وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ
wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).
და აცნობე მათ (მუჰამედს) იბრაჰიმის სტუმრის (ანგელოზის) შესახებ.
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ
qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).
მან (იბრაჰიმმა) ჰკითხა: „რა არის თქვენი მნიშვნელოვანი საქმე, ო, შუამავლებო?“
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ
hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).
ნუთუ შენამდე (მუჰამედ) მოაღწია იბრაჰიმის (ანგელოზების) სტუმრების შესახებ, რომლებიც განდიდებულნი იყვნენ?
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(გახსოვდეს) როდესაც ისინი მის სახლში შევიდნენ და უთხრეს: „სალამან“ (მოკითხვა), აბრაამმა უპასუხა: „სალამუნ“ (მოკითხვა). (ესენი იყვნენ) ადამიანები, რომლებსაც ის არ იცნობდა.
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
ასე რომ, ის (იბრაჰიმი) ფარულად წავიდა თავისი ოჯახის შესახვედრად და შემდეგ მოიტანა მსუქანი (შემწვარი) ხბოს ხორცი,
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
შემდეგ მან მიართვა მათ (მაგრამ მათ არ სურდათ ჭამა). იბრაჰიმმა თქვა: „რატომ არ ჭამთ?“