Q.S अल-फुरकान (اَلْفُرْقَان) - 77 श्लोकया ल्याः ३.

تَبٰرَكَ الَّذِيْ نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلٰى عَبْدِهٖ لِيَكُوْنَ لِلْعٰلَمِيْنَ نَذِيْرًا ۙ

tabārakal-lażī nazzalal-furqāna ‘alā ‘abdihī liyakūna lil-‘ālamīna nażīrā(n).

अल्लाहया महिमा जुइमा गुम्हेस्यां थः सेवक (मुहम्मद)यात फुरकान (अल-कुरान) छ्वयाहःगु दु, गुकिं यानाः व सकल प्रकृति (जिन व मानव)यात चेतावनी जुइमा ।

ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهٗ تَقْدِيْرًا

allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍi wa lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa khalaqa kulla syai'in fa qaddarahū taqdīrā(n).

सुयाके स्वर्ग व पृथ्वीया राज्य दु, वया सन्तान मदु, वया निंतिं (वयागु) शक्तिइ साझेदार मदु, अले वय् कलं सकतां सृष्टि यानादिल, अले वय् कःया सटीक माप निर्धारण यानादिल।

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً لَّا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَ وَلَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا وَّلَا يَمْلِكُوْنَ مَوْتًا وَّلَا حَيٰوةً وَّلَا نُشُوْرًا

wattakhażū min dūnihī ālihatal lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūna wa lā yamlikūna li'anfusihim ḍarraw wa lā naf‘aw wa lā yamlikūna mautaw wa lā ḥayātaw wa lā nusyūrā(n).

तर इमिसं वय् कः बाहेक मेपिं द्यःतय्त (पूजा यायेत) यंकल, इमिसं (उपिं द्यःतय्सं) छुं नं सृष्टि मयाःगु जूसां वास्तवय् इपिं थः हे सृष्टि जूगु खः अले थःत नोक्सान यायेगु (प्रतिरोध) यायेगु शक्ति मदु अले फाइदा (हये) मफु अले स्यायेगु, जीवन बीगु वा (अथे हे) पुनर्जीवित यायेगु शक्ति मदु ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ

wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).

अले काफिरतय्सं धाल, “थ्व (कुरान) वय् कलं (मुहम्मद) आविष्कार यानादीगु मखुगु खँ बाहेक मेगु छुं मखु, मेपिं मनूतय् सं ग्वाहालि यानाः,” खय्त ला इमिसं अन्याय व तःधंगु मखुगु खँ ल्हाःगु दु ।

وَقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ اكْتَتَبَهَا فَهِيَ تُمْلٰى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa qālū asāṭīrul-awwalīnaktatabahā fa hiya tumlā ‘alaihi bukrataw wa aṣīlā(n).

अले इमिसं धाल, "(थ्व ला) प्राचीन मनूतय्गु परी बाखं जक खः, गुकियात वं च्वयेत धाल, अले न्हिंन्हिं सुथय् व बहनी वयात परी बाखं ब्वनादिसँ ।"

قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).

(मुहम्मद) धायेगु, "(कुरान) स्वर्ग व पृथ्वीया रहस्य स्यूम्ह (अल्लाहं) पितब्वयादीगु खः । खय्त ला वय् कः क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।"

وَقَالُوْا مَالِ هٰذَا الرَّسُوْلِ يَأْكُلُ الطَّعَامَ وَيَمْشِيْ فِى الْاَسْوَاقِۗ لَوْلَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُوْنَ مَعَهٗ نَذِيْرًا ۙ

wa qālū mā lihāżar-rasūli ya'kuluṭ-ṭa‘āma wa yamsyī fil-aswāq(i), lau lā unzila ‘alaihi malakun fa yakūna ma‘ahū nażīrā(n).

अले इमिसं धाल, "थुम्ह रसूल (मुहम्मद) छाय् नसा नयेगु व बजारय् चाःहिलेगु ? छाय् वयाथाय् छम्ह देवदूत कुहां मवःगु खः (अथे जुयाः देवदूतं) वलिसे चेतावनी बी ।

اَوْ يُلْقٰىٓ اِلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ تَكُوْنُ لَهٗ جَنَّةٌ يَّأْكُلُ مِنْهَاۗ وَقَالَ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

au yulqā ilaihi kanzun au takūnu lahū jannatuy ya'kulu minhā, wa qālaẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

अथवा (छाय् मखु) धनसम्पत्ति वयात क्वकायेगु वा (छाय् मखु) वयात क्यब दयेकेगु, गुकिं यानाः वं (उत्पादन) नये फइ?” अले अन्यायी मनूतय् सं धाल, “छिं ला मोहित जूम्ह मनूया लिउलिउ जक वनाच्वनादीगु दु ।”

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا ࣖ

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

स्वयादिसँ, इमिसं छिमिगु बारे गथे यानाः दृष्टान्तत ल्ह्वनी, उकिं इपिं भ्रमित जुइ, इमिसं छिमिगु प्रेरितया विरोध यायेत लँपु लुइके मफुत।

تَبٰرَكَ الَّذِيْٓ اِنْ شَاۤءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّنْ ذٰلِكَ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ وَيَجْعَلْ لَّكَ قُصُوْرًا

tabārakal-lażī in syā'a ja‘ala laka khairam min żālika jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa yaj‘al laka quṣūrā(n).

महिमा (अल्लाह) या खः कि यदि वय् कलं इच्छा याःसा वय् कलं छिमिगु निंतिं उकिया स्वयाः बांलाःगु छुं दयेकादीगु खः, (अर्थात) स्वर्ग गुकिया क्वय् खुसि बाः वनी, अले वय् कलं छिमिगु निंतिं दरबार नं दयेकादीगु खः ।

بَلْ كَذَّبُوْا بِالسَّاعَةِۙ وَاَعْتَدْنَا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيْرًا

bal każżabū bis-sā‘ah(ti), wa a‘tadnā liman każżaba bis-sā‘ati sa‘īrā(n).

इमिसं न्‍यायया न्हि तकं अस्वीकार याइ। अले सुनां नं न्यायया न्हियात अस्वीकार याइ, वयात जिमिसं च्यानाच्वंगु नरक तयार यानागु दु ।

اِذَا رَاَتْهُمْ مِّنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍ سَمِعُوْا لَهَا تَغَيُّظًا وَّزَفِيْرًا

iżā ra'athum mim makānim ba‘īdin sami‘ū lahā tagayyuẓaw wa zafīrā(n).

वं (नरकं) इमित तापाकं खनीबलय्, इमिसं वयागु क्रोधं गर्जन याःगु सः न्यनी ।

وَاِذَآ اُلْقُوْا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِيْنَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُوْرًا ۗ

wa iżā ulqū minhā makānan ḍayyiqam muqarranīna da‘au hunālika ṡubūrā(n).

अले इमित नरकया चिब्यागु थासय् चेन तयाः वांछ्वइबलय् अन हे इपिं विनाशया निंतिं हालाच्वनी।

لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوْرًا وَّاحِدًا وَّادْعُوْا ثُبُوْرًا كَثِيْرًا

lā tad‘ul-yauma ṡubūraw wāḥidaw wad‘ū ṡubūran kaṡīrā(n).

(इमित धाइ) "थौं छगू विनाशया आशा यायेमते, तर बारम्बार विनाशया आशा या।"

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

(मुहम्मद) धायेगु, "अज्याःगु (दण्ड) बांलाः ला, वा पुण्यवानतय्त सिरपाःया रुपय् अनन्त स्वर्गया प्रतिज्ञा यानातःगु खः ला, अले इमिगु निंतिं लिहां वयेगु थाय् खः ला ?"

لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ خٰلِدِيْنَۗ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ وَعْدًا مَّسْـُٔوْلًا

lahum fīhā mā yasyā'ūna khālidīn(a), kāna ‘alā rabbika wa‘dam mas'ūlā(n).

इमिगु निंतिं इमिसं चाहेजूगु फुक्कं थुकी (स्वर्ग) दु, इपिं अनन्त जुयाच्वनी (थुकी) । व छिमि प्रभुया बचं खः गुगु (वयात) याचना यायेबहःजू ।

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَقُوْلُ ءَاَنْتُمْ اَضْلَلْتُمْ عِبَادِيْ هٰٓؤُلَاۤءِ اَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيْلَ ۗ

wa yauma yaḥsyuruhum wa mā ya‘budūna min dūnillāhi fa yaqūlu a'antum aḍlaltum ‘ibādī hā'ulā'i am hum ḍallus-sabīl(a).

अले (लुमंकि) उखुन्हु अल्लाहं अल्लाह बाहेक इमिसं पुजा याःगु वस्तुलिसें इमित मुंकल, अले वं (पूजा याइपिन्त) धाल, “जिमि दासतय् त भ्रमित यानादीम्ह छिमिसं हे खः ला, वा इपिं हे (सत्य) लँपुं भ्रमित जुल ला ?”

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ مَا كَانَ يَنْۢبَغِيْ لَنَآ اَنْ نَّتَّخِذَ مِنْ دُوْنِكَ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنْ مَّتَّعْتَهُمْ وَاٰبَاۤءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوْا قَوْمًاۢ بُوْرًا

qālū subḥānaka mā kāna yambagī lanā an nattakhiża min dūnika min auliyā'a wa lākim matta‘tahum wa ābā'ahum ḥattā nasuż-żikr(a), wa kānū qaumam būrā(n).

इमिसं (पूजा यानातःपिं) लिसः बिल, "छंगु महिमा जुइमा, छ बाहेक मेम्ह रक्षक कायेगु जिमिसं पाय् छि मजू, तर छं इमित व इमि पुर्खातय्त जीवनया सुख बियादिल, गुकिं यानाः इमिसं चेतावनी ल्वःमंकी, अले इपिं नाश जुइपिं मनूत खः।"

فَقَدْ كَذَّبُوْكُمْ بِمَا تَقُوْلُوْنَۙ فَمَا تَسْتَطِيْعُوْنَ صَرْفًا وَّلَا نَصْرًاۚ وَمَنْ يَّظْلِمْ مِّنْكُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا كَبِيْرًا

faqad każżabūkum bimā taqūlūn(a), famā tastaṭī‘ūna ṣarfaw wa lā naṣrā(n), wa may yaẓlim minkum nużiqhu ‘ażāban kabīrā(n).

अथे जुयाः धात्थें हे छिमिसं धयादीगु खँयात उमिसं (पूजा याइपिं) अस्वीकार याःगु दु, उकिं छिमिसं (दण्ड)यात प्रतिरोध याये फइमखु, ग्वाहालि नं याये फइमखु, अले छिपिं मध्यय् सुनां नं मखुगु ज्या याइ, वयात जिमिसं अवश्य हे तःधंगु सजाँय बी ।

وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔

wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).

अले जिमिसं छि (मुहम्मद) स्वयां न्ह्यः दूतत छ्वयाहयागु मखु, तर इमिसं नसा नयेगु व बजारय् चाःहिलेगु जुइ । अले जिमिसं छिपिं मध्यय् सुयातं मेपिनिगु निंतिं जाँच दयेका । छं धैर्य याइ ला ? अले छिमि प्रभु सर्वदर्शी खः ।

۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا

wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).

अले जिपिंलिसे (परलोकय्) नापलायेगु आशा मयाइपिंसं धाइ, "झीथाय् देवदूतत छाय् कुहां मवःगु वा (छाय्) झीसं झी प्रभुयात (मखंगु) ?" खय्त ला इमिसं थःथम्हं घमण्ड याःगु दु अले धात्थें हे थःगु सीमायात पार याःगु दु (अन्याय यायेगुलिइ) ।

يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ لَا بُشْرٰى يَوْمَىِٕذٍ لِّلْمُجْرِمِيْنَ وَيَقُوْلُوْنَ حِجْرًا مَّحْجُوْرًا

yauma yaraunal-malā'ikata lā busyrā yauma'iżil lil-mujrimīna wa yaqūlūna ḥijram maḥjūrā(n).

(लुमंकि) इमिसं देवदूतत खनीगु दिं, उगु दिं पापीतय् निंतिं छुं नं भिंगु समाचार जुइमखु, अले इमिसं धाइ, "हिजरान महजुरा।"

وَقَدِمْنَآ اِلٰى مَا عَمِلُوْا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنٰهُ هَبَاۤءً مَّنْثُوْرًا

wa qadimnā ilā mā ‘amilū min ‘amalin fa ja‘alnāhu habā'am manṡūrā(n).

अले जिमिसं इमित इमिगु फुक् क कर्म क्यने, अले जिमिसं इमित तितरबितर यानातःगु धू थें दयेके ।

اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ يَوْمَىِٕذٍ خَيْرٌ مُّسْتَقَرًّا وَّاَحْسَنُ مَقِيْلًا

aṣḥābul-jannati yauma'iżin khairum mustaqarraw wa aḥsanu maqīlā(n).

स्वर्गवासीतय् त उगु न्हिइ दकलय् बांलाःगु बासस्थान व दकलय् बांलाःगु विश्रामया थाय् दइ ।

وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاۤءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ تَنْزِيْلًا

wa yauma tasyaqqaqus-samā'u bil-gamāmi wa nuzzilal-malā'ikatu tanzīlā(n).

अले (लुमंकि) उगु न्हि गुबलय् आकाशय् ह्याउँगु सुपाँय् फुटे जुइ अले देवदूतत (लहरय्) कुहां वइ ।

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا

al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).

राज्य, उगु न्हिइ, दकलय् अनुग्रहीम्हसिया खः । अले व न्हि कफिरतय् निंतिं थाकुगु न्हि खः ।

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا

wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).

अले (लुमंकि) उगु न्हि (गबले) अन्यायी मनुखं थःगु निगू पतिं न्यात, (थःगु कर्मया पश्चाताप यानाः) "हे ! यदि (छकः) जिं रसूललिसे लँपु काल धाःसा ।"

يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا

yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).

ओहो, जित: धिक्कार ! यदि (न्हापा) जिं वयात फलाना (जितः) सत्तीम्ह पासा मयाःगु जूसा,

لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا

laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).

धात्थें हे वं जितः (कुरानया) चेतावनीपाखें भ्रमित यात जब व (कुरान) जिथाय् वःगु खः । अले शैतान धात्थें हे मनूतय् गु गद्दार खः ।"

وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا

wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).

अले रसूल (मुहम्मद) नं धयादिल, “हे प्रभु, धात्थें हे जिमि मनूतय्सं थ्व कुरानयात उपेक्षित यानाबिल ।”

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).

थुकथं, प्रत्येक प्रोफेटया निंतिं, जिमिसं पापी मनूतय् त शत्रु दयेकागु दु । तर छिमि प्रभु मार्गदर्शक व ग्वाहालिमि कथं पर्याप्त खः ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْاٰنُ جُمْلَةً وَّاحِدَةً ۛ كَذٰلِكَ ۛ لِنُثَبِّتَ بِهٖ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنٰهُ تَرْتِيْلًا

wa qālal-lażīna kafarū lau lā nuzzila ‘alaihil-qur'ānu jumlataw wāḥidatan - każālika - linuṡabbita bihī fu'ādaka wa rattalnāhu tartīlā(n).

अले काफिरतय् सं धाल, “वयात छक्वलं कुरान छाय् मवःगु खः ?” थुकथं जिमिसं छिगु (मुहम्मदया) नुगःयात थुकिं बल्लाकेत व जिमिसं थुकियात तार्तिल (बुलुहुँ, बुलुहुँ व सही ढंगं) ब्वनेगु ।

وَلَا يَأْتُوْنَكَ بِمَثَلٍ اِلَّا جِئْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاَحْسَنَ تَفْسِيْرًا ۗ

wa lā ya'tūnaka bimaṡalin illā ji'nāka bil-ḥaqqi wa aḥsana tafsīrā(n).

अले इपिं (कफिरत) छिथाय् छुं नं अजूचायापुगु खँ हयाः मवः, तर जिमिसं छिथाय् सत्य व दकलय् बांलाःगु व्याख्या हयागु खः ।

اَلَّذِيْنَ يُحْشَرُوْنَ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ اِلٰى جَهَنَّمَۙ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

allażīna yuḥsyarūna ‘alā wujūhihim ilā jahannam(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu sabīlā(n).

ख्वालं घ्वानाः नरकय् मुनाच्वंगु मनूत, व हे दकलय् बांमलाःगु थासय् लाःपिं व थःगु लँपुइ दकलय् भ्रमित जुइपिं खः ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).

अले धात्थें हे जिमिसं मोशायात सफू (तोरा) बियागु दु अले जिमिसं हरुनयात वया किजा दयेकागु दु, वयात वजीर (सहायक)या रुपय् नापं तयागु दु ।

فَقُلْنَا اذْهَبَآ اِلَى الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ فَدَمَّرْنٰهُمْ تَدْمِيْرًا ۗ

fa qulnażhabā ilal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, fa dammarnāhum tadmīrā(n).

अले जिमिसं (निम्हसितं) धया, “छिपिं निम्हं जिमिगु शास्त्रयात अस्वीकार याइपिं मनूतय्थाय् हुँ।” अले जिमिसं इमित जिमिगु दक्वं शक्तिं स्यंका ।

وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ

wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).

अले (जिमिसं) नोआया मनूतय् त नाश याना जब इमिसं दूततय् त मखुगु खँ ल्हात । जिमिसं इमित डुबे याना अले जिमिसं इमिगु (बाखं) मनूतय् निंतिं पाठ दयेका । अले जिमिसं दुष्कर्मीतय्‌गु निंतिं दुःखदायी सजाँय तयार यानागु दु।

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).

अले (झीसं) अद व समूदया मनूत व रासया मनूत व उपिं (जनता) मध्ये यक्व (अधिक) पुस्तायात स्यंकागु दु ।

وَكُلًّا ضَرَبْنَا لَهُ الْاَمْثَالَۖ وَكُلًّا تَبَّرْنَا تَتْبِيْرًا

wa kullan ḍarabnā lahul-amṡāl(a), wa kullan tabbarnā tatbīrā(n).

अले जिमिसं इमित प्रत्येकयात दसु दयेकागु दु अले जिमिसं इमित प्रत्येकयात पूर्ण विनाशया निंतिं स्यंकागु दु ।

وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا

wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).

अले धात्थें हे इपिं (मक्काया मश्रिकत) छगू भूमि (सदोम) जुयाः वंगु खः गुकियात (न्हापा) बांमलाःगु वा (ल्वहंया वा) वःगु खः । इमिसं मखं ला ? धात्थें धायेगु खःसा, इमिसं पुनरुत्थानया न्हि वइ धकाः आशा मयाःगु खः ।

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

अले इमिसं छितः (मुहम्मद) खनेवं छितः ख्याः जक याइ (थथे धाइ), “अल्लाहं रसूल कथं छ्वयाहःम्ह मनू थ्व हे खः ला ?

اِنْ كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ اٰلِهَتِنَا لَوْلَآ اَنْ صَبَرْنَا عَلَيْهَاۗ وَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ حِيْنَ يَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ اَضَلُّ سَبِيْلًا

in kāda layuḍillunā ‘an ālihatinā lau lā an ṣabarnā ‘alaihā, wa saufa ya‘lamūna ḥīna yaraunal-‘ażāba man aḍallu sabīlā(n).

खय्त ला वं झीत झीगु पूजापाखें भ्रमित यायेगु लगभग हे याइ, यदि झीसं वयात अडिग (पूजा) मयायेगु खःसा ।" अले लिपा इमिसं सजाँय खनीबलय् सीके फइ, सु दकलय् अप्वः भ्रमित जुल ।

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

छिं (मुहम्मदं) थःगु इच्छायात थःगु द्यः दयेकीम्ह मनू खनादीगु दु ला ? छ वया रक्षक जुइ ला ?

اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ

am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).

बाय् इपिं मध्यय् अप्वःसिनं न्यन बाय् थुइ धकाः छं बिचाः याना ला ? इपिं पशुपंक्षी थें हे खः, अझ अप्वः भ्रमित ।

اَلَمْ تَرَ اِلٰى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّۚ وَلَوْ شَاۤءَ لَجَعَلَهٗ سَاكِنًاۚ ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيْلًا ۙ

alam tara ilā rabbika kaifa maddaẓ-ẓill(a), wa lau syā'a laja‘alahū sākinā(n), ṡumma ja‘alnasy-syamsa ‘alaihi dalīlā(n).

छु छिमिसं छिमि प्रभुया (सृष्टि)यात ध्यान मब्यू ला, वं गथे यानाः किचःयात ताःहाकः (अले चिहाकः) याइ; अले वं इच्छा याःसा, वं इमित (किचःयात) स्थायी दयेकीगु खः, अले जिमिसं सुर्द्यःयात मार्गदर्शक दयेकागु खः ।

ثُمَّ قَبَضْنٰهُ اِلَيْنَا قَبْضًا يَّسِيْرًا

Ṡumma qabaḍnā ilainā qabḍay yasīrā(n).

अले जिमिसं वयात (किचः) भचा भचा जिमिथाय् साला ।

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).

अले व हे खः गुम्हेस्यां छिमिगु निंतिं चायात वसः दयेकाबिल, अले आरामया निंतिं द्यनेगु, अले वं संघर्ष यायेत दनेत न्हि दयेकाबिल ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۚ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً طَهُوْرًا ۙ

wa huwal-lażī arsalar-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), wa anzalnā minas-samā'i mā'an ṭahūrā(n).

अले व हे खः गुम्हेस्यां थःगु दया (वा) वये न्ह्यः सुसमाचार वाहकयात फय् ल्ह्वनी; अले जिमिसं आकाशं तसकं यचुगु लः कुतुं वयेका ।

لِّنُحْيِ َۧ بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًا وَّنُسْقِيَهٗ مِمَّا خَلَقْنَآ اَنْعَامًا وَّاَنَاسِيَّ كَثِيْرًا

linuḥyiya bihī baldatam maitaw wa nusqiyahū mimmā khalaqnā an‘āmaw wa anāsiyya kaṡīrā(n).

अथे जुयाः (उगु लःलिसे) जिमिसं सीधुंकूगु (बांझो) भूमियात जीवन बिया, अले जिमिसं दयेकागु छुं छुं, (पशुपंक्षीया रुपय्) व यक्व मनूतय् त त्वंकेगु ।

وَلَقَدْ صَرَّفْنٰهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوْاۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnāhu bainahum liyażżakkarū, fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

अले धात्थें हे जिमिसं इमिगु दथुइ थुकियात (वा) पास यानागु दु, गुकिं इमिसं पाठ सयेके फइ। तर अप्वः मनूत (कृतज्ञ) जुइ चाहे मजू, इमिसं (आशिर्वाद)यात तकं अस्वीकार याइ ।

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ نَّذِيْرًا ۖ

wa lau syi'nā laba‘aṡnā fī kulli qaryatin nażīrā(n).

जिमिसं इच्छा याःसा जिमिसं फुक्‍क देशय् छम्ह चेतावनी छ्वयाहयेगु खः।

فَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبِيْرًا

falā tuṭi‘il-kāfirīna wa jāhidhum bihī jihādan kabīrā(n).

अथे जुयाः काफिरतय्गु आज्ञा मानय् यायेमते, अले थुकियात (कुरान) तयाः तःधंगु संघर्षया भावनां इमिगु विरुद्ध ल्वायेगु ।

۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا

wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).

अले व हे खः गुम्हेस्यां निगू समुद्रयात (नापं लिक्क) न्ह्याके बी; थ्व छगू स्याचुसे व ताजा अले मेगु तसकं चिकुसे व ख्वाउँसे च्वं; अले वं इमिगु दथुइ दुहां वने मफइगु अंगः व सीमा दयेकल।

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ مِنَ الْمَاۤءِ بَشَرًا فَجَعَلَهٗ نَسَبًا وَّصِهْرًاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيْرًا

wa huwal-lażī khalaqa minal-mā'i basyaran fa ja‘alahū nasabaw wa ṣihrā(n), wa kāna rabbuka qadīrā(n).

अले वं मनूयात लःपाखें दयेकल, अले वं वयात सन्तान व धनसम्पत्ति दयेकल अले छिमि परमेश्वर सर्वशक्तिमान खः ।

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلٰى رَبِّهٖ ظَهِيْرًا

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘uhum wa lā yaḍurruhum, wa kānal-kāfiru ‘alā rabbihī ẓahīrā(n).

अले इमिसं अल्लाहयात त्वःताः थःत फाइदा मजुइगु व विपत्ति मवइगु व पुजा याइ । अविश्वासीत इमि प्रभुया ग्वाहालिमि खः (शैतानया आज्ञा माने यायेत) ।

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

अले जिमिसं छन्त (मुहम्मद) छ्वयाहयागु मखु, बरु सुसमाचार व चेतावनी बीम्ह कथं जक छ्वयागु खः ।

قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اَنْ يَّتَّخِذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

qul mā as'alukum ‘alaihi min ajrin illā man syā'a ay yattakhiża ilā rabbihī sabīlā(n).

धा, "जिं (सन्देश) थ्यंकेगु निंतिं छिके छुं नं बदलाय् मफ्वना, तर (आशा दु कि) मनूतय्सं थः प्रभुया लँपु काइ।"

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ

wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).

अले म्वानाच्वंम्ह अल्लाहयात भरोसा तयादिसँ, गुम्ह सीमखु, अले वय् कःया प्रशंसा यानाः वय् कःया महिमा यानादिसँ । अले व थः सेवकतय् गु पापयात सर्वज्ञ खः धकाः हे गाः ।

اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا

allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).

गुम्हेस्यां स्वर्ग व पृथ्वी व उकिया दथुइ दुगु ६ युगय् दयेकल, अले वय् कः सिंहासनय् च्वनादिल, (वय् कः) दयालु खः, उकिं (अल्लाहया बारे) बांलाक स्यूम्ह (मुहम्मद)याके न्यनादिसँ ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اسْجُدُوْا لِلرَّحْمٰنِ قَالُوْا وَمَا الرَّحْمٰنُ اَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُوْرًا ۩ ࣖ

wa iżā qīla lahumusjudū lir-raḥmāni qālū wa mar-raḥmānu anasjudu limā ta'murunā wa zādahum nufūrā(n).

अले इमित "दयालुयात सजदा या" धकाः धायेवं इमिसं लिसः बी, "दयालु सु खः ? छिं (मुहम्मदं) जिमित (वय्कःयात सजदा यायेत) आज्ञा बियादीम्ह अल्लाहयात जिमिसं प्रणाम यायेगु ला ?" अले इपिं अझ अझ न्ह्यःने ब्वाँय् वनी (सत्यपाखें) ।

تَبٰرَكَ الَّذِيْ جَعَلَ فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّجَعَلَ فِيْهَا سِرٰجًا وَّقَمَرًا مُّنِيْرًا

tabārakal-lażī ja‘ala fis-samā'i burūjaw wa ja‘ala fīhā sirājaw wa qamaram munīrā(n).

आकाशय् नगुत दयेकूम्ह व सूर्य व चन्द्रमा नं चकंकादीम्ह अल्लाहया महिमा जुइमा ।

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ اَرَادَ اَنْ يَّذَّكَّرَ اَوْ اَرَادَ شُكُوْرًا

wa huwal-lażī ja‘alal-laila wan-nahāra khilfatal liman arāda ay yażżakkara au arāda syukūrā(n).

अले वय् कलं (अथे हे) पाठ सयेके चाहेजूपिं वा कृतज्ञ जुइ चाहेजूपिं मनूतय् निंतिं चा व न्हि वैकल्पिक यानादी ।

وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا

wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).

दयालु परमेश्वरया सेवकतय्गु खँ ल्हायेगु खःसा इपिं पृथ्वीइ विनम्र जुयाः न्यासि वनीपिं व अज्ञानी मनूतय्सं इमित अभिवादन यायेबलय् (अपमानजनक शब्दं) इमिसं "सलाम" धाइ ।

وَالَّذِيْنَ يَبِيْتُوْنَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَّقِيَامًا

wal-lażīna yabītūna lirabbihim sujjadaw wa qiyāmā(n).

अले प्रणाम यानाः दना थः परमेश्वरयात पुजा यानाः चान्हय् बिकाच्वनीपिं ।

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ

wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).

अले गुम्हेस्यां धाइ, "हे प्रभु, जिमिगुपाखें नरकया यातना चीकादिसँ, छाय् धाःसा धात्थें हे अनया यातनां अनन्त विनाश याइ।"

اِنَّهَا سَاۤءَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

innahā sā'at mustaqarraw wa muqāmā(n).

धात्थें हे, बसोबास यायेत व च्वनेत दकलय् बांमलाःगु थाय् नरक खः ।

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا

wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).

अले (दयालु परमेश्वरया सेवकत सहित) गुम्हेस्यां (धन) खर्च यायेबलय् अतिक्रमण याइमखु, अले इपिं (अथे हे) कंजूस जुइमखु, गुगु निगुलिं उचित जुइ,

وَالَّذِيْنَ لَا يَدْعُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ وَلَا يَقْتُلُوْنَ النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُوْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ اَثَامًا ۙ

wal-lażīna lā yad‘ūna ma‘allāhi ilāhan ākhara wa lā yaqtulūnan nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqqi wa lā yaznūn(a), wa may yaf‘al żālika yalqa aṡāmā(n).

अले गुम्हेस्यां अल्लाहयात मेपिं द्यःतलिसे साझेदारी याइमखु अले अल्लाहं हक (तर्क) बाहेक निषेध यानातःगु मनूत स्याइमखु, अले व्यभिचार याइमखु; अले सुनां अथे याइ, वयात अवश्य हे कडा सजाँय जुइ ।

يُّضٰعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيْهٖ مُهَانًا ۙ

yuḍā‘af lahul-‘ażābu yaumal-qiyāmati wa yakhlud fīhī muhānā(n).

(अर्थात) पुनरुत्थानया दिं वयात सजाँय गुणा जुइ अले व उगु सजाँयय् हे च्वनी, अपमानया अवस्थाय्,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

पश्चाताप यानाः विश्वास यानाः भिंगु ज्या याइपिं बाहेक; अले अल्लाहं इमिगु मभिंगुया थासय् भिं यानाबिल । अल्लाह क्षमा याइम्ह, दयालु खः ।

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا

wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).

अले सुनां पश्चाताप यानाः भिंगु कर्म यात धाःसा व धात्थें हे पश्चाताप यानाः अल्लाहयात पश्चाताप याइ ।

وَالَّذِيْنَ لَا يَشْهَدُوْنَ الزُّوْرَۙ وَاِذَا مَرُّوْا بِاللَّغْوِ مَرُّوْا كِرَامًا

wal-lażīna yasyhadūnaz-zūr(a), wa iżā marrū bil-lagwi marrū kirāmā(n).

अले मखुगु साक्षी मबिइपिं, अले इमिसं बेकारया ज्या याइपिं (मनूत) नाप लाःबलय् इमिगु सम्मान कायम यानाः त्वःताः वनी,

وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا

wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).

अले गुम्हेस्यां थः प्रभुया श्लोकं ख्याच्वः बीबलय् बहिरा व कां थें ब्यवहार याइमखु ।

وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا

wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).

अले गुम्हेस्यां धाइ, "हे प्रभु, जिमित जिमिगु पति व सन्तानयात (जिमिगु) नुगलय् आनन्दया रुपय् बियादिसँ, अले जिमित पुण्यवानतय् गु नायः दयेकादिसँ।"

اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ

ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).

इमिगु धैर्यताया निंतिं इमित छगू उच्च थाय् (स्वर्गय्) बियाः सिरपाः बी, अले अन इमित सम्मान व अभिवादन यानाः अभिवादन याइ ।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَّمُقَامًا

khālidīna fīhā, ḥasunat mustaqarraw wa muqāmā(n).

इपिं थुकी हे च्वनी । स्वर्ग धयागु च्वनेगु थाय् व च्वनेगु थाय् थें हे बांलाः ।

قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّيْ لَوْلَا دُعَاۤؤُكُمْۚ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُوْنُ لِزَامًا ࣖ

qul mā ya‘ba'u bikum rabbī lau lā du‘ā'ukum, faqad każżabtum fa saufa yakūnu lizāmā(n).

(मुहम्मद, शर्किपिन्त) धायेगु, "जिमि प्रभुं छिमित ध्यान बीमखु, यदि छिमिगु पूजा मखुगु खःसा। (तर छिमिसं वयात गथे यानाः पूजा यानादी), जब धात्थें हे, छिमिसं वयात मखुगु खँ ल्हानादिल? उकिं भविष्यय् (प्रलय) अवश्य हे (छिमित) जुइ।"