Q.S ალ-ჰიჯრი (اَلْحِجْر) - 99 ლექსების რაოდენობა

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

ალიფ ლამ რა. (სურა) ეს არის (ზოგიერთი) აიათი (სრულყოფილი) წიგნიდან, კერძოდ, (აიათები) ყურანიდან, რომლებიც განმარტებას იძლევა.

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

ურწმუნოები ზოგჯერ (მოგვიანებით, სიკვდილის შემდეგ) ნანობენ, რომ ადრე (ამქვეყნად) მუსლიმები გამხდარიყვნენ.

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

მიეცით მათ (ამქვეყნად) საშუალება ჭამონ, გაერთონ და ყურადღება თავიანთი (ცარიელი) ოცნებებით გააფანტონ, მოგვიანებით გაიგებენ (თავიანთი ქმედებების შედეგებს).

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

და ჩვენ არ ვანადგურებთ ქალაქს, თუ მისთვის გარკვეული ზომა არ არის განსაზღვრული.

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

არ არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც შეუძლიათ სიკვდილის წინ აღუდგნენ და ამავდროულად, არ შეუძლიათ მისი გადადება მოითხოვონ.

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

და უთხრეს: „ჰეი, კაცო, რომელსაც ყურანი მოევლინა, შენ (მუჰამედ) ჭეშმარიტად შეშლილი ხარ.

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

რატომ არ მოგვიყვანე ანგელოზი, თუ მართალთაგანი ხარ?”

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

ჩვენ ანგელოზები მხოლოდ ჭეშმარიტებით (სასჯელის მოსატანად) გამოვგზავნეთ და იმ დროს მათ ვადა არ მიეცათ.

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ ისინი, ვინც ყურანი გამოაგზავნა და ჩვენ, უეჭველად, ვიცავთ მას.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

და ჭეშმარიტად, შენამდე (მუჰამედ) ჩვენ წარსულ ხალხებთან (რამდენიმე მაცნე) გავგზავნეთ.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

და როცა მათთან მაცნე მოვიდოდა, ისინი ყოველთვის დასცინოდნენ მას.

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

ასე ჩავდეთ ეს (დაცინვა) ცოდვილთა გულებში!

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

ისინი არ სწამთ მისი (ყურანის), მიუხედავად იმისა, რომ ალაჰის წინადაცვეთა წინა ხალხებს გადაეცათ.

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

და თუ ჩვენ მათთვის სამოთხის ერთ-ერთ კარს გავუღებთ, მაშინ ისინი კვლავ აღმავალნი იქნებიან მასში,

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

რა თქმა უნდა, მათ თქვეს: „მართლაც, ჩვენი მხედველობა დაბინდულია, სინამდვილეში კი ჩვენ ვართ ისინი, ვინც მაგიის გავლენის ქვეშ არიან“.

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ვარსკვლავთა გროვა ცაზე და ისინი მშვენიერებად ვაჩვენეთ მათ, ვინც მათ უყურებს.

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

და ჩვენ ვიცავთ მას ყოველი დაწყევლილი (უბედური) ეშმაკისგან,

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

გარდა (სატანისა), რომელიც იპარავს (ანგელოზებისგან) გასაგონ (ამბებს) და შემდეგ მას კაშკაშა ცეცხლის აფეთქება მისდევს.

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

და ჩვენ გავშალეთ დედამიწა და დავრგეთ მასზე მთები და გავზარდეთ იქ ყველაფერი მისი ზომისამებრ.

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

და ჩვენ მათში შევქმენით თქვენი საჭიროებებისთვის სიცოცხლის წყაროები და (ჩვენ ასევე შევქმენით) არსებები, რომელთა საარსებო წყაროც თქვენ არ ხართ.

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

და არ არსებობს არაფერი, რომ მისი საგანძური ჩვენთან არ იყოს; ჩვენ მას მხოლოდ გარკვეული ზომით ვავლენთ.

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

და ჩვენ ვგზავნით ქარებს გამრავლებისთვის და ვაგზავნით წვიმას ზეციდან, შემდეგ კი წყალს გაძლევთ მასთან ერთად და თქვენ არ ხართ მისი შემნახველები.

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ ისინი, ვინც სიცოცხლეს ანიჭებენ და კლავენ და ჩვენ ვართ ისინი, ვინც მემკვიდრეობით იღებენ.

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიცით პირველი შენზე ადრე და ასევე ვიცით მეორეც.

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

და ჭეშმარიტად, შენი უფალი შეკრებს მათ, ჭეშმარიტად, იგი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმცოდნე.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ადამიანი (ადამი) შავი ტალახიდან გამომშრალი თიხისგან, რომელსაც ფორმა მიეცა.

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

და ჩვენ შევქმენით ჯინები მანამდე (ადამამდე) ძალიან ცხელი ცეცხლიდან.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

და (გაიხსენე), როდესაც შენმა უფალმა უთხრა ანგელოზებს: „ჭეშმარიტად, მე შევქმნი ადამიანს მშრალი თიხისგან, შავი ტალახისგან, რომელსაც უკვე მიეცა ფორმა.“

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

ასე რომ, როდესაც მე დავასრულებ (მოვლენას) და ჩავსუნთქავ ჩემს სულს (ქმნილებას), მაშინ თაყვანი ეცით მას თაყვანით.

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

ასე რომ, ანგელოზებმა ერთად თაყვანი სცეს,

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

ეშმაკის გარდა. ის ერიდებოდა შეერთებოდა (ანგელოზებს), რომლებიც თაყვანს სცემდნენ.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

მან (ალაჰმა) თქვა: „ჰეი, სატანა! რატომ არ თაყვანს სცემ მათ?“

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

მან (იბლისმა) თქვა: „მე არასდროს ვცემ თაყვანს ადამიანს, რომელიც შენ შექმენი მშრალი თიხისგან, შავი ტალახისგან, რომელსაც ფორმა მიეცა“.

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

მან (ალაჰმა) თქვა: „მაშინ გამოდი სამოთხიდან, რამეთუ დაწყევლილი ხარ!

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

და ჭეშმარიტად, წყევლა შენზე იქნება აღდგომის დღემდე.“

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

მან (ეშმაკმა) თქვა: „ღმერთო ჩემო, (თუ ასეა), მაშინ მომეცი დრო, სანამ (ადამიანები) აღდგებიან“.

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

ალლაჰი ამბობს: „(კარგი) მაშინ შენც მათ შორის ხარ, ვისაც ვადა მიეცა.“

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

დანიშნულ დღემდე (განკითხვის დღემდე).“

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

მან (სატანამ) თქვა: „ღმერთო ჩემო, რადგან გზააბნეულად განმსაჯე, მე მათ (ბოროტებას) მიმზიდველად წარმოვაჩენ დედამიწაზე და ყველას გზააბნევ.“

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

გარდა შენი მსახურებისა, რომლებიც მათ შორის არიან რჩეულნი.

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

მან (ალაჰმა) თქვა: „ეს არის სწორი გზა (მიმავალი) ჩემკენ“.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

ჭეშმარიტად, შენ (იბლის) არ გაქვს ძალაუფლება ჩემს მსახურებზე, გარდა მათ, ვინც შენ გამოგყვება, კერძოდ, გზააბნეულთა.

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

და ჭეშმარიტად, ჯოჯოხეთი არის ჭეშმარიტად (ადგილი), რომელიც აღთქმულია ყველა მათგანისთვის (სატანის მიმდევრებისთვის).

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(ჯოჯოხეთს) შვიდი კარი აქვს. თითოეული კარი (მინიჭებული აქვს) მათი გარკვეული ჯგუფისთვის.

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

ჭეშმარიტად, ღვთისმოსავები ბაღებსა და წყაროებში იქნებიან.

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(ალაჰი ამბობს): „შედით მასში მშვიდობითა და უსაფრთხოებით“.

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

და ჩვენ გავაქრეთ მათი გულებიდან ყოველგვარი წყენის გრძნობა; ისინი თავს ძმებად გრძნობდნენ, პირისპირ ისხდნენ დივანზე.

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

ისინი მასში დაღლილობას არ გრძნობენ და არც მისგან მოიშორებენ.

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

უთხარი ჩემს მსახურებს, რომ მე ვარ ყველაზე მიმტევებელი, ყველაზე მოწყალე,

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

და ჭეშმარიტად, ჩემი სასჯელი ძალიან მწარე სასჯელია.

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

და აცნობე მათ (მუჰამედს) იბრაჰიმის სტუმრის (ანგელოზის) შესახებ.

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

როდესაც ისინი შევიდნენ, მაშინ თქვეს: „გამარჯობა!“ მან (იბრაჰიმმა) თქვა: „ჩვენ ნამდვილად გვეშინია შენი.“

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(მათ) უთხრეს: „ნუ გეშინია, ჭეშმარიტად, გახარებთ ვაჟის (დაბადების) შესახებ, რომელიც ჭკვიანი კაცი (ისააკი) იქნება“.

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

მან (იბრაჰიმმა) თქვა: „მართალია, რომ მომაწოდე სასიხარულო ამბავი, მიუხედავად იმისა, რომ მოხუცი ვიყავი, მაშინ (როგორ) მომაწოდე ეს (სასიხარულო ამბავი)?“

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(მათ) უპასუხეს: „ჩვენ სწორად გაცნობებთ სასიხარულო ამბავს, ამიტომ ნუ იქნებით მათ შორის, ვინც სასოწარკვეთილია“.

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

მან (იბრაჰიმმა) თქვა: „არავინ იმედოვნებს თავისი უფლის წყალობას, გარდა გზააბნეულებისა“.

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

მან (იბრაჰიმმა) ჰკითხა: „რა არის თქვენი მნიშვნელოვანი საქმე, ო, შუამავლებო?“

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(მათ) უპასუხეს: „ჭეშმარიტად, ჩვენ ცოდვილ ხალხთან ვართ წარმოგზავნილნი,

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

ლუთის მიმდევრების გარდა. ჩვენ ნამდვილად გადავარჩენთ მათ ყველას,

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

მისი ცოლის გარდა, ჩვენ დავადგინეთ, რომ ის ერთ-ერთია იმათგან, ვინც (სხვა ურწმუნოებთან ერთად) დარჩა.“

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

ასე რომ, როდესაც მაცნე ლუთის მიმდევრებთან მივიდა,

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

მან (ლუთმა) თქვა: „ჭეშმარიტად, შენ ისეთი ადამიანი ხარ, რომელსაც ჩვენ არ ვიცნობთ“.

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(მოციქულებმა) უპასუხეს: „სინამდვილეში, ჩვენ მოვედით შენთან იმ სასჯელის მოტანით, რომელსაც ისინი ყოველთვის უარყოფდნენ“.

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

და ჩვენ შენთან მოვალთ ჭეშმარიტებით და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ ჭეშმარიტი ხალხი.

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

ასე რომ, საღამოს ბოლოს ოჯახთან ერთად გადით გარეთ და უკან გაჰყევით მათ. არცერთ თქვენგანს არ მისცეთ უფლება უკან მოიხედოს და განაგრძოთ გზა იმ ადგილისკენ, სადაც წასვლა გითხრეს“.

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

და ჩვენ მისთვის (ლუტისთვის) განვუცხადეთ, რომ ისინი გარიჟრაჟზე სრულიად განადგურდებოდნენ.

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

და ქალაქის ხალხი სიხარულით მოვიდა (ლუთის სახლში) (სტუმრის მოსვლის გამო).

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

მან (ლუთმა) თქვა: „ჭეშმარიტად, ისინი ჩემი სტუმრები არიან; ნუ შემარცხვენ!

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

და გეშინოდეთ ალლაჰისა და ნუ შეურაცხყოფთ მე“.

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(მათ) უთხრეს: „განა ჩვენ არ აგიკრძალეთ ადამიანების დაცვა?“

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

მან (ლუთმა) თქვა: „თუ გსურთ, ესენი ჩემი (ქვეყნის) ქალიშვილები არიან (დაქორწინდით მათზე).“

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(ალლაჰმა თქვა): „შენს ასაკს ვფიცავარ (მუჰამედ), ისინი მართლაც სიმთვრალეში არიან ჩაფლულნი (გზის ცდომილებაში).“

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

შემდეგ ისინი ძლიერი ჭექა-ქუხილით განადგურდნენ, როდესაც მზე ამოსვლას აპირებდა.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

ასე რომ, ჩვენ (მიწა) თავდაყირა დავაბრუნეთ და მათ ქვები ვასხამდით მყარი მიწისგან.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

ჭეშმარიტად, ამაშია (ალაჰის ძალის) ნიშნები მათთვის, ვინც ყურადღებას აქცევს ნიშნებს,

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

და მართლაც, (ქვეყანა) ნამდვილად მდებარეობს გზაზე, რომელზეც ჯერ კიდევ (ადამიანები მოგზაურობენ).

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

ჭეშმარიტად, ამაშია (ალაჰის ძალის) ნიშანი მათთვის, ვინც ირწმუნა.

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

და ჭეშმარიტად, აიკას ხალხი უსამართლო ხალხია!

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

ამიტომ ჩვენ გავანადგურეთ ისინი. სინამდვილეში, ეს ორი (ქვეყანა) ერთ გზატკეცილზე მდებარეობს.

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

და ჭეშმარიტად, ჰიჯრის ქვეყნის ხალხმა სრულიად მოატყუა (თავისი) მაცნეები,

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

და ჩვენ მათ ჩვენი ნიშნები (ძალა) მოვუტანეთ, მაგრამ ისინი ყოველთვის ზურგს აქცევენ მათ,

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

და ისინი კლდეში კვეთდნენ სახლებს (რომლებშიც ისინი ცხოვრობდნენ) უსაფრთხოების გრძნობით.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

შემდეგ ისინი გაანადგურა დილით გაისმა ხმამაღალმა ხმაურმა,

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

რათა მათთვის უსარგებლო გახდეს ის, რისთვისაც იშრომეს.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

და ჩვენ არ შევქმენით ცა, დედამიწა და რაც მათ შორისაა, არამედ ჭეშმარიტებით. და ჭეშმარიტად, გამოცხადება მოვა, ამიტომ მიუტევე მათ კეთილი გზით.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

ჭეშმარიტად, შენი უფალი, ის არის ყოვლისშემძლე, ყოვლისმცოდნე.

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ მოგეცით შვიდი (აიატი), რომლებიც (იკითხება) განმეორებით და დიდი ყურანი.

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

ნურასდროს მიაპყრობ შენ (მუჰამედ) მზერას ცხოვრებისეული სიამოვნებებისკენ, რომლებიც ჩვენ მივეცით მათ ზოგიერთ ჯგუფს (ურწმუნოებს) და ნუ მოწყენილობ მათ მიმართ და ნუ იქნები თავმდაბალი მათ მიმართ, ვინც ირწმუნა.

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

და თქვი (მუჰამედ): „ჭეშმარიტად, მე ცხადი გამაფრთხილებელი ვარ“.

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

როგორც (გავაფრთხილეთ), ჩვენ (სასჯელი) მოვავლინეთ მათზე, ვინც (ალაჰის წიგნში) განსჯის,

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(კერძოდ) ისინი, ვინც ყურანი გახლიჩა.

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

ასე რომ, შენი ღმერთის სახელით, ჩვენ უეჭველად ყველას გამოვკითხავთ მათ,

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

იმის შესახებ, რაც მათ ადრე გააკეთეს.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

მაშ, გამოუცხადე (მუჰამედ) ყველაფერი, რაც (შენთვის) ნაბრძანებია და ზურგი აქცია პოლითეისტებს.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

ჭეშმარიტად, ჩვენ გიცავთ შენ (მუჰამედ) მათი ბოროტებისგან, ვინც (შენ) დაგცინებს,

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(კერძოდ) ისინი, ვინც თვლიან, რომ არსებობს სხვა ღმერთი ალაჰის გარდა; ისინი მალე გაიგებენ (შედეგებს).

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიცით, რომ შენი მკერდი შევიწროებულია იმის გამო, რასაც ისინი ამბობენ.

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

ასე რომ, განადიდე თავი შენი უფლის ქებით და იყავი მათ შორის, ვინც თაყვანს სცემს (ლოცულობს),

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

და თაყვანი ეცი შენს უფალს, სანამ სიკვდილი (სიკვდილი) არ დაგიდგება.