Q.S Әл-һижр (اَلْحِجْر) - 99 Бәйеттәр һаны .

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

Alif Lam Rа. Был (сүрә) — (ҡайһы бер) китаптың (ҡайһы бер) аяттары, атап әйткәндә, аңлатмалар биргән Ҡөрьәндең (аяттары).

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

Кафырҙар ҡайһы саҡта (һуңыраҡ теге донъяла) быға тиклем (был донъяла) мосолман булған булһалар ине, тип теләйҙәр.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

Улар (был донъяла) ашап, күңел асып, үҙҙәренең (буш) төштәренә йүнәлһен, һуңынан (ҡылған эштәренең эҙемтәләрен) белерҙәр.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

Беҙ илде юҡ итмәйбеҙ, әммә уның өсөн ризыҡтар ҡуйылған.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

Үлеменән алда йәшәй алған, (шулай уҡ) (уның) кисектерелеүен һорай алмаған кешеләр юҡ.

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

Һәм улар: «Эй, үҙенә Ҡөрьән индерелгән кеше, ысынлап та, һин (Мөхәммәт) диуана!»

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Әгәр һин тәҡүәлеләрҙән булһаң, ниңә беҙгә фәрештә килтермәнең?»

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

Беҙ фәрештәләрҙе фәҡәт хәҡиҡәт менән (ғазап килтереү өсөн) генә төшөрмәнек һәм уларға ул ваҡытта кисектереү ваҡыты бирелмәне.

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

Ысынлап та, Ҡөрьәнде Беҙ иңдерҙек һәм, ысынлап та, Беҙ уны һаҡлайбыҙ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ һинән (Мөхәммәттән) элек элекке ҡәүемдәргә (бер нисә пәйғәмбәр) ебәрҙек.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм уларға берәй рәсүл килһә, һәр ваҡыт унан мыҫҡыллап мыҫҡыл итә торғайнылар.

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

Шулай итеп, Беҙ уны (мәсхәрәне) гонаһлылар күңеленә һалдыҡ

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

улар уға (Ҡөрьәнгә) ышанмайҙар, хатта Аллаһтың сөннәтлелеге элекке кешеләргә лә күскән булһа ла.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

Әгәр ҙә Беҙ уларға Күк ишектәренең береһен асһаҡ, улар шул ишеккә күтәрелеүҙәрен дауам итәләр.

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

әлбиттә, улар: «Ысынлап та, беҙҙең күреш болотло, ысынында беҙ тылсымға дусар», — тигән.

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ күктә йондоҙҙар өйөмө яралттыҡ һәм уларҙы ҡараусыларға матур итеп күрһәттек.

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

Беҙ уны һәр ҡәһәрле (бәлә) шайтандан һаҡлайбыҙ,

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

(шайтан) башҡа, ул (фәрештәләрҙән) ишетергә мөмкин булған (хәбәрҙәрҙе) урлай, ә һуңынан яҡты ут ярсығы ҡыуа.

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

Ерҙе йәйҙек, өҫтөнә тауҙар ултырттыҡ һәм унда ҙурлығына ҡарап һәр нәмәне үҫтерҙек.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

Беҙ уларҙа һеҙҙең ихтыяждарығыҙ өсөн йәшәү сығанаҡтары һәм (Беҙ шулай уҡ) һеҙ ризығы булмаған йән эйәләрен яралттыҡ.

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

Ә Ҡами яғында уның хазиналарынан башҡа бер нәмә лә юҡ; Беҙ уны кәметмәнек, ә билдәле бер күләмгә тиклем.

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

Беҙ никах өсөн ел ебәрҙек һәм күктән ямғыр яуҙырҙыҡ, шунан һеҙгә унан (һыуҙы) эсерҙек, ә һеҙ уны һаҡламағанһығыҙ.

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ терелтеүселәр һәм үлтереүселәр һәм Беҙ мираҫсылар.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ һинән алда тәүгеһен беләбеҙ, һуңғыһын да беләбеҙ.

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

Һәм, ысынлап та, Раббың уларҙы йыясаҡ. Ысынлап та, Ул хикмәтле, һәр нәмәне белеүсе!

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Һәм, ысынлап та, Беҙ кешене (Әҙәмде) ҡоро балсыҡтан, уға форма бирелгән ҡара батҡаҡтан яралттыҡ.

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

Беҙ (Әҙәмдән) элек үк бик ҡыҙыу уттан енде яраттыҡ.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Һәм (хәтереңдә тот): Раббың фәрештәләргә: «Мин ҡиәфәт бирелгән ҡара батҡаҡтан ҡоро балсыҡтан әҙәм балаһын яратасаҡмын.

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

Шулай итеп, мин (ваҡиғаны) камиллаштырғас, уға Үҙемдең рухымды (барлыҡҡа килтереүҙе) өрҙөм, уға сәждә ҡылып баш эйегеҙ».

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

Шулай итеп, фәрештәләр барыһы ла бергә баш эйҙе.

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

Иблистән башҡа. Ул сәждәгә киткән (фәрештәләргә) ҡушылырға тартынды.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

Ул (Аллаһ): «Эй, шайтан, ни өсөн һин улар менән бергә сәждә ҡылаһың?»

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Ул (Иблис): «Мин бер ҡасан да Һин ҡоро балсыҡтан ҡара балсыҡтан яратҡан кешегә баш эймәйем», — тигән.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

Ул (Аллаһ): «(Улайһа) Күктән кит, сөнки һин ҡәһәрләнгәнһең, .

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

Ҡиәмәт көнөнә тиклем ҡарғыш һеҙҙең өҫтөгөҙҙә ҡаласаҡ».

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Ул (шайтан): «Эй, Раббым, (әгәр ҙә шулай булһа), миңә (кешеләрҙең) терелеү көнөнә тиклем кисектерергә рөхсәт ит», — тине.

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

Аллаһ Тәғәлә әйтә: «(Ярай) һин, ысынлап та, кисектереү ваҡыты бирелгән кешеләрҙән,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

билдәләнгән көнгә (ҡиәмәт көнөнә тиклем)» тигән.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

Ул (Иблис) әйтте: «Раббым, Һин мине аҙашҡанмын тип ҡарар иткәнгә күрә, ер йөҙөндәгеләргә (яуызлыҡты) матур итеп күрһәтермен һәм уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

улар араһынан һайлап алынған ҡолдарыңдан башҡа».

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

Ул (Аллаһ): «Был Миңә алып барған тура юл», — тине.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

Ысынлап та, һинең (Иблистең) Минең ҡолдарым өҫтөнән һиңә эйәргәндәрҙән башҡа, йәғни аҙашҡандарҙан башҡа ҡөҙрәтең юҡ.

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

Һәм, ысынлап та, йәһәннәм уларҙың барыһына ла (шайтан эйәрселәренә) вәғәҙә ителгән (урын).

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(Йәһәннәмдең) ете ишеге бар. Һәр ишек (тәғәйенләнгән) уларҙы билдәле бер төркөмгә.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Ысынлап та, тәҡүәлеләр баҡсаларҙа һәм шишмәләрҙә булыр.

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(Аллаһ әйтә): «Уға тыныслыҡта һәм именлектә инегеҙ».

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

Беҙ уларҙың күңелдәрендәге бөтә үпкә тойғоларын юйҙыҡ; улар үҙҙәрен бер туғандар кеүек тойҙо, диванда күҙгә-күҙ ҡарашып ултырҙылар.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

Улар унда үҙҙәрен арыу тоймай һәм унан ҡыуылмаҫ.

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

Минең ҡолдарыма әйт: Мин – Ярлыҡаусы һәм Мәрхәмәтле!

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

Һәм, ысынлап та, Минең ғазабым бик ауыр ғазаптыр.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

Һәм (Мөхәммәткә) уларға Ибраһимдың ҡунағы (фәрештә) тураһында хәбәр ит.

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

Урынға ингәс, һуңынан: «Сәләм», – тинеләр. Ул (Ибраһим): «Беҙ һинән ысынлап та ҡурҡабыҙ», – тине.

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(Улар): «Ҡурҡмағыҙ, беҙ һеҙгә аҡыллы кеше (Исхаҡ) улының тыуыуы тураһында һөйөнөслө хәбәр еткерәбеҙ», — тинеләр.

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

Ул (Ибраһим): «Мин ҡарт булһам да, һин миңә һөйөнөслө хәбәр бирҙең, шунан һуң (ниндәй юл менән) һин шул (хәбәрҙе) хәбәр иттең?»

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(Улар): «Беҙ һеҙгә һөйөнөслө хәбәрҙе дөрөҫ еткерәбеҙ, өмөтһөҙлөккә бирелгәндәрҙән булмағыҙ», — тип яуап бирҙеләр.

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

Ул (Ибраһим): «Раббының рәхмәтенән бер кем дә өмөтһөҙлөккә бирелмәй, аҙашҡандар ғына», — тигән.

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

Ул (Ибраһим): «Һеҙҙең мөһим эшегеҙ ниндәй, эй, илселәр?»

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(Улар) яуап бирҙе: «Беҙ гонаһлы халыҡҡа ебәрелдек.

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

Луттың шәкерттәренән башҡа. Ысынлап та, беҙ уларҙың барыһын да ҡотҡарырбыҙ,

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

ҡатынынан башҡа, беҙ уның (башҡа кафырҙар менән бергә) ҡалдырылғандарҙан булыуын билдәләнек».

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

Шулай итеп, рәсүл Луттың шәкерттәренә килгәс,

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

- Һин беҙ белмәгән кешеһең, - тине.

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(Пәйғәмбәрҙәр) яуап бирҙе: «Ысынлап та, беҙ һиңә улар һәр ваҡыт ялғанға сығарған ғазапты килтереп килдек .

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

Беҙ һиңә хәҡиҡәтте килтереп киләбеҙ һәм, ысынлап та, беҙ хәҡиҡәтле кешеләр.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

Шуға күрә кис аҙағында ғаиләгеҙ менән сығып китегеҙ, улар артынан эйәрегеҙ. Берегеҙгә лә артҡа ҡарап, һеҙгә ҡушылған урынға сәйәхәтегеҙҙе дауам итергә рөхсәт итмәгеҙ».

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

Һәм Беҙ уға (Лутыға) уларҙың ниһайәт, таң атҡанда һәләк ителеүен фарыз иттек.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

Һәм ҡала халҡы шатланып килде (Лүттең өйөнә) (ҡунаҡтың килеүе арҡаһында).

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

Ул (Луты) әйтте: «Ысынлап та, улар минең ҡунаҡтарым, шуға күрә мине оятҡа ҡалдырмағыҙ!

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм мине кәмһетмәгеҙ».

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(Улар): «Беҙ һеҙҙе кешеләрҙе (һаҡлауҙан) тыйманыҡмы?»

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

Ул (Лут): «Был минең илдең ҡыҙҙары, әгәр ҙә һин теләһәң, өйлән», — тигән.

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(Аллаһ): «Һинең йәшеңә ҡарап, улар эскелектә һелкенә», — тине.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

Шулай итеп, ҡояш сығырға йыйынғанда, көслө күк күкрәгән тауыш уларҙы юҡ иткән.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

Шулай итеп, Беҙ (ерҙе) аҫтын-өҫкә әйләндерҙек һәм уларға ҡаты ерҙән таштар яуҙырҙыҡ.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

Ысынлап та, аяттарға иғтибар иткәндәр өсөн (Аллаһтың ҡөҙрәтенең) ысынлап та аяттар бар.

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

һәм ысынлап та, (ил) ысынлап та һаман да (кешеләр йөрөгән) юлда ята.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

Ысынлап та, иман килтергәндәр өсөн бында ысынлап та (Аллаһтың ҡөҙрәте) ағзаһы бар.

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

Ысынлап та, Әйкә халҡы ысын мәғәнәһендә ғәҙелһеҙ халыҡ .

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

шуға күрә Беҙ уларҙы һәләк иттек. Ә ысынында ике (ил) бер шоссела урынлашҡан.

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

Ысынлап та, һижр илендәге кешеләр пәйғәмбәрҙәренә тулыһынса ялған һөйләнеләр.

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Беҙ уларға Ҡөҙрәт аяттарыбыҙҙы килтерҙек, ләкин улар һәр ваҡыт уларҙан йөҙ сөйөрәләр.

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

һәм улар ҡаянан йорттар уйып, (улар йәшәгән) именлек тойғоһо менән.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

Шунан уларҙы таң менән күкрәгән көслө тауыш юҡ итте,

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

шулай итеп, улар өсөн файҙаһыҙ, улар нимә өсөн эшләгән.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

Күктәрҙе, Ерҙе һәм улар араһындағы нәмәләрҙе Беҙ хәҡиҡәт менән яралттыҡ. Һәм, ысынлап та, Апокалипсис мотлаҡ килер, шуға күрә (уларҙы) яҡшы рәүештә ғәфү итегеҙ.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Ысынлап та, һинең Раббың — Ул барлыҡты бар итеүсе, белеүсе.

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ һиңә ҡат-ҡат уҡыла торған ете аятты һәм бөйөк Ҡөрьәнде бирҙек.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

Һин (Мөхәммәт) бер ҡасан да ҡарашыңды Беҙ уларҙың ҡайһы бер төркөмдәренә (иманһыҙҙарға) биргән тормош рәхәтлектәренә йүнәлтмә, уларға ҡарата ҡайғырма һәм иман килтергәндәргә ҡарата баҫалҡы бул.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

Һәм (Мөхәммәткә) әйт: «Мин асыҡтан-асыҡ киҫәтеүсемен».

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

(Беҙ киҫәтеү бирҙек) Беҙ (Аллаһтың китабын) айырып торғандарға (Яза) иңдерҙек.

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(атап әйткәндә) Ҡөрьәнде эшләгән кешеләр бүленгән.

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

Шуға күрә, Раббың менән ант итәбеҙ, Беҙ уларҙың барыһын да һорау бирәсәкбеҙ.

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

быға тиклем нимә эшләгәндәре тураһында.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

Шуға күрә (Мөхәммәткә) бойоролған һәр нәмәне (һеҙгә) асыҡтан-асыҡ еткерегеҙ һәм мөшриктәрҙән йөҙ сөйөрөгөҙ.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

Ысынлап та, Беҙ һине (Мөхәммәтте) мыҫҡыллаусыларҙан (яуызлыҡтан) һаҡлайбыҙ;

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(атап әйткәндә) Аллаһтан башҡа илаһтар барлығын һанаған кешеләр; улар һуңынан белер (эҙемтәләрен).

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ беләбеҙ: улар әйткән һүҙҙәр арҡаһында күкрәгең тар була

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

Шулай булғас, Раббыңды маҡтап, үҙеңде данла һәм сәждә ҡылғандарҙан бул,

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

Һеҙгә ышаныс (үлем) килгәнсе Раббығыҙға ғибәҙәт ҡылығыҙ.