وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
Eta jakinarazi (Muhammadi) Ibrahim-en gonbidatuaren (aingeruaren) berri.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
Hark (Ibrahimek) esan zuen: "Zein da zuen eginkizun garrantzitsua, mezulariok?"
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
Ibrahim-en (aingeruen) gonbidatu glorifikatuen istorioa iritsi al zaizu (Muhammad)?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Gogoratu) bere etxera sartu eta “Salaman” (agurra) esan zutenean, Abrahamek “Salamun” (agurra) erantzun zuen. (Haiek ziren) ezagutzen ez zituen pertsonak.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
Beraz, (Ibrahim) isilpean joan zen bere familiarengana, eta gero txahal koipetsu (erre) baten haragia ekarri zuen,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
gero zerbitzatu zien (baina ez zuten jan nahi izan). Ibrahimek esan zuen: «Zergatik ez duzue jaten?»