Q.S Әл-Мөжәҙиләһ (اَلْمُجَادِلَة) - 22 Бәйеттәр һаны .

قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِيْ تُجَادِلُكَ فِيْ زَوْجِهَا وَتَشْتَكِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۖوَاللّٰهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

qad sami‘allāhu qaulal-latī tujādiluka fī zaujihā wa tasytakī ilallāh(i), wallāhu yasma‘u taḥāwurakumā, innallāha samī‘um baṣīr(un).

Ысынлап та, һеҙгә (Мөхәммәткә) ире тураһында дәғүә белдергән һәм Аллаһҡа зарланған ҡатындың һүҙҙәрен ишетте, һәм һеҙҙең икегеҙҙең һөйләшеүен Аллаһ ишетте. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да ишетеүсе, күреүсе!

اَلَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ مَّا هُنَّ اُمَّهٰتِهِمْۗ اِنْ اُمَّهٰتُهُمْ اِلَّا الّٰۤـِٔيْ وَلَدْنَهُمْۗ وَاِنَّهُمْ لَيَقُوْلُوْنَ مُنْكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ وَزُوْرًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

allażīna yuẓāhirūna minkum min nisā'ihim mā hunna ummahātihim, in ummahātuhum illal-lā'ī waladnahum, wa innahum layaqūlūna munkaram minal-qauli wa zūrā(n), wa innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

Һеҙҙең арағыҙҙа ҡатындары өсөн зиһәр ҡылыусылар, (ҡатындарын үҙ әсәһе тип һанағыҙ, ләкин) уларҙың ҡатындары әсәһе түгел. Әсәйҙәре уларҙы тыуҙырған ҡатындар ғына. Һәм, ысынлап та, улар дөрөҫ булмаған һәм ялған һүҙ әйттеләр. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, ярлыҡаусы!

وَالَّذِيْنَ يُظٰهِرُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا قَالُوْا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ ذٰلِكُمْ تُوْعَظُوْنَ بِهٖۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yuẓāhirūna min nisā'ihim ṡumma ya‘ūdūna limā qālū fa taḥrīru raqabatim min qabli ay yatamāssā, żālikum tū‘aẓūna bih(ī), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Ҡатындарына зиһар ҡылғандар, һуңынан әйткәндәрен кире ала, һуңынан (уларҙан талап ителә) ике ир менән ҡатын ҡатышҡансы бер ҡолдо азат итә. Бына һеҙгә өйрәтелгәндәр, һәм Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә һаҡсыл.

فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّتَمَاۤسَّاۗ فَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ فَاِطْعَامُ سِتِّيْنَ مِسْكِيْنًاۗ ذٰلِكَ لِتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗوَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

famal lam yajid faṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini min qabli ay yatamāssā, famal lam yastaṭi‘ fa iṭ‘āmu sittīna miskīnā(n), żālika litu'minū billāhi wa rasūlih(ī), wa tilka ḥudūdullāh(i), wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

Тимәк, кем (ҡолон азат итә алмай), шул саҡта (ул) ике ай ҡатышҡансы ике ай рәттән ураҙа тоторға тейеш. Әммә кемдең мөмкинлеге юҡ, тимәк, алтмыш ярлыны ашатырға (тейеш). Бына шулай һеҙ Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә ышанаһығыҙ. Былар Аллаһ Тәғәләнең ҡанундары, уларҙы үтәмәгәндәр бик ауыр язаға тарый.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ كُبِتُوْا كَمَا كُبِتَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۚ

innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū kubitū kamā kubital-lażīna min qablihim wa qad anzalnā āyātim bayyināt(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

Ысынлап та, Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә ҡаршы сыҡҡандар, һис шикһеҙ, үҙҙәренән элек килгәндәр кеүек хурлыҡҡа дусар буласаҡ. Һәм, ысынлап та, Беҙ асыҡ дәлилдәр индерҙек. Ә быны инҡар итеүселәргә хурлыҡлы яза биреләсәк.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اَحْصٰىهُ اللّٰهُ وَنَسُوْهُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ࣖ

yauma yab‘aṡuhumullāhu jamī‘an fa yunabbi'uhum bimā ‘amilū, aḥṣāhullāhu wa nasūh(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

Шул көндө Аллаһ уларҙың барыһын да терелткән, һәм уларҙың ҡылған эштәрен һөйләгән. Аллаһ уларҙы (бөтә ул изге ғәмәлдәрҙе) иҫәпләй, хатта улар уларҙы онотҡан булһалар ҙа. Һәм Аллаһ һәр нәмәгә шаһит.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَا يَكُوْنُ مِنْ نَّجْوٰى ثَلٰثَةٍ اِلَّا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَةٍ اِلَّا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلَآ اَدْنٰى مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْثَرَ اِلَّا هُوَ مَعَهُمْ اَيْنَ مَا كَانُوْاۚ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

alam tara annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), mā yakūnu min najwā ṡalāṡatin illā huwa rābi‘uhum wa lā khamsatin illā huwa sādisuhum wa lā adnā min żālika wa lā akṡara illā huwa ma‘ahum aina mā kānū, ṡumma yunabbi'uhum bimā ‘amilū yaumal-qiyāmah(ti), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

Иғтибар итмәнегеҙме ни, Аллаһ күктәрҙә һәм Ерҙә нимә бар, шуны белә? Өс кеше араһында йәшерен һөйләшеү юҡ, әммә Ул дүртенсе. Һәм бишәү түгел, әммә Ул алтынсыһы. Һәм унан да кәм дә, артыҡ та юҡ, әммә улар ҡайҙа ғына булмаһындар, Ул улар менән бергә булырға тейеш. Һуңынан Ҡиәмәт көнөндә уларға нимә эшләгәндәрен хәбәр итер. Ысынлап та, Аллаһ һәр нәмәне белеүсе!

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نُهُوْا عَنِ النَّجْوٰى ثُمَّ يَعُوْدُوْنَ لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَيَتَنٰجَوْنَ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِۖ وَاِذَا جَاۤءُوْكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللّٰهُ ۙوَيَقُوْلُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ لَوْلَا يُعَذِّبُنَا اللّٰهُ بِمَا نَقُوْلُۗ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُۚ يَصْلَوْنَهَاۚ فَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

alam tara ilal-lażīna nuhū ‘anin-najwā ṡummā ya‘ūdūna limā nuhū ‘anhu wa yatanājauna bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūl(i), wa iżā jā'ūka ḥayyauka bimā lam yuḥayyika bihillāh(u), wa yaqūlūna fī anfusihim lau lā yu‘ażżibunallāhu bimā naqūl(u), ḥasbuhum jahannam(u), yaṣlaunahā, fa bi'sal-maṣīr(u).

Һеҙ иғтибар итмәнегеҙме, йәшерен фекер алышыуҙар үткәреү тыйылған кешеләр, һуңынан улар тыйыуға ҡайта (үтә) һәм улар йәшерен фекер алышыуҙар үткәреп, Рәсүлгә гонаһ, дошманлыҡ һәм буйһонмау ҡыла. Һәм улар һиңә (Мөхәммәдкә) килһәләр, һине Аллаһ Тәғәләнең һиңә тәғәйенләмәгәнсә сәләмләйҙәр. Һәм улар үҙ-үҙҙәренә: «Ни өсөн Аллаһ беҙҙе әйткән һүҙҙәребеҙ өсөн язаға тарттырмай?» Уларға инәсәк йәһәннәм етә. Тимәк, тамуҡҡа ҡайтыу өсөн иң насар урын.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Йәшерен һөйләшеүҙәр үткәргәндә, гонаһлы эштәр, дошманлыҡ, Рәсүлгә буйһонмау тураһында һөйләшмәгеҙ. Әммә изгелек һәм тәҡүәлек ғәмәлдәре тураһында һөйләшегеҙ. Һеҙ яңынан Уның янына йыйыласаҡ Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

اِنَّمَا النَّجْوٰى مِنَ الشَّيْطٰنِ لِيَحْزُنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيْسَ بِضَاۤرِّهِمْ شَيْـًٔا اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

innaman-najwā minasy-syaiṭāni liyaḥzunal-lażīna āmanū wa laisa biḍārrihim syai'an illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

Ысынында, йәшерен һөйләшеүҙәр шайтандың (ғәмәлдәренең) бер өлөшө булып тора, шуға күрә иман килтергән кешеләр ҡайғырыр, ә был (һөйләшеүҙәр) уларға әҙ генә лә бәлә килтермәй, Аллаһтың рөхсәтенән башҡа. Ә мөьминдәр Аллаһҡа тәүәккәлләргә тейеш.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр һеҙгә: «Мәжлестәрҙә урын бирегеҙ», – тиһәләр, урын бүлегеҙ, һис шикһеҙ, Аллаһ һеҙгә урын бирер. «Тороғоҙ» тиелһә, һуңынан тороғоҙ, һис шикһеҙ, Аллаһ һеҙҙең арағыҙҙан иман килтергәндәрҙе һәм үҙҙәренә ғилем бирелгәндәрҙе бер нисә дәрәжәгә тиклем күтәрер. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе белеп тора.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Рәсүл менән махсус әңгәмә ҡорғанда, әңгәмә башлар алдынан (фәҡирҙәргә) саҙаҡа бирергә кәрәк. Шул һеҙҙең өсөн яҡшыраҡ һәм таҙараҡ. Әгәр ҙә һеҙ (саҙаҡаға бирелергә тейешле нәмәләрҙе) алмаһағыҙ, ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, рәхимле.

ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

Рәсүл менән һөйләшкәнсе саҙаҡа биргәнегеҙ өсөн (ярлыланыуҙан) ҡурҡаһығыҙмы? Әгәр ҙә һеҙ уны эшләмәһәгеҙ һәм Аллаһ һеҙҙе ғәфү итһә, намаҙҙы уҡығыҙ, зәкәтте түләгеҙ, Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итегеҙ! Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْۗ مَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلَا مِنْهُمْۙ وَيَحْلِفُوْنَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

alam tara ilal-lażīna tawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim, mā hum minkum wa lā minhum, wa yaḥlifūna ‘alal-każibi wa hum ya‘lamūn(a).

Аллаһ асыуландырған ҡәүемде дуҫ итеп тотҡан (монафиҡтарға) иғтибар итмәнегеҙме ни? Ул кешеләр һинең (халыҡтан) түгел, уларҙан да түгел. Үҙҙәре белә тороп, ялғанға ант итәләр.

اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

a‘addallāhu lahum ‘ażāban syadīdā(n), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

Һеҙ иғтибар итмәнегеҙме, йәшерен фекер алышыуҙар үткәреү тыйылған кешеләр, һуңынан улар тыйыуға ҡайта (үтә) һәм улар йәшерен фекер алышыуҙар үткәреп, Рәсүлгә гонаһ, дошманлыҡ һәм буйһонмау ҡыла. Һәм улар һиңә (Мөхәммәдкә) килһәләр, һине Аллаһ Тәғәләнең һиңә тәғәйенләмәгәнсә сәләмләйҙәр. Һәм улар үҙ-үҙҙәренә: «Ни өсөн Аллаһ беҙҙе әйткән һүҙҙәребеҙ өсөн язаға тарттырмай?» Уларға инәсәк йәһәннәм етә. Тимәк, тамуҡҡа ҡайтыу өсөн иң насар урын.

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

ittakhażū aimānahum junnatan fa ṣaddū ‘an sabīlillāhi falahum ‘ażābum muhīn(un).

Улар анттарын ҡалҡан яһай, һуңынан (кешеләрҙе) Аллаһ юлынан ҡамасаулай, һуңынан улар өсөн хурлыҡлы ғазап булыр.

لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Уларҙың мөлкәте һәм балалары уларға Аллаһтың ғазабынан бер ниндәй ҙә файҙа килтермәй. Улар йәһәннәм халҡы, улар унда мәңге ҡаласаҡ.

يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا فَيَحْلِفُوْنَ لَهٗ كَمَا يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ عَلٰى شَيْءٍۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

yauma yab‘aṡuhumullāhu jamī‘an fa yaḥlifūna lahū kamā yaḥlifūna lakum wa yaḥsabūna annahum ‘alā syai'(in), alā innahum humul-kāżibūn(a).

(Иҫеңдә тот) улар барыһы ла Аллаһ тарафынан терелтелгән көндө, улар һиңә ант иткән кеүек, Уға ант иттеләр; һәм улар нимәлер (файҙа) аласаҡ тип уйлай. Уларҙың ялғансы икәнен белегеҙ.

اِسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطٰنُ فَاَنْسٰىهُمْ ذِكْرَ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ الشَّيْطٰنِۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ الشَّيْطٰنِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

istaḥważa ‘alaihimusy-syaiṭānu fa'ansāhum żikrallāh(i), ulā'ika ḥizbusy-syaiṭān(i), alā inna ḥizbasy-syaiṭāni humul-khāsirūn(a).

Шайтан уларҙы үҙ ҡулына алды, һуңынан уларҙы Аллаһты иҫкә алыуҙы онотторҙо; улар шайтан. Белегеҙ: шайтандар төркөмө – еңелгән төркөм.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحَاۤدُّوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اُولٰۤىِٕكَ فِى الْاَذَلِّيْنَ

innal-lażīna yuḥāddūnallāha wa rasūlahū ulā'ika fil-ażallīn(a).

Ысынлап та, Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә ҡаршы сығыусылар иң ерәнес кешеләрҙән.

كَتَبَ اللّٰهُ لَاَغْلِبَنَّ اَنَا۠ وَرُسُلِيْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ

kataballāhu la'aglibanna ana wa rusulī, innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

Аллаһ Тәғәлә: «Мин һәм Минең илселәрем, һис шикһеҙ, еңербеҙ», — тип фарман иткән. Ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, ҡөҙрәтле.

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُّؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ يُوَاۤدُّوْنَ مَنْ حَاۤدَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَوْ كَانُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ اَوْ اَبْنَاۤءَهُمْ اَوْ اِخْوَانَهُمْ اَوْ عَشِيْرَتَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ كَتَبَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْاِيْمَانَ وَاَيَّدَهُمْ بِرُوْحٍ مِّنْهُ ۗوَيُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُۗ اُولٰۤىِٕكَ حِزْبُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

lā tajidu qaumay yu'minūna billāhi wal-yaumil ākhiri yuwāddūna man ḥāddallāha wa rasūlahū wa lau kānū ābā'ahum au abnā'ahum au ikhwānahum au ‘asyīratahum, ulā'ika kataba fī qulūbihimul-īmāna wa ayyadahum birūḥim minh(u), wa yudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), ulā'ika ḥizbullāh(i), alā inna ḥizballāhi humul-mufliḥūn(a).

Һин (Мөхәммәт) Аллаһҡа һәм Әхирәткә иман килтергән халыҡты Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә ҡаршы сыҡҡан кешеләргә наҙлы булырлыҡ таба алмаҫһың, хатта ул кешеләр уларҙың атаһы, улы, ағаһы йәки ғаиләһе булһа ла. Был кешеләрҙең күңелдәренә Аллаһ иман һалған һәм Аллаһ уларҙы Үҙенән килгән ярҙам менән нығытҡан. Һуңынан Ул уларҙы аҫтында йылғалар ағып торған йәннәттәргә ултыртты, улар унда мәңге ҡалыр. Аллаһ уларҙан риза, улар Уның (рәхмәтенең күплегенән) ҡәнәғәт. Улар – Хоҙай төркөмө. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, ысынлап та, Аллаһтың төркөмө бәхетлеләр.