وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
Na bɔ (Muhammad) wɔn amanneɛ wɔ Ibrahim hɔho (ɔbɔfoɔ) ho.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
Ɔno (Ibrahim) kaa sɛ, “Dɛn ne mo adwuma a ɛho hia, O abɔfoɔ?”
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
Enti ɛnam ɔsoro ne asase Awurade so, ampa, nea wɔahyɛ ho bɔ no bɛba mu ampa sɛnea woka no.
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
So asɛm no adu wo (Muhammad) nkyɛn wɔ Ibrahim (abɔfo) ahɔho a wɔhyɛɛ wɔn animuonyam no ho?
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
(Kae) berɛ a wɔhyɛn ne baabi na wɔkaa sɛ, "Salaman" (nkyia) no, Ibrahim buaa sɛ, "Salamun" (nkyia). (Ná wɔyɛ) nnipa a onnim wɔn.
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
Enti ɔno (Ibrahim) kɔɔ kokoam sɛ ɔrekɔhyia n’abusua, afei ɔde nantwi ba a ɔyɛ srade (a wɔahyew) nam brɛɛ no, .