يٰسۤ ۚ

yā sīn.

Ya Sin

وَالْقُرْاٰنِ الْحَكِيْمِۙ

wal-qur'ānil-ḥakīm(i).

Хикмәт менән тулы Ҡөрьән менән ант итәм!

اِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۙ

innaka laminal-mursalīn(a).

Ысынлап та, һин (Мөхәммәт) илселәрҙең береһе,

عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۗ

‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(ул) тура юлда,

تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ

tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).

Ҡөҙрәтле һәм рәхимле (Аллаһ) тарафынан иңдерелгән вәхи булараҡ,

لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ

litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).

Шулай итеп, һин ата-бабалары бер ҡасан да иҫкәртелмәгән халыҡты киҫәтәһең, сөнки улар ғәфү ителмәй.

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلٰٓى اَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

laqad ḥaqqal-qaulu ‘alā akṡarihim fahum lā yu'minūn(a).

Ысынлап та, (яза) һүҙе, һис шикһеҙ, уларҙың күбеһенә ҡағыласаҡ, сөнки улар иман килтермәй.

اِنَّا جَعَلْنَا فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ اَغْلٰلًا فَهِيَ اِلَى الْاَذْقَانِ فَهُمْ مُّقْمَحُوْنَ

innā ja‘alnā fī a‘nāqihim aglālan fa hiya ilal-ażqāni fahum muqmaḥūn(a).

Ысынлап та, Беҙ уларҙың муйындарына бығауҙар таҡтыҡ, унан һуң ҡулдары яңаҡтарына тиклем күтәрелде, шуның арҡаһында улар өҫкә ҡарап торалар.

وَجَعَلْنَا مِنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ سَدًّا وَّمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَاَغْشَيْنٰهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa ja‘alnā mim baini aidīhim saddaw wa min khalfihim saddan fa agsyaināhum fahum lā yubṣirūn(a).

Беҙ уларҙың алдында бүлмә яһаныҡ, арттарынан бүлмә яһаныҡ һәм уларҙы күрмәһен өсөн күҙҙәрен йомдоҡ.

وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

Һәм улар өсөн дә бер үк, киҫәтһәң дә, киҫәтмәһәң дә, улар ҙа ышанмаҫ.

اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ

innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).

Ысынында, һин киҫәтеүҙәрҙе үтәргә теләүселәргә, Алланы күрмәһәләр ҙә, Мәрхәмәтле Аллаһтан ҡурҡҡандарға ғына киҫәтеүҙәр бирәһең. Шулай булғас, уларға ярлыҡау һәм изге сауап менән һөйөнөслө хәбәр еткер.

اِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتٰى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوْا وَاٰثَارَهُمْۗ وَكُلَّ شَيْءٍ اَحْصَيْنٰهُ فِيْٓ اِمَامٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

innā naḥnu nuḥyil-mautā wa naktubu mā qaddamū wa āṡārahum, wa kulla syai'in aḥṣaināhu fī imāmim mubīn(in).

Ысынлап та, мәрхүмдәрҙе терелтеүсе Беҙ, уларҙың ҡылған эштәрен һәм ҡалдырған эҙҙәрен Беҙ яҙып торабыҙ. Һәм Беҙ барыһын да асыҡ бер Китапҡа йыйҙыҡ (Ләүх Мәхфуж).

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا اَصْحٰبَ الْقَرْيَةِۘ اِذْ جَاۤءَهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

waḍrib lahum maṡalan aṣḥābal-qaryah(ti), iż jā'ahal-mursalūn(a).

Уларға, йәғни бер илдең халҡына, үҙҙәренә пәйғәмбәрҙәр килгәс, үрнәк килтер.

اِذْ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوْهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوْٓا اِنَّآ اِلَيْكُمْ مُّرْسَلُوْنَ

iż arsalnā ilaihimuṡnaini fa każżabūhumā fa ‘azzaznā biṡāliṡin faqālū innā ilaikum mursalūn(a).

(йәғни) Беҙ уларға ике пәйғәмбәр ебәргәс, улар икеһен дә ялғанға сығарҙы; Һуңынан Беҙ уны өсөнсө (рәсүл) менән нығыттыҡ, шуға күрә өсәү ​​(рәсүлдәр): «Беҙ һеҙгә ебәрелгәндәр», — тинеләр.

قَالُوْا مَآ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ وَمَآ اَنْزَلَ الرَّحْمٰنُ مِنْ شَيْءٍۙ اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَكْذِبُوْنَ

qālū mā antum illā basyarum miṡlunā, wa mā anzalar-raḥmānu min syai'(in), in antum illā takżibūn(a).

Улар: «Һеҙ ҙә беҙҙең кеүек үк кешеләр генәһегеҙ, ә (Аллаһ) Рәхимле бер нәмә лә индермәне, һеҙ тик ялғансыларһығыҙ», — тип яуап бирҙеләр.

قَالُوْا رَبُّنَا يَعْلَمُ اِنَّآ اِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُوْنَ

qālū rabbunā ya‘lamu innā ilaikum lamursalūn(a).

Улар: «Раббыбыҙ белә: беҙ һеҙгә (Уның) илселәребеҙ.

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

Беҙҙең бурыс — Аллаһтың бойороҡтарын асыҡ итеп еткереү генә».

قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).

Улар яуап бирҙе: «Ысынлап та, беҙгә һеҙҙең арҡала бәхетһеҙлек килде. Ысынлап та, әгәр һеҙ беҙҙе саҡырыуҙан туҡтамаһағыҙ, беҙ һеҙҙе таш менән бәрҙерәсәкбеҙ һәм һеҙ беҙҙән ғазаплы ғазап тойорһоғоҙ».

قَالُوْا طَاۤىِٕرُكُمْ مَّعَكُمْۗ اَىِٕنْ ذُكِّرْتُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

qālū ṭā'irukum ma‘akum, a'in żukkirtum, bal antum qaumum musrifūn(a).

Улар (рәсүлдәр): «Һеҙҙең бәхетһеҙлек һеҙҙең арҡала, һеҙгә иҫкәртмә бирелгәнгәме?

وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).

Һәм ҡала ситенән килгән бер кеше ашығып: «Эй, халҡым, пәйғәмбәрҙәр артынан эйәрегеҙ!»

اتَّبِعُوْا مَنْ لَّا يَسْـَٔلُكُمْ اَجْرًا وَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ۔

ittabi‘ū mal lā yas'alukum ajraw wa hum muhtadūn(a).

Һеҙҙән бер нәмә лә һорамаған кешеләр артынан эйәрегеҙ; һәм улар тура юлға баҫҡандар.

وَمَا لِيَ لَآ اَعْبُدُ الَّذِيْ فَطَرَنِيْ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa mā liya lā a‘budul-lażī faṭaranī wa ilaihi turja‘ūn(a).

Ә мине бар иткән (Аллаһҡа) табынмаҫҡа сәбәп юҡ һәм һеҙ тик Уға ғына ҡайтарыласаҡһығыҙ.

ءَاَتَّخِذُ مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةً اِنْ يُّرِدْنِ الرَّحْمٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يُنْقِذُوْنِۚ

a'attakhiżu min dūnihī ālihatan iy yuridnir-raḥmānu biḍurril lā tugni ‘annī syafā‘atuhum syai'aw wa lā yunqiżūn(i).

Ниңә мин Унан башҡа илаһтарға табынырға тейешмен? Әгәр ҙә (Аллаһ) Мәрхәмәтле миңә бәлә теләһә, һис шикһеҙ, улар ярҙамынан миңә бөтөнләй файҙа булмаҫ ине, улар ҙа мине ҡотҡара алмаҫ ине.

اِنِّيْٓ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innī iżal lafī ḍalālim mubīn(in).

Ысынында, әгәр мин (эшләһәм) шулай, мин мотлаҡ асыҡ яңылыш булыр ине.

اِنِّيْٓ اٰمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُوْنِۗ

innī āmantu birabbikum fasma‘ūn(i).

Ысынлап та, мин һинең Раббыңа иман килтерҙем; һуңынан минең (иманды таныуымды) тыңла».

قِيْلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۗقَالَ يٰلَيْتَ قَوْمِيْ يَعْلَمُوْنَۙ

qīladkhulil-jannah(ta), qāla yā laita qaumī ya‘lamūn(a).

Уға: «Күккә ин», — тинеләр. Ул (ир) әйтте: «Халҡым белһә, яҡшы булыр ине, .

بِمَا غَفَرَ لِيْ رَبِّيْ وَجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُكْرَمِيْنَ

bimā gafaralī rabbī wa ja‘alanī minal-mukramīn(a).

нимә сәбәпсе булды, Раббым мине ғәфү итте һәм мине данланғандарҙан итте».

۞ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى قَوْمِهٖ مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ جُنْدٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِيْنَ

wa mā anzalnā ‘alā qaumihī mim ba‘dihī min jundim minas-samā'i wa mā kunnā munzilīn(a).

Һәм ул (үлгәндән һуң) Беҙ уның халҡына күктән ғәскәр төшөрмәнек һәм беҙгә уны төшөрөү кәрәкмәй ине.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ خٰمِدُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum khāmidūn(a).

Уларға бер ҡысҡырыуҙан башҡа ғазап юҡ; һуңынан шунда уҡ улар үлде.

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Күпме үкенгән был хеҙмәтселәр, яндарына илсе килгән һайын гел мыҫҡыл иткәндәр.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ اَنَّهُمْ اِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُوْنَ

alam yarau kam ahlaknā qablahum minal-qurūni annahum ilaihim lā yarji‘ūn(a).

Улар үҙҙәренән алда күпме халыҡты һәләк иткәнебеҙҙе белмәйҙәрме? Шул халыҡтарҙан (Беҙ һәләк иттек) береһе лә улар янына әйләнеп ҡайтманы.

وَاِنْ كُلٌّ لَّمَّا جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ ࣖ

wa in kullul lammā jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Һәм һәр (халыҡ), барыһы ла Беҙгә тәҡдим ителәсәк.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الْاَرْضُ الْمَيْتَةُ ۖاَحْيَيْنٰهَا وَاَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُوْنَ

wa āyatul lahumul-arḍul-maitah(tu), aḥyaināhā wa akhrajnā minhā ḥabban faminhu ya'kulūn(a).

Улар өсөн (Аллаһтың бөйөклөгөнә) билдә булып үле ер тора. Беҙ ергә йән бирҙек һәм унан иген сығарҙыҡ, шуға күрә улар унан ашанылар.

وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ

wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).

Беҙ уға Ер йөҙөндә хөрмә һәм йөҙөм баҡсалары эшләнек һәм уға һыулы шишмәләр ебәрҙек.

لِيَأْكُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖۙ وَمَا عَمِلَتْهُ اَيْدِيْهِمْ ۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

liya'kulū min ṡamarihī wa mā ‘amilathu aidīhim, afalā yasykurūn(a).

Уның емештәрен һәм ҡул хеҙмәте емештәрен ашаһындар. Шулай булғас, ни өсөн улар рәхмәтле түгел?

سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ

subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).

Ерҙә үҫкән нәмәләрҙән дә, үҙҙәренән дә, үҙҙәре белмәгән нәмәләрҙән дә һәр нәмәне парлап яралтҡан Аллаһ Тәғәләгә дан булһын.

وَاٰيَةٌ لَّهُمُ الَّيْلُ ۖنَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَاِذَا هُمْ مُّظْلِمُوْنَۙ

wa āyatul lahumul-lailu naslakhu minhun-nahāra fa'iżā hum muẓlimūn(a).

Улар өсөн төн (Аллаһтың бөйөклөгө) билдәһе булып тора; Беҙ көндө (төндән) алып ташланыҡ, шунан шунда уҡ улар ҡараңғылыҡта булды,

وَالشَّمْسُ تَجْرِيْ لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۗ

wasy-syamsu tajrī limustaqarril lahā, żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

ә Ҡояш үҙ орбитаһында йөрөй. Ҡөҙрәтле, бөтә нәмәне белеүсе (Аллаһтың) фармары шундай.

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ

wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).

Һәм Беҙ Айға (әйләнештең һуңғы урынына еткәс) иҫке өйөм рәүеше кеүек кире ҡайтһын өсөн, Айға әйләнеш урыны билдәләнек.

لَا الشَّمْسُ يَنْۢبَغِيْ لَهَآ اَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا الَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۗوَكُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ

lasy-syamsu yambagī lahā an tudrikal-qamara wa lal-lailu sābiqun-nahār(i), wa kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).

Ҡояштың Айҙы ҡыуып етеүе мөмкин түгел, төн дә көндөң алда килә алмай. Һәр береһе үҙ орбитаһында әйләнә.

وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).

Улар өсөн (Аллаһтың бөйөклөгөнә) бер билдә булды: Беҙ уларҙың нәҫелдәрен йөк тулы кәмәләрҙә алып барҙыҡ.

وَخَلَقْنَا لَهُمْ مِّنْ مِّثْلِهٖ مَا يَرْكَبُوْنَ

wa khalaqnā lahum mim miṡlihī mā yarkabūn(a).

Беҙ улар өсөн (башҡа транспортты) улар атланған нәмә кеүек яралттыҡ.

وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ

wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).

Әгәр теләһәк, Беҙ уларҙы һыуға батырабыҙ. Шулай итеп, улар өсөн ярҙамсы булманы һәм улар ҙа ҡотолманы,

اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).

әммә (Беҙ уларҙы ҡотҡарҙыҡ) Ҙур рәхмәтебеҙ арҡаһында һәм уларға билдәле бер ваҡытҡа тормоштан ләззәт бирер өсөн.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).

Һәм уларға: «Үҙегеҙҙең алдығыҙҙағы ғазаптан һәм киләһе ғазаптан (әхирәттә) ҡурҡығыҙ, һеҙ рәхмәткә эйә булырһығыҙ», — тип әйтелһә.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

Һәм уларға Аллаһтың аяттарынан бер аят килһә, улар һәр ваҡыт унан ситләштеләр.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

Һәм уларға: «Аллаһ биргән ризыҡтың бер өлөшөн сарыф итегеҙ», – тигәндә, кәферҙәр иман килтергән кешеләргә: «Әгәр Аллаһ теләһә, ашатыр булғандарҙы ашатыу беҙгә яраймы?

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

Һәм улар (кафырҙар): «Әгәр һеҙ дөрөҫ һөйләһәгеҙ, (ҡиәмәт көнө) вәғәҙәһе ҡасан тормошҡа ашыр?»

مَا يَنْظُرُوْنَ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُوْنَ

mā yanẓurūna illā ṣaiḥataw wāḥidatan ta'khużuhum wa hum yakhiṣṣimūn(a).

Улар һуғышҡанда уларҙы юҡ итерлек бер ҡысҡырыуҙы ғына көткән.

فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ تَوْصِيَةً وَّلَآ اِلٰٓى اَهْلِهِمْ يَرْجِعُوْنَ ࣖ

falā yastaṭī‘ūna tauṣiyataw wa lā ilā ahlihim yarji‘ūn(a).

Тимәк, улар васыятнамә яҙа алмай һәм улар (шулай уҡ) ғаиләләренә ҡайта алмай.

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).

Шунан һуң Сур өрөлдө, һәм шунда уҡ улар ҡәберҙәренән (тере) сығып, Раббыларына киттеләр.

قَالُوْا يٰوَيْلَنَا مَنْۢ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ۜهٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُوْنَ

qālū yā wailanā mam ba‘aṡanā mim marqadinā…hāżā mā wa‘adar-raḥmānu wa ṣadaqal-mursalūn(a).

Улар: «Ҡайғы беҙгә, беҙҙе түшәгебеҙҙән (ҡәберҙән) кем торғоҙҙо?» Был (Аллаһ) Рәхимле һәм (Үҙенең) пәйғәмбәрҙәренә тоғро вәғәҙә иткән нәмә.

اِنْ كَانَتْ اِلَّا صَيْحَةً وَّاحِدَةً فَاِذَا هُمْ جَمِيْعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُوْنَ

in kānat illā ṣaiḥataw wāḥidatan fa'iżā hum jamī‘ul ladainā muḥḍarūn(a).

Ул ҡысҡырыу бер тапҡыр ғына булды, шунан шунда уҡ уларҙың барыһын да Беҙҙең алдыбыҙға килтерҙеләр.

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْـًٔا وَّلَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fal-yauma lā tuẓlamu nafsun syai'aw wa lā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

Тимәк, ул көндө бер кемгә лә әҙ генә зыян килмәҫ һәм һеҙгә әжер бирелмәҫ, тик ҡылған эштәрегеҙгә ҡарап ҡына.

اِنَّ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِيْ شُغُلٍ فٰكِهُوْنَ ۚ

inna aṣḥābal-jannatil-yauma fī syugulin fākihūn(a).

Ысынлап та, ул көндө ожмах халҡы (үҙҙәренең) эштәренән ләззәт аласаҡ.

هُمْ وَاَزْوَاجُهُمْ فِيْ ظِلٰلٍ عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِ مُتَّكِـُٔوْنَ ۚ

hum wa azwājuhum fī ẓilālin ‘alal-arā'iki muttaki'ūn(a).

Улар һәм иптәштәре күләгәлә, дивандарға таянып йөрөгән.

لَهُمْ فِيْهَا فَاكِهَةٌ وَّلَهُمْ مَّا يَدَّعُوْنَ ۚ

lahum fīhā fākihatuw wa lahum mā yadda‘ūn(a).

Күктә улар емеш-еләк ала, нимә теләй, шуны ала.

سَلٰمٌۗ قَوْلًا مِّنْ رَّبٍّ رَّحِيْمٍ

salāmun qaulam mir rabbir raḥīm(in).

(Уларға: «Сәләм», — тип әйтелә, Мәрхәмәтле Аллаһы Тәғәләнең сәләме булараҡ.

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُوْنَ

wamtāzul-yauma ayyuhal-mujrimūn(a).

Һәм (кафырҙарға әйтелде): «Бөгөн һеҙҙе (мөьминдәрҙән) айырығыҙ, эй, гонаһлылар!

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Мин һеҙгә, Әҙәмдең балалары һәм ейәндәре, шайтанға табынмаҫҡа ҡушманыммы ни? Ысынлап та, шайтан һеҙҙең өсөн ысын дошман,

وَاَنِ اعْبُدُوْنِيْ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa ani‘budūnī, hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

һәм Миңә ғибәҙәт ҡылығыҙ. Был тура юл».

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

Һәм, ысынлап та, ул (шайтан) һеҙҙең күбегеҙҙе аҙаштырҙы. Шунан аңламайһыңмы?

هٰذِهٖ جَهَنَّمُ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ

hāżihī jahannamul-latī kuntum tū‘adūn(a).

Был йәһәннәмдең (йәһәннәм) һеҙгә элек иҫкәртелгән.

اِصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

iṣlauhal-yauma bimā kuntum takfurūn(a).

Бөгөн үк уға инегеҙ, сөнки элек һеҙ уны инҡар иттегеҙ.

اَلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلٰٓى اَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ اَيْدِيْهِمْ وَتَشْهَدُ اَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

al-yauma nakhtimu ‘alā afwāhihim wa tukallimunā aidīhim wa tasyhadu arjuluhum bimā kānū yaksibūn(a).

Бөгөн Беҙ уларҙың ауыҙын яптыҡ; уларҙың ҡулдары Беҙҙең менән һөйләшер, аяҡтары элек эшләгәндәренә шаһитлыҡ итер.

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَطَمَسْنَا عَلٰٓى اَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَاَنّٰى يُبْصِرُوْنَ

wa lau nasyā'u laṭamasnā ‘alā a‘yunihim fastabaquṣ-ṣirāṭa fa annā yubṣirūn(a).

Әгәр Беҙ теләһәк, уларҙың күҙҙәренең күреү һәләтен һыпырыр инек; шулай итеп, улар йүгерҙе (юл табырға). Тимәк, улар нисек күрә алһын?

وَلَوْ نَشَاۤءُ لَمَسَخْنٰهُمْ عَلٰى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوْا مُضِيًّا وَّلَا يَرْجِعُوْنَ ࣖ

wa lau nasyā'u lamasakhnāhum ‘alā makānatihim famastaṭā‘ū muḍiyyaw wa lā yarji‘ūn(a).

Әгәр Беҙ теләһәк, уларҙың ҡиәфәтен улар булған ерендә үҙгәртер инек; шулай итеп, улар башҡаса йөрөй алмай, шулай уҡ ҡайта алмай.

وَمَنْ نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى الْخَلْقِۗ اَفَلَا يَعْقِلُوْنَ

wa man nu‘ammirhu nunakkishu fil-khalq(i), afalā ya‘qilūn(a).

Кемдең ғүмерен оҙонайтһаҡ, уны тормошоноң башына ҡайтарырбыҙ. Шулай булғас, ниңә улар аңламай?

وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).

Һәм Беҙ уға (Мөхәммәткә) шиғыр өйрәтмәнек һәм шиғриәт уға килешмәне. Ҡөрьән - асыҡ һабаҡ һәм китаптан башҡа бер нәмә лә түгел,

لِّيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَّيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

liyunżira man kāna ḥayyaw wa yaḥiqqal-qaulu ‘alal-kāfirīn(a).

тип, ул (Мөхәммәт) (Мөхәммәт) (Уларҙың йөрәктәре) тере булғандарға иҫкәртеү бирһен һәм кәферҙәр өсөн яза мотлаҡ булһын өсөн.

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِّمَّا عَمِلَتْ اَيْدِيْنَآ اَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مٰلِكُوْنَ

awalam yarau annā khalaqnā lahum mimmā ‘amilat aidīnā an‘āman fahum lahā mālikūn(a).

Күрмәйҙәрме ни, Беҙ улар өсөн Үҙебеҙҙең көсөбөҙ менән яралтҡан нәмәләрҙән мал яралттыҡ һәм улар өҫтөнән хакимлыҡ итәләр?

وَذَلَّلْنٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوْبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُوْنَ

wa żallalnāhā lahum fa minhā rakūbuhum wa minhā ya'kulūn(a).

Беҙ уларҙы үҙҙәренең хакимлығына буйһондорҙоҡ; ҡайһы берҙәре атланыу өсөн, ә ҡайһы берҙәре ризыҡ өсөн.

وَلَهُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُۗ اَفَلَا يَشْكُرُوْنَ

wa lahum fīhā manāfi‘u wa masyārib(u), afalā yasykurūn(a).

Һәм уларҙан файҙа алалар һәм эсәләр. Тимәк, улар рәхмәтле булмаҫмы?

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).

Ярҙам булһын өсөн улар Аллаһтан башҡа илаһтарҙы ҡабул итә.

لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَهُمْۙ وَهُمْ لَهُمْ جُنْدٌ مُّحْضَرُوْنَ

lā yastaṭī‘ūna naṣrahum, wa hum lahum jundum muḥḍarūn(a).

Уларға ярҙам итә алмайҙар, шул уҡ ваҡытта үҙҙәре уларҙы һаҡларға әҙерләнгән һалдаттар.

فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

Шулай булғас, уларҙың һүҙҙәре һине (йә Мөхәммәт) ҡайғыртмаһын. Ысынлап та, Беҙ уларҙың нимә йәшергәндәрен дә, белдергәндәрен дә беләбеҙ.

اَوَلَمْ يَرَ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

awalam yaral-insānu annā khalaqnāhu min nuṭfatin fa'iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

Әҙәм балаһы күрмәйме ни, Беҙ уны бер тамсы сперманан яралттыҡ, һәм ул асыҡтан-асыҡ дошман!

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَّنَسِيَ خَلْقَهٗۗ قَالَ مَنْ يُّحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيْمٌ

wa ḍaraba lanā maṡalaw wa nasiya khalqah(ū), qāla may yuḥyil-‘iẓāma wa hiya ramīm(un).

Ул Беҙгә ҡиссалар килтерә һәм үҙенең сығышын онота; ул: «Кем серегән һөйәктәрҙе терелтә ала?»

قُلْ يُحْيِيْهَا الَّذِيْٓ اَنْشَاَهَآ اَوَّلَ مَرَّةٍ ۗوَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيْمٌ ۙ

qul yuḥyīhal-lażī ansya'ahā awwala marrah(tin), wa huwa bikulli khalqin ‘alīm(un).

Әйт (Мөхәммәткә): "Уны терелтәсәк (Аллаһ) уны беренсе булып барлыҡҡа килтергән, һәм Ул бөтә йән эйәләрен белеүсе,

ۨالَّذِيْ جَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الشَّجَرِ الْاَخْضَرِ نَارًاۙ فَاِذَآ اَنْتُمْ مِّنْهُ تُوْقِدُوْنَ

allażī ja‘ala lakum minasy-syajaril-akhḍari nārā(n), fa'iżā antum minhu tūqidūn(a).

Һеҙгә йәшел ағастан ут яғып ебәргән Аллаһ, һеҙ шунда уҡ шул ағастан ут тоҡандырҙығыҙ».

اَوَلَيْسَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ ۗبَلٰى وَهُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

awa laisal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa biqādirin ‘alā ay yakhluqa miṡlahum, balā wa huwal-khallāqul-‘alīm(u).

Ә күктәрҙе һәм Ерҙе яралтҡан (Аллаһ) шуға оҡшаш нәмәне (уларҙы емереп бөткән тәндәрҙе) яңынан барлыҡҡа килтерергә һәләтле түгелме ни? Дөрөҫ, һәм Ул барлыҡты бар итеүсе, бөтә нәмәне белеүсе.

اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).

Ысынлап та, Ул нимәнелер теләһә, уға бары тик: «Бул!» Тимәк, был шулай.

فَسُبْحٰنَ الَّذِيْ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

fa subḥānal-lażī biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa ilaihi turja‘ūn(a).

Шулай итеп, бөтә нәмәгә хакимлыҡ ҡулында булған Аллаһҡа (Аллаһҡа) дан булһын һәм һеҙ Уға ҡайтарыласаҡһығыҙ.