وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
Ani ka (Muhamadu) lalɔnniya u ye Ibrahima ka lonan (mɛlɛkɛ) koo la.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
A (Ibrahima) ko: «Aw ka baara kɔrɔtanin ye mun ye, aw cidenw?»
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
Yala Ibrahima (mɛlɛkɛw) ka dunan minw tun be bonya la a kan, olu ka maana sera i ma (Muhamadu) wa?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Aw hakili to a la) tuma min na u donna a yɔrɔ la k’a fɔ ko: «Salaman» (foli), Ibrahima y’a jaabi ko: «Salamun» (foli). (O tun ye) mɔgɔw ye a tun tɛ minw lɔn.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
O la, a (Ibrayima) tagara dogo la k’a ka denbaya kunbɛn, o kɔ, a nana ni misiden tuman (jeninin) sogo ye a fɛ,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
o kɔ, a k’a di o ma (nga o ma sɔn ka domuni kɛ). Ibrayima ko: «Mun na i tɛ dumuni kɛ?»