الۤمّۤ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

Аллаһ, Унан башҡа илаһ юҡ. (Үҙ йән эйәләрен) даими ҡайғыртыусы Ҡөҙрәтле.

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

Ул һиңә (Мөхәммәткә) хәҡиҡәтте үҙ эсенә алған, элеккеләрҙе (китаптарҙы) раҫлаусы, Тәүратты һәм Инжилде иңдергән Китапты (Ҡөрьәнде) индерҙе.

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

элек, кешелек өсөн юл күрһәтеүсе булараҡ, һәм Ул Әл-Фурҡанды индергән. Ысынлап та, Аллаһтың аяттарын инҡар итеүселәр ауыр язаға тарый. Ҡөҙрәтле Аллаһтың язаһы бар.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

Аллаһ өсөн Ерҙә лә, күктәрҙә лә йәшерен бер нәмә лә юҡ.

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ул һине әсә ҡарынында Үҙе теләгәнсә формалаштырыусы. Унан башҡа илаһ юҡ. Ҡөҙрәтле, хикмәт эйәһе.

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

Һиңә (Мөхәммәткә) Китапты (Ҡөрьәнде) иңдереүсе лә Ул. Улар араһында абсолют булған, Китаптың (Ҡөрьәндең) төп фекерҙәре булған һәм башҡа мөтәсиәбихәт булған аяттар ҙа бар. Күңелдәре менән аҙашыуға ынтылыусыларға килгәндә, улар мөтәшәбихәткә эйәреп, ғәйбәт эҙләргә һәм үҙ тәүилдәрен эҙләргә, хатта уларҙың тәүилдәрен Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәһә лә. Ә тәрән белемгә эйә булғандар: «Беҙ уға (Ҡөрьәнгә) иман килтерҙек, барыһы ла Раббыбыҙҙан», — ти. Аңлаған кешеләрҙән башҡа бер кем дә һабаҡ ала алмай.

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(Улар доға ҡылды): «Эй, Раббыбыҙ, Һин беҙгә тура юл күрһәткәндән һуң, күңелдәребеҙҙе аҙашыуға эйелдермә, һәм беҙгә Үҙеңдән рәхмәт бир, ысынлап та, Һин — Биреүсе».

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

«Эй, Раббыбыҙ, һис бер шик булмаған көндө кешелекте йыйыусы Һин». Ысынлап та, Алла вәғәҙәләрҙе боҙмай.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

Ысынлап та, иман килтермәгәндәр өсөн уларҙың мөлкәте һәм балалары Аллаһтың язаһына бер ниндәй ҙә файҙа килтермәҫ. Һәм улар йәһәннәм утына яғыулыҡ булып китә.

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(Уларҙың хәле) Фирғәүен эйәрселәренең һәм уларҙан элек йәшәгән кешеләрҙең хәленә оҡшаған. Улар Беҙҙең аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарҙы, шуға күрә Алла уларҙы гонаһтары өсөн язаға тарттырҙы. Аллаһтың язаһы бик ҡаты.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

(Эй, Мөхәммәт) кәферҙәргә әйт: «Һеҙ еңеләсәкһегеҙ һәм йәһәннәмгә ҡыуыласаҡһығыҙ.

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

Ысынлап та, бер-береһенә ҡаршы торған ике партияла һеҙҙең өсөн бер ишара бар ине. Бер төркөм Аллаһ юлында һуғышҡан, икенсеһе кәфер булған, улар үҙҙәренең (мосолмандарҙың) ике тапҡырға күберәк булыуын үҙ күҙҙәре менән күргән. Аллаһ теләгән кешене ярҙамы менән нығыта. Ысынлап та, күҙҙәре күргәндәр өсөн бында ғибрәт бар.

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

Теләкле нәмәгә мөхәббәт ирҙәр алдында матурлана: ҡатын-ҡыҙҙар, балалар, алтын-көмөш өйөмдәре, һайланма аттар, мал-тыуар, эшкәртелгән баҫыуҙар. Донъя тормошонан ләззәт табыу ҙа шул, ҡайтыу өсөн яҡшы урын Аллаһ хозурында.

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әйт: «Мин һиңә бынан да яҡшыраҡ нәмә тураһында хәбәр итәйемме?» Раббыһы ҡаршыһында тәҡүә булғандарға аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр бар, улар унда мәңге йәшәйәсәктәр, саф тиңдәштәр һәм Аллаһтың ризалығы бар. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(Атап әйткәндә) «Йә Раббыбыҙ, беҙ ысын мәғәнәһендә иман килтерҙек, беҙҙең гонаһтарыбыҙҙы ярлыҡа һәм беҙҙе тамуҡ ғазабынан һаҡла!»

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(Шулай уҡ) сабыр кеше, тәҡүәле кеше, итәғәтле кеше, малын таратып биреүсе һәм таң алдынан ғәфү үтенеүсе кеше.

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Аллаһ Тәғәлә Үҙенән башҡа илаһ юҡ тип иғлан итә; (шулай уҡ) ғәҙеллекте яҡлаусы фәрештәләр һәм ғилем эйәләре, Унан башҡа илаһ юҡ, ул Ҡөҙрәтле, хикмәтле.

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Ысынлап та, Аллаһ алдында дин – Ислам. Үҙҙәренә Китап бирелгәндәр, ғилем алғандан һуң ғына, араларында көнсөллөк арҡаһында айырылалар. Кем дә кем Аллаһтың аяттарын инҡар итһә, ысынлап та, Аллаһ хисаплауҙа бик тиҙ.

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әгәр ҙә улар һинең менән бәхәсләшһә, әйт: «Мин Аллаһҡа буйһонам һәм миңә эйәргәндәр ҙә буйһонам». Китап бирелгәндәргә һәм уҡый-яҙа белмәгәндәргә: «Һеҙ Ислам динен ҡабул иттегеҙме?» Ислам динен ҡабул итһәләр, тимәк, тура юл алдылар, әгәр ҙә йөҙ сөйөрһәләр, тимәк, һеҙҙең бурысығыҙ уны еткереү генә. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Ысынлап та, Аллаһтың аяттарын инҡар итеүселәр, пәйғәмбәрҙәрҙе хаҡһыҙ (ғәҙел сәбәпһеҙ) үлтереүселәр, кешеләргә ғәҙеллек ҡылырға ҡушҡан кешеләрҙе үлтереүселәр уларға һөйөнөслө хәбәрҙе еткерә, был ғазаплы яза.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Был донъяла ла, әхирәттә лә эштәре бушҡа киткән кешеләр, уларҙың ярҙамсыһы ла юҡ.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

Китаптан (Тәүраттан) өлөштәр бирелгән кешеләргә иғтибар итмәнегеҙме? Улар үҙ-ара хәл итеү өсөн Аллаһ китабына (йәбешергә) саҡырылды. Һуңынан уларҙың ҡайһы берҙәре йөҙ сөйөрҙө һәм (хәҡиҡәтте) ялғанға сығарҙы.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

Сөнки улар: «Йәһәннәм уты беҙгә бер нисә көндән башҡа теймәйәсәк», – тигән. Улар үҙҙәре уйлап сығарған нәмәләр менән динендә алдана.

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Әгәр (һуңынан) Беҙ уларҙы бер ниндәй шик булмаған көндө (Ҡиәмәт көнөндә) йыйһаҡ һәм һәр йәнгә ҡылған эштәренә ҡарап камил сауап бирелһә һәм уларға зыян килтерелмәһә?

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Әйт (Мөхәммәткә): "Эй, ҡөҙрәт Раббыһы, Һин теләгән кешегә ҡөҙрәт бирәһең, теләгән кешенән ҡөҙрәтте тартып алаһың. Һин теләгәнде юғары күтәрәһең, теләгән кешене кәмһетәһең. Һинең ҡулыңда бөтә изгелек. Ысынлап та, Һин бөтә нәмәгә ҡөҙрәтле".

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Төндө көнгә һалдың, көндө төнгә һалдың. Һин тереләрҙе үлеләр араһынан сығараһың, үлеләрҙе тереләр араһынан сығараһың. Һин теләгән кешегә ризыҡ бирәһең, иҫәп-хисапһыҙ».

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Иманлылар иманһыҙҙарҙы етәксе итеп алмаһын, ә иманлыларҙы. Кем быны эшләһә, һис шикһеҙ, Аллаһтан бер нәмә лә ала алмаҫ, тик уларҙан ҡурҡҡан нәмәнән үҙеңде һаҡлауҙан башҡа. Аллаһ һеҙҙе Үҙенеке (ғазап) тураһында иҫкәртә, ҡайтыу урыны Аллаһҡа.

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Әйт: «Әгәр ҙә һин күңелеңдәгеләрҙе йәшерһәң йәки асыҡлаһаң, Аллаһ уны белер». Ул күктәрҙәгеләрҙе лә, Ерҙәгеләрҙе лә белә. Аллаһ Тәғәлә һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) һәр йән ҡылған изгелектәре өсөн әжер аласаҡ көндө, (шулай уҡ яуызлыҡтары өсөн әжер аласаҡ). Ул үҙе менән шул (көн) араһында оҙон ара булыр тип өмөтләнде. Һәм Аллаһ һеҙҙе Үҙе (ғазап) тураһында киҫәтә. Аллаһ Тәғәлә үҙ ҡолдарына ҡарата сикһеҙ мәрхәмәтле.

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

(Мөхәммәткә): «Әгәр һеҙ Аллаһты яратһағыҙ, миңә эйәрегеҙ, Аллаһ һеҙҙе яратыр һәм гонаһтарығыҙҙы ғәфү итер», — тип әйтегеҙ. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

(Мөхәммәткә): «Аллаһҡа һәм Пәйғәмбәргә итәғәт итегеҙ, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһ кафырҙарҙы яратмай».

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ Әҙәмде, Нухты, Ибраһим ғаиләһен һәм Ғимран ғаиләһен бөтә халыҡтарҙан (үҙ замандарында) өҫтөн һайланы.

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(ас) бер нәҫел, улар араһында ҡайһы берҙәре (нәҫел) башҡалар. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ), Ғимрандың ҡатыны: «Эй, Раббым, ысынлап та, мин Һиңә нәҙер бирәм: ҡарынындағы ҡол булып ҡалған нәмә Һиңә хеҙмәт итә, шунан һуң минән (был нәҙерҙе) ҡабул ит.

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

Шуға күрә ул баланы тапҡанда: «Эй, Раббым, мин бер ҡыҙ бала таптым!» Хатта Аллаһы Тәғәлә уның нимә тыуҙырғанын яҡшыраҡ белһә лә, ирҙәр ҡатын-ҡыҙ менән бер үк булмаһа ла. «Мин уға Мәрйәм исемен бирҙем һәм Һинән уны һәм уның балаларын һәм ейәндәрен ҡәһәрле шайтандың ҡыҫылыуынан һаҡлауыңды һорайым».

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Шулай итеп, Ул (Аллаһ) уны яҡшы ҡабул итеү менән ҡабул итте, яҡшы үҫеү менән үҫтерҙе һәм хәстәрлеген Зәкәриәгә тапшырҙы. Зәкәриә уны михрабҡа (ғибәҙәт ҡылыу өсөн махсус бүлмә) күрергә килгән һайын эргәһендә ризыҡ таба торғайны. Ул: "Эй, Мәрйәм, быны ҡайҙан алдың?" Ул (Мәрйәм): «Был Аллаһтан», – тип яуап бирҙе. Ысынлап та, Аллаһ теләгән кешеһенә ризыҡты иҫәп-хисапһыҙ бирә.

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

Тап шунда Зәкәриә үҙенең Аллаһына доға ҡылған. Ул: «Эй, Раббым, миңә Үҙ яғыңдан яҡшы нәҫел бир, Һин доғаларҙы ишетеүсеһең», — тине.

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Һуңынан фәрештәләр уны, михрабта намаҙ уҡып торғанда,: «Аллаһ һиңә Яхъяның тыуыуы менән һөйөнөслө хәбәр килтерә, ул Аллаһтан килгән һөйләмде (һүҙҙе) раҫлай, өлгө, үҙен (нәфсенән) тыя алған һәм тәҡүәлеләр араһында пәйғәмбәр», — тип саҡырҙы.

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

Ул (Зәкәриә): «Эй, Раббым, мин шул тиклем ҡарт булып, ҡатыным түлһеҙ ​​ҡалғанда, нисек бала табырға тейешмен?» Ул (Аллаһ): «Шулай итеп, Аллаһ нимә теләй, шуны эшләй», — тине.

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

Ул (Зәкәриә): «Эй, Раббым, миңә аят бир», — тине. Аллаһ Тәғәлә әйтте: «Һеҙгә өс көн буйы кешеләр менән һөйләшмәүегеҙ, тик ғибрәттәр менән генә һөйләшмәүегеҙ, Раббығыҙҙы күп телгә алығыҙ, кис һәм таң менән Уны маҡтағыҙ», — тине.

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

Һәм фәрештәләрҙең: «Эй, Мәрйәм, ысынлап та, Аллаһ һине һайлап алды, пакланы һәм һине бөтә донъяларҙағы (ул заманда) бөтә ҡатын-ҡыҙҙарҙан өҫтөн ҡуйҙы!»

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

Эй Мәрйәм! Раббыңа итәғәт ит, сәждә ҡылы һәм рәхәтләнеүселәр менән бергә йөҙ ҡыл».

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

Улар ҡәләмдәрен (йәрәбә тартыу өсөн) ҡайһыһына Мәрйәмде һаҡлар икән, һин улар менән бергә булмаһаң да, Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) индергән йәшерен хәбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәре был. Ә улар ыҙғышҡанда һин улар менән бергә булманың.

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ), фәрештәләр: «Эй, Мәрйәм! Ысынлап та, Алла һиңә Үҙенән (йәғни ул) бер хөкөм тураһында һөйөнөслө хәбәр килтерә, уның исеме Мәрйәм улы Ғайса Мәсих, донъяла һәм әхирәттә абруйлы кеше, һәм (Аллаһҡа) яҡын килтерелгәндәрҙең береһе», — тигән.

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

һәм ул кешеләр менән бишектә һәм тулы үҫкәндә һөйләшкән, һәм ул тәҡүәлеләр араһында булған».

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

Ул (Мәрйәм): «Эй, Раббым, миңә бер ир ҙә теймәгән саҡта, нисек минең балам булһын?» Ул (Аллаһ): "Шулай итеп, Аллаһ Тәғәлә үҙе теләгәнде барлыҡҡа килтерә. Ул берәй нәмәне тәҡдир итергә теләһә, уға "Бул!"

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

Һәм Ул (Аллаһ) уға (Ғисаға) Китапты, Хикмәтте, Тәүратты һәм Инжилде өйрәтте.

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Һәм илсе булараҡ, Исраил балаларына (ул әйтте): "Мин һеҙгә Раббығыҙҙан билдә (мөғжизә) менән килдем, йәғни мин һеҙҙең өсөн (нимәлер) ерҙән ҡош формаһында эшләнем, һуңынан мин уның өҫтөнә өрҙөм, һәм ул ҡош булып китте, Аллаһтың рөхсәте менән. Аллаһтың рөхсәте, һәм Мин һеҙгә нимә ашағанығыҙҙы һәм өйөгөҙҙә нимә тотҡанығыҙҙы әйтәм.

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Һәм минән элек килгән Тәүратты раҫлаусы булараҡ һәм һеҙгә тыйылған нәмәләрҙең ҡайһы берҙәрен һеҙгә хәләл итеүем өсөн. Мин һеҙгә Раббығыҙҙан бер мөғжизә (мөғжизә) килтереп киләм. Шуның өсөн Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Ысынлап та, Аллаһ – минең Раббым һәм һеҙҙең дә Раббығыҙ, шуға күрә Уға ғибәҙәт ҡылығыҙ. Был тура юл».

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

Шуға күрә Ғайса уларҙың (Исраил балаларының) буйһонмауын тойғас: «Аллаһтың динен урынлаштырыу өсөн кем ярҙамсы булыр?» Һәүәриййүндәр (тоғро дуҫтар) яуап бирә: «Беҙ — Аллаһтың (дини) ярҙамсылары, Аллаһҡа иман килтерәбеҙ, мосолман булыуыбыҙға шаһитлыҡ итәбеҙ».

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

Йә Раббыбыҙ, беҙ Һинең иңдергән нәмәләреңә иман килтерҙек һәм Пәйғәмбәргә эйәрҙек, шуға күрә беҙҙе шаһитлыҡ итеүсе кешеләр төркөмөнә индер».

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Һәм улар (кафырҙар) алданы, шуға күрә Аллаһ алдашыуға үс алды. Аллаһ – алдаҡ өсөн иң яҡшы үс алыусы.

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(Иҫеңдә тотоғоҙ), Аллаһ Тәғәлә: «Эй, Ғайса! Мин һине алдым һәм Үҙемә күтәрҙем, һине кафырҙарҙан таҙарттым, һиңә эйәргәндәрҙе Ҡиәмәт көнөнә тиклем кафырҙарҙан өҫтөн ҡуйҙым.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Шулай булғас, кәферҙәргә килгәндә, Мин уларҙы донъяла ла, әхирәттә лә бик ҡаты ғазап менән язалаясаҡмын, уларҙың ярҙамсылары булмағанда.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Иман килтереп, изгелек ҡылғандарға килгәндә, Ул уларға камил әжер бирер. Аллаһ залимдарҙы яратмай.

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

Шулай итеп, Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) хикмәт менән тулы ҡайһы бер аяттарҙы һәм киҫәтеүҙәрҙе уҡыныҡ.

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

Ысынлап та, Ғайсаның Аллаһ өсөн ҡиссаһы (барлыҡҡа килтерелеүе), Әҙәмдең (барлыҡҡа килтерелеүе) кеүек. Ул уны ерҙән яралтты, шунан уға: «Бул!» Тимәк, был шулай.

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

Хәҡиҡәт Раббыңдан, шуға күрә һин (Мөхәммәт) шикләнеүселәрҙән булма!

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

Һеҙҙең менән был мәсьәләлә бәхәсләшкән кеше, һеҙ белем алғандан һуң, (Мөхәммәткә): «Әйҙәгеҙ, балаларыбыҙҙы һәм һеҙҙең балаларығыҙҙы, ҡатындарыбыҙҙы һәм һеҙҙең ҡатындарығыҙҙы, үҙебеҙҙе һәм һеҙҙе лә саҡырайыҡ, шунан һуң, Аллаһтың ҡарғышы ялғансыларға төшһен өсөн, айырма яһайыҡ».

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ысынлап та, был ысынбарлыҡтағы ваҡиға. Аллаһтан башҡа илаһ юҡ, ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

Һуңынан улар йөҙ сөйөрһәләр, белегеҙ: Аллаһ зыян ҡылыусылар тураһында хәбәрҙар.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

Әйт: «Эй, китап әһелдәре! Әйҙәгеҙ, беҙҙең менән һеҙҙең арала бер үк бер һөйләмгә киләйек: беҙ Аллаһтан башҡаға табынмайбыҙ, Уға бер нәмәгә лә тиңдәш тотмайбыҙ, бер-беребеҙҙе Аллаһтан башҡа илаһ итмәйбеҙ.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

Эй, китап әһелдәре! Тәүрат һәм Инжил унан (Ибраһимдан) һуң индерелһә лә, ни өсөн һеҙ Ибраһим хаҡында бәхәсләшәһегеҙ? Аңламайһыңмы?

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Бына шулай һин! Белгәнегеҙ тураһында бәхәсләшәһегеҙ, ә белмәгәнегеҙҙе ниңә бәхәсләшәһегеҙ? Алла белә, ә һеҙ белмәйһегеҙ.

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ибраһим йәһүд тә, христиан да түгел, әммә тура кеше, мосолман һәм ул мөшриктәрҙән түгел.

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

Ибраһимға иң яҡын кешеләр – уға эйәреүселәр, һәм был пәйғәмбәр (Мөхәммәт), һәм иман килтергәндәр. Аллаһ иман килтергәндәрҙең яҡлаусыһы .

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Бер төркөм китап әһелдәре һеҙҙе аҙаштырырға теләй. Ысынында (ысынында) улар түгел, ә үҙҙәрен аҙаштыралар, әммә улар аңлы түгел.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

Эй, китап әһелдәре! Ни өсөн һеҙ (хәҡиҡәтте) белһәгеҙ ҙә, Аллаһтың аяттарын ялғанға сығараһығыҙ?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

Эй, китап әһелдәре! Ниңә һеҙ хәҡиҡәтте ялған менән бутайһығыҙ, белһәгеҙ ҙә, хәҡиҡәтте йәшерәһегеҙ?

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

Һәм китап әһелдәренең бер төркөмө (бер-береһенә): «Көндөң башында мөьминдәргә иңдерелгәнгә иман килтерегеҙ һәм аҙағында уны инҡар итегеҙ, улар (кәферлеккә) кире ҡайтһын өсөн», — тинеләр.

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Һеҙҙең динегеҙҙе тотоусыларҙан башҡаларға иман килтермәгеҙ», — тип әйт (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, тура юлды бары тик Аллаһтың тура юлдары ғына. (Ишанмағыҙ) һеҙгә бирелгән нәмәнең кемгәлер бирелеүенә йәки Раббығыҙ алдында һеҙҙе ялғанға сығарыуҙарына». Әйт (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, йомартлыҡ Аллаһ ҡулында, Ул уны теләгән кешеһенә бирә. Аллаһ бөтә нәмәне үҙ эсенә алыусы, белеүсе».

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

Ул теләгән кешегә рәхмәтен билдәләй. Аллаһтың рәхмәте ҙур.

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Китап әһелдәренән шундай кеше бар, уға күп малды ышанып тапшырһаң, һис шикһеҙ, уны һиңә кире ҡайтарасаҡ. Әммә улар араһында бер динарҙы ышанып тапшырһаң, һин уны талап итеп тормаһаң, һиңә кире ҡайтармаҫтар ҙа бар. Сөнки улар: «Уҡымағандар өсөн беҙҙә ғәйеп юҡ», — тиҙәр. Улар белһәләр ҙә, Аллаһҡа ҡарата ялған һөйләйҙәр.

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

Әммә кем уларҙың вәғәҙәһен үтәһә һәм Аллаһтан ҡурҡһа, ысынлап та, Аллаһ тәҡүәлеләрҙе ярата.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Ысынлап та, Аллаһтың вәғәҙәһен һәм анттарын аҙ хаҡҡа алмаштырыусыларға ахирәттә бер өлөшө лә булмаясаҡ, Аллаһ улар менән һөйләшмәҫ, ҡиәмәт көнөндә уларға ҡарамаҫ, уларҙы сафландырмаҫ. Улар өсөн ғазаплы ғазап бар.

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Һәм, әлбиттә, улар араһында телдәре менән Китапты боҙоусы төркөм бар, юғиһә һеҙ уны китаптан тип уйларһығыҙ, ә ул китаптан булмаһа ла, улар: «Был Алланан», — тиҙәр. Улар Аллаһҡа ҡарата ялған һөйләйҙәр, үҙҙәре белһәләр ҙә.

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

Мөмкин түгел, кемгәлер Аллаһ тарафынан китап бирелгән, шулай уҡ хикмәт һәм пәйғәмбәрлек, һуңынан ул кешеләргә: «Һеҙ миңә табыныусылар булығыҙ, Аллаһҡа табыныусылар булығыҙ», әммә (ул әйтә): «Һеҙ Аллаһтың ҡолдары булығыҙ, сөнки һеҙ китапты өйрәтәһегеҙ һәм уны өйрәнәһегеҙ!»

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

һәм һеҙгә фәрештәләрҙе һәм пәйғәмбәрҙәрҙе Алла итергә ҡушырға түгел (уның өсөн дә мөмкин түгел). Уның һиңә мосолман булғандан һуң кафыр бул тип әйтеүе (урынлымы)?

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

Һәм (иҫегеҙҙә тотоғоҙ), Аллаһ пәйғәмбәрҙәрҙән килешеүҙе алғас: «Мин һеҙгә китап һәм хикмәт бирһәм, ә һуңынан һеҙгә рәсүл килһә, һеҙҙә булғанды ​​раҫлаусы, һеҙ уға ысын мәғәнәһендә иман килтерерһегеҙ һәм уға ярҙам итерһегеҙ». Аллаһ Тәғәлә: «Һеҙ был турала Минең менән төҙөлгән килешеүҙе ризаһығыҙмы һәм ҡабул итәһегеҙме?» Улар: «Беҙ ризабыҙ», — тип яуап бирҙе. Аллаһ Тәғәлә: «Улайһа, һеҙ (пәйғәмбәрҙәр) шаһитлыҡ итегеҙ, Мин дә һеҙҙең менән бергә шаһит булырмын», — тигән.

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

Шулай булғас, кем был хәлдән һуң йөҙ сөйөрһә, тимәк, улар – яуыздар.

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

Шулай булғас, күктәрҙәге һәм Ерҙәге бөтә нәмә теләһә лә, теләмәһә лә, Уға бирелгән һәм улар тик Уға ғына ҡайтарылғанда, ни өсөн улар Аллаһ диненән башҡа башҡа диндәрҙе эҙләй?

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Беҙ Аллаһҡа һәм беҙгә иңдерелгәнгә, Ибраһимға, Исмәғилгә, Исхаҡҡа, Яҡупҡа һәм уларҙың нәҫелдәренә индерелгәнгә, Мусаға, Ғайсаға һәм пәйғәмбәрҙәргә Раббынан бирелгән нәмәләргә ышанабыҙ.

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

Ә кем Исламдан башҡа дин эҙләй, ул ҡабул булмаясаҡ, ә теге донъяла ул юғалтыуҙарҙан булыр.

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Иман килтергәндән һуң, рәсүлдең (Мөхәммәттең) ысын мәғәнәһендә (рәсүл) булыуын танығандан һуң, уларға асыҡ дәлилдәр килеп еткәнен танығандан һуң, кәферҙәрҙе Аллаһ нисек тура юлға күндерер? Аллаһ залимдарҙы тура юлға баҫтырмай.

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

Улар өсөн яза — уларға Аллаһтың, фәрештәләрҙең һәм бөтә кешелектең ҡарғыштары төшөүе.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

улар унда мәңге ҡаласаҡ, уларҙың язаһы еңеләйтелмәйәсәк һәм уларға кисектерелмәйәсәк;

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

тик бынан һуң тәүбә итеп, төҙәлгәндәрҙән башҡа, ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, рәхимле!

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

Ысынлап та, иман килтергәндән һуң кәфер булып, һуңынан кәферҙәрен арттырғандарҙың тәүбәләре ҡабул булмаясаҡ һәм улар аҙашҡандар.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Ысынлап та, кафыр булып, кафыр булып үлгәндәр, әгәр ҙә ул үҙен алтын менән йолоп алырға теләһә, уларҙан берәүһенән дә (фидиә) бөтә ер йөҙөндә алтын алмаясаҡ. Бына ошолар – ғазаплы ғазап кисергән һәм ярҙамсыһы булмаған кешеләр.

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

Яратҡан байлығыңдың бер өлөшөн сарыф итмәйенсә, изгелеккә эйә булмаясаҡһың. Һеҙ нимә сарыф итһәгеҙ ҙә, Аллаһ барыһын да белеүсе.

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

Исраил балалары өсөн бөтә ризыҡ хәләл, Тәүрат төшкәнгә тиклем Исраил (Яҡуп) тарафынан тыйылған ризыҡтан башҡа. Әйт (Мөхәммәткә): «Әгәр ҙә һеҙ хаҡ һүҙле кешеләр булһағыҙ, Тәүратты алығыҙ ҙа уҡығыҙ».

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Шулай булғас, кем был хәлдән һуң Аллаһҡа ҡаршы ялған уйлап сығарһа, улар залимдар булыр.

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(Мөхәммәткә): «Аллаһтың әйткәндәренең барыһы ла дөрөҫ», — тип әйтегеҙ. Шулай булғас, Ибраһимдың тура диненә эйәрегеҙ, һәм ул мөшриктәрҙән түгел.

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

Ысынлап та, кешеләр өсөн төҙөлгән тәүге (ғибәҙәт йорто) Бәккәлә (Мәккәлә) бәрәкәтле булған һәм бөтә донъялар өсөн юл күрһәтеүсе булған (Бәйтуллаһ).

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

Унда асыҡ билдәләр бар, (улар араһында) Ибраһим станцияһы. Унда (Бәйтуллаһ) ингән кеше имен булыр. Ә кешелектең Аллаһ алдындағы бурыстары араһында Бәйтуллаға хаж ҡылыу ҙа бар, атап әйткәндә, унда сәйәхәт итергә мөмкинлеге булғандар өсөн. Кем хажды инҡар итһә, шуны белегеҙ: Аллаһ бөтә донъяларҙан иң бай (бер нәмәгә лә мохтаж түгел).

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, ни өсөн һеҙ Аллаһтың аяттарын ялғанға сығараһығыҙ, әгәр ҙә Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә шаһит булһа?»

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, ни өсөн һеҙ иман килтергәндәрҙе Аллаһ юлынан ҡамасаулайһығыҙ, һеҙ уның (Аллаһ юлының) кәкре булыуын теләйһегеҙ, үҙегеҙ күҙәтеп торһағыҙ ҙа?» Аллаһ һеҙ эшләгән эштәрегеҙҙән хәбәрһеҙ түгел.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Китап бирелгәндәрҙең ҡайһы берҙәренә эйәрһәгеҙ, һис шикһеҙ, улар һеҙҙе иман килтергәндән һуң кире кафырҙарға әйләндерәсәк.

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Һеҙгә Аллаһтың аяттары уҡылғанда, арағыҙҙа Уның рәсүле (Мөхәммәт) булғанда, һеҙ нисек кафыр булдығыҙ? Кем Аллаһтың диненә ныҡ тотонһа, ул тура юлға йүнәлтеләсәк.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтан ҡурҡығыҙ, ысынлап та, Унан ҡурҡығыҙ һәм мосолман булмаһағыҙ, үлмәгеҙ.

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

Һеҙҙең барығыҙ ҙа Аллаһтың арҡанына (диненә) ныҡ тотоғоҙ, үҙегеҙҙе айырмағыҙ, дошман булғанда Аллаһтың һеҙгә биргән ниғмәтен иҫкә төшөрөгөҙ, шунан һуң Аллаһ һеҙҙең күңелдәрегеҙҙе берләштерҙе, шуға күрә һеҙ Уның рәхмәте менән туғандар булдығыҙ, ә (ул ваҡытта) һеҙ унда тамуҡ упҡыны ситендә инегеҙ. Шулай итеп, Аллаһ Тәғәлә һеҙгә аяттарын аңлата, һеҙ тура юлға баҫырһығыҙ.

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Һеҙҙең арағыҙҙа изгелеккә саҡырған, изгелеккә бойорған, яуызлыҡтан тыйған кешеләр булһын. Ә улар бәхетле кешеләр.

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Ә үҙҙәренә аныҡ мәғлүмәт килеп еткәс, айырылып, ыҙғышҡан кешеләр кеүек булмағыҙ. Һәм уларға ауыр яза биреләсәк, .

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

Ул көндө нурлы аҡ йөҙҙәр, ҡайғылы ҡара йөҙҙәр ҙә бар ине. Ҡара йөҙлөләргә килгәндә (уларға былай тигәндәр): «Ни өсөн һеҙ иман килтергәндән һуң кафырлыҡ итәһегеҙ?

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

Йөҙҙәре аҡ һәм нурлы кешеләргә килгәндә, улар Аллаһтың (күктең) рәхмәтендә; улар унда ҡалыр.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

Был Аллаһтың аяттарын Беҙ һиңә дөрөҫ уҡыйбыҙ, һәм Аллаһ бөтә донъяларҙа (бер кемгә лә) золом итергә теләмәй.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

Күктәрҙә һәм Ерҙә нимә бар, барыһы ла Аллаһтыҡы, һәм бөтә эштәр Аллаһҡа ҡайтарыла.

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

Һеҙ (мосолмандар) кешеләрҙән тыуған иң яҡшы кешеләр, (сөнки һеҙ) дөрөҫлөккә бойораһығыҙ, яуызлыҡтан тыяһығыҙ, Аллаһҡа ышанаһығыҙ. Әгәр китап әһелдәре иман килтерһә, уларға хәйерлерәк булыр ине. Улар араһында мөьминдәр ҙә бар, ләкин уларҙың күбеһе яуыз кешеләр.

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

Улар һиңә бәләкәй генә рәнйетеүҙәрҙән башҡа зыян килтермәҫ, әгәр ҙә һинең менән һуғышһалар, һис шикһеҙ, кире боролорҙар (еңеләсәктәр). Бынан тыш, улар ярҙам да алмаған.

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Улар ҡайҙа ғына булһалар ҙа, кәмһетеү менән тулы, әгәр ҙә улар Аллаһтың бауына (диненә) һәм кешеләр менән арҡанға (килешеүгә) (тотоп) тормаһалар. Улар Аллаһтан асыу алды һәм (һәр ваҡыт) ҡайғы-хәсрәт менән тулды. Сөнки улар Аллаһтың аяттарын инҡар итә һәм пәйғәмбәрҙәрҙе үлтерә, бер ниндәй ҙә хаҡ (дөрөҫ аҡыл) булмай. Сөнки улар тыңлауһыҙ, сиктәрҙе үтә.

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

Улар (тулыһынса) бер үк түгел. Китап әһелдәре араһында намыҫлы төркөм бар, улар төндә Аллаһтың аяттарын уҡый, һәм улар (шулай уҡ) сәждә итә (намаҙ уҡый).

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Улар Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышана, яҡшылыҡты бойора, насарлыҡтан тыя һәм төрлө изге эштәргә ашыға. Улар тәҡүәле халыҡ араһында.

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

Һәм улар ниндәй генә изгелек ҡылһалар ҙа, уны берәү ҙә инҡар итмәй. Тәҡүә булғандарҙы Аллаһ барыһын да белә.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Ысынлап та, кәферҙәр, уларҙың малдары ла, балалары ла Аллаһтың язаһына әҙ генә лә ҡаршы тора алмай. Улар йәһәннәм әһелдәре, (һәм) унда мәңге ҡалыр.

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

Улар был донъя тормошона һалған байлыҡ тураһындағы ҡисса үҙенә бик һалҡын һауа һалынған елгә оҡшаш, ул үҙҙәренә золом ҡылған халыҡтың үҫемлектәренә (үҙенә ҡараған) һуға, шунан ел уларҙы юҡ итә. Аллаһ уларға түгел, ә үҙ-үҙҙәренә золом ҡыла.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Үҙ даирәңдән ситтә булғандарҙы (бер диндәгеләрҙе) ышаныслы дуҫтарың итеп дуҫлама, (сөнки) улар һиңә бәлә биреүҙән бер ҡасан да туҡтамаҫ. Улар һинең һәләк булыуыңа өмөт итәләр. Ысынлап та, уларҙың ауыҙҙарынан нәфрәт күренә, күңелдәрендә йәшеренгән нәмә яуызыраҡ. Ысынлап та, Беҙ һеҙгә (Беҙҙең) аяттарҙы аңлаттыҡ, әгәр һеҙ аңлаһағыҙ.

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Бына шулай һин! Улар һине яратмаһалар ҙа һиңә улар оҡшай, бөтә китаптарға ла ышанаһың. Һинең менән осрашҡанда улар: «Беҙ иман килтерҙек», — тиҙәр, ә үҙҙәре генә ҡалғанда, асыуланып, нәфрәтләнеп, бармаҡ остарын тешләйҙәр. «Асыуыңдан үләсәкһең!» Ысынлап та, Аллаһ күңелдең бөтә нәмәһен белеүсе!

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

Яҡшылыҡ алһаң, (ҡотолғоһоҙ) улар ҡайғырасаҡ, ә һиңә бәлә килһә, улар был хәлгә шатланыр. Сабыр һәм тәҡүә булһаң, уларҙың хәйләләре һине әҙ генә лә борсомаҫ. Ысынлап та, Аллаһ уларҙың һәр ғәмәлендә киң ҡолас ала.

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

Һәм (иҫегеҙҙә тотоғоҙ), һеҙ (Мөхәммәт) таң менән юлға сыҡҡанда ғаиләгеҙҙе ҡалдырып, мөьминдәрҙе яу постарында урынлаштырҙығыҙ. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Һеҙҙең яҡтағы ике төркөм, Аллаһ уларҙың ярҙамсыһы булһа ла, ҡурҡып (сигенергә) теләгәндә. Шуға күрә мөьминдәр тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләһендәр.

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

Һәм, ысынлап та, көсһөҙ булһағыҙ ҙа, Аллаһ һеҙгә Бәҙер яуында ярҙам итте. Шуның өсөн Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡығыҙ, шул саҡта Уға рәхмәтле булырһығыҙ.

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ), һеҙ (Мөхәммәт) мөьминдәргә: «Аллаһтың һеҙгә (күктән) төшөрөлгән өс мең фәрештә менән ярҙам итеүе һеҙгә етмәйме?»

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

“Эйе” (етә). Улар ҡапыл һиңә һөжүм иткәндә сабыр һәм тәҡүә булһаң, һис шикһеҙ, Аллаһ Тәғәлә һиңә билдә кейгән биш мең фәрештә менән ярҙам итер.

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Аллаһ уны (нығытыу ризығын) һеҙҙең (еңеү) өсөн һәм уның арҡаһында күңелдәрегеҙ тыныс булһын өсөн һөйөнөслө хәбәр итеп ҡуйҙы. Һәм ҡөҙрәтле һәм хикмәтле Аллаһтан башҡа еңеү юҡ.

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(Аллаһ һеҙгә Бәҙер яуында ярҙам итте һәм ярҙам күрһәтте) – бер төркөм кафырҙарҙы юҡ итеү, йәки уларҙы кәмһетеү, улар бер нәмә лә отмайынса кире ҡайтыу өсөн.

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

Аллаһ уларҙың тәүбәләрен ҡабул итеүе йәки яза биреүе һеҙҙең (Мөхәммәттең) эше түгел, сөнки улар, ысынлап та, залимдар.

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Күктәрҙә һәм Ерҙә булғандар барыһы ла Аллаһтыҡы. Ул теләгән кешеһен ғәфү итә, теләгән кешене язалай. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Икеләтә риба ашамағыҙ, бәхетле булыр өсөн Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

Үҙегеҙҙе кәферҙәр өсөн әҙерләнгән йәһәннәм утынан һаҡлағыҙ.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

Аллаһҡа һәм рәсүлгә (Мөхәммәткә) итәғәт итегеҙ, шул саҡта һеҙгә рәхмәт бирелер.

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

Раббығыҙҙан ғәфү үтенергә һәм тәҡүәлеләр өсөн әҙерләнгән күктәр һәм Ер кеүек киңлектәге ожмахты алырға ашығығыҙ.

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(атап әйткәндә) буш һәм тар ваҡытта ла йомарт биргән кешеләр, асыуын тыйып, башҡаларҙың (хаталарын) ғәфү иткән кешеләр. Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

һәм (шулай уҡ) йәмһеҙ эштәр ҡылғанда йәки үҙҙәренә золом ҡылғанда, (шунда уҡ) Аллаһты иҫкә төшөрөп, һуңынан гонаһтары өсөн ярлыҡау һорағандар, һәм Аллаһтан башҡа кем уларҙы гонаһтарын ғәфү итә ала? Һәм улар үҙҙәре белә тороп, был гонаһты дауам итмәнеләр.

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Уларҙың әжере — Раббылары тарафынан ярлыҡау һәм аҫтында йылғалар аҡҡан йәннәттәр һәм улар унда мәңге ҡалыр. Һәм (йәғни) изге ғәмәлдәр ҡылғандар өсөн иң яҡшы әжер.

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Ысынлап та, һеҙҙән алда (Аллаһтың) сөннәттәре үткән, шуға күрә Ер йөҙөнөң (бөтә мөйөштәренә) сәйәхәт ҡылығыҙ һәм инҡар итеүселәрҙең (пәйғәмбәрҙәрҙең) аҙағы нисек булырын күрегеҙ.

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

Был (Ҡөрьән) бөтә кешелек өсөн асыҡ мәғлүмәт, тәҡүәлеләр өсөн тура юл күрһәтеүсе һәм һабаҡ булып тора.

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

Һеҙ үҙегеҙҙе көсһөҙ тоймағыҙ, ҡайғырмағыҙ, сөнки һеҙ иң юғарыһы (дәрәжәлә), әгәр һеҙ иманлы булһағыҙ.

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Әгәр ҙә һин яра алһаң (Ухуд һуғышында), тимәк, улар ҙа шундай уҡ яра алған (Бәҙер һуғышында). Беҙ кешеләр араһында (уңыш һәм һәләкәт) осорҙарҙы (улар ғибрәт алһын өсөн), Аллаһ мөьминдәрҙе (кафырҙарҙан) айырһын өсөн һәм арағыҙҙан ҡайһы берәүҙәрҙе шәһит итһен өсөн алмаштырып торабыҙ. Аллаһ залимдарҙы яратмай.

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

һәм мөьминдәрҙе (гонаһтарынан) таҙартыу һәм кәферҙәрҙе һәләк итеү өсөн.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

Аллаһ һеҙҙең арағыҙҙа тырышлыҡ һалыусыларҙы һәм сабыр кешеләрҙе белдермәгән саҡта, йәннәткә инербеҙ, тип уйлайһығыҙмы?

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

Ә һин үлемгә (шәһитлеккә) осрашҡансы өмөт итәһең; хәҙер һеҙ уны күрҙегеҙ һәм шаһиттар.

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

Ә Мөхәммәт тик Рәсүл генә; унан алда бик күп Рәсүлдәр киткән. Әгәр ул үлһә йәки үлтерелһә, һеҙ кире боролорһоғоҙмо (мөртәткә сығырһығыҙмы)? Кире боролоп киткән кеше Аллаһҡа һис бер зыян килтермәҫ. Шөкөр иткәндәргә Аллаһ бүләк бирер.

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

Һәм һәр йән эйәһе, алдан билдәләнгән ваҡыт булараҡ, Аллаһ рөхсәтенән башҡа үлмәҫ. Кем был донъя әжерен теләһә, Беҙ уға һис шикһеҙ шул (донъяуи) әжерҙе бирәсәкбеҙ, ә кем әхирәт әжерен теләһә, Беҙ уға шул (әхирәт) әжерен бирәсәкбеҙ һәм шөкөр итеүселәрҙе әжерләйәсәкбеҙ.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

Ә күпме пәйғәмбәрҙәр күп һанлы диндар шәкерттәр менән бергә һуғышҡа киткән. Аллаһ юлында үҙҙәренә килгән бәлә-ҡазалар арҡаһында көсһөҙләнмәнеләр, рухтарын юғалтманылар һәм (дошманға) бирелмәнеләр. Аллаһ сабыр булғандарҙы ярата.

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Улар һүҙҙәре: «Эй, Раббыбыҙ, беҙҙең гонаһтарыбыҙҙы һәм эштәребеҙҙәге артыҡ ғәмәлдәребеҙҙе ғәфү ит, беҙҙең торошобоҙҙо нығыт, кафырҙарға ҡаршы торорға ярҙам ит!»

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

Шулай итеп, Аллаһ Тәғәлә уларға донъяла сауап, ә теге донъяла яҡшы сауап бирҙе. Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Кәферҙәргә итәғәт итһәң, һис шикһеҙ, улар һине кире ҡайтарыр (мөртәт), һуңынан һин еңелеүсе булып ҡайтырһың.

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

Ләкин Аллаһ ҡына һинең яҡлаусыһың, Ул иң яҡшы ярҙамсыһың.

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

Беҙ кәферҙәрҙең күңеленә ҡурҡыу һаласаҡбыҙ, сөнки улар Аллаһ Тәғәлә тураһында мәғлүмәт индермәгән нәмәгә тиңдәш тоталар. Ә уларҙың ҡайтыр урыны – йәһәннәм. Һәм (йәғни) залимдар өсөн иң насар йәшәү урыны.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

Һәм, ысынлап та, Аллаһ һеҙгә биргән вәғәҙәһен үтәне, һеҙ уларҙы Уның рөхсәте менән үлтереп, көсһөҙләнеп, был мәсьәләлә бәхәсләшеп, Аллаһ һеҙгә оҡшағанды ​​күрһәткәндән һуң, Рәсүлдең бойороғон һанға һуҡмайһығыҙ. Һеҙҙең арала донъяға ынтылғандар бар, арағыҙҙа теге донъяға ынтылғандар ҙа бар. Шунан һуң Аллаһ һеҙҙе һынар өсөн уларҙан йөҙ борҙо, ләкин Ул һеҙҙе ысын мәғәнәһендә ғәфү итте. Аллаһтың мөьминдәргә бүләктәре бар.

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) һеҙ йүгереп барып, бер кемгә лә ҡарамай йөрөгән саҡта, башҡа (дуҫтарығыҙ) араһында булған Пәйғәмбәр (Мөхәммәт) һеҙҙе (ҡасып киткән төркөмдө) саҡырғанда, Аллаһ һеҙгә ҡайғы артынан ҡайғы килтерҙе, һеҙ үҙегеҙҙән ҡотолған һәм үҙегеҙгә килгән нәмәләр өсөн ҡайғырмаҫ өсөн. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе белеп тора.

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Һуңынан һеҙҙе һағыш баҫҡандан һуң, Ул һеҙгә именлек тойғоһо (йөҙ рәүешендә) йоҡо ебәрҙе, ул һеҙҙең бер төркөмдө ҡапланы, ә икенсе төркөм үҙҙәре өсөн борсолдо; улар Аллаһ тураһында дөрөҫ булмағанды ​​наҙан уй кеүек тип һанай. Улар: “Был хәлдә берәй нәмә эшләй алабыҙмы?” (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, бөтә эштәр ҙә Аллаһ ҡулында», — тип әйт. Улар һиңә асмаған нәмәләрҙе күңелдәренә йәшерәләр. Улар: «Әгәр был эштә беҙ нимәлер эшләй алһаҡ, беҙ бында үлтерелмәҫ инек», — тигән. Әйт (Мөхәммәткә): «Һеҙ үҙегеҙҙең өйөгөҙҙә булһағыҙ ҙа, үлтерелергә яҙылғандар үлтерелгән урынға сығасаҡ». Аллаһ (быны) күкрәгеңдәге нәмәләрҙе һынау һәм күңелеңдәге нәмәләрҙе таҙартыу өсөн эшләй. Аллаһ күңелдәрҙе белеүсе.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

Ысынлап та, һеҙҙең арағыҙҙа ике ғәскәр араһында осрашыу (һуғыш) булғанда йөҙ сөйөргәндәрҙе, ысынында, шайтан тарафынан юлдан яҙҙырылған, сөнки улар (элекке замандарҙа) ҡайһы бер хаталар (гонаһтар) ҡылғандар, әммә Аллаһ уларҙы ысынлап та ғәфү иткән. Ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! 1941 йылда сәфәрҙә булғанда ҡәрҙәштәренә әйткән кафырҙар кеүек булмағыҙ.

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Һәм, ысынлап та, әгәр һеҙ Аллаһ юлында ҡолаһағыҙ йәки үлһәгеҙ, ысынлап та, Аллаһтың ярлыҡауы һәм Уның рәхмәте улар йыйған (ғәнимәттән) яҡшыраҡ булыр ине.

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

Һәм, ысынлап та, үлһәң йәки ҡолаһаң, һис шикһеҙ, һеҙ Аллаһ хозурына йыйыласаҡһығыҙ.

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

Тимәк, Аллаһ Тәғәләнең рәхмәте арҡаһында һин (Мөхәммәт) уларға ҡарата йомшаҡ булдың. Ҡаты эш итһәң, ҡырыҫ күңелле булһаң, улар һис шикһеҙ тирә-яҡтағыларҙан алыҫлашасаҡ. Шуға күрә уларҙы ғәфү итегеҙ һәм улар өсөн ғәфү үтенегеҙ, был мәсьәләлә улар менән кәңәшләшегеҙ. Һуңынан ҡарар ҡабул иткәс, Аллаһҡа тәүәккәл ит. Ысынлап та, Аллаһ үҙенә тәүәккәл иткәндәрҙе ярата.

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Әгәр Аллаһ һеҙгә ярҙам итһә, тимәк, һеҙҙе бер кем дә еңә алмаҫ, әгәр Аллаһ һеҙҙе ташлап китһә (ярҙам итмәһә), бынан һуң һеҙгә кем ярҙам итер? Шуға күрә мөьминдәр тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләһендәр.

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Ә пәйғәмбәрҙең (һуғыш ғәнимәте мәсьәләләрендә) хыянат итеүе мөмкин түгел. Кем хыянат итһә, һис шикһеҙ, Ҡиәмәт көнөндә ул хыянат иткән нәмәһе менән килер. Шул саҡта һәр кемгә ҡылған эштәренә ҡарап камил сауап бирелер һәм уларға золом ҡылынмаҫ.

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

Тимәк, Аллаһтың ризалығына эйәргән кеше менән Аллаһтан асыу һәм тамуҡтағы урынын килтерергә ҡайтҡан кеше бер үкме? Ҡайтып инергә иң насар урын шул.

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

Уларҙың (вазифаһы) Аллаһ алдында дәрәжәләр менән, һәм Аллаһ уларҙың ҡылғандарын күреп тора.

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

Ысынлап та, Аллаһ мөьминдәргә рәхмәт бирҙе, сөнки (Аллаһ) улар араһынан Пәйғәмбәрҙе (Мөхәммәтте) ебәрҙе, Ул уларға Уның аяттарын уҡыны, уларҙы (йәндәрен) таҙартты, уларға Китап (Ҡөрьән) һәм Хикмәт (Сөннәт) өйрәтте, хатта быға тиклем улар асыҡтан-асыҡ аҙашыуҙа булһалар ҙа.

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ә ни өсөн һеҙ, Бәҙер һуғышында дошмандарығыҙға икеләтә ҙурыраҡ афәт килтерһәгеҙ ҙә, бәлә килгәндә (ғәжәпләндегеҙ), «Был (еңелеү) ҡайҙан килеп сыҡты?» Әйт: «Был һинең үҙ хатаңдан». Ысынлап та, Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

Ике ғәскәр араһында осрашыу (һуғыш) булғанда һеҙҙең менән нимә буласағы – Аллаһтың рөхсәте менән һәм Аллаһ (хаҡ) мөьминдәрҙең кем икәнен һынау өсөн.

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

Монафиҡтарҙы һынау өсөн уларға: «Килегеҙ, Аллаһ юлында һуғышығыҙ йәки үҙегеҙҙе яҡлағыҙ», — тинеләр. Улар: «Әгәр беҙ һуғыша белһәк, һеҙҙең артығыҙҙан эйәрер инек», — тинеләр. Улар ул көндө иманға ҡарағанда кәферлеккә яҡыныраҡ ине. Күңелдәренә тап килмәгәнде ауыҙҙары менән әйтәләр. Аллаһ уларҙың йәшергән нәмәләрен яҡшыраҡ белә .

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(Улар) ҡәрҙәштәренә: «Әгәр улар беҙгә эйәрһәләр, үлтерелмәҫ ине», — тип әйткәндәр һәм улар һуғышҡа бармаған кешеләр. “Әгәр дөрөҫ һөйләһәгеҙ, үҙегеҙҙән үлемде тыйығыҙ”, – тип әйтегеҙ.

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

Аллаһ юлында ҡолағандарҙы бер ҡасан да үлгән тип уйламағыҙ; Ысынында, улар Раббыһы янында йәшәй һәм ризыҡ ала,

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

Улар Аллаһтың үҙҙәренә биргән йомартлығына шатландылар, әле үҙҙәрен ҡыуып етә алмаған артта ҡалғандар өсөн, улар өсөн ҡурҡыу булмауына һәм ҡайғырмауҙарына шатландылар.

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

Аллаһы Тәғәлә тарафынан бирелгән ниғмәттәргә һәм бүләктәргә ҡыуанып бөтә алмайҙар. Һәм, ысынлап та, Алла иман килтергәндәрҙең әжерен әрәм итмәй.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(атап әйткәндә) яраланғандан һуң (Ухуд һуғышында) Аллаһтың һәм Пәйғәмбәрҙең бойороҡтарына буйһонғандар. Улар араһында изге ғәмәлдәр ҡылған һәм тәҡүә булғандар ҙур сауаптар ала.

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(Атап әйткәндә) Аллаһҡа һәм Рәсүлгә буйһонғандар, кемдер уға: «Халыҡ (Ҡөрәйеш) һиңә һөжүм итеү өсөн ғәскәр йыйҙы, шуға күрә уларҙан ҡурҡ», — тиһә, күрәһең, (һүҙҙәр) имандарын арттырған һәм улар: «Аллаһ етә (беҙгә ярҙамсы булыу өсөн)», — тип яуап биргән.

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

Шулай итеп, улар Аллаһтан (ҙур) ниғмәттәр һәм йомартлыҡ менән ҡайттылар, уларға бәлә килмәне һәм улар Аллаһтың ризалығына эйәрҙеләр. Хоҙайҙың рәхмәте ҙур.

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

Ысынлап та, улар тоғро дуҫтары менән (һеҙҙе) ҡурҡытыусы шайтандар ғына, шуға күрә уларҙан ҡурҡмағыҙ, әгәр иман килтергән булһағыҙ, Минән ҡурҡығыҙ.

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Һәм еңел генә кәфер булып ҡайтҡан кешеләр өсөн борсолмағыҙ, ғәмәлдә улар Аллаһ Тәғәләгә һис тә зыян килтермәй. Аллаһ уларға теге донъяла өлөш (сауап) бирмәйәсәк, һәм улар ҙур язаға дусар буласаҡ.

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Ысынлап та, иман менән көфөрҙө һатып алыусылар Аллаһҡа һис бер зыян килтермәйәсәк, һәм улар ауыр ғазап кисерәсәк.

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

Кәферҙәр бер ҡасан да Беҙ биргән рәхмәт ваҡыты үҙҙәре өсөн хәйерлерәк тип уйламаһындар. Ысынлап та, Беҙ уларға биргән рәхмәт ваҡыты бары тик гонаһтарының күбәйеүе һәм хурлыҡлы ғазап кисереүе өсөн генә.

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

Аллаһы Тәғәлә мөьминдәрҙе һинең бөгөнгө хәлеңдә ҡалдырмаясаҡ, шуға ла насарҙы яҡшынан айыра. Аллаһ һиңә йәшерен нәмәләрҙе күрһәтмәҫ, әммә Аллаһ Үҙенең пәйғәмбәрҙәре араһынан кемде теләй, шуны һайлай. Шуның өсөн Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтерегеҙ. Иман һәм тәҡүәлек булһа, тимәк, ҙур сауап аласаҡһығыҙ.

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Аллаһтың рәхмәтенән биргән нәмәләренә һаран булғандар, (ҡомһоҙ) үҙҙәренә насар булһа ла, бер ҡасан да (ҡомһоҙ) үҙҙәренә яҡшы тип уйламаһындар. Улар уйлаған (хазиналар) Ҡиәмәт көнөндә (муйындарына) эленәсәк. Күктәрҙә һәм Ерҙә булған мираҫ Аллаһтыҡы. Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә һаҡсыл булыр.

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

Ысынлап та, Аллаһ халыҡтың (йәһүдтәрҙең) һүҙҙәрен ишетте: «Ысынлап та, Аллаһ ярлы, ә беҙ бай», — тигән һүҙҙәрҙе. Беҙ уларҙың һүҙҙәрен һәм пәйғәмбәрҙәрҙе хаҡһыҙ үлтергән ғәмәлдәрен яҙып алырбыҙ һәм (уларға): «Янған ғазапты татығыҙ!»

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

Был һеҙҙең үҙ ҡулдарығыҙ менән эшләгән эштәрегеҙ арҡаһында, һәм, ысынлап та, Аллаһ Үҙ ҡолдарына золом итмәй.

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(Атап әйткәндә) улар (йәһүдтәр): «Ысынлап та, Аллаһ беҙгә рәсүлгә ышанмаҫҡа бойорҙо, ул беҙгә ут менән яндырылған ҡорбан килтермәйенсә», — тиҙәр. Әйт (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, һеҙгә миңә тиклем бер нисә пәйғәмбәр килде, улар асыҡ дәлилдәр килтерҙе һәм һеҙ әйткән нәмәләрҙе килтерҙе, әммә һеҙ дөрөҫ һөйләүселәр булһағыҙ, уларҙы ни өсөн үлтерҙегеҙ?»

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

Әгәр улар һиңә (Мөхәммәткә) ялған һөйләһә, һинән алдағы илселәргә лә ялған һөйләгәндәр, улар ысын мөғжизәләр, Зөбөр һәм камил аңлатма биргән Китап килтергән.

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

Һәр тере йән үлем татыясаҡ. Һәм Ҡиәмәт көнөндә генә һеҙгә камил әжерегеҙ биреләсәк. Кем йәһәннәмдән йыраҡ тотола һәм ожмахҡа ултыртыла, ысынлап та, ул еңеүгә өлгәшә. Донъя тормошо - алдаҡсы ләззәт кенә.

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

Һеҙ мотлаҡ байлығығыҙ һәм үҙегеҙ менән һыналасаҡһығыҙ. Һәм, һис шикһеҙ, һеҙ үҙегеҙгә тиклем китап бирелгәндәрҙән һәм мөшриктәрҙән бик күп рәнйеткес һүҙҙәр ишетерһегеҙ. Әгәр ҙә һеҙ сабыр һәм тәҡүә булһағыҙ, ысынлап та, ул нәмәләр өҫтөнлөклө нәмәләр (булырға тейеш).

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

Һәм (иҫегеҙҙә тотоғоҙ): Аллаһ үҙҙәренә Китап бирелгән кешеләрҙән (йәғни): «Һеҙ уны (Китаптың йөкмәткеһен) кешеләргә дөрөҫ аңлатырға тейешһегеҙ һәм уны йәшермәгеҙ», - тип вәғәҙә алғас, улар (вәғәҙәне) арҡаларына ташланылар ҙа арзан хаҡҡа һаттылар. Тимәк, был улар эшләгән иң насар операция.

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Эшләгән эштәре өсөн ҡыуанып, эшләмәгән эштәре өсөн маҡтауҙы яратҡандарҙы бер ҡасан да уйламағыҙ, улар ғазаптан ҡотолормон, тип уйламағыҙ. Уларға ғазаплы яза биреләсәк.

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Күктәр һәм Ер батшалығы Аллаһтыҡы; һәм Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле. Ысынлап та, күктәрҙе һәм Ерҙе яралтыуҙа, төндөң һәм көндөң алмашыныуында аңлағандар өсөн (Аллаһтың бөйөклөгө тураһында) ғибрәттәр бар.

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

(атап әйткәндә) торғанда, ултырғанда йәки ятҡанда Аллаһты иҫкә алыусылар, һәм улар күктәрҙең һәм Ерҙең яратылыуы хаҡында уйланғандар («Раббыбыҙ, Һин быларҙың барыһын да бушҡа барлыҡҡа килтермәнең, Һиңә дан, беҙҙе йәһәннәм ғазабынан һаҡла!»

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

Раббыбыҙ, ысынлап та, һин кемде йәһәннәмгә индерһәң, һис шикһеҙ, һин уны хур иттең, һәм залимға ярҙамсы юҡ.

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Эй, Раббыбыҙ, ысынлап та, беҙ иманға өндәгәндәрҙе ишеттек: «Раббыңа иман килтер», — тип, беҙ ҙә иман килтерҙек. Эй Раббыбыҙ, гонаһтарыбыҙҙы ғәфү ит, хаталарыбыҙҙы юйып ташла, диндарҙар менән бергә беҙҙе лә үлтер.

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

Эй, Раббыбыҙ, рәсүлдәрең аша вәғәҙә иткәнде беҙгә бир. Ҡиәмәт көнөндә беҙҙе хур итмә! Ысынлап та, Һин бер ҡасан да вәғәҙәне боҙмайһың».

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

Шуға күрә Раббылары уларҙың үтенесен ҡабул итте: «Ысынлап та, Мин һеҙҙең берегеҙҙең дә изгелек эшләгән кешенең эшен әрәм итмәйем, ир-атмы, ҡатын-ҡыҙмы, (сөнки) һеҙҙең ҡайһы берҙәрегеҙ башҡаларҙан (нәҫел). Ғәмәлдәрҙе башҡарырмын, һәм Мин уларҙы бәхет баҡсаларына индерермен».

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

Шулай итеп, уларҙың Раббыһы уларҙы ҡабул итте (был әйтеп): «Ысынлап та, Мин һеҙҙең берегеҙҙең дә изгелек эшләүселәрҙең эшен әрәм итмәйәсәкмен, ир-атмы, ҡатын-ҡыҙмы, сөнки һеҙҙең ҡайһы берҙәрегеҙ башҡалар нәҫеленән. аҫтында йылғалар ағып ятҡан баҡсалар Аллаһ тарафынан әжер булып тора һәм Аллаһ янында яҡшы әжер бар».

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

Бөтә ер буйлап кәферҙәрҙең (күсеп йөрөүселәрҙең) эшмәкәрлегенә алданмағыҙ.

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

Был ваҡытлыса ләззәт кенә, һуңынан уларҙың ҡайтыуы йәһәннәм булыр. Ниндәй яуыз йорт ул.

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

Әммә Раббынан ҡурҡҡандарға, Аллаһ бүләге булараҡ, аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр булыр. Тәҡүәлеләр өсөн Аллаһ хозурында булған нәмәләр хәйерлерәк.

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Ысынлап та, китап әһелдәре араһында Аллаһҡа, һиңә иңдерелгәнгә һәм үҙҙәренә индерелгәнгә иман килтергәндәр бар, сөнки улар Аллаһҡа ҡарата баҫалҡы, һәм улар Аллаһтың аяттары менән осһоҙ хаҡҡа сауҙа итмәй. Улар Раббыһынан сауап аласаҡ. Ысынлап та, Аллаһ иҫәп-хисапта бик етеҙ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Сабыр булығыҙ һәм сабырлығығыҙҙы нығытығыҙ һәм уяу булығыҙ (илегеҙ сиктәрендә) һәм бәхетле булһын өсөн Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

الۤمّۤ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

Аллаһ, Унан башҡа илаһ юҡ. (Үҙ йән эйәләрен) даими ҡайғыртыусы Ҡөҙрәтле.

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

Ул һиңә (Мөхәммәткә) хәҡиҡәтте үҙ эсенә алған, элеккеләрҙе (китаптарҙы) раҫлаусы, Тәүратты һәм Инжилде иңдергән Китапты (Ҡөрьәнде) индерҙе.

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

элек, кешелек өсөн юл күрһәтеүсе булараҡ, һәм Ул Әл-Фурҡанды индергән. Ысынлап та, Аллаһтың аяттарын инҡар итеүселәр ауыр язаға тарый. Ҡөҙрәтле Аллаһтың язаһы бар.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

Аллаһ өсөн Ерҙә лә, күктәрҙә лә йәшерен бер нәмә лә юҡ.

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ул һине әсә ҡарынында Үҙе теләгәнсә формалаштырыусы. Унан башҡа илаһ юҡ. Ҡөҙрәтле, хикмәт эйәһе.

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

Һиңә (Мөхәммәткә) Китапты (Ҡөрьәнде) иңдереүсе лә Ул. Улар араһында абсолют булған, Китаптың (Ҡөрьәндең) төп фекерҙәре булған һәм башҡа мөтәсиәбихәт булған аяттар ҙа бар. Күңелдәре менән аҙашыуға ынтылыусыларға килгәндә, улар мөтәшәбихәткә эйәреп, ғәйбәт эҙләргә һәм үҙ тәүилдәрен эҙләргә, хатта уларҙың тәүилдәрен Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәһә лә. Ә тәрән белемгә эйә булғандар: «Беҙ уға (Ҡөрьәнгә) иман килтерҙек, барыһы ла Раббыбыҙҙан», — ти. Аңлаған кешеләрҙән башҡа бер кем дә һабаҡ ала алмай.

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(Улар доға ҡылды): «Эй, Раббыбыҙ, Һин беҙгә тура юл күрһәткәндән һуң, күңелдәребеҙҙе аҙашыуға эйелдермә, һәм беҙгә Үҙеңдән рәхмәт бир, ысынлап та, Һин — Биреүсе».

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

«Эй, Раббыбыҙ, һис бер шик булмаған көндө кешелекте йыйыусы Һин». Ысынлап та, Алла вәғәҙәләрҙе боҙмай.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

Ысынлап та, иман килтермәгәндәр өсөн уларҙың мөлкәте һәм балалары Аллаһтың язаһына бер ниндәй ҙә файҙа килтермәҫ. Һәм улар йәһәннәм утына яғыулыҡ булып китә.

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(Уларҙың хәле) Фирғәүен эйәрселәренең һәм уларҙан элек йәшәгән кешеләрҙең хәленә оҡшаған. Улар Беҙҙең аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарҙы, шуға күрә Алла уларҙы гонаһтары өсөн язаға тарттырҙы. Аллаһтың язаһы бик ҡаты.

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

(Эй, Мөхәммәт) кәферҙәргә әйт: «Һеҙ еңеләсәкһегеҙ һәм йәһәннәмгә ҡыуыласаҡһығыҙ.

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

Ысынлап та, бер-береһенә ҡаршы торған ике партияла һеҙҙең өсөн бер ишара бар ине. Бер төркөм Аллаһ юлында һуғышҡан, икенсеһе кәфер булған, улар үҙҙәренең (мосолмандарҙың) ике тапҡырға күберәк булыуын үҙ күҙҙәре менән күргән. Аллаһ теләгән кешене ярҙамы менән нығыта. Ысынлап та, күҙҙәре күргәндәр өсөн бында ғибрәт бар.

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

Теләкле нәмәгә мөхәббәт ирҙәр алдында матурлана: ҡатын-ҡыҙҙар, балалар, алтын-көмөш өйөмдәре, һайланма аттар, мал-тыуар, эшкәртелгән баҫыуҙар. Донъя тормошонан ләззәт табыу ҙа шул, ҡайтыу өсөн яҡшы урын Аллаһ хозурында.

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әйт: «Мин һиңә бынан да яҡшыраҡ нәмә тураһында хәбәр итәйемме?» Раббыһы ҡаршыһында тәҡүә булғандарға аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр бар, улар унда мәңге йәшәйәсәктәр, саф тиңдәштәр һәм Аллаһтың ризалығы бар. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(Атап әйткәндә) «Йә Раббыбыҙ, беҙ ысын мәғәнәһендә иман килтерҙек, беҙҙең гонаһтарыбыҙҙы ярлыҡа һәм беҙҙе тамуҡ ғазабынан һаҡла!»

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(Шулай уҡ) сабыр кеше, тәҡүәле кеше, итәғәтле кеше, малын таратып биреүсе һәм таң алдынан ғәфү үтенеүсе кеше.

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Аллаһ Тәғәлә Үҙенән башҡа илаһ юҡ тип иғлан итә; (шулай уҡ) ғәҙеллекте яҡлаусы фәрештәләр һәм ғилем эйәләре, Унан башҡа илаһ юҡ, ул Ҡөҙрәтле, хикмәтле.

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

Ысынлап та, Аллаһ алдында дин – Ислам. Үҙҙәренә Китап бирелгәндәр, ғилем алғандан һуң ғына, араларында көнсөллөк арҡаһында айырылалар. Кем дә кем Аллаһтың аяттарын инҡар итһә, ысынлап та, Аллаһ хисаплауҙа бик тиҙ.

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әгәр ҙә улар һинең менән бәхәсләшһә, әйт: «Мин Аллаһҡа буйһонам һәм миңә эйәргәндәр ҙә буйһонам». Китап бирелгәндәргә һәм уҡый-яҙа белмәгәндәргә: «Һеҙ Ислам динен ҡабул иттегеҙме?» Ислам динен ҡабул итһәләр, тимәк, тура юл алдылар, әгәр ҙә йөҙ сөйөрһәләр, тимәк, һеҙҙең бурысығыҙ уны еткереү генә. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

Ысынлап та, Аллаһтың аяттарын инҡар итеүселәр, пәйғәмбәрҙәрҙе хаҡһыҙ (ғәҙел сәбәпһеҙ) үлтереүселәр, кешеләргә ғәҙеллек ҡылырға ҡушҡан кешеләрҙе үлтереүселәр уларға һөйөнөслө хәбәрҙе еткерә, был ғазаплы яза.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Был донъяла ла, әхирәттә лә эштәре бушҡа киткән кешеләр, уларҙың ярҙамсыһы ла юҡ.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

Китаптан (Тәүраттан) өлөштәр бирелгән кешеләргә иғтибар итмәнегеҙме? Улар үҙ-ара хәл итеү өсөн Аллаһ китабына (йәбешергә) саҡырылды. Һуңынан уларҙың ҡайһы берҙәре йөҙ сөйөрҙө һәм (хәҡиҡәтте) ялғанға сығарҙы.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

Сөнки улар: «Йәһәннәм уты беҙгә бер нисә көндән башҡа теймәйәсәк», – тигән. Улар үҙҙәре уйлап сығарған нәмәләр менән динендә алдана.

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

Әгәр (һуңынан) Беҙ уларҙы бер ниндәй шик булмаған көндө (Ҡиәмәт көнөндә) йыйһаҡ һәм һәр йәнгә ҡылған эштәренә ҡарап камил сауап бирелһә һәм уларға зыян килтерелмәһә?

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Әйт (Мөхәммәткә): "Эй, ҡөҙрәт Раббыһы, Һин теләгән кешегә ҡөҙрәт бирәһең, теләгән кешенән ҡөҙрәтте тартып алаһың. Һин теләгәнде юғары күтәрәһең, теләгән кешене кәмһетәһең. Һинең ҡулыңда бөтә изгелек. Ысынлап та, Һин бөтә нәмәгә ҡөҙрәтле".

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Төндө көнгә һалдың, көндө төнгә һалдың. Һин тереләрҙе үлеләр араһынан сығараһың, үлеләрҙе тереләр араһынан сығараһың. Һин теләгән кешегә ризыҡ бирәһең, иҫәп-хисапһыҙ».

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

Иманлылар иманһыҙҙарҙы етәксе итеп алмаһын, ә иманлыларҙы. Кем быны эшләһә, һис шикһеҙ, Аллаһтан бер нәмә лә ала алмаҫ, тик уларҙан ҡурҡҡан нәмәнән үҙеңде һаҡлауҙан башҡа. Аллаһ һеҙҙе Үҙенеке (ғазап) тураһында иҫкәртә, ҡайтыу урыны Аллаһҡа.

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Әйт: «Әгәр ҙә һин күңелеңдәгеләрҙе йәшерһәң йәки асыҡлаһаң, Аллаһ уны белер». Ул күктәрҙәгеләрҙе лә, Ерҙәгеләрҙе лә белә. Аллаһ Тәғәлә һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) һәр йән ҡылған изгелектәре өсөн әжер аласаҡ көндө, (шулай уҡ яуызлыҡтары өсөн әжер аласаҡ). Ул үҙе менән шул (көн) араһында оҙон ара булыр тип өмөтләнде. Һәм Аллаһ һеҙҙе Үҙе (ғазап) тураһында киҫәтә. Аллаһ Тәғәлә үҙ ҡолдарына ҡарата сикһеҙ мәрхәмәтле.

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

(Мөхәммәткә): «Әгәр һеҙ Аллаһты яратһағыҙ, миңә эйәрегеҙ, Аллаһ һеҙҙе яратыр һәм гонаһтарығыҙҙы ғәфү итер», — тип әйтегеҙ. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

(Мөхәммәткә): «Аллаһҡа һәм Пәйғәмбәргә итәғәт итегеҙ, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһ кафырҙарҙы яратмай».

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ Әҙәмде, Нухты, Ибраһим ғаиләһен һәм Ғимран ғаиләһен бөтә халыҡтарҙан (үҙ замандарында) өҫтөн һайланы.

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(ас) бер нәҫел, улар араһында ҡайһы берҙәре (нәҫел) башҡалар. Аллаһ – ишетеүсе, белеүсе.

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ), Ғимрандың ҡатыны: «Эй, Раббым, ысынлап та, мин Һиңә нәҙер бирәм: ҡарынындағы ҡол булып ҡалған нәмә Һиңә хеҙмәт итә, шунан һуң минән (был нәҙерҙе) ҡабул ит.

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

Шуға күрә ул баланы тапҡанда: «Эй, Раббым, мин бер ҡыҙ бала таптым!» Хатта Аллаһы Тәғәлә уның нимә тыуҙырғанын яҡшыраҡ белһә лә, ирҙәр ҡатын-ҡыҙ менән бер үк булмаһа ла. «Мин уға Мәрйәм исемен бирҙем һәм Һинән уны һәм уның балаларын һәм ейәндәрен ҡәһәрле шайтандың ҡыҫылыуынан һаҡлауыңды һорайым».

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

Шулай итеп, Ул (Аллаһ) уны яҡшы ҡабул итеү менән ҡабул итте, яҡшы үҫеү менән үҫтерҙе һәм хәстәрлеген Зәкәриәгә тапшырҙы. Зәкәриә уны михрабҡа (ғибәҙәт ҡылыу өсөн махсус бүлмә) күрергә килгән һайын эргәһендә ризыҡ таба торғайны. Ул: "Эй, Мәрйәм, быны ҡайҙан алдың?" Ул (Мәрйәм): «Был Аллаһтан», – тип яуап бирҙе. Ысынлап та, Аллаһ теләгән кешеһенә ризыҡты иҫәп-хисапһыҙ бирә.

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

Тап шунда Зәкәриә үҙенең Аллаһына доға ҡылған. Ул: «Эй, Раббым, миңә Үҙ яғыңдан яҡшы нәҫел бир, Һин доғаларҙы ишетеүсеһең», — тине.

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

Һуңынан фәрештәләр уны, михрабта намаҙ уҡып торғанда,: «Аллаһ һиңә Яхъяның тыуыуы менән һөйөнөслө хәбәр килтерә, ул Аллаһтан килгән һөйләмде (һүҙҙе) раҫлай, өлгө, үҙен (нәфсенән) тыя алған һәм тәҡүәлеләр араһында пәйғәмбәр», — тип саҡырҙы.

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

Ул (Зәкәриә): «Эй, Раббым, мин шул тиклем ҡарт булып, ҡатыным түлһеҙ ​​ҡалғанда, нисек бала табырға тейешмен?» Ул (Аллаһ): «Шулай итеп, Аллаһ нимә теләй, шуны эшләй», — тине.

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

Ул (Зәкәриә): «Эй, Раббым, миңә аят бир», — тине. Аллаһ Тәғәлә әйтте: «Һеҙгә өс көн буйы кешеләр менән һөйләшмәүегеҙ, тик ғибрәттәр менән генә һөйләшмәүегеҙ, Раббығыҙҙы күп телгә алығыҙ, кис һәм таң менән Уны маҡтағыҙ», — тине.

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

Һәм фәрештәләрҙең: «Эй, Мәрйәм, ысынлап та, Аллаһ һине һайлап алды, пакланы һәм һине бөтә донъяларҙағы (ул заманда) бөтә ҡатын-ҡыҙҙарҙан өҫтөн ҡуйҙы!»

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

Эй Мәрйәм! Раббыңа итәғәт ит, сәждә ҡылы һәм рәхәтләнеүселәр менән бергә йөҙ ҡыл».

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

Улар ҡәләмдәрен (йәрәбә тартыу өсөн) ҡайһыһына Мәрйәмде һаҡлар икән, һин улар менән бергә булмаһаң да, Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) индергән йәшерен хәбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәре был. Ә улар ыҙғышҡанда һин улар менән бергә булманың.

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ), фәрештәләр: «Эй, Мәрйәм! Ысынлап та, Алла һиңә Үҙенән (йәғни ул) бер хөкөм тураһында һөйөнөслө хәбәр килтерә, уның исеме Мәрйәм улы Ғайса Мәсих, донъяла һәм әхирәттә абруйлы кеше, һәм (Аллаһҡа) яҡын килтерелгәндәрҙең береһе», — тигән.

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

һәм ул кешеләр менән бишектә һәм тулы үҫкәндә һөйләшкән, һәм ул тәҡүәлеләр араһында булған».

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

Ул (Мәрйәм): «Эй, Раббым, миңә бер ир ҙә теймәгән саҡта, нисек минең балам булһын?» Ул (Аллаһ): "Шулай итеп, Аллаһ Тәғәлә үҙе теләгәнде барлыҡҡа килтерә. Ул берәй нәмәне тәҡдир итергә теләһә, уға "Бул!"

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

Һәм Ул (Аллаһ) уға (Ғисаға) Китапты, Хикмәтте, Тәүратты һәм Инжилде өйрәтте.

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Һәм илсе булараҡ, Исраил балаларына (ул әйтте): "Мин һеҙгә Раббығыҙҙан билдә (мөғжизә) менән килдем, йәғни мин һеҙҙең өсөн (нимәлер) ерҙән ҡош формаһында эшләнем, һуңынан мин уның өҫтөнә өрҙөм, һәм ул ҡош булып китте, Аллаһтың рөхсәте менән. Аллаһтың рөхсәте, һәм Мин һеҙгә нимә ашағанығыҙҙы һәм өйөгөҙҙә нимә тотҡанығыҙҙы әйтәм.

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Һәм минән элек килгән Тәүратты раҫлаусы булараҡ һәм һеҙгә тыйылған нәмәләрҙең ҡайһы берҙәрен һеҙгә хәләл итеүем өсөн. Мин һеҙгә Раббығыҙҙан бер мөғжизә (мөғжизә) килтереп киләм. Шуның өсөн Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Ысынлап та, Аллаһ – минең Раббым һәм һеҙҙең дә Раббығыҙ, шуға күрә Уға ғибәҙәт ҡылығыҙ. Был тура юл».

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

Шуға күрә Ғайса уларҙың (Исраил балаларының) буйһонмауын тойғас: «Аллаһтың динен урынлаштырыу өсөн кем ярҙамсы булыр?» Һәүәриййүндәр (тоғро дуҫтар) яуап бирә: «Беҙ — Аллаһтың (дини) ярҙамсылары, Аллаһҡа иман килтерәбеҙ, мосолман булыуыбыҙға шаһитлыҡ итәбеҙ».

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

Йә Раббыбыҙ, беҙ Һинең иңдергән нәмәләреңә иман килтерҙек һәм Пәйғәмбәргә эйәрҙек, шуға күрә беҙҙе шаһитлыҡ итеүсе кешеләр төркөмөнә индер».

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Һәм улар (кафырҙар) алданы, шуға күрә Аллаһ алдашыуға үс алды. Аллаһ – алдаҡ өсөн иң яҡшы үс алыусы.

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(Иҫеңдә тотоғоҙ), Аллаһ Тәғәлә: «Эй, Ғайса! Мин һине алдым һәм Үҙемә күтәрҙем, һине кафырҙарҙан таҙарттым, һиңә эйәргәндәрҙе Ҡиәмәт көнөнә тиклем кафырҙарҙан өҫтөн ҡуйҙым.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

Шулай булғас, кәферҙәргә килгәндә, Мин уларҙы донъяла ла, әхирәттә лә бик ҡаты ғазап менән язалаясаҡмын, уларҙың ярҙамсылары булмағанда.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Иман килтереп, изгелек ҡылғандарға килгәндә, Ул уларға камил әжер бирер. Аллаһ залимдарҙы яратмай.

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

Шулай итеп, Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) хикмәт менән тулы ҡайһы бер аяттарҙы һәм киҫәтеүҙәрҙе уҡыныҡ.

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

Ысынлап та, Ғайсаның Аллаһ өсөн ҡиссаһы (барлыҡҡа килтерелеүе), Әҙәмдең (барлыҡҡа килтерелеүе) кеүек. Ул уны ерҙән яралтты, шунан уға: «Бул!» Тимәк, был шулай.

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

Хәҡиҡәт Раббыңдан, шуға күрә һин (Мөхәммәт) шикләнеүселәрҙән булма!

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

Һеҙҙең менән был мәсьәләлә бәхәсләшкән кеше, һеҙ белем алғандан һуң, (Мөхәммәткә): «Әйҙәгеҙ, балаларыбыҙҙы һәм һеҙҙең балаларығыҙҙы, ҡатындарыбыҙҙы һәм һеҙҙең ҡатындарығыҙҙы, үҙебеҙҙе һәм һеҙҙе лә саҡырайыҡ, шунан һуң, Аллаһтың ҡарғышы ялғансыларға төшһен өсөн, айырма яһайыҡ».

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ысынлап та, был ысынбарлыҡтағы ваҡиға. Аллаһтан башҡа илаһ юҡ, ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

Һуңынан улар йөҙ сөйөрһәләр, белегеҙ: Аллаһ зыян ҡылыусылар тураһында хәбәрҙар.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

Әйт: «Эй, китап әһелдәре! Әйҙәгеҙ, беҙҙең менән һеҙҙең арала бер үк бер һөйләмгә киләйек: беҙ Аллаһтан башҡаға табынмайбыҙ, Уға бер нәмәгә лә тиңдәш тотмайбыҙ, бер-беребеҙҙе Аллаһтан башҡа илаһ итмәйбеҙ.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

Эй, китап әһелдәре! Тәүрат һәм Инжил унан (Ибраһимдан) һуң индерелһә лә, ни өсөн һеҙ Ибраһим хаҡында бәхәсләшәһегеҙ? Аңламайһыңмы?

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

Бына шулай һин! Белгәнегеҙ тураһында бәхәсләшәһегеҙ, ә белмәгәнегеҙҙе ниңә бәхәсләшәһегеҙ? Алла белә, ә һеҙ белмәйһегеҙ.

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ибраһим йәһүд тә, христиан да түгел, әммә тура кеше, мосолман һәм ул мөшриктәрҙән түгел.

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

Ибраһимға иң яҡын кешеләр – уға эйәреүселәр, һәм был пәйғәмбәр (Мөхәммәт), һәм иман килтергәндәр. Аллаһ иман килтергәндәрҙең яҡлаусыһы .

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Бер төркөм китап әһелдәре һеҙҙе аҙаштырырға теләй. Ысынында (ысынында) улар түгел, ә үҙҙәрен аҙаштыралар, әммә улар аңлы түгел.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

Эй, китап әһелдәре! Ни өсөн һеҙ (хәҡиҡәтте) белһәгеҙ ҙә, Аллаһтың аяттарын ялғанға сығараһығыҙ?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

Эй, китап әһелдәре! Ниңә һеҙ хәҡиҡәтте ялған менән бутайһығыҙ, белһәгеҙ ҙә, хәҡиҡәтте йәшерәһегеҙ?

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

Һәм китап әһелдәренең бер төркөмө (бер-береһенә): «Көндөң башында мөьминдәргә иңдерелгәнгә иман килтерегеҙ һәм аҙағында уны инҡар итегеҙ, улар (кәферлеккә) кире ҡайтһын өсөн», — тинеләр.

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Һеҙҙең динегеҙҙе тотоусыларҙан башҡаларға иман килтермәгеҙ», — тип әйт (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, тура юлды бары тик Аллаһтың тура юлдары ғына. (Ишанмағыҙ) һеҙгә бирелгән нәмәнең кемгәлер бирелеүенә йәки Раббығыҙ алдында һеҙҙе ялғанға сығарыуҙарына». Әйт (Мөхәммәткә): «Ысынлап та, йомартлыҡ Аллаһ ҡулында, Ул уны теләгән кешеһенә бирә. Аллаһ бөтә нәмәне үҙ эсенә алыусы, белеүсе».