وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
۽ انهن کي ابراهيم جي مهمان (فرشتي) جي خبر ڏي.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
ابراهيم چيو ته اي قاصدؤ، توهان جو اهم ڪم ڇا آهي؟
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
ڇا تو تائين ابراهيم جي مهمانن (ملائڪن) جي ڳالهه پهتي آهي جيڪي پاڪ هئا؟
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(ياد ڪريو) جڏهن اهي سندس جاءِ تي داخل ٿيا ۽ چيائون، "سلام" (سلام)، ابراهيم چيو، "سلام" (سلام). (اهي) اهڙا ماڻهو هئا جن کي هو نه سڃاڻندو هو.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
پوءِ هو (ابراهيم) پنهنجي گهر وارن سان ملڻ لاءِ خفيه طور تي ويو، پوءِ هڪ ٿلهي (ڀُليل) گابي جو گوشت کڻي آيو.
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
پوءِ هن انهن کي کارايو (پر اهي کائڻ نه چاهيندا هئا). ابراهيم چيو، "اوھين ڇو نه ٿا کائو."