Q.S अल-कहफ (اَلْكَهْف) - 110 श्लोकया ल्याः ३.

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ

al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).

अल्लाहया प्रशंसा जुइ, गुम्हेस्यां थः दासयात सफू (कुरान) कुर्काः मयाःगु दु ।

قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ

qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).

छगू तप्यंक मार्गदर्शनया रुपय्, वय् कलं वइगु दुःखद सजाँयया चेतावनी बीत, अले भिंगु ज्या याइपिं विश्वासीतय् त भिंगु सिरपाः दइ धकाः भिंगु बुखँ बीत,

مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ

mākiṡīna fīhi abadā(n).

इपिं अन हे सदां च्‍वनी।

وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ

wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).

अले "अल्लाहं काय् यात" धाइपिन्त चेतावनी बीत ।

مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا

mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).

उकिया बारे इमिके छुं ज्ञान मदु, इमि अबुपिन्सं नं मदु । इमिगु म्‍हुतुं पिहां वइगु खँ गुलि मभिं। इमिसं मखुगु खँ बाहेक मेगु छुं हे मल्‍हाइ।

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

अले सायद इपिं लिचिलेधुंकाः छिं (हे मुहम्मद) थःत दुःखं नोक्सान यानादी, यदि इमिसं थ्व प्रमाण (कुरान)यात विश्वास मयाःसा ।

اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا

innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).

खय्त ला जिमिसं पृथ्वीइ दुगु फुक्‍क वस्तुयात उकिया निंतिं श्रृंगार दयेकागु दु, गुकिं यानाः जिमिसं इमित सु कर्मय् दकलय् बांलाः धकाः जाँच याये ।

وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ

wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).

अले जिमिसं अवश्य नं थुकी दुगु फुक्कं बाँझो, सुख्खा भूमि दयेके ।

اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

गुफाय् च्वंपिं मनूत, अले (सुयाके दुपिं) रकिम झीगु अद्भुत चिं (महानताया) मध्ये खः धकाः छिं तायेकादी ला ?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(लुमंकि) ल्याय् म्हतय् सं गुफाय् शरण काःगु इलय् इमिसं प्रार्थना यात, "जिमि प्रभु । जिमित छिगुपाखें दया बियादिसँ अले जिमिगु ज्याखँय् जिमिगु निंतिं पूर्ण सोझा मार्गदर्शन बियादिसँ ।"

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

अले जिमिसं इमिगु न्हाय् पं गुफाय् यक्वं दँ तक तिना ।

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

अले जिमिसं इमित थनाः, गुकिं यानाः जिमिसं सीके फइ कि इपिं गुलि ई तक (गुफाय्) च्वनाच्वन धकाः ल्याःचाः तयेगुलिइ गुगु पुचः अप्वः पाय्छि खः ।

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

जिमिसं छन्त (मुहम्मद) इमिगु बाखं सत्यकथं कने । धात्थें हे इपिं थः प्रभुयात विश्वास याइपिं ल्याय् म्हपिं खः, अले जिमिसं इमित मार्गदर्शन थप यानागु दु ।

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

अले जिमिसं इमिगु नुगः बल्लाका, जब इपिं दनावल अले इमिसं धाल, "झी प्रभु स्वर्ग व पृथ्वीया प्रभु खः, जिमिसं वय् कः बाहेक मेम्ह द्यःयात आह्वान यायेमखु। खय्त ला जिमिसं अथे याःगु जूसा जिमिसं सत्य स्वयाः तसकं तापाःगु खँ ल्हायेगु जुइ।"

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

वय् कःयात त्वःताः द्यः दयेकूपिं झी मनूत खः । इमिसं छाय् स्पष्ट हुनि मक्यं (इमिगु विश्वासया निंतिं) ? अथे खःसा अल्लाहया विरुद्ध मखुगु खँ ल्हाइम्ह मनू स्वयां अप्वः अन्याय सु दु ?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

अले यदि छिमिसं इमित व इमिसं अल्लाह बाहेक पुजा यानाच्वंगुयात त्वःताः गुफाय् शरण कयादिल धाःसा निश्चित रुपं छिमि प्रभुं छिमित थःगु छुं अनुग्रह बियादी अले छिमिगु ज्याय् छुं उपयोगी व्यवस्था यानादी ।

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

अले छिमिसं खनीगु जुइ, निभाः पिहां वइबलय् इमिगु गुफां जवपाखे झुके जुइ, अले सुर्द्यः लुकुं बीबलय् इमिगु गुफां खवय् तापाक्क वनी, अले इपिं उकिया दुनेया छगू विशाल थासय् दु । थुपिं अल्लाहया चिं खः । सुयात अल्लाहं मार्गदर्शन याइ, व धात्थें हे मार्गदर्शन जुइ; अले वं सुयातं भ्रमित याइ, वयात छं लँ क्यनीम्ह लुइके फइमखु ।

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

अले छिमिसं इमित द्यनाच्वंगु इलय् हे इमित द्यनाच्वंगु तायेकादिल। अले जिमिसं इमित जवय् व खवय् यंका, अले इमिगु खिचां गुफाया लुखाय् थःगु निपा ल्हाः ल्ह्वन । अले छिमिसं इमित खंगु जूसा छिमिसं इमित लिचिलाः इमिगु खनाः ग्यानाः जाःगु जुइ।

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

अले थुकथं जिमिसं इमित थनाः, इमिसं थःथवय् न्ह्यसः तयेमा धकाः । छम्हेस्यां धाल, “छ थन वःगु गुलि दत ?” इमिसं धाल, “जिपिं थन छन्हु वा छन्हुया छुं ई दु ।” (मेम्ह छम्हेस्यां) धाल, "छिपिं गुलि ई तक (थन) दु धकाः छिमिगु परमेश्वरं बांलाक सिउ । उकिं छिपिं मध्ये छम्हसित छिमिगु वहःया सिक्का ज्वनाः शहरय् वनेत धा, अले वयात छु नसा बांलाः धकाः स्वयेमाः, अले छिगु निंतिं छुं भचा हयेमाः, अले व भद्र जुइमाः अले छिमिगु बारे गबलें सुयातं कनेमते।"

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

वास्तवय्, यदि इमिसं छि गन दु धकाः सीके फत धाःसा, इमिसं अवश्य नं छितः ल्वहं वांछ्वइ, वा छितः थःगु धर्मय् लिहां वनेत बाध्य याइ, अले अथे खःसा छि सदांया निंतिं भाग्यमानी जुइमखु ।"

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

अले अथे हे (अथे हे) जिमिसं (मनूतय्त) इपिं नापं क्यना, गुकिं इमिसं सीके फइ कि अल्लाहया प्रतिज्ञा सत्य खः, अले (आगमनया) न्यायया न्हिइ छुं शंका मदु । इमिसं थःगु खँय् विवाद यायेबलय् इमिसं धाल, "इमिगु (गुफा) च्वय् छगू भवन दयेकि, इमि प्रभुं इमिगु बारे बांलाक स्यू।" इमिगु मामिलाय् अधिकार दुम्ह मनुखं धाल, “जिमिसं अवश्य नं थुकी पुजा यायेगु छेँ दयेकेगु जुइ ।”

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

लिपा (गुलिखे मनूतय्सं) धाइ, "(इमिगु ल्याः) स्वम्ह (मनूत), प्यंम्हम्ह कुकुर खः," अले (मेपिंसं) धाइ, "(इमिगु ल्याः) प्यम्ह (मनूत), षष्ठम्ह कुकुर खः," अलौकिकया बारे छगू अनुमान कथं; अले (मेम्ह) धाल, "(इमिगु ल्याः) न्हय्म्ह (मनूत) खः, च्याम्ह कुकुर खः ।" (मुहम्मद) धा, "जिमि प्रभुं इमिगु ल्याः दकलय् बांलाक स्यू, छुं छुं बाहेक सुनां नं इमिगु (संख्या) स्यू मखु।" उकिं छिमिसं (मुहम्मदं) बाह्य तर्क बाहेक इमिगु बारे बहस यायेमते अले इमिगु (ल्याय्म्हतय्गु) बारे सुयातं न्यनेमते ।

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

अले गुबलें नं छुं खँयात धायेमते, "जिं व पक्का हे कन्हय् सुथय् याये" ।

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

बाहेक (धायाः), "भगवानं इच्छा याःसा।" अले छिं ल्वःमंकाः धयादीसा थः प्रभुयात लुमंकादिसँ, "आशा दु, जिमि प्रभुं जितः मार्गदर्शन यानादी, गुकिं जि थ्व स्वयाः नं लिक्क (सत्यया) लिक्क जुइ ।"

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

अले इपिं गुफाय् स्वसः दँ नापं न्यादँ तक च्वन ।

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

धा, "अल्लाहं बांलाक सिउ कि इपिं गुलि ई तक (गुफाय्) च्वनाच्वन, स्वर्ग व पृथ्वीइ सुलाच्वंगु फुक्कं वय् कःयाके दु। वय् कःया दृष्टि गुलि उज्ज्वल व वय् कःया श्रवण गुलि तीक्ष्ण दु। वय् कः बाहेक इमिगु रक्षक मदु। अले वय् कलं निर्णय यायेगु ज्याय् सुयातं नं थः साझेदार याइमखु।"

وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا

watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).

अले (मुहम्मद)यात ब्वनादिसँ, अर्थात् छिमि प्रभुया सफू (कुरान) । वयागु खँपुयात छुं नं हिले फै मखु । वय्‌कः बाहेक छं शरण काये फइ मखु ।

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا

waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).

अले छिं (मुहम्मद) सुथय् व बहनी थः प्रभुयात आह्वान याइपिन्त धैर्यता बियादिसँ, वय् कःया प्रसन्नया आशा यानाः; अले इमिगु मिखा लिचिले मते (काय्) इमिसं सांसारिक जीवनया रत्नया आशा याइ। अले गुम्हेसिया नुगलय् जिमिसं जिमित लुमंकेगुलिइ उपेक्षा यानागु खः, उमिगु इच्छाया लिउलिउ वनेगु व गुम्हेसिया परिस्थितिं सीमा पार यानागु खः, उमिगु लिउलिउ वने मते ।

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

अले (मुहम्मद) धयादिसँ, "सत्य छिमि प्रभुपाखें वःगु दु, सुनां (विश्वास यायेगु) इच्छा याःसा विश्वास यायेमाः, अले सुनां (अविश्वास यायेगु) इच्छा याःसा अविश्वास यायेमाः।" खय्‌त्‍त हे जिमिसं अशर्मीतय्‌गु निंतिं नरक तयार यानागु दु, गुमिगु उथलपुथलं इमित घेरे यानातःगु दु। यदि इमिसं ग्वाहालि फ्वन धाःसा (त्वनेगु) इमित ख्वाः स्याइगु लोहं क्वकयाः थें लः बिइगु जुइ । (थ्व) दकलय् बांमलाःगु त्वँसा व दकलय् बांमलाःगु झासु लनेगु थाय् खः ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ مَنْ اَحْسَنَ عَمَلًاۚ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti innā lā nuḍī‘u ajra man aḥsana ‘amalā(n).

धात्थें हे विश्वास यानाः भिंगु कर्म याइपिन्त जिमिसं भिंगु कर्म याइपिनिगु सिरपाः बर्बाद यायेमखु ।

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّيَلْبَسُوْنَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۗ نِعْمَ الثَّوَابُۗ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ࣖ

ulā'ika lahum jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihimul-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa yalbasūna ṡiyāban khuḍram min sundusiw wa istabraqim muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), ni‘maṡ-ṡawāb(u), wa ḥasunat murtafaqā(n).

थुपिं हे अद्नया स्वर्ग प्राप्त याइ, गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी; (उगु स्वर्गय्) इमित लुँया कलहं सजावट यानातःगु दु अले इमिसं बांलाःगु रेशम व तःग्वःगु रेशमया हरियो वसः पुनातःगु दु, अले इपिं बांलाःगु सोफाय् लिक्क च्वनाः च्वनाच्वंगु दु । (अर्थात) दकलय् बांलाःगु सिरपाः व बांलाःगु विश्रामस्थल ।

۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ

waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).

अले (मुहम्मद) इमित छगू दसु बियादिसँ, निम्ह मनूत, छम्ह (कफिर) जिमिसं इमित निगू दाखया बुँ बिया अले जिमिसं निगुलिं बगैंचायात ताडया सिमा घेरे याना अले इमिगु दथुइ (बगैंचा) छगू बुँ दयेका ।

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ اٰتَتْ اُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِّنْهُ شَيْـًٔاۙ وَّفَجَّرْنَا خِلٰلَهُمَا نَهَرًاۙ

kiltal-jannataini ātat ukulahā wa lam taẓlim minhu syai'ā(n), wa fajjarnā khilālahumā naharā(n).

निगुलिं क्यबं थःगु फल पिकात, अले उकिया फल भचा नं म्हो मजू, अले निगू क्यबया दथुइ च्वंगु खालि थासय् जिमिसं खुसि बाः वन ।

وَّكَانَ لَهٗ ثَمَرٌۚ فَقَالَ لِصَاحِبِهٖ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَنَا۠ اَكْثَرُ مِنْكَ مَالًا وَّاَعَزُّ نَفَرًا

wa kāna lahū ṡamar(un), fa qāla liṣāḥibihī wa huwa yuḥāwiruhū ana akṡaru minka mālaw wa a‘azzu nafarā(n).

अले वयाके यक्व धन दुगुलिं वं थः पासायात (विश्वासी) वलिसे खँ ल्हानाच्वंबलय् धाल, “जिगु धन छिगु स्वयाः अप्वः खः अले जिमि अनुयायीत नं बल्लाः ।”

وَدَخَلَ جَنَّتَهٗ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖۚ قَالَ مَآ اَظُنُّ اَنْ تَبِيْدَ هٰذِهٖٓ اَبَدًاۙ

wa dakhala jannatahū wa huwa ẓālimul linafsih(ī), qāla mā aẓunnu an tabīda hāżihī abadā(n).

अले व थःत नोक्सान यायेगु मनोवृत्ति ज्वनाः थःगु बगैंचाय् दुहां वन (काय् व अहंकारी व अविश्वासी खः); वं धाल, "जिं स्वयेबलय् थ्व क्यब न्ह्याबलें स्यनी मखु ।

وَّمَآ اَظُنُّ السَّاعَةَ قَاۤىِٕمَةً وَّلَىِٕنْ رُّدِدْتُّ اِلٰى رَبِّيْ لَاَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنْقَلَبًا

wa mā aẓunnus-sā‘ata qā'imataw wa la'ir rudittu ilā rabbī la'ajidanna khairam minhā munqalabā(n).

अले जिं बिचाः याना कि पुनरुत्थानया दिं वइमखु, अले यदि जितः जिमि प्रभुयाथाय् लित हःगु खःसा जिं थ्व स्वयाः नं बांलाःगु थाय् अवश्य हे लुइकेगु जुइ ।"

قَالَ لَهٗ صَاحِبُهٗ وَهُوَ يُحَاوِرُهٗٓ اَكَفَرْتَ بِالَّذِيْ خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوّٰىكَ رَجُلًاۗ

qāla lahū ṣāḥibuhū wa huwa yuḥāwiruhū akafarta bil-lażī khalaqaka min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma sawwāka rajulā(n).

वया पासां (विश्वासी) वलिसे खँ ल्हानाच्वंबलय् वयात धाल, "छं (भगवानयात) अविश्वास यानागु खः ला, गुम्हेस्यां छन्त धूपाखें, अनंलि वीर्यया छगू बूंदं, अनंलि छन्त सिद्ध मनू दयेकल ?

لٰكِنَّا۠ هُوَ اللّٰهُ رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

lākinna huwallāhu rabbī wa lā usyriku birabbī aḥadā(n).

तर जिं (विश्वास याना), व अल्लाह खः, जिमि प्रभु, अले जिं जिमि प्रभुलिसे छुं नं कथंया साझेदारी मयाना ।

وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ

wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).

अले छाय् छिं थःगु क्यबय् दुहां वनेबलय् "मस्या अल्लाह, ला क्व्वाता इल्ला बिल्लाह" (खय्त ला अल्लाहया इच्छां थ्व फुक्कं सत्य जुल) मधाः, अल्लाहया (ग्वाहालि) बाहेक मेगु छुं शक्ति मदु, भले छिं जिगु धन व सन्तान छिगु स्वयां म्हो धकाः बिचाः यानादी ।

فَعَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يُّؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَتُصْبِحَ صَعِيْدًا زَلَقًاۙ

fa ‘asā rabbī ay yu'tiyani khairam min jannatika wa yursila ‘alaihā ḥusbānam minas-samā'i fa tuṣbiḥa ṣa‘īdan zalaqā(n).

अथे जुयाः आशा दु, जिमि प्रभुं जितः छिगु (थ्व) बगैंचा स्वयाः बांलाःगु (बगैंचा) बियादी; अले वं सर्गःपाखें छंगु क्यबय् पल्पसा छ्वयाबिल, गुकिं यानाः (क्यब) चिप्पा जुल ।

اَوْ يُصْبِحَ مَاۤؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيْعَ لَهٗ طَلَبًا

au yuṣbiḥa mā'uhā gauran falan tastaṭī‘a lahū ṭalabā(n).

वा लः बँय् दुहां वन धाःसा छिमिसं हानं लः लुइके फइ मखु।”

وَاُحِيْطَ بِثَمَرِهٖ فَاَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلٰى مَآ اَنْفَقَ فِيْهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَا وَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُشْرِكْ بِرَبِّيْٓ اَحَدًا

wa uḥīṭa biṡamarihī fa aṣbaḥa yuqallibu kaffaihi ‘alā mā anfaqa fīhā wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā wa yaqūlu yā laitanī lam usyrik birabbī aḥadā(n).

अले वयागु धनसम्पत्ति स्यन, अले वं थःगु ल्हाःया ल्हाःपाः (पश्चातापया चिं) यात, गुकी वं छु खर्च यात, अले बेलया सिमा थःगु समर्थन (पारा-पारा) नापं कुतुं वन, अले वं धाल, “जिं जिमि प्रभुलिसे छुं नं स्वापू मतःगु जूसा छु जुइ ।”

وَلَمْ تَكُنْ لَّهٗ فِئَةٌ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًاۗ

wa lam takul lahū fi'atuy yanṣurūnahū min dūnillāhi wa mā kāna muntaṣirā(n).

अले अल्लाह बाहेक वयात ग्वाहालि यायेफइगु पुचः (आः) मदु; अले वं थःथम्हं बचाउ याये फइ मखु।

هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلّٰهِ الْحَقِّۗ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ عُقْبًا ࣖ

hunālikal-walāyatu lillāhil-ḥaqq(i), huwa khairun ṡawābaw wa khairun ‘uqbā(n).

अन, ग्वाहालि दकलय् सत्यम्ह अल्लाहपाखें जक वइ । व दकलय् बांलाःगु सिरपाःया (दाता) व दकलय् बांलाःगु सिरपाःया (दाता) खः ।

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا

waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).

अले इमित (मनूतय्त) संसारया जीवनया छगू दृष्टान्त दयेकि, गथे झीसं आकाशं कुर्कागु लः (वा) पृथ्वीइ च्वंगु वनस्पतियात उर्वरक याइ, अले (वनस्पतित) फसं वांछ्वया यंकूगुलिं सुख्खा जुइ । अले अल्लाह सकतां खँय् सर्वशक्तिमान खः ।

اَلْمَالُ وَالْبَنُوْنَ زِيْنَةُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ اَمَلًا

al-mālu wal-banūna zīnatul-ḥayātid-dun-yā, wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairun amalā(n).

धन व सन्तान सांसारिक जीवनया श्रृंगार खः, तर निरन्तर भिंगु कर्म थः प्रभुयाके बांलाःगु पुरस्कार व बांलाःगु आशा खः ।

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْاَرْضَ بَارِزَةًۙ وَّحَشَرْنٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ اَحَدًاۚ

wa yauma nusayyirul-jibāla wa taral-arḍa bārizah(tan), wa ḥasyarnāhum falam nugādir minhum aḥadā(n).

अले (लुमंकि) उगु न्हि (गबले) जिपिं पहाडं वनेगु जुइ अले छिमिसं पृथ्वीयात समतल जूगु खनी अले जिमिसं इमित (फुक्क मनूतय् त) मुंकेगु जुइ, अले जिमिसं इपिं मध्यय् सुयातं ल्यूने त्वःते मखु ।

وَعُرِضُوْا عَلٰى رَبِّكَ صَفًّاۗ لَقَدْ جِئْتُمُوْنَا كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖبَلْ زَعَمْتُمْ اَلَّنْ نَّجْعَلَ لَكُمْ مَّوْعِدًا

wa ‘uriḍū ‘alā rabbika ṣaffā(n), laqad ji'tumūnā kamā khalaqnākum awwala marratim bal za‘amtum allan naj‘ala lakum mau‘idā(n).

अले इमित छिमि प्रभुया न्ह्यःने पंक्तिबद्ध यानाः हयेगु जुइ । (अल्लाहं धयाबिज्याःगु दु), “निश्चित रुपं छिपिं जिमिथाय् वःगु दु, गथेकि जिमिसं छिमित न्हापां दयेकागु खः; छिमिसं जिमिसं छिमिगु निंतिं सम्झौता पूवंकेगु ई निर्धारण यायेमखु धकाः तकं बिचाः यानादी ।”

وَوُضِعَ الْكِتٰبُ فَتَرَى الْمُجْرِمِيْنَ مُشْفِقِيْنَ مِمَّا فِيْهِ وَيَقُوْلُوْنَ يٰوَيْلَتَنَا مَالِ هٰذَا الْكِتٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً اِلَّآ اَحْصٰىهَاۚ وَوَجَدُوْا مَا عَمِلُوْا حَاضِرًاۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ اَحَدًا ࣖ

wa wuḍi‘al-kitābu fa taral-mujrimīna musyfiqīna mimmā fīhi wa yaqūlūna yā wailatanā mā lihāżal-kitābi lā yugādiru ṣagīrataw wa lā kabīratan illā aḥṣāhā, wa wajadū mā ‘amilū ḥaḍirā(n), wa lā yaẓlimu rabbuka aḥadā(n).

अले सफू (कर्मया अभिलेख) तयातःगु दु, अले छिं पापीत उकी (च्वयातःगु) ग्यानाः खनी, अले इमिसं धाइ, "झीपिं गुलि दयनीय खः, थ्व सफू छु खः, छुं नं ल्यूने मदु, चिधंगु तःधंगु तर फुक्कं अभिलेखय् तयातःगु दु" अले इमिसं थःम्हं याःगु (च्वयातःगु) ज्या (फुक्कं) लुइकी । अले छिमि प्रभुं सुयातं अन्याय यानादी मखु।

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

अले (लुमंकि) जब जिमिसं देवदूततय् त धया, "आदमयात प्रणाम या!" अथे जूगुलिं शैतान बाहेक इमिसं प्रणाम यात । व जिन्न (पुचःया) खः, उकिं वं थः प्रभुया आज्ञायात माने मयाइ । जि बाहेक मेपिं वय्‌कःया सन्‍तानतय्‌त छिमिगु शत्रु जूसां छिमिसं नायः दयेकेगु पाय्‌छि जू ला? गलत ज्या याइम्हसिया विकल्प (अल्लाह)या रुपय् थ्व तसकं बांमलाःगु (शैतान) खः ।

۞ مَآ اَشْهَدْتُّهُمْ خَلْقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَا خَلْقَ اَنْفُسِهِمْۖ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّيْنَ عَضُدًا

mā asyhattuhum khalqas-samāwāti wal-arḍi wa lā khalqa anfusihim, wa mā kuntu muttakhiżal-muḍillīna ‘aḍudā(n).

जिं इमित (शैतान व वया सन्तानयात) स्वर्ग व पृथ्वीया सृष्टिया साक्षी जुइत हयागु मखु अले (अथे हे) थःथःगु सृष्टिया साक्षी जुइत हयागु मखु; अले जिं भ्रमय्‌ यंकीपिन्‍त ग्‍वाहालि याइम्‍ह दयेके मखु।

وَيَوْمَ يَقُوْلُ نَادُوْا شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَّوْبِقًا

wa yauma yaqūlu nādū syurakā'iyal-lażīna za‘amtum fa da‘auhum falam yastajībū lahum wa ja‘alnā bainahum maubiqā(n).

अले (लुमंकि) व न्हि (गबले) वं धाल, "जितः छिमि सहयोगीयात सःति गुम्हेसित छिमिसं तायेकादी।" अले इमिसं वयात सःतल, तर इमिसं (सहयोगी सहयोगी) लिसः मबिल अले जिमिसं इमिगु निंतिं विनाशया थाय् (नरक) दयेका ।

وَرَاَ الْمُجْرِمُوْنَ النَّارَ فَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوْهَا وَلَمْ يَجِدُوْا عَنْهَا مَصْرِفًا ࣖ

wa ra'al-mujrimūnan nāra fa ẓannū annahum muwāqi‘ūhā wa lam yajidū ‘anhā maṣrifā(n).

अले पापीतय् सं नरक खनी, अले इमिसं थःत अन हे कुतुं वनी धकाः शंका याइ, अले इमिसं अनं लिचिलेगु लँपु लुइके फइमखु ।

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ اَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni lin-nāsi min kulli maṡal(in), wa kānal-insānu akṡara syai'in jadalā(n).

अले धात्थें हे, जिमिसं थुगु कुरानय् थीथी दृष्टान्तत बियाः मनूतय् त बारम्बार थुइकागु दु । तर दकलय् अप्वः बहस याइपिं मनूत हे खः ।

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰى وَيَسْتَغْفِرُوْا رَبَّهُمْ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā wa yastagfirū rabbahum illā an ta'tiyahum sunnatul-awwalīna au ya'tiyahumul-‘ażābu qubulā(n).

अले मनूतय्त मार्गदर्शन वयेधुंकाः विश्वास यायेत व थः प्रभुपाखें क्षमा फ्वनेत पनेगु छुं नं मदु, न्हापाया मनूतय्त (अल्लाहया नियम गुगु लागू जुयाच्वंगु दु) वइगु वा इमिगु क्वय् वास्तविक सजाय वइगु बाहेक (प्रतीक्षा यायेगु इच्छा) ।

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

अले जिमिसं दूतत छ्वयाहयागु मखु, बरु सुसमाचार न्यंकीपिं व चेतावनी बिइपिं थें खः। तर अविश्वासीतय् सं सत्य (सत्य)यात स्यंकेगु निंतिं मखुगु (तर्क) तर्क याइ, अले इमिसं जिगु श्लोक व इमिगु विरुद्ध चेतावनी बियातःगु खँयात खिल्ली उडेयाइ ।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ فَاَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُۗ اِنَّا جَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِنْ تَدْعُهُمْ اِلَى الْهُدٰى فَلَنْ يَّهْتَدُوْٓا اِذًا اَبَدًا

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī fa a‘raḍa ‘anhā wa nasiya mā qaddamat yadāh(u), innā ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa in tad‘uhum ilal-hudā falay yahtadū iżan abadā(n).

अले थः प्रभुया आयतं चेतावनी बियातःम्ह, अले उकियात त्वःताः थःगु निपा ल्हातं याःगु ज्या ल्वःमंकूम्ह मनू स्वयाः अन्याय सु दु ? खय्त ला जिमिसं इमिगु नुगः बन्द यानागु दु, (अथे जुयाः इमिसं) थुइके मफुत, अले (जिमिसं) इमिगु न्हाय्पनय् प्लग नं तयागु दु। छिं (मुहम्मदं) इमित मार्गदर्शनया निंतिं सःतादीसां इमिसं सदांया निंतिं मार्गदर्शन प्राप्त याइमखु धइगु पक्का हे खः ।

وَرَبُّكَ الْغَفُوْرُ ذُو الرَّحْمَةِۗ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوْا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَۗ بَلْ لَّهُمْ مَّوْعِدٌ لَّنْ يَّجِدُوْا مِنْ دُوْنِهٖ مَوْىِٕلًا

wa rabbukal-gafūru żur-raḥmah(ti), lau yu'ākhiżuhum bimā kasabū la‘ajjala lahumul-‘ażāb(a), bal lahum mau‘idul lay yajidū min dūnihī mau'ilā(n).

अले छिमि प्रभु क्षमा याइम्ह खः, दया यानादिसँ । यदि वं इमित इमिगु कर्मया निंतिं सजाँय बीगु खःसा, वं इमित सजाँय याकनं बीगु जुइ । तर इमिगु निंतिं छगू निश्चित ई (यातनाया) दु गुकी इमिसं वय् कःया शरण काये फइमखु ।

وَتِلْكَ الْقُرٰٓى اَهْلَكْنٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوْا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَّوْعِدًا ࣖ

wa tilkal-qurā ahlaknāhum lammā ẓalamū wa ja‘alnā limahlikihim mau‘idā(n).

अले (व देशया बासिन्दातय् त) अन्याय याःबलय् जिमिसं स्यंका, अले इमिगु नाशया निंतिं जिमिसं छगू निश्चित ई क्वःछिना ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِفَتٰىهُ لَآ اَبْرَحُ حَتّٰٓى اَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ اَوْ اَمْضِيَ حُقُبًا

wa iż qāla mūsā lifatāhu lā abraḥu ḥattā abluga majma‘al-baḥraini au amḍiya ḥuqubā(n).

अले (लुमंकि) जब मुसां थः दासयात धाल, "जिं निगू समुद्रया मुँज्याय् थ्यने न्ह्यः हे (न्यासि वनेगु) दिकेमखु; अथवा जि यक्व दँ तक न्यासि वनेगु (निरन्तर) जुइ।"

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا

falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).

उकिं निगू समुद्रया नापलायेगु थासय् थ्यंबलय् इमिसं न्या ल्वःमंकल, उकिं (न्या) तिंन्हुयाः समुद्रय् थःगु लँपु काल ।

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتٰىهُ اٰتِنَا غَدَاۤءَنَاۖ لَقَدْ لَقِيْنَا مِنْ سَفَرِنَا هٰذَا نَصَبًا

falammā jāwazā qāla lifatāhu ātinā gadā'anā laqad laqīnā min safarinā hāżā naṣabā(n).

अथे जुयाः इपिं (उगु थासं) वनेधुंकाः मुसां थः दासयात धाल, “जिमिगु नसा थन हजि, जिपिं यात्रां थाकुया वन।”

قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا

qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).

वं (सहायकर्तां) लिसः बिल, "छं सिउ ला कि जिमिसं न्हापा चट्टानय् आश्रय मालाच्वनागु इलय् जिं न्या ल्वःमंका (कना) व शैतान बाहेक मेगु छुं नं खँं जितः लुमंकेगु ल्वःमंके मफुत, अले (न्या) तसकं अजूचायापुक समुद्रय् वन ।"

قَالَ ذٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِۖ فَارْتَدَّا عَلٰٓى اٰثَارِهِمَا قَصَصًاۙ

qāla żālika mā kunnā nabg(i), fartaddā ‘alā āṡārihimā qaṣaṣā(n).

वं (मोशां) धाल, “जिमिसं मालाच्वनागु (थाय्) व हे खः ।” अले इपिं निम्हं थःगु मौलिक पलाः ज्वनाः लिहां वन ।

فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

अले इपिं निम्हं जिमि दासत मध्ये छम्ह सेवकयात नाप लात, गुम्हेसित जिमिसं जिमिगु पाखें दया यानागु खः, अले जिमिसं जिमिगु पाखें ज्ञान स्यनागु खः ।

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

मुसां वयात धाल, "जिं छंगु लिउलिउ वने फै ला, गुकिं छं जितः (सत्य ज्ञान) स्यनेमा, गुगु छं मार्गदर्शन (जुइत) स्यनाबिल ?"

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

वं लिसः बिल -- “धात्‍थें छं जितः धैर्य याये फइ मखु।

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

अले छुं नं खँय् छं गथे यानाः धैर्यता क्यने फइ, जब छंके उकिया बारे पर्याप्त ज्ञान मदु ?”

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

वं (मोशां) धाल, "भगवानं इच्छा याःसा छं जितः धैर्यवान मनू लुइके फइ, अले जिं छंगु छुं नं खँय् विरोध यायेमखु ।"

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

वं धाल, “छ जिगु लिउलिउ वन धाःसा जिं छन्त थुइके मफुतले छुं नं खँ न्यने मते ।

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

अथे जुयाः इपिं निम्हं नांचाय् मवःतले वन अले वं उकी प्वाः मदयेकल । वं (मोशां) धाल, "छं छाय् डुंगाय् क्वँय् दयेकागु? अन च्वंपिंत डुबे यायेत खः ला ?" धात्थें हे छिमिसं तःधंगु द्वंकादिल।

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

वं धाल, “छं जितः धैर्य याये फइ मखु धकाः जिं धयागु मखु ला?”

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

वय् कलं (मोशां) धयादिल, “जिगु ल्वःमंगुलिं जितः सजाँय बियादीमते, अले जिगु ज्याय् छुं नं कथंया कष्टया बोझ बियादीमते ।”

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

अथे जुयाः इपिं निम्हं छम्ह ल्याय् म्हम्ह मनूयात नाप लानाः वयात स्यानाबिल तक वन। वय् कलं (मोशां) धयादिल, "छिं छाय् छम्ह शुद्ध आत्मायात स्यानादिल, उकिं मेम्हसित स्याःगुलिं मखु? खय्त ला छिं तसकं हे गलत ज्या यानादिल।"

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

वं धाल, “छं जितः धैर्य याये फइ मखु धकाः जिं धयागु मखु ला?”

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

वय् कलं (मोशां) धयादिल, "थ्व धुंका जिं छिके छुं खँ न्यनागु खःसा जितः छि नापं तये मते, धात्थें हे छिके जिपाखें बहाना स्वीकार यायेत पर्याप्त धैर्यता दु।"

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

अथे जुयाः इपिं निम्हं न्ह्याः वन । अथे जुयाः निम्हं छगू देय्या मनूतय्थाय् वःबलय् निम्हेस्यां मनूतय्सं मनोरञ्जन बीत धाल, तर इमिसं (उगु देय्या मनूतय्सं) मनोरञ्जन याये चाहे मजू, अले इपिं निम्हेस्यां (उगु देशय्) थ्यंमथ्यं स्यनेत्यंगु छेँया पःखाः लुइकल, अले वं इमित सोझो यानाबिल । वय् कलं (मोशां) धयादिल, “छितः यःसा थुकिया निंतिं सिरपाः फ्वनेफइ।”

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

वं धाल-- “जि व छंगु दथुइ थ्व हे वियोग खः, छं सह याये मफुगु कर्मया जिं छन्त थुइका बी ।

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

डुंगाया खँ ल्हायेगु खःसा व समुद्रय् ज्या यानाच्वंपिं गरिब मनूतय्गु खः; जिं थुकियात स्यंकेगु बिचाः यानागु खः, छाय् धाःसा इमिगु न्ह्यःने छम्ह जुजु दुगु खः, गुम्हेस्यां हरेक नांचायात कब्जा याइ ।

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

अले ल्याय्म्ह (काफिर)या खँ ल्हायेगु खःसा वया मांअबु आस्था दुपिं खः, अले वं इमित भ्रमित व अविश्वासय् बाध्य याइ धकाः जिपिं ग्याना ।

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

अले जिमिसं इच्छा याना कि इमि प्रभुं वयात व स्वयाः शुद्धताय् बांलाःम्ह व करुणामय (वया मांअबुप्रति) मेम्हसित प्रतिस्थापन यायेमाः ।

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

अंगःया खँय् धाःसा व शहरय् च्वंपिं निम्‍ह अनाथ मस्तय्गु खः, गुकिया क्वय् इमिगु धनसम्पत्ति दु, अले इमि अबु धर्मी मनू खः। अथे जुयाः छिमि प्रभुं इमित परिपक्वताय् थ्यनेमाः अले छिमि प्रभुपाखें दयाया रुपय् थःगु खजाना पिने हयेमाः धकाः इच्छा यानादिल । जिं यानागु ज्या जिगु इच्छां मखु । छिमिसं सह याये मफुगु कर्मया व्याख्या नं व हे खः ।”

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ

wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).

अले इमिसं छन्त (मुहम्मद)यात जुलकर्नैनया बारे न्यनी । धा, “जिं छन्त बाखं ब्वने ।”

اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ

innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).

धात्थें हे जिमिसं वयात पृथ्वीइ छगू थाय् बियागु दु, अले जिमिसं वयात सकतां प्राप्त यायेत लँपु बियागु दु,

فَاَتْبَعَ سَبَبًا

fa atba‘a sababā(n).

उकिं वं लँपु काल ।

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا

Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).

सुर्द्यः लुकुंबिनाच्वंगु थासय् थ्यंबलय् तक वं वयात (सुर्द्यः) कृष्ण हिउँदया समुद्रय् लुकुंबिनाच्वंगु खन, अले अन वं छगू मनूत (धर्म मदुपिं) लुइकल । जिमिसं धया, "हे जुलकर्नैन ! छं इमित सजाय बीफु वा भिंगु ज्या यायेफु (इमित विश्वास यायेत आह्वान या) ।"

قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا

qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).

वय्कलं (जुलकर्नैनं) धयादिल, “सुनां अन्याय याइ, जिमिसं वयात सजाय बी, अले वयात थः प्रभुयाथाय् लित हयेगु जुइ, अले अल्लाहं वयात तसकं कठोर सजाय बी ।”

وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ

wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).

विश्वास याइम्ह व भिंगु ज्या याइम्ह मनूया निंतिं धाःसा वयात लिसलय् दकलय् बांलाःगु (इनाम) दइ, अले जिमिसं वयात जिमिगु अःपुगु आज्ञा बी ।"

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

अले वं (बिस्कं) लँपु काल ।

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ

Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).

व सुर्द्यः लुयावइगु थासय् (पूर्व) थ्यंबलय् तक वं (सूर्द्यः) छगू मनूतय् त लुयावःगु खन, गुमिगु निंतिं जिमिसं इमित (सूर्यया जः)पाखें रक्षा मयानागु खः ।

كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا

każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).

थुकथं, अले धात्थें हे जिमिसं वयाके दुगु फुक्कं सिउ (जुलकर्नैन) ।

ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا

Ṡumma atba‘a sababā(n).

अले वं छगू लँपु काल (अझ नं मेगु) ।

حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا

Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).

निगू पहाडया दथुइ थ्यंबलय् तक वं (निगू पहाड) ल्यूने खँल्हाबल्हा थुइके मफुपिं मनूत लुइकल ।

قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا

qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).

इमिसं धाल, "हे जुलकर्नैन ! खय्त ला यग्जुज व मकजुज (पृथ्वीइ क्षति याइपिं प्राणीत) उकिं जिमिसं छन्त सिरपाः बी ला, गुकिं छं जिमि व इमिगु दथुइ बाधा दयेके फइ ला ?"

قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ

qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).

वं (जुलकर्नैनं) धाल, "भगवानं जितः बियादीगु बांलाः (छंगु सिरपाः स्वयां), उकिं जितः शक्तिं ग्वाहालि या, गुकिं जिं छ व इमिगु दथुइ पंगः दयेके फइ ।"

اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ

Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).

जितः लोहंया कुचा ब्यु !” गुबले तक (लोहंया) टुक्रा पहाडया निगू (शिखरय्) समान रुपं (संलग्न) मजू, वं (जुलकर्नैनं) धाल, "(मि) फुइकि!"

فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا

famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).

उकिं इमिसं (यकजुज व मकजुजं) थुकी गये मफुत अले थुकी (अथे हे) क्वँय् दयेके मफुत ।

قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ

qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).

वं (जुलकर्नैनं) धाल, "थ्व (पःखाः) जिमि प्रभुया आशिर्वाद खः, उकिं जिमि प्रभुया प्रतिज्ञा वइबलय् वं थुकियात स्यंका बी; अले जिमि प्रभुया प्रतिज्ञा सत्य खः ।"

۞ وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ يَّمُوْجُ فِيْ بَعْضٍ وَّنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَجَمَعْنٰهُمْ جَمْعًا ۙ

wa taraknā ba‘ḍahum yauma'iżiy yamūju fī ba‘ḍiw wa nufikha fiṣ-ṣūri fa jama‘nāhum jam‘ā(n).

अले उखुन्हु जिमिसं इमित (यक्जुज व मकजुज) छम्हं मेम्हलिसे ल्वाकज्याके बी, अले (हाकनं) तुरही पुइबलय् जिमिसं इमित सकसितं छथाय् मुंके ।

وَّعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَىِٕذٍ لِّلْكٰفِرِيْنَ عَرْضًا ۙ

wa ‘araḍnā jahannama yauma'iżil lil-kāfirīna ‘arḍā(n).

अले जिमिसं उकुन्हु काफिरतय् त नरकयात बांलाक क्यने ।

ۨالَّذِيْنَ كَانَتْ اَعْيُنُهُمْ فِيْ غِطَاۤءٍ عَنْ ذِكْرِيْ وَكَانُوْا لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَمْعًا ࣖ

allażīna kānat a‘yunuhum fī giṭā'in ‘an żikrī wa kānū lā yastaṭī‘ūna sam‘ā(n).

(अर्थात) मनूत गुम्हेसिया मिखा (हृदय) जिगु संकेत (महानता) खंके मफुपिं (असक्षम) दु, अले इमिसं न्यने मफुपिं ।

اَفَحَسِبَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنْ يَّتَّخِذُوْا عِبَادِيْ مِنْ دُوْنِيْٓ اَوْلِيَاۤءَ ۗاِنَّآ اَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ نُزُلًا

afaḥasibal-lażīna kafarū ay yattakhiżū ‘ibādī min dūnī auliyā'(a), innā a‘tadnā jahannama lil-kāfirīna nuzulā(n).

अथे जुयाः काफिरतय् सं जितः बाहेक जिमि दासतय् त ग्वाहालिमि कथं कायेफइ धकाः बिचाः याइ ला ? धात्थें हे जिमिसं काफिरतय् निंतिं नरकयात वासस्थान दयेकागु दु ।

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ

qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).

(हे मुहम्मद) धयादिसँ, “छु जिमिसं छन्त थःगु कर्मय् दकलय् अप्वः क्षति जूपिं मनूतय्गु जानकारी बी ला ?”

اَلَّذِيْنَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ يُحْسِنُوْنَ صُنْعًا

al-lażīna ḍalla sa‘yuhum fil-ḥayātid-dun-yā wa hum yaḥsabūna annahum yuḥsinūna ṣun‘ā(n).

(अर्थात) गुम्हेसिया कुतः संसारया जीवनय् बर्बाद जुइ, जबकि इमिसं थःत भिंगु ज्या यानाच्वना धकाः तायेकी ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَلِقَاۤىِٕهٖ فَحَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيْمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَزْنًا

ulā'ikal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim wa liqā'ihī fa ḥabiṭat a‘māluhum falā nuqīma lahum yaumal-qiyāmati waznā(n).

थुपिं थः प्रभुया चिंयात अस्वीकार याइपिं व वलिसे नाप लायेगु खँय् (विश्वास मयाइपिं) खः । अथे जूगुलिं इमिगु कर्म व्यर्थ खः, अले जिमिसं पुनरावृत्तिया दिं इमित छुं नं तौल बीमखु ।

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

अविश्वासया कारणं व जिगु चिं व जिगु दूततय् त खिल्ली उडेयाःगुलिं नरकया निंतिं इमिगु प्रतिफल थज्याःगु हे जुइ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنّٰتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kānat lahum jannātul-firdausi nuzulā(n).

धात्थें हे विश्वास याःपिं व भिंगु कर्म याइपिन्‍त स्वर्गया उद्यान वासस्थानया रुपय् तयार यानातःगु दु।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا لَا يَبْغُوْنَ عَنْهَا حِوَلًا

khālidīna fīhā lā yabgūna ‘anhā ḥiwalā(n).

इपिं अन हे सदांया निंतिं च्‍वनी, अनं गुबलें नं सने मखु।

قُلْ لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمٰتِ رَبِّيْ لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمٰتُ رَبِّيْ وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهٖ مَدَدًا

qul lau kānal-baḥru midādal likalimāti rabbī lanafidal-baḥru qabla an tanfada kalimāṭu rabbī wa lau ji'nā bimiṡlihī madadā(n).

(मुहम्मद) धायेगु, "यदि समुद्र जिमि प्रभुया वचन (च्वयेगु) निंतिं मसि जुइगु खःसा जिमि प्रभुया वाक्य (च्वयेगु) न्ह्यः हे समुद्र अवश्य हे क्वचाइगु जुइ, भले जिमिसं उलि हे थप वाक्य (अथे हे) हयागु खःसां ।"

قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ

qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).

(मुहम्मद) धकाः धायेगु, "खय्त ला जि नं छि थेंज्याःम्ह मनू जक खः, गुम्हेस्यां खय्त ला छिमि परमेश्वर सर्वशक्तिमान परमेश्वर खः धकाः प्रकाशित याःगु दु।" अथे जूगुलिं सुनां थः प्रभुलिसे नाप लायेगु आशा याइ, वं भिंगु कर्म यायेमाः अले थः प्रभुया आराधनाय् छुं नं कथंया साझेदारी यायेमते ।"