुरुवात यात,

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

अले वं थःगु सन्तानयात चीधंगु लः (वीर्य) या सारपाखें दयेकल ।

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

अले वं उकियात सिद्ध यानाः थःगु आत्मा (सृष्टि)यात उकिया (शरीरय्) सासः ल्हाकल अले वं छिमिगु निंतिं श्रवण, दृष्टि व नुगः दयेकल, (तर) छिपिं तसकं म्हो जक कृतज्ञ जुयादिल ।

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

अले इमिसं धाल, “झीपिं पृथ्वीइ मदयेधुंकाः (नाश जुइधुंकाः) न्हूगु सृष्टिइ दइ ला ?” इमिसं थः द्यःयात नाप लायेगु तकं अस्वीकार याइ ।

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

धा, "मृत्युया देवदूत गुम्हेसित (छंगु ज्यान कायेगु) जिम्मा बियातःगु खः, व छन्त स्याइ, अले छ छिमि प्रभुयाथाय् लिहां वनी।"

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

अले (छु भयावह खँ) यदि छिमिसं उपिं पापीतय् त थः प्रभुया न्ह्यःने छ्यं क्वछुकाच्वंगु खंसा, (इमिसं धाल) "हे प्रभु, जिमिसं खनागु दु, न्यनागु दु, अथे जुयाः जिमित (संसारय्) लित हयादिसँ, अवश्य नं जिमिसं भिंगु कर्म याये । धात्थें हे जिपिं विश्वास याइपिं मनूत खः ।"

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

अले जिमिसं इच्छा याःसा जिमिसं हरेक आत्मायात मार्गदर्शन बीगु खः, तर जिगुपाखें छगू वचन (आदेश) निर्धारण यानातःगु दु, "जिं अवश्य हे नरकयात जिन्न व मनूत नापं भरे याये।"

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

अथे जुयाः छिगु निंतिं (थ्व सजाँय) महसुस या छाय् धाःसा छिं थःगु न्हि (न्यायया दिं) पूवंकेत उपेक्षा यानादिल, वास्तवय् जिमिसं नं छितः उपेक्षा यानागु दु व छिं यानादीगु ज्याया निंतिं अनन्त सजायया महसुस यानागु दु ।"

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

झीगु श्लोकय् विश्वास याइपिं धइपिं उपिं जक खः गुपिंसं (झीगु श्लोक) लुमंकेबलय् प्रणाम यानाः थःत महिमा यानाः थः प्रभुया प्रशंसा याइ, अले इमिसं घमण्ड याइमखु ।

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

इमिगु प्वाः इमिगु खातां तापाक्क दु, इमिसं थः प्रभुयात ग्यानाः आशा यानाः प्रार्थना याइ, अले इमिसं जिमिसं बियागु रजखाया छुं भाग खर्च याइ ।

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

उकिं इमिगु निंतिं छु सुलाच्वंगु दु, अर्थात् इमिसं याःगु ज्याया बदलाय् नुगःयात लय्तायेकीगु (विभिन्न उपकार) सुनानं मस्यू ।

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

उकिं विश्वासीत दुष्ट मनूत (अविश्वासी) थें खः ला ? इपिं छगू हे मखु ।

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

विश्वास यानाः भिंगु ज्या याइपिन्त धाःसा इमिसं याःगु ज्याया सिरपाः कथं च्वनेगु स्वर्ग दइ ।

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

अले दुष्टतय् गु बासस्थान नरक खः । हरेक इलय् इमिसं उकिं पिहां वयेगु इच्छा याइबलय् इमित (हाकनं) थुकी लित हयाबी अले इमित धाइ, "न्हापा छिमिसं अस्वीकार यानादीगु नरकया सजाँयया स्वाद कयादिसँ।"

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

अले जिमिसं अवश्य नं इमित तःधंगु सजाँय (परलोकय्) स्वया न्ह्यः (थ्व संसारय्) छुं लिक्कया सजाँय बीगु जुइ, गुकिं इपिं (सही लँपुइ) लिहां वनी ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

अले थः प्रभुया आयतं चेतावनी बियातःम्ह मनू स्वयाः अन्याय सु दु, अले उकियात त्वःताः लिचिली ? धात्थें हे जिमिसं पाप याइपिन्‍त इनाम बी।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

अले धात्थें हे जिमिसं मोशायात सफू (तोराह) बियागु दु, उकिं छिं (मुहम्मद) थुकियात (कुरान) स्वीकार यायेत लिचिले मते अले जिमिसं सफू (तोराह)यात इजरायलया सन्तानया निंतिं मार्गदर्शक दयेकागु दु ।

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

अले जिमिसं इमि दथुइ धैर्यता दतले जिमिगु आज्ञा कथं इमित मार्गदर्शन याइपिं नायःत दयेका । इमिसं जिमिगु श्लोकय् विश्वास याइ ।

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

खय्त ला छिमि प्रभु हे खः, गुम्हेस्यां न्हापा इमिसं वयागु बारे विवाद याःगु खँय् कुनथाया दिं इमिगु दथुइ निर्णय याइ ।

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

अले इपिं थःथःगु थासय् चाःहिलाच्वंगु इलय् झीसं इमि स्वयां न्ह्यःया गुलि जातियात स्यंकागु खः धइगु इमिगु निंतिं चिं मखु ला? धात्थें हे उकी (अल्लाहया शक्तिया) संकेत दु । इमिसं न्यनाच्वंगु मदु ला (ध्यान बियाच्वंगु मदु) ?

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

अले छु इमिसं मखं ला कि जिमिसं (सुपाँय् दुगु) लःयात बाँझो पृथ्वीइ निर्देशित याना, अले जिमिसं (वर्षाया लःलिसें) वनस्पति बुयावया, गुकिं इमिगु पशुपंक्षी व इमिसं थःम्हेस्यां हे उकिं नये फयेमा । अथे खःसा इमिसं छाय् ध्यान मब्यूगु खः ?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

अले इमिसं न्यन, “छिपिं धर्मी खःसा विजय गबले (वइ) ?”

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

धायेगु, "विजयया दिं इमिगु आस्थां काफिरतय्त छुं नं कथंया उपयोग जुइमखु अले इमित छुट बीमखु।"

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

उकिं इमित लिउने लाकाः पियाच्वँ, धात्थें हे इपिं (न्यं) पियाच्वंगु दु ।