وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
Һәм (Мөхәммәткә) уларға Ибраһимдың ҡунағы (фәрештә) тураһында хәбәр ит.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
Ул (Ибраһим): «Һеҙҙең мөһим эшегеҙ ниндәй, эй, илселәр?»
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
Аллаһы Тәғәлә биргәнде алғандар. Ысынлап та, быға тиклем (донъяла) улар изгелек ҡылған кешеләр ине;
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
улар төндә бик аҙ йоҡлай;
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
һәм төн аҙағында улар (Аллаһтан) ярлыҡау һоранылар.
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
Ә уларҙың мөлкәтендә һораған фәҡирҙәргә лә, һорамаған фәҡирҙәргә лә хоҡуҡтар бар.