Q.S Әт-Тәһрим (اَلتَّحْرِيم) - 12 Бәйеттәр һаны .

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Эй, пәйғәмбәр! Ни өсөн һеҙ Аллаһ һеҙгә хәләл иткәнде тыяһығыҙ? Ҡатындарығыҙға ярарға теләйһегеҙме? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).

Ысынлап та, Аллаһ һеҙгә биргән нәҙерҙәрегеҙҙән азат булырға бурыслы итте; Аллаһ һинең яҡлаусың, Ул барыһын да белеүсе, хикмәтле.

وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).

Һәм Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарының береһе (Хәфсә) менән йәшерен рәүештә бер ваҡиға тураһында фекер алышҡанын хәтерләйһегеҙме. Шунан ул ваҡиғаны (Ғәйсиәгә) һөйләй һәм Аллаһ Тәғәлә уға (Пәйғәмбәргә) ваҡиғаны һөйләй, шунан (Пәйғәмбәребеҙ) уның бер өлөшөн (Хәфсәгә) һөйләй, икенсе өлөшөн йәшерә. Шуға күрә ул (Пәйғәмбәребеҙ) уға (Хәфсәгә) был һөйләшеү тураһында һөйләгәс, ул: «Һиңә быны кем һөйләне?» Пәйғәмбәребеҙ: «Миңә хәбәр итеүсе – барыһын да белгән һәм тыңлаусы Аллаһ», – тип яуап бирә.

اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ

in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).

Әгәр ҙә һеҙ икегеҙ ҙә Аллаһҡа тәүбә итһәгеҙ, ысынлап та, икегеҙҙең дә күңелегеҙ (хәҡиҡәтте ҡабул итеүгә) эйелгән; әгәр ҙә һеҙ икегеҙ ҙә бер-берегеҙгә ярҙам итеп, Пәйғәмбәребеҙҙе борсоһағыҙ, ысынлап та, Аллаһ уның яҡлаусыһы һәм (шулай уҡ) Ябраил һәм изге мөьминдәр; Бынан тыш, фәрештәләр уның ярҙамсылары.

عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا

‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).

Ул (Пәйғәмбәр) һине айырһа, бәлки, Аллаһы Тәғәлә уның урынына һинән дә яҡшыраҡ ҡатындарҙы, итәғәтле, иман килтергән, итәғәтле, тәүбә итеүсе, ғибәҙәт ҡылыусы, ураҙа тотҡан, тол һәм ҡыҙ ҡатындарҙы алмаштырыр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Үҙегеҙҙе һәм ғаиләгеҙҙе яғыулығы кешеләр һәм таштар булған тамуҡ утынан һаҡлағыҙ; Һаҡсылар – ҡырыҫ һәм ҡаты фәрештәләр, улар Аллаһы Тәғәләнең ҡушҡандарын боҙмай, һәр ваҡыт ҡушылғанды ​​үтәй.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna kafarū lā ta‘tażīrul-yaum(a), innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

Әй, кафырҙар! Бөгөн һылтау эҙләмәгеҙ. Ысынында, һеҙгә ҡылған эштәрегеҙгә ҡарап ҡына әжер биреләсәк.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا تُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَّصُوْحًاۗ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ يَوْمَ لَا يُخْزِى اللّٰهُ النَّبِيَّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۚ نُوْرُهُمْ يَسْعٰى بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَتْمِمْ لَنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَنَاۚ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū tūbū ilallāhi taubatan naṣūḥā(n), ‘asā rabbukum ay yukaffira ‘ankum sayyi'ātikum wa yudkhilakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), yauma lā yukhzillāhun-nabiyya wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), nūruhum yas‘ā baina aidīhim wa bi'aimānihim yaqūlūna rabbanā atmim lanā nūranā wagfir lanā, innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһҡа иң саф тәүбә менән тәүбә итегеҙ, өмөт итегеҙ, Раббығыҙ хаталарығыҙҙы юйып, аҫтында йылғалар аҡҡан ожмахҡа индерер, Аллаһ Пәйғәмбәребеҙҙе һәм уның менән бергә иман килтергәндәрҙең күңелен төшөрмәгән көндө; Улар үҙҙәренең яҡтылығын алдында һәм уң яҡта балҡыта, ә улар: «Эй, Раббыбыҙ, беҙҙең өсөн яҡтылығыбыҙҙы камил ит һәм беҙҙе ғәфү ит, Һин бөтә нәмәгә лә Ҡөҙрәтлеһең», — тинеләр.

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

Эй, пәйғәмбәр! Кәферҙәр һәм монафиҡтар менән һуғышығыҙ һәм уларға ҡарата ҡаты булығыҙ. Улар урыны тамуҡ һәм был ҡайтып урын кеүек насар.

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ

Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).

Аллаһы Тәғәлә кәферҙәргә, Нухтың ҡатыны менән Луттың ҡатынына бер ҡисса килтерҙе. Икеһе лә Беҙҙең ҡолдарыбыҙҙан ике тәҡүә ҡоло күҙәтеүе аҫтында; һуңынан ике ҡатын ике иренә хыянат иткән, әммә ике ирҙәре уларға Аллаһтың (ғазапынан) әҙ генә лә ярҙам итә алмаған; Ҡатынға: «Икегеҙ ҙә йәһәннәмгә барыусылар менән бергә йәһәннәмгә барығыҙ», — тип әйтелгән.

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۘ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِيْ عِنْدَكَ بَيْتًا فِى الْجَنَّةِ وَنَجِّنِيْ مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهٖ وَنَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَۙ

wa ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna āmanumra'ata fir‘aun(a), iż qālat rabbibni lī ‘indaka baitan fil jannati wa najjinī min fir‘auna wa ‘amalihī wa najjinī minal qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Һәм Аллаһ мөьминдәргә, Фирғәүендең ҡатынына: «Эй, Раббым, миңә йәннәттә Үҙең менән бер йорт төҙө, мине Фирғәүендән һәм уның ғәмәлдәренән ҡотҡар, залим халыҡтан ҡотҡар!»

وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔

wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).

һәм үҙенең намыҫын һаҡлаған Ғимрандың ҡыҙы Мәрйәмде, шунан һуң Беҙ уның ҡарынына Үҙебеҙҙең (барлыҡҡа килтерелгән) рухыбыҙҙан өрҙөк; һәм ул Раббының һүҙҙәрен һәм Уның китаптарын раҫланы; һәм ул итәғәтле халыҡтан ине.