Q.S Аш-Шуара (اَلشُّعَرَاء) - 227 Бәйеттәр һаны .

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

Был Китаптың (Ҡөрьән Кәримдең) асыҡ аяттары.

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

Бәлки, һин (Мөхәммәт) үҙеңде (ҡайғы менән) һәләк итерһең, сөнки улар (Мәккә халҡы) иман килтермәй.

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

Әгәр теләһәк, Беҙ уларға күктән бер мөғжизә индерер инек, ул мөғжизә уларҙың муйындарын Уға баҫалҡылыҡ менән баш эйер ине.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

Һәм уларға Мәрхәмәтле Аллаһ тарафынан яңы киҫәтеү (Ҡөрьәндең иңдерелгән аяты) тәҡдим ителгән һайын, улар һәр ваҡыт унан ситләшкән.

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ысынлап та, улар (Ҡөрьәнде) ялғанға сығарҙы, шуға күрә киләсәктә уларға (хәҡиҡәтте) мыҫҡыл иткән нәмәләр тураһында хәбәрҙәр килер.

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Ә улар ерҙе күрмәнеләрме ни, күпме беҙ уның өҫтөндә төрлө яҡшы үҫемлектәр үҫтерҙек?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, бындайҙарҙа (Аллаһтың бөйөклөгө тураһында) ғәйәттәр бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, һинең Раббың — ҡөҙрәтле, рәхимле!»

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Раббыңдың Мусаға (үҙенең һүҙҙәре менән): «Золомдарға кил!

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(атап әйткәндә) фирғәүендәр. Ниңә улар диндар түгел?»

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Ул (Муса) әйтте: «Эй, Раббым, ысынлап та, мин уларҙың миңә ялған һөйләүҙәренән ҡурҡам.

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

шулай итеп, күкрәгем тар булып, телем иркен йөрөмәне, шуға күрә Һарунды (минең менән) ебәрҙеләр.

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

Улар алдында гонаһ ҡылғанға, мине үлтерерҙәр тип ҡурҡтым».

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

(Аллаһ) әйтте: «Ҡурҡмағыҙ (улар һеҙҙе үлтерә алмаҫ)! Шулай итеп, икегеҙ ҙә Беҙҙең аяттарыбыҙҙы (мөғжизәләрҙе) килтереп барығыҙ.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Шулай булғас, икегеҙ ҙә Фирғәүен янына килегеҙ һәм әйтегеҙ: «Беҙ бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһының илселәре.

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

Исраил балалары беҙҙең менән барырға рөхсәт итегеҙ».

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

Ул (Фирғәүен): «Беҙ һине үҙебеҙҙең даирәбеҙҙә (ғаиләбеҙҙә) ҡараманыҡмы, һин әле бала саҡта һәм үҙеңдең йәшеңдән бер нисә йыл беҙҙең менән йәшәгәс?»

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

Ә һин (Муса) ҡылған ғәмәлдәреңде эшләнең һәм һин рәхмәтһеҙ халыҡтарҙанһың».

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

Ул (Муса): «Мин быны эшләнем, һәм ул ваҡытта мин яңылышҡандарҙан инем.

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

Шунан мин һинән ҡурҡып ҡастым, шунан Раббым миңә ғилем бирҙе һәм мине илселәрҙән итте.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

Һин Исраил балаларын ҡол иткәндә, миңә биргән изгелегең шулдыр».

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

Фирғәүен: «Бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһы кем?»

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

Ул (Муса) яуап бирҙе: «Әгәр һеҙ Уға иман килтерһәгеҙ, күктәрҙе, ерҙе һәм улар араһындағы нәмәләрҙе барлыҡҡа килтергән Алла (был һеҙҙең Аллағыҙ».

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

Ул (Фирғәүен) тирә-яҡтағы кешеләргә: «Һеҙ (Уның әйткәндәрен) ишетмәнегеҙме?»

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

Ул (Муса): «(Ул) һеҙҙең Аллағыҙ һәм шулай уҡ ата-бабаларығыҙ Аллаһы», — тигән.

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

Ул (Фирғәүен): «Һеҙгә ебәрелгән пәйғәмбәрегеҙ ысынлап та аҡылдан яҙған кеше ине», - тине.

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

Ул (Муса) әйтте: «Әгәр һеҙ аңлаһағыҙ, көнсығыш менән көнбайышты һәм улар араһындағы нәмәләрҙе идара иткән Раббы».

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

Ул (Фирғәүен): «Әгәр ҙә һеҙ Минән башҡа Аллаһҡа табынһағыҙ, Мин һеҙҙе мотлаҡ рәүештә төрмәгә ултыртасаҡмын», — тигән.

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

Ул (Муса): «Мин һиңә ысын (дәлил) күрһәтһәм дә, һин шулай эшләр инеңме?»

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ул (Фирғәүен): «Әгәр һин дөрөҫ һөйләүселәрҙән булһаң, миңә берәй нәмә (ысын дәлил) күрһәт!»

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Шулай итеп ул (Муса) таяғын ырғытты, ҡапыл таяҡ ысын ҙур йыланға әйләнде.

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Һәм ул ҡулын (кейем эсенән) сығарҙы, ҡапыл ул күргәндәргә аҡ (ялтырап) булып китте.

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

Ул (Фирғәүен) тирә-яғындағы етәкселәргә: «Ысынлап та, ул (Муса) зирәк сихырсы булырға тейеш!

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

ул һине үҙенең тылсымы менән ереңдән ҡыуып сығарырға теләй; шуға күрә нимә тәҡдим итәһегеҙ?»

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Улар былай тип яуап бирҙе: «Уны һәм уның ағаһын (бер аҙ ваҡытҡа) тотоғоҙ һәм (сихыр) йыйырға теләүселәрҙе бөтә ер буйлап ебәрегеҙ.

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

улар һиңә һис шикһеҙ бөтә аҡыллы тылсымсыларҙы килтерәсәк».

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

Шунан һуң сихырсылар билдәләнгән көндә (билдәләнгән) ваҡытта йыйылды,

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

һәм халыҡҡа иғлан итте: «Барығыҙ ҙа бергә йыйылығыҙ!

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

әгәр улар еңһә, беҙ тылсымсылар артынан эйәрербеҙ».

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Шуға күрә сихырсылар килгәс, улар Фирғәүенгә: «Беҙ еңһәк, ысынлап та, ҙур сауап аласаҡбыҙмы?»

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

Ул (фирғәүен) яуап бирҙе: «Эйе, һәм ысынында һеҙгә мотлаҡ рәүештә яҡын (миңә) вазифа буласаҡ».

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

Ул (Муса) уларға: «Нимә ташларға теләйһегеҙ, шуны ташлағыҙ», — тигән.

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

Шунан улар арҡандарын һәм таяҡтарын ырғытып: «Фирғәүен ҡөҙрәте менән беҙ һис шикһеҙ еңәсәкбеҙ», — тинеләр.

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Шунан һуң Муса таяғын ырғытты, ҡапыл улар уйлап сығарған ялған нәмәләрҙе йотто.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Шулай итеп, сихырсылар йығылып сәждәгә киттеләр.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Улар: «Бөтөн ғәләмдәрҙең Раббыһына иман килтерҙек.

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

Муса һәм Һарундың Аллаһы».

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

Ул (фирғәүен) әйтте: "Ни өсөн һеҙ Мусаға ышандығыҙ, мин һеҙгә рөхсәт биргәнсе? Ысынлап та, ул һеҙҙең етәксегеҙ булды, һеҙҙе тылсымға өйрәтте. Һуңыраҡ һеҙ мотлаҡ белерһегеҙ (һеҙҙең эштәрегеҙҙең эҙемтәләрен).

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Улар: «Беҙгә ҡурҡырға урын юҡ, сөнки беҙ Раббыбыҙға ҡайтасаҡбыҙ.

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

Ысынлап та, беҙ Раббыбыҙ беҙҙең хаталарыбыҙҙы ғәфү итер тип өмөтләнәбеҙ, сөнки беҙ беренсе булып иман килтерҙек».

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

Беҙ Мусаға: «Төндә Минең ҡолдарымды (Исраил балаларын) алып бар, сөнки һине ҡыуып ебәрәсәктәр», — тип бойорҙоҡ.

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Шунан һуң Фирғәүен ҡалаларға (ғәскәрен йыйыу өсөн) кешеләр ебәргән.

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(Фирғәүен әйтте): «Ысынлап та, улар (Исраил балалары) бары тик бер төркөм генә.

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

Һәм, ысынлап та, улар беҙҙе асыуландырырлыҡ эштәр эшләне,

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

Ысынлап та, беҙ барыбыҙ ҙа, айырмаһыҙ, һәр ваҡыт уяу булырға тейешбеҙ».

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

Һуңынан, Беҙ уларҙы (Фирғәүен һәм уның халҡын) баҡсаларҙан һәм шишмәләрҙән сығарҙыҡ.

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

һәм (байлыҡтан) һәм затлы вазифанан,

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

шулай итеп, Беҙ барыһын да Исраил балаларына бүләк иттек.

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

Шул саҡта (Фирғәүен һәм уның ғәскәре) ҡояш сыҡҡанда уларҙы ҡыуып етә ала.

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

Шулай итеп, ике төркөм бер-береһен күргәс, Мусаның шәкерттәре: «Беҙҙе эләктерәсәктәр», — тигән.

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

Ул (Муса) яуап бирҙе: «Мин бер ҡасан да эләкмәйәсәкмен, ысынлап та, Раббым минең менән, Ул мине тура юлға баҫтырыр».

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

Шунан һуң Беҙ Мусаға: «Таяғың менән диңгеҙгә һуҡ!» Шулай итеп, диңгеҙ икегә бүленгән һәм һәр өлөшө ҙур тау кеүек булған.

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

Һәм унда Беҙ башҡа төркөмдәрҙе яҡынайттыҡ.

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

Беҙ Мусаны һәм уның менән бергә булғандарҙы ҡотҡарҙыҡ.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Шунан ҡалған төркөмдәрҙе һыуға батырҙыҡ.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ағзаһы бар, ләкин уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Ысынлап та, һинең Раббың — ҡөҙрәтле, рәхимле!»

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

Һәм уларға Ибраһим тураһындағы хикәйәтте уҡы.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

Ул (Ибраһим) атаһына һәм халҡына: «Һеҙ нимәгә табынаһығыҙ?»

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

Улар: «Беҙ боттарға табынабыҙ һәм уларға һәр ваҡыт тырышып табынабыҙ», — тип яуап бирҙеләр.

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

Ул (Ибраһим): «Һеҙ (уға) доға ҡылғанда улар һеҙҙе ишеттеләрме?

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

Йәки (улар) һиңә файҙа йәки зыян килтерә аламы?»

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

Улар: «Юҡ, әммә беҙ ата-бабаларыбыҙҙы шулай эшләгәнен таптыҡ», — тип яуап бирҙеләр.

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

Ул (Ибраһим) әйтте: «Күрәһегеҙме, һеҙ нимәгә табынаһығыҙ?

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

һин һәм һинең элекке ата-бабаларыңды?

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

Ысынлап та, улар (һеҙ табынған нәмәләр) минең дошмандарым, ғәләмдәрҙең Раббыһынан айырмалы!

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(йәғни) Кем мине яралтты, һуңынан мине тура юлға күндерҙе,

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

һәм Кем миңә ашарға һәм эсергә бирҙе;

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

ә мин ауырыһам, мине Ул дауалай,

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

һәм Ул мине үлтерер, һуңынан мине терелтер,

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

һәм Ҡиәмәт көнөндә гонаһтарымды ярлыҡар тип өмөтләнәм Ул».

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

Ибраһим доға ҡыла): «Эй, Раббым, миңә ғилем бир һәм мине тәҡүә кешеләргә индер,

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

һәм миңә яҡшы һүҙ яһап, халыҡ өсөн (килгән) һуңыраҡ,

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

һәм мине ләззәттәр менән тулы ожмахҡа мираҫ итеп алыусыларҙан ит,

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

Атайымды ғәфү итегеҙ, ул аҙашҡандарҙан.

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

һәм улар терелтелгән көндө мине кәмһетмә,

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(атап әйткәндә) байлыҡ һәм балалар файҙаһыҙ булған көндө,

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

Аллаға саф күңел менән йөҙ менән ҡарағандарҙан башҡа,

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

һәм ожмах тәҡүә булғандарға яҡынайтыласаҡ,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

Яһим йәһәннәме аҙашҡандарға ап-асыҡ күрһәтеләсәк».

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

һәм уларға: «Ҡайҙа һеҙ табынған боттарығыҙ?»

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

Аллаһтан башҡа? Улар һиңә ярҙам итә аламы, әллә үҙҙәренә ярҙам итә аламы?”

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

Шулай итеп, улар (ғибәҙәт ҡылыусылар) аҙашҡандар менән бергә йәһәннәмгә ташланды.

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

һәм шайтандың бөтә ғәскәрҙәре.

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

Унда (тамуҡта) һуғышҡанда әйтәләр,

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

«Аллаһ менән ант итәм, беҙ (донъяла) асыҡтан-асыҡ аҙашыуҙа инек!

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

сөнки беҙ һеҙҙе (боттарҙы) бөтә донъялар Аллаһы менән тиңләйбеҙ.

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

Һәм беҙҙе гонаһлыларҙан башҡа бер кем дә аҙаштырмай.

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

Тимәк, (хәҙер) беҙҙең шәфәғәтсе (ярҙамсы) юҡ,

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

һәм яҡын дуҫтарың булмаһын,

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

Шулай итеп, әгәр беҙ (донъяға) ҡайта алһаҡ, һис шикһеҙ, иманлы булыр инек».

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәйәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, һинең Раббың — ҡөҙрәтле, рәхимле!

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

Нух халҡы илселәргә ялған һөйләгән.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

Ағалары (Нух) уларға: «Ни өсөн һеҙ тәҡүә түгелһегеҙ?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ысынлап та, мин һеҙгә ышаныслы илсе (ебәрелгән),

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Шулай булғас, Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ә мин һеҙҙән шул саҡырыу өсөн бер нәмә лә һорамайым; Минең әжерем бары тик бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһынан ғына.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Шулай булғас, Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ».

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

Улар: «Һинең артынан эйәргәндәр ерәнес кешеләр булғанда, беҙ һиңә иман килтерәйекме?»

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

Ул (Нух) яуап бирҙе: «Улар нимә эшләгәне тураһында минең бер ниндәй ҙә белемем юҡ.

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

Уларҙың иҫәбе (ғәмәлдәре) минең Раббымдан башҡа түгел, әгәр һеҙ аңлаһағыҙ.

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

Мин иман килтергәндәрҙе ҡыуып сығармаясаҡмын.

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

Мин (был) асыҡ иҫкәртмә генә».

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

Улар: «Эй, Нух, әгәр ҙә һин туҡтамаһаң, һис шикһеҙ, таш менән бәрелгәндәрҙән булырһың», — тинеләр.

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

Ул (Нух): «Эй, Раббым, ысынлап та, халҡым миңә ялған һөйләне;

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

Шуға күрә минең менән улар араһында хәл ит һәм мине һәм минең менән бергә иман килтергәндәрҙе ҡотҡар».

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

Шунан һуң Беҙ Нухты һәм уның менән бергә булғандарҙы ауыр йөк тейәлгән кәмәлә ҡотҡарҙыҡ.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

Һуңынан был хәлдән һуң ҡалғандарҙы һыуға батырҙыҡ.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, бындай кешеләрҙә (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәләмәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, Раббың, Ул ҡөҙрәтле, рәхимле!

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

(Әд) халҡы пәйғәмбәрҙәргә ялған һөйләне.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

Ағалары Һуд уларға: «Ни өсөн һеҙ тәҡүә түгелһегеҙ?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ысынлап та, мин һеҙгә ышаныслы илсе (йүнәлтелгән);

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ә мин һеҙҙән шул саҡырыу өсөн бер нәмә лә һорамайым; Минең әжерем бары тик бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһынан ғына.

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

Һеҙ буш дан өсөн һәр бейек урында һарайҙар төҙөйһөгөҙмө,

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

ә һеҙ мәңге йәшәрмен тигән өмөт менән ҡәлғәләр төҙөйһөгөҙ?

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

Ә йәберләйһең икән, тимәк, һин быны аяуһыҙ һәм аяуһыҙ эшләйһең.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Шулай булғас, Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

һәм һиңә белгәнде биргәнгә тоғро булып ҡал.

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

Ул (Аллаһ) һеҙгә мал-тыуар һәм балалар бүләк итте.

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

һәм баҡсалар, һәм шишмәләр,

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Ысынлап та, бөйөк көндө һеҙгә ғазап килеүенән ҡурҡам».

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

Улар: «Һеҙ кәңәш бирһәгеҙ ҙә, бирмәһәгеҙ ҙә беҙҙең өсөн бер үк», — тип яуап бирҙеләр.

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

Был (беҙҙең динебеҙ) элекке кешеләрҙең ғөрөф-ғәҙәттәренән башҡа нәмә түгел,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

һәм беҙ (бер нисек тә) язаға тарттырылмаясаҡбыҙ».

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Шулай итеп, улар уны ялғанға сығарҙы (Һудты), һуңынан Беҙ уларҙы һәләк иттек. Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәйәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, Раббың, Ул ҡөҙрәтле, рәхимле!

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

Самуд халҡы илселәргә алдашҡан булған.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

Ағалары Салех уларға: «Ни өсөн һеҙ тәҡүә түгелһегеҙ?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ысынлап та, мин һеҙгә ышаныслы илсе (йүнәлтелгән);

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Һәм мин һинән ул саҡырыу өсөн бер нәмә лә һорамайым, минең әжерем бары тик бөтә ғаләмдәрҙең Аллаһынан ғына.

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

Һеҙ (уйлайһығыҙмы) һеҙгә бында (үҙ илегеҙҙә) имен-аман йәшәргә рөхсәт итерҙәрме,

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

баҡсаларҙа һәм шишмәләрҙә,

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

һәм япраҡтары йомшаҡ булған үҫемлектәр һәм финик ағастары үҫә.

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

Һин тауҙар өлөштәрен оҫта итеп уйып, өйҙәр өсөн өйҙәр эшләнең;

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәтле булығыҙ;

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

һәм тәртип боҙоусыларҙың әмерҙәренә буйһонмағыҙ,

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

Ергә зыян килтергән һәм төҙөкләндермәгән кеше».

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Улар: «Ысынлап та, һин сихырланғандарҙан ғынаһың;

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

һин дә беҙҙең кеүек кеше генә; Әгәр ҙә һин тәҡүәлеләрҙән булһаң, мөғжизә килтер».

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

Ул (Салих): «Был инә дөйә, ул эсергә хоҡуҡлы, һинең дә билдәләнгән көндә эсергә хоҡуғың бар», - тип яуап бирә.

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

Уға (дөйәгә) бер ниндәй ҙә яуызлыҡ теймәгеҙ, юғиһә һеҙ ҡот осҡос көндә язаға тарыйһығыҙ».

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

Шунан үлтерҙеләр, шунан йәлләнеләр,

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

һуңынан улар язаға тарттырылыр. Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәйәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, Раббың, Ул ҡөҙрәтле, рәхимле!

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

Лут халҡы илселәргә алдаған,

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

ағалары Лут уларға: «Ни өсөн һеҙ тәҡүә түгелһегеҙ?»

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ысынлап та, мин һеҙгә ышаныслы илсе (йүнәлтелгән);

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Шулай булғас, Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ә мин һеҙҙән шул саҡырыу өсөн бер нәмә лә һорамайым; Минең әжерем бары тик бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһынан ғына.

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

Ни өсөн һеҙ кешеләр араһында ир-егеттәргә бараһығыҙ (гомосексуаль ҡыланып),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

ә һеҙ Аллаһы Тәғәлә үҙегеҙгә ҡатындар итеп яратҡан (ҡатындарҙы) ҡалдыраһығыҙмы? Һеҙ (булып) сиктән сығып киткән кешеләр».

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

Улар: «Эй, Лут, әгәр ҙә һин туҡтамаһаң, ҡыуылғандарҙан булырһың», — тип яуап бирҙеләр.

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

Ул (Лут): «Мин һинең эштәреңде бик нәфрәт итәм», — тигән.

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(Лут доға ҡылды): «Эй, Раббым, мине һәм ғаиләмде улар ҡылған эштәрҙең эҙемтәләренән ҡотҡар».

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

Шунан һуң Беҙ уны һәм уның бөтә ғаиләһен ҡотҡарҙыҡ.

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

ҡалған төркөмгә ингән бер ҡарсыҡтан (уның ҡатыны) башҡа.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Шунан ҡалғандарын һәләк иттек.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

Һәм Беҙ уларға ямғыр яуҙырҙыҡ, шуға күрә ямғыр иҫкәртелгәндәргә ни тиклем насар яуҙы.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәйәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, Раббың, Ул ҡөҙрәтле, рәхимле!

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Әйкә халҡы илселәрҙе ялғанға сығарған;

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

Шөғәйеп уларға: «Ниңә һеҙ тәҡүә түгелһегеҙ?

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Ысынлап та, мин һеҙгә ышаныслы илсе (йүнәлтелгән);

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәтле булығыҙ;

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Ә мин һеҙҙән шул саҡырыу өсөн бер нәмә лә һорамайым; Минең әжерем бары тик бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһынан ғына.

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

Сараны камиллаштырығыҙ һәм башҡа кешеләргә зыян килтермәгеҙ.

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

Һәм уны дөрөҫ үлсәү менән үлсәгеҙ.

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Һәм кешеләрҙең хоҡуҡтарын кәметеп зыян килтермәгеҙ һәм ергә зыян килтермәгеҙ;

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

Һеҙҙе һәм элекке халыҡтарҙы барлыҡҡа килтергән Аллаһтан ҡурҡығыҙ».

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Улар: «Һеҙ сихырланған кешеләрҙән башҡа бер нәмә лә түгелһегеҙ.

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Ә һин беҙҙең кеүек үк кеше генә, һәм, ысынлап та, һинең ялған һөйләүселәрҙән икәнлегеңә ышанабыҙ.

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Шулай булғас, әгәр ҙә һин изгеләрҙән булһаң, беҙгә күктән бер түшкә төшөр».

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Ул (Шөәйб): «Раббым һеҙҙең нимә эшләгәнегеҙҙе яҡшыраҡ белә», — тине.

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Һуңынан улар (Шөғәйепте) инҡар иттеләр, шунан һуң уларға ҡара көндө ғазап төштө. Ысынлап та, ҡот осҡос көндөң язаһы шулдыр.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, бындай кешеләрҙә (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәләмәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Һәм, ысынлап та, Раббың, Ул ҡөҙрәтле, рәхимле!

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

Һәм, ысынлап та, был (Ҡөрьән) бөтә ғәләмдәрҙең Раббыһы тарафынан иңдерелгән булған.

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

Әр-Рух әл-Әмин (Джибрил) тарафынан төшөрөлгән, 1920 й.

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

йөрәгеңә (Мөхәммәтте) индер, һин киҫәтеүселәрҙән булһын өсөн,

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

асыҡ ғәрәп телендә.

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

Һәм, ысынлап та, (Ҡөрьән) боронғо кешеләрҙең китаптарында (телгә алына).

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

Бәни Исраил ғалимдарының был хаҡта белгәне улар өсөн (етерлек) дәлил түгелме?

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

Әгәр ҙә Беҙ ғәрәп булмаған төркөмдәрҙең ҡайһы берҙәренә (Ҡөрьән) иңдергән булһаҡ.

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

һуңынан уларға (кафырҙарға) уҡый; Һис шикһеҙ, улар ҙа уға ышанмаҫ.

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

Шулай итеп, Беҙ (ялған һәм инҡар итеү тәбиғәтен) гонаһлы кешеләрҙең күңеленә һалдыҡ,

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

улар уға ышанмаҫ, ғазаплы ғазапты күрмәйенсә,

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

шул саҡта уларға ҡапыл, үҙҙәре лә һиҙмәҫтән, ғазап килер,

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

һуңынан: «Беҙгә тотҡарлыҡ биреләме?»

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

Беҙҙең язабыҙҙы тиҙләтеүҙе һораусылар улар түгелме ни?

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

Шулай булғас, әгәр Беҙ уларға бер нисә йылға йәшәү рәхәтен бирһәк, һеҙ нимә уйлар инегеҙ?

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

һуңынан үҙҙәренә янаған яза килде,

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

һис шикһеҙ, улар өсөн тойған ләззәттә файҙаһы булмаясаҡ.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

Беҙ бер илде лә һәләк итмәйбеҙ, әгәр ҙә уны иҫкәрткән кешеләр булмаһа;

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

иҫкәртмә (булырға). Беҙ ғәҙелһеҙлек ҡылмайбыҙ.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

Һәм (Ҡөрьән) шайтандар тарафынан төшөрөлмәгән.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

Һәм ул уларға (Ҡөрьәнгә) яраҡһыҙ, улар ҙа булдыра алмаясаҡ.

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

Ысынында, уларҙы ишетеүҙән ситтә тоталар.

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

Шулай булғас, Аллаһтан башҡа бер илаһҡа ла доға ҡылмағыҙ, юғиһә язаға дусар булғандарҙан булырһығыҙ.

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

Һәм иң яҡын туғандарыңа (Мөхәммәткә) киҫәт,

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

һәм һиңә эйәргән иманлыларға ҡарата баҫалҡылыҡ күрһәт.

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

Әгәр ҙә улар һиңә буйһонмаһалар, һин (Мөхәммәткә): «Һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙ өсөн мин яуаплы түгелмен», – тип әйтегеҙ.

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

Һәм ҡөҙрәтле һәм мәрхәмәтле (Аллаһҡа) тәүәккәллә!

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

Кем һине күреп торғанда (намаҙ уҡырға),

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

һәм (ҡара) сәждә ҡылғандар араһында тән хәрәкәттәрегеҙҙең үҙгәргәне.

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ысынлап та, Ул барыһын да ишетеүсе, белеүсе!

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

Әйтәйемме, ендәр кемгә төшә?

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

Улар (шайтан) күп гонаһ ҡылған һәр ялғансыға төшә,

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

улар үҙҙәренең ишетеү һөҙөмтәһен еткерә, шул уҡ ваҡытта күпселеге ялғансы.

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

Ә ул шағирҙар артынан аҙашҡан кешеләр эйәргән.

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

Күрмәйһеңме ни, уларҙың һәр үҙәндә йөрөүҙәрен,

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

Ә улар эшләмәгәнде әйтә тип?

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

Мәгәр, иман килтереп, изге эштәр ҡылған, Аллаһты күп итеп иҫкә алып, үҙҙәренә золом ҡылынғандан һуң (кафырҙарҙың шиғырҙарына яуап биреп) еңеүсе (шағирҙар) ғына. Ә залимдар тиҙҙән ниндәй ергә ҡайтасаҡтарын белерҙәр.