Q.S घाफिर ४. (غَافِر) - 85 श्लोकया ल्याः ३.

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हामिम

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

थ्व सफू (कुरान) सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ अल्लाहपाखें कुहां वःगु खः,

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

गुम्हेस्यां पापयात क्षमा याइ अले पश्चाताप व वयागु कठोर सजाँययात स्वीकार याइ; सुयाके द्वहलपा दु । वय्‌कः बाहेक मेम्‍ह द्यः मदु। वय् कःयाथाय् जक (फुक्क जीव) लिहां वनी ।

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

अल्लाहया आयतया बारे सुनां नं विवाद याइमखु, अविश्वास याइपिं बाहेक । उकिं देय्न्यंकं इमिगु कुतः सफल जूगुलिं छि (मुहम्मद) धोखाय् लाये मते ।

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

इमि न्ह्यःने नोआया मनूत व इमि लिपाया सहयोगी पुचलं मखुगु खँ ल्हाःगु (प्रेरित) व हरेक समुदायं थः प्रेरितयात ज्वनेगु षडयन्त्र (धोखा) याःगु व इमिसं सत्ययात स्यंकेगु निंतिं मखुगु (कारण) तर्क तर्क याःगु खः; उकिं जिं इमित (सजाँय बियाः) कैदी याना । अथेसा जिगु सजाँय गुलि (पीडादायी) जुइ ?

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

अले थुकथं छिमि प्रभुया फैसला काफिरतय् विरुद्ध निश्चित रुपं लागू जूगु दु, (अर्थात) धात्थें हे इपिं नरकया बासिन्दा खः ।

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

(देवदूतत) गुपिं सिंहासन ज्वनाः व (देवदूतत) गुपिं इमिगु जःखः दु, इमिसं थः प्रभुया प्रशंसा यानाः थःत महिमा याइ व इमिसं वयात विश्वास याइ व विश्वास याइपिनिगु निंतिं क्षमा फ्वनी (धासें), "झी प्रभु, दया व ज्ञान गुगु छिके दु, व सकतां कःघानाच्वंगु दु, उकिं पश्चाताप याइपिन्त क्षमा बियादिसँ व छिगु धर्मया लँपुइ वनाः रक्षा यानादिसँ ।

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

हे प्रभु, छिं इमित छिं बचं बियादीगु अदनया स्वर्गय् दुकानादिसँ, अले इमिगु पुर्खा, कलाः व सन्तान मध्ये धर्मीपिन्त दुकानादिसँ । धात्थें हे छ दकलय् शक्तिशाली, दकलय् बुद्धिमान खः ।

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

अले इमित मभिंगु (विपद्)पाखें बचे या । अले उगु दिं सुयातं छिं दुष्ट (विपद्)पाखें बचे यानादिल, अले धात्थें हे छिं इमित दया यानादिल अले व हे तःधंगु विजय खः ।"

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

खय्त ला काफिर याइपिन्त (कायमया दिं) धाइ, "खय्त ला अल्लाहया घृणा (छिमिगु निंतिं) छिमिसं थःत विश्वास यायेत सःतूगु व अनंलि अस्वीकार याःगु इलय् छिमिसं थःत घृणा याःगु स्वयां यक्व हे तःधं ।"

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

इमिसं लिसः बिल, "हे प्रभु, छिं जिमित निक्वः स्यानाः निक्वः म्वाकादिल (अथे हे), अले जिमिसं जिमिगु पाप स्वीकार याना। अथे जुयाः (जिमिगु निंतिं) (नरकं) पिहां वयेगु लँपु दु ला ?"

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

छाय् धाःसा छिं धात्थें हे अल्लाहयात जक पुजा यायेत सःतूगुयात अस्वीकार यानादी । अले यदि अल्लाह छिपिंलिसे स्वापू दुसा छिमिसं विश्वास याइ । उकिं निर्णय (आः) अल्लाहयाके दु, दकलय् तःधंम्ह, दकलय् तःधंम्ह ।

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

व हे खः गुम्हेस्यां छिमित थःगु चिं (शक्ति) क्यनी अले छिमिगु निंतिं आकाशं रक्षा पिकाइ । अले पाठ काइपिं बाहेक मेपिं सुं नं मखु (अल्लाहयाथाय्) लिहां वइपिं ।

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

अथे जुयाः काफिरतय्सं (वयात) मयःसां थःगु धर्मय् निश्छलता व निश्छलतापूर्वक अल्लाहयात पूजा यानादिसँ ।

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

(वय् कः) पदय् सर्वोच्च, सिंहासनया मालिक खः, गुम्हेस्यां थः दासतय् गु मध्यय् थःत यःम्हसित थःगु आदेशं प्रकाशित छ्वया हइ, नापलायेगु न्हि (न्यायया न्हि) या बारे (मनूतय्त) ख्याच्वः बीत,

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(अर्थात) इपिं पिहां वःगु दिं (गबले) (चिहानं); इमिगु अवस्थाय् छुं नं अल्लाहपाखें सुलाच्वंगु मदु । (अले अल्लाहं धयादिल) “थौं राज्य सुयागु खः ?” अल्लाहयागु खः, सर्वशक्तिमान, दकलय् त्याकेफुम्ह ।

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

थुगु न्हिइ प्रत्येक आत्मायात थःम्हं याःगु ज्या कथं सिरपाः बी । थौं सुयातं छुं मजू । धात्थें हे अल्लाहया गणनाय् तसकं याकनं जुइ ।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

अले उमित लिक्क वयाच्वंगु न्हि (न्यायया न्हि अर्थात) दुःखयात पनेगुपाखें नुगः (दम स्याइगु) न्हाय्पं तक थ्यनीगु चेतावनी बियादिसँ । अपराध याइम्हसित वफादार पासा मदु अले स्वीकार याइम्हसित ग्वाहालिमि नं मदु (ग्वाहालि) ।

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

मिखाय् विश्वासघाती (स्वयेगु) व छातिइ छु सुलाच्वंगु दु धकाः वं स्यू ।

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

अले अल्लाहं सत्यतालिसे निर्णय याइ । जबकि वय् कः बाहेक पुजा याइपिंसं छुं नं खँय् निर्णय याये मफु । धात्थें हे अल्लाह, व सर्वश्रवणकर्ता, सर्वदृश्य खः ।

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

अले इमिसं पृथ्वीइ यात्रा मयाःगु खः ला, अले इपिं स्वयां न्ह्यःयापिंत छु जुल धकाः मस्वःगु खः ला ? थुपिं मनूतय्के इपिं स्वयां अप्वः शक्ति दुगु खःसा पृथ्वीइ (अधिक) विरासत (सभ्यता) दुगु खः, तर अल्लाहं इमिगु पापया निंतिं सजाँय बिल । अले इमित अल्लाहया सजाँयपाखें रक्षा यायेत छुं नं दइमखु ।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

छाय् धाःसा दूतत वास्तवय् स्पष्ट प्रमाण ज्वनाः इमिथाय् वःगु खः अले इमिसं उकियात अस्वीकार याःगु खः; अले अल्लाहं इमित सजाँय बिल । धात्थें हे व दकलय् शक्तिशाली खः, वयागु सजाँय दकलय् कडा खः ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

अले धात्थें हे, जिमिसं मोशायात जिमिगु श्लोक व स्पष्ट जानकारिलिसें छ्वयाहयागु खः ।

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

फारोया निंतिं हामान व करुन; अले इमिसं धाल, "(मोशा) छम्ह जादुगर व मखुगु खँ ल्हाइम्ह खः।"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

अथे जुयाः जब व (मोशा) जिमिगुपाखें सत्य हयाः इमिथाय् वल, इमिसं धाल, “वलिसे विश्वास याइपिनिगु काय् पिन्त स्यानाः इमि म्ह्याय् पिन्त बचे यानादिसँ।” तर काफिरतय् गु धोखा व्यर्थ जुल ।

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

अले फारों (थः अधिकारीतय् त) धाल, "जितः मोशायात स्यानाः वयात थः प्रभुयात याचना यायेत आदेश बी । वास्तवय् वं छिमिगु धर्म हिली वा पृथ्वीयात क्षति याइ धकाः जि ग्यानाच्वना ।"

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

अले (मोशां) धयादिल, “जिं हिसाबया दिनय् विश्वास मयाइपिं सकलें अहंकारी मनूतपाखें जिमि प्रभु व छिमि प्रभुया शरण काये ।”

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

अले फारोया परिवारया छम्ह विश्वासीं थःगु विश्वास सुचुकाः धाल, "छिं सुयातं स्यायेत्यनागु खः ला छाय् धाःसा वं धाल, "जिमि प्रभु अल्लाह खः," जबकि धात्थें हे, व छिमि प्रभुपाखें स्पष्ट प्रमाणलिसें छिथाय् वःगु दु । अले यदि व मखुगु खँ ल्हाइम्ह खःसा वं थःगु मखुगु खँया (पाप) सह याइ; धात्थें हे अल्लाहं सीमायात पार याइपिं व मखुगु खँ ल्हाइपिन्त मार्गदर्शन याइमखु ।

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

हे जिमि मनूत ! थौं राज्य पृथ्वीइ शक्तिइ छिपिंलिसे दु, तर यदि (व सजाँय) झीत लात धाःसा अल्लाहया सजाँयपाखें झीत सुनां ग्वाहालि याइ ?" फारों धाल, "जिं छिमित जितः बांलाः तायेकागु जक धाये, अले जिं छिमित सही लँपु जक क्यने ।"

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

अले मुमिनं धाल, "हे जिमि मनूत ! खय्त ला जि ग्यानाच्वना कि (विपत्ति) छिमित (विपत्ति) वइ थें सहयोगी पुचःया विनाशया न्हि थें,

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(अर्थात्) नोआया जातिया चलन कथं ‘अद, समूद व इमिगु लिपा वःपिं । न्ह्यागुसां, अल्लाहं थः दासतय् त अन्याय यायेगु इच्छा याइमखु ।"

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

अले हे जिमि मनूत ! धात्थें हे, थःथवय् सःतेगु (यातना) न्हिइ छिमिगु निंतिं जि धात्थें हे चिन्तित जुयाच्वना,

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

(अर्थात) गुगु दिं (गबले) छिपिं लिहां वनी (ब्वाँय् वनी), उखुन्हु सुनां नं छिमित (अल्लाहया) सजाँयपाखें बचे याये फइमखु । अले सुयातं अल्लाहं भ्रमित यायेत अनुमति बिल, निश्चित रुपं छुं नं कथंया मार्गदर्शन बी फइमखु ।"

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

अले धात्थें हे व स्वयां न्ह्यः योसेफ स्पष्ट प्रमाण ज्वनाः छिमिथाय् वःगु खः, तर छिमिसं न्ह्याबलें वं छु हःगु खः धकाः शंका यानाच्वंगु खः, व सीबलय् नं छिमिसं धयादिल, “अल्लाहं वया लिउलिउ सुं नं दूत छ्वयाहइमखु ।” थुकथं अल्लाहं थःगु सीमायात अतिक्रमण याइपिं व शंका याइपिन्त भ्रमित यायेत अनुमति बी,

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(अर्थात) गुम्हेस्यां अल्लाहया श्लोकयात छुं नं कारणं मथ्यंसे विवाद याइ । अल्लाह व विश्वास याइपिनिगु न्ह्यःने क्रोध (इमिगु निंतिं) तःधं । थुकथं अल्लाहं अहंकारी व मनमानी ज्या याइपिं प्रत्येक मनूया नुगलय् तालं ग्वयातइ ।

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

अले फारों धाल-- “हे हामान, जितः लुखाय् थ्यंकेत तजाःगु छेँ दय्‌कि।

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

(अर्थात) स्वर्गया लुखात, गुकिं जिं मोशाया परमेश्वरयात खंके फइ, तर जिं अझ नं वयात मखुगु खँ ल्हाइम्ह कथं खनाच्वना ।" अले थुकथं फिराउनया निंतिं सुन्दर जुल कि वयागु बांमलाःगु कर्म, अले वयात (सही) लँपुं बन्द यानाबिल, अले फारोया धोखां नोक्सानी बाहेक मेगु छुं मबिल ।

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

अले मुमिनं धाल, "हे जिमि मनूत ! जिगु ल्यू ल्यू हुँ, जिं छिमित भिंगु लँपु क्यने ।"

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

हे जिमि मनूत ! खय्त ला थ्व संसारया जीवन (अस्थायी) सुख जक खः अले खय्त ला परलोक अनन्त भूमि खः ।

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

सुनां मभिंगु ज्या याइ, वयात उगु मभिंगु अनुपातय् फल बी । अले सुनां नं मिजं जुइमा वा मिसा जुइमा, मुमिन जुयाच्वंगु इलय् हे भिंगु कर्म याइ, उपिं स्वर्गय् दुहां वनी, उमित अन असीमित पोषण बी ।

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

अले हे जिमि मनूत ! थ्व गथे जुल, जिं छन्त मुक्तिया निंतिं सःता, तर छं जितः नर्कय् सःतल ?

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

(छाय्) जिं छन्त सर्वशक्तिमान, क्षमा याइम्हयात (विश्वास यायेत) सःताच्वनासां जितः अल्लाहयात अविश्वास यायेत व जितः छुं हे ज्ञान मदुगु खँय् वलिसे साझेदार यायेत सःताच्वनागु ?

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

छिं जितः वय्कःयाथाय् सःतादीगु धइगु संसारय् नं, परलोकय् नं उपयोगी सःतूगु मखु धइगु पक्का खः । अले धात्थें हे झीगु लिहां वयेगु अवश्य नं अल्लाहयाथाय् जुइ, अले धात्थें हे सीमायात पार याइपिं नरकया बासिन्दा जुइ ।

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

अले छन्हु जिं धयागु खँ छन्त लुमनी । अले जिं जिगु ज्या अल्लाहयात लःल्हाना । धात्थें हे अल्लाह थः दासतय् त सर्व खनीम्ह खः ।"

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

अथे जुयाः अल्लाहं वयात इमिगु छलकपटया दुष्टतापाखें रक्षा यात, अले फिराउन व वया मनूतय्त तसकं बांमलाःगु सजायं घेरे यात ।

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

इमित सुथय् व बहनी व कर्णया न्हिइ नरक क्यन । (अले देवदूतयात उजं बिल), "फारो व वया मनूतय् त तसकं कडा सजाँय बियादिसँ!"

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

अले (लुमंकि), नरकय् इमिसं बहस याइबलय् कमजोर मनूतय् सं घमण्ड याइपिन्त धाइ, "खः, जिपिं छिमिगु अनुयायी खः, अथे जुयाः जिमित वःगु मिया छुं (दण्ड) छिमिसं त्वःते फइ ला ?"

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

गर्व याइपिन्सं लिसः बिल, “खय्त ला झी सकलें नापं नरकय् दु, छाय्धाःसा अल्लाहं (वय्कःया) सेवकतय् दथुइ निर्णय यानादीगु दु ।”

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

अले नरकय् च्वंपिंसं नरकया रक्षकतय्त धाइ, “छन्हु जक जिमिगु यातना हल्का यायेत छिमि प्रभुयात इनाप यानादिसँ ।”

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

अथे जुयाः (नरकया रक्षकतय्सं) धाल, “प्रेरितत स्पष्ट प्रमाण ज्वनाः छिमिथाय् मवः ला ?” इमिसं लिसः बिल -- “खः, वःगु दु।” (नरकया रक्षकतय्सं) धाल, "प्रार्थना यानादिसँ (थःम्हं हे!)" तर काफिरतय्गु प्रार्थना व्यर्थ जुल ।

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

धात्थें हे, जिमिसं जिमि दूततय् त व संसारया जीवनय् विश्वास याइपिन्त व साक्षीत खनेदइगु न्हिइ (प्रलयया न्हि) ग्वाहालि याये ।

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(अर्थात्) अपराध याइपिन्त माफी फ्वनेगुया छुं नं उपयोग मजुइगु व इमित अभिशाप व बांमलाःगु वासस्थान प्राप्त जुइगु दिं ।

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

अले धात्थें हे जिमिसं मोशायात मार्गदर्शन बियागु दु। अले इस्राएलया मस्तय् त सफू (तोरा) वसीयत यानाबिल,

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

सुद्ध मन दुपिं मनूतय् त गाइड व चेतावनी बीत ।

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

उकिं धैर्यता क्यनादिसँ, धात्थें हे अल्लाहया बचं सत्य खः, अले थःगु पापया निंतिं क्षमा फ्वनादिसँ अले बहनी व सुथय् थः प्रभुया प्रशंसा यायेगु झ्वलय् थःत महिमा यानादिसँ ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

खय्त ला गुम्हेस्यां अल्लाहया श्लोकयात कारण (प्रमाण) मथ्यंसे विवाद याइ, उमिगु छातीइ दुगु फुक्कं महानता (इच्छा) खः गुगु उमिसं प्राप्त याइमखु, अले अल्लाहयाके रक्षाया निंतिं फ्वनी । धात्थें हे व सर्वश्रवणकर्ता, सर्वदृश्य खः ।

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

खय्त ला स्वर्ग व पृथ्वीया सृष्टि मनूतय्गु सृष्टि स्वयां नं तःधंगु खः, तर अप्वः मनूतय्सं मस्यू ।

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

अले कांपिं व खनीपिं छगू हे मखु, अथे हे विश्वास यानाः भिंगु ज्या याइपिं व मभिंगु ज्या याइपिं छगू हे मखु । छं तसकं म्ह्व जक सयेकी ।

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

खय्त ला न्यायया न्हि अवश्य हे वइ, थुकी छुं शंका मदु, तर अप्वःसिनं विश्वास याइमखु ।

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

अले छिमि प्रभुं धयादिल, "जितः प्रार्थना या, जिं अवश्य हे छिमित बी । खय्त ला घमण्ड याइपिं व जितः पुजा यायेत अस्वीकार याइपिं अपमानया अवस्थाय् नरकय् दुहां वनी ।"

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

अल्लाहं हे छिमिगु निंतिं चा दयेकादिल, गुकिं छिमिसं उकी आराम कायेफइ; (अले दयेकि) न्हि जः । धात्थें हे अल्लाहं मनूतय् त बियादीगु वरदान धात्थें हे दु, तर अप्वः मनूत कृतघ्न जुइ ।

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

अथे हे अल्लाह, छिमि प्रभु, सकतां वस्तुया सृष्टिकर्ता, वय् कः बाहेक मेम्ह द्यः मदु; अले छन्त गथे यानाः लिचिले फै ?

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

थुकथं न्ह्याबलें अल्लाहया श्लोकयात अस्वीकार याइपिं मनूत लिचिली ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

अल्लाह हे खः गुम्हेस्यां छिगु निंतिं पृथ्वीयात च्वनेगु थाय् व आकाशयात छत दयेकल, अले छितः दयेकाः छिगु रुपयात सुन्दर यानाः छितः सौभाग्य बियादिल । थज्याःम्ह हे खः अल्लाह, छिमि प्रभु, सकल जगतया प्रभु अल्लाहया महिमा जुइमा ।

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

वय् कः अनन्त म्वानादीम्ह खः, वय् कः बाहेक मेपिं द्यः मदु; अले थःगु धर्मय् इमान्दारिता व इमान्दारितापूर्वक वयात पुजा या । सकल संसारया प्रभु अल्लाहया प्रशंसा जुइमा ।

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(मुहम्मद) धायेगु, "खय्त ला जितः जिमि प्रभुपाखें जानकारी वयेधुंकाः अल्लाह बाहेक छिमिसं पुजा यानादीपिं सुं नं द्यःयात पुजा यायेगु निषेध यानातःगु दु; अले जितः सकल संसारया प्रभुया अधीनय् थःत अधीनय् तयेगु आज्ञा बियातःगु दु ।"

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

व हे खः गुम्हेस्यां छन्त फोहरं, अनंलि वीर्यया छगू बूंदं, अनंलि हिया क्वँय् पाखें, अनंलि छ मचा जुयाः जन्म जुल, अनंलि छन्त तःधिकः जुइत त्वःताः, अनंलि छ बुरा जुल । अय् सां छिपिं मध्यय् गुलिखे व स्वयां न्ह्यः हे बन्द यानातःगु खः । (जिमिसं थ्व याना) गुकिं यानाः छि क्वःछिनातःगु ईया अवधिइ थ्यनी, गुकिं यानाः छिं थुइके फइ ।

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

थुकियात चायेकाः बन्द याइम्ह व हे खः । उकिं वं छुं निर्धारण याये चाहे जुइबलय् वं उकियात "जुइ!" उकिं थ्व छु खः ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

अल्लाहया आयतयात (न्ह्याबलें) विवाद याइपिं मनूतय् त छिं खंके मफु ला ? इमित गथे यानाः लिचिले फै ?

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

(अर्थात) सफू (अल-कुरान) व जिमिसं छ्वयाहयापिं जिमिगु दूततय्सं हःगु रहतयात अस्वीकार याइपिं । याकनं हे इमिसं सीके फै,

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

इमित घ्वाना यंकूबलय् इमिगु गःपतय् सिले व चेन तयाबिल,

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

तसकं क्वाःलखय्, अले इमित मिइ च्याकी,

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

अले इमित धाल -- “छिमिसं न्ह्याबलें गुगु मूर्तिलिसे स्वापू तयादी ?

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(छिमिसं पुजा यानादीम्ह) अल्लाह बाहेक ?” इमिसं लिसः बिल, “इपिं जिमिगु दथुइ गायब जुल, वास्तवय् जिमिसं न्हापा गबलें छुं नं पुजा मयानागु खः, थुकथं अल्लाहं काफिरतय्त भ्रमित यायेत अनुमति बियादी ।”

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

थ्व छाय् धाःसा छिपिं पृथ् वीइ (सत्ययात वास्ता मयासे) लय् तायाच्वनी अले छिपिं न्ह्याबलें लय् तायाच्वनी (अवज्ञा मयाःगुलिं)।

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(इमित धयातःगु खः) "नरकया लुखाय् दुहां हुँ, अले छिपिं अन सदां च्वनी । उकिं व घमण्डीतय् निंतिं दकलय् बांमलाःगु थाय् खः ।"

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

उकिं धैर्यता या, छ (मुहम्मद), धात्थें हे अल्लाहया बचं सत्य खः । जिमिसं इमित धम्की बियागु छुं सजाँय छिमित क्यनागु खःसां वा जिमिसं छिमित (इमित मृत्यु जुइ न्ह्यः) स्यानागु जूसां नं इपिं जिमिथाय् लिहां वइ ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

अले धात्थें हे जिमिसं छि (मुहम्मद) स्वयां न्ह्यः यक्व दूतत छ्वयाहयागु खः, गुपिं मध्यय् गुलिं जिमिसं छितः कनागु खः, गुलिं मधाः । अल्लाहया उजं मकासे सुं नं रसूलं चमत्कार मयाः । उकिं अल्लाहया आदेश वइबलय्, (फुक्क खँया निंतिं) न्यायोचित रुपं निर्णय जुइ । अले उगु इलय् मखुगु खँयात ज्वनातइपिन्त नोक्सानी जुइ ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

अल्लाह हे खः गुम्हेस्यां छिमिगु निंतिं पशुपंक्षी दयेकल, गुलिं छिमिसं गयेत व गुलिं छिमित नयेत ।

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

अले छिगु निंतिं (अन) थुकिया मेमेगु फाइदा (पशुपंक्षी) व छिगु नुगलय् मुंकातःगु छगू आवश्यकता (लक्ष्य) प्राप्त यायेत (थुकियात सवार यानाः) । अले इमित लःजहाजय्‌ च्‍वनाः यंकल।

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

अले वं छन्त (वयागु महानताया) चिं क्यनी । अले छिमिसं अल्लाहया गुगु चिंयात अस्वीकार यानादी ?

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

अथे जूगुलिं, इमिसं पृथ्वीइ यात्रा यानाः अनंलि थः स्वयां न्ह्यःया मनूतय्त छु जुल धकाः मस्वल ला ? इपिं अप्वः दु व पृथ्वीइ इमिगु सभ्यताया अवशेष अप्वः शक्ति व (अधिक) अवशेष दु, उकिं इमिसं छु कुतः यात व इमित ग्वाहालि जुइमखु ।

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

अथे जूगुलिं प्रेरितत स्पष्ट प्रमाण ज्वनाः इमिथाय् वःबलय् इपिं थःके दुगु ज्ञानं लय् ताल अले इमित न्हापा हे ख्याः यानातःगु (दण्ड) घेराय् लात ।

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

अथे जुयाः इमिसं जिमिगु यातना खनाः धाल, “जिमिसं अल्लाहयात जक विश्वास याना, जिमिसं अल्लाहलिसे स्वानागु पूजायात अविश्वास याना ।”

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

उकिं जिमिगु सजाँय खंबलय् इमिगु विश्वासं इमित छुं हे फाइदा मजुल । व हे खः अल्लाहया (व्यवस्था) गुगु वया दासतय्त लागू जूगु दु । अले अथे जुइबलय् काफिरत बूइ ।