اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

დიდება ალლაჰს, რომელმაც შექმნა ცა და დედამიწა, და შექმნა სიბნელე და ნათელი, მაგრამ ურწმუნოები მაინც აზიარებენ თავიანთ უფალს თანაზიარებს.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

ის არის, ვინც შეგქმნათ მტვრისგან, შემდეგ კი დაადგინა თქვენთვის ვადა, ვადა, რომელიც მხოლოდ მისთვისაა ცნობილი, მაგრამ თქვენ კვლავ ეჭვი გეპარებათ.

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

და ის არის ალლაჰი (რომელსაც სცემენ თაყვანს), ცათა სასუფეველსა და დედამიწაზე; მან იცის, რას მალავთ და რას ამხელთ და მან იცის, რას აკეთებთ.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

და ღვთის აიათებიდან ყოველ აიათს, რომელიც მათ (ურწმუნოებს) აღწევს, ისინი ყოველთვის უარყოფენ.

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

მართლაც, მათ უარყვეს ჭეშმარიტება (ყურანი), როდესაც ის მათ მოევლინა, ამიტომ მომავალში მათ მოევლინებათ (სინამდვილე) ის ამბები, რომლებსაც ისინი ყოველთვის დასცინოდნენ.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

ნუთუ ვერ შენიშნეს, რამდენი თაობა გავანადგურეთ მათ წინ, მიუხედავად იმისა, რომ (ამ თაობებს) დავუმკვიდრეთ მათი ადგილი დედამიწაზე, კერძოდ, მოთმინება, რომელიც არასდროს მოგვენიჭა თქვენთვის. ჩვენ დავასხით მათ ძლიერი წვიმა და მდინარეები ვადინეთ მათ ქვეშ, შემდეგ კი გავანადგურეთ ისინი მათივე ცოდვების გამო და შევქმენით სხვა თაობა მათი თაობის შემდეგ.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

და თუ შენთვის (მუჰამედ) ქაღალდზე დაწერილი წერილი გამოგვიგზავნეს, რათა მათ ხელში ეჭირათ, ურწმუნოები იტყოდნენ: „ეს მხოლოდ ნამდვილი მაგიაა“.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

და თქვეს: „რატომ არ მოუვლინა მას (მუჰამედს) ანგელოზი?“ თუ ჩვენ მოვუვლიდით მას ანგელოზს, რა თქმა უნდა, საქმე დასრულდებოდა, მაგრამ მათ არ მიეცათ (ოდნავ) დაყოვნების საშუალება.

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

და თუ ეს მაცნე ანგელოზად შეგვექმნა, კაცად შევქმნიდით მას და ასე დავაეჭვებდით მათაც, როგორც ახლა ეჭვობენ.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

და მართლაც, შენამდე (მუჰამედ) მაცნეებს დასცინოდნენ, ამიტომ სასჯელი დაეწიათ მათ, ვინც დასცინოდა მათ დაცინვის საპასუხოდ.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „გამოიკვლიეთ დედამიწა და შემდეგ ნახეთ, როგორი იქნება ტყუილების აღსასრული“.

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „ვისია ცათა შინა და ქვეყანასა შინა?“ უთხარი: „ეს ალლაჰისაა!“ მან თავის თავში დაამკვიდრა თანაგრძნობა. უეჭველად, ის შეგკრებთ თქვენ აღდგომის დღეს. ურწმუნოები არ არიან, ვინც საკუთარ თავს ავნებს.

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

და მას ეკუთვნის ყველაფერი, რაც არსებობს ღამით და დღისით და იგია ყოვლისმსმენი, ყოვლისმცოდნე.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ნუთუ ავირჩიო მფარველი ალლაჰის გარდა, რომელმაც შექმნა ცა და დედამიწა, მიუხედავად იმისა, რომ ის კვებავს და არ იკვებება?“ უთხარი: „ჭეშმარიტად, მე ნაბრძანები მაქვს, რომ პირველი ვიყო მორჩილი (ალლაჰის წინაშე) და არასოდეს შევუერთდე პოლითეისტთა ჯგუფს.“

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

უთხარი (მუჰამედ): „ჭეშმარიტად, მეშინია დიდი დღის (განკითხვის დღის) სასჯელის, თუ ჩემს უფალს არ დავემორჩილები“.

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

ვინც იმ დღეს დაატყდება თავს სასჯელისგან, ალაჰმა მას წყალობა მისცა და ეს არის ნამდვილი გამარჯვება.

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

და თუ ალლაჰი უბედურებას დაგატეხთ, მის გარდა ვერავინ შეძლებს მის მოხსნას. და თუ სიკეთეს მოგიტანთ, მაშინ მას ყველაფრის ძალი აქვს.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

და ის არის ის, ვისაც აქვს ძალაუფლება თავის მსახურებზე და ის არის ყოვლისმცოდნე, ყოვლისმცოდნე.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ვისი მოწმობაა უფრო ძლიერი?“ უთხარი: „ალაჰი, ის არის მოწმე ჩემსა და თქვენს შორის. ეს ყურანი ჩემთვის მომევლინა, რათა გამეფრთხილებინა თქვენ და ისინი, ვინც მასთან (ყურანთან) მიდიან. ნამდვილად შეგიძლიათ დაამოწმოთ, რომ ალაჰთან ერთად სხვა ღმერთებიც არიან?“ უთხარი: „მე არ შემიძლია დამოწმება.“ უთხარი: „ჭეშმარიტად, მხოლოდ ის არის ყოვლისშემძლე ღმერთი და მე თავისუფალი ვარ ყველაფრისგან, რასაც თქვენ (ალაჰს) აზიარებთ.“

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

ვისაც წიგნი მივეცით, ისინი იცნობენ მას (მუჰამედს) ისე, როგორც საკუთარ შვილებს. ვინც საკუთარ თავს ავნებს, ისინი არ სწამთ (ალაჰის).

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც ალლაჰის წინააღმდეგ სიცრუეს იგონებს ან მის აიათებს უარყოფს? ჭეშმარიტად, უსამართლო ხალხი უიღბლოა.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

და (გახსოვდეთ), იმ დღეს, როდესაც ყველანი ერთად შევკრიბეთ, ვუთხარით მათ, ვინც ალაჰს თანაზიარები მიაკუთვნა: „სად არიან თქვენი ღმერთები, რომლებსაც (ჩვენს თანაზიარებად) თვლიდით?“

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

მაშინ მათ არ გასცეს ცრუ პასუხი, გარდა იმისა, რომ თქვეს: „ჩვენი ღმერთის, ალლაჰის სახელით, ჩვენ არ ვუზიარებთ ალლაჰს თანაზიარებს“.

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

შეხედეთ, როგორ იტყუებიან ისინი საკუთარ თავს. და თაყვანისცემა, რომელიც ადრე შექმნეს, გაქრება მათგან.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც უსმენენ შენს (მუჰამედ) კითხვას და ჩვენ დავხუჭეთ მათი გულები (რომ ვერ) გაიგონ იგი და ყურები დახშული აქვთ. და მაშინაც კი, თუ დაინახავენ ყველა ნიშანს (ჭეშმარიტების), მაინც არ ირწმუნებენ მას. რათა, როდესაც მოვიდნენ შენთან, რომ უარყონ შენი, ურწმუნოებმა თქვან: „ეს (ყურანი) მხოლოდ ძველი ხალხის ზღაპარია“.

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

და ისინი უკრძალავენ (სხვებს) ყურანის მოსმენას და თავად შორდებიან მას და მხოლოდ საკუთარ თავს ანადგურებენ, როცა არ აცნობიერებენ ამას.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

და თუ შენ (მუჰამედ) დაინახავდი, როდესაც ისინი ჯოჯოხეთში მიიყვანეს, თქვეს: „თუ ჩვენ (ამქვეყნად) დავბრუნდებით, ჩვენ ნამდვილად არ უარვყოფთ ჩვენი უფლის აიათებს და ვიქნებოდით მორწმუნეები“.

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

მაგრამ (სინამდვილეში) მათთვის გამოვლინდა ის ბოროტება, რომელიც ადრე ჰქონდათ დამალული. თუ ისინი ამქვეყნად დაბრუნდებოდნენ, რა თქმა უნდა, გაიმეორებდნენ იმას, რაც აკრძალული ჰქონდათ. ისინი ნამდვილად მატყუარები არიან.

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

და რა თქმა უნდა, ისინი იტყვიან (ასევე): „სიცოცხლე მხოლოდ ამქვეყნად არის და ჩვენ არ აღვდგებით“.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

და თუ შენ (მუჰამედ) დაინახავდი, როდესაც ისინი თავიანთი უფლის წინაშე წარადგინეს (რა თქმა უნდა, შემაძრწუნებელ შემთხვევას იხილავდი), მან თქვა: „განა ეს (აღდგომა) ჭეშმარიტი არ არის?“ მათ უპასუხეს: „ჭეშმარიტია ჩვენი უფლის სახელით“. მან თქვა: „გაიგეთ ეს სასჯელი, რადგან ადრე უარყოფდით მას“.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

რა დანაკარგია მათთვის, ვინც უარყოფს ალლაჰთან შეხვედრას; ამიტომ, როდესაც უეცრად დადგება ჟამი, ამბობენ: „რაოდენ დიდია ჩვენი სინანული ჟამისადმი ჩვენი უყურადღებობის გამო!“ მაშინ, როცა ზურგზე ატარებენ თავიანთ ცოდვებს. რა საშინელება გადაიტანეს.

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

და ამქვეყნიური ცხოვრება მხოლოდ თამაში და გართობაა. ამასობაში, სიკვდილის შემდგომი ცხოვრება ნამდვილად უკეთესია მათთვის, ვინც ღვთისმოსავია. ნუთუ არ გესმით?

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიცით, რომ მათი ნათქვამი გწყინს (მუჰამედ), (ნუ დამწუხრდები), რადგან სინამდვილეში ისინი არ გატყუებენ, არამედ უსამართლო ხალხი უარყოფს ალლაჰის აიათებს.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

და მართლაც, თქვენამდე მაცნეებს იცრუეს, მაგრამ ისინი მოთმინებით ეკიდნენ მათ წინააღმდეგ ჩადენილ ტყუილსა და დევნას, სანამ ჩვენი დახმარება არ მოვიდა მათთან. და ვერაფერი შეცვლის ალლაჰის განაჩენებს (განკარგულებებს). და ჭეშმარიტად, თქვენამდე მოვიდა მოციქულთა უწყების ნაწილი.

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

და თუ მათი ზურგის შექცევა შენთვის (მუჰამედ) რთულია, მაშინ თუ შეგიძლია მიწაში ხვრელის გაკეთება ან ზეცაში კიბის ასვლა, მაშინ შეგიძლია სასწაული მოახდინო მათთვის (შემდეგ გააკეთე ეს). და თუ ალაჰს ენებებოდა, ის ყველას აიძულებდა, რომ მიჰყოლოდნენ მითითებებს, ამიტომ არასდროს უნდა იყო სულელთა შორის.

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

მხოლოდ ისინი ემორჩილებიან (ალაჰის მოწოდებას), ვინც ისმენს და ვინც მოკვდება, მოგვიანებით ალაჰი აღადგენს მათ და შემდეგ მასთან დაბრუნდებიან.

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

და თქვეს (პოლითეისტებმა): „რატომ არ გამოეცხადა მას (მუჰამედს) სასწაული მისი უფლისგან?“ უთხარი: „ჭეშმარიტად, ალლაჰს აქვს ძალა, გამოავლინოს სასწაული, მაგრამ მათ უმეტესობას ეს არ იცის“.

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

და არ არსებობს დედამიწაზე არც ერთი ცხოველი და არც ერთი ფრინველი, რომელიც ორი ფრთით დაფრინავს, ყველა მათგანი ისეთივე ხალხია, როგორც თქვენ. არაფერია ისეთი, რაც წიგნში გამოვტოვეთ, შემდეგ კი ისინი ღმერთთან შეიკრიბებიან.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

და ისინი, ვინც უარყოფენ ჩვენს აიათებს, ყრუები, მუნჯები და სრულ სიბნელეში იმყოფებიან. ვისაც ალლაჰი ინებებს (გზის ცდომას), ის აუცილებლად დააბრკოლებს მათ. და ვისაც ალლაჰი ინებებს (გზის ცდომას), ის აუცილებლად დააყენებს მას სწორ გზაზე.

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „მიხსენი, თუ ჭეშმარიტად მართალნი ხართ, თუ ალაჰის სასჯელი მოგიწევთ თუ აღდგომის დღე მოგიწევთ, ალაჰის გარდა სხვა ღმერთებსაც მოუხმობთ თუ არა!“

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(არა), მხოლოდ მას სთხოვთ დახმარებას. თუ ინებებს, მოგაშორებთ იმას, რასაც სთხოვთ და მიატოვებთ იმას, რასაც (ალაჰს) თანაუგრძნობთ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

და ჭეშმარიტად, ჩვენ წარვგზავნეთ (მოციქულები) შენამდე მყოფ ხალხებთან, შემდეგ კი სიღარიბითა და უბედურებით დავატანჯეთ ისინი, რათა თავმდაბლობით შეევედრონ (ალაჰს).

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

მაგრამ რატომ არ ევედრებოდნენ თავმდაბლობით (ალაჰს), როცა ჩვენი სასჯელი დაატყდათ თავს? მათი გულებიც კი გაქვავდნენ და სატანამ მათი საქმეები მშვენივრად წარმოაჩინა მათთვის.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

როდესაც მათ დაივიწყეს მათთვის მოცემული გაფრთხილება, ჩვენ გავუღეთ მათთვის ყველა კარი (სიამოვნების). ასე რომ, როდესაც ისინი კმაყოფილები იყვნენ იმით, რაც მათ მიეცათ, ჩვენ მოულოდნელად ვაწამეთ ისინი და მაშინ ისინი სასოწარკვეთილებაში გაჩუმდნენ.

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ასე განადგურდა უსამართლო ხალხი ძირფესვიანად. და დიდება ალლაჰს, მთელი სამყაროს უფალს.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ამიხსენი, თუ ალლაჰი წაგართმევს სმენას და მხედველობას და დაგიხურავს გულს, რომელი ღმერთია ალლაჰის გარდა, რომელსაც შეუძლია მათი დაბრუნება?“ შეხედე, როგორ ვუხსნიდით მათ ჩვენი ძალის ნიშნებს, მაგრამ ისინი ზურგს აქცევდნენ.

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „მიხსენი, თუ ალლაჰის სასჯელი მოულოდნელად ან აშკარად დაგატყდება, ნუთუ ვინმეს გაანადგურებს (ალლაჰი) უსამართლოთა გარდა?“

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ჩვენ მიერ გამოგზავნილი მაცნეები სასიხარულო ამბებისა და გაფრთხილებისთვის იყვნენ. ვინც ირწმუნა და გამოასწორა, მათთვის შიში არ არის და არც მწუხარება.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

და ისინი, ვინც უარყოფენ ჩვენს აიათებს, დაისჯებიან სასჯელით, რადგან ისინი ყოველთვის ბოროტებას (ცოდვას) სჩადიან.

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

უთხარი (ო, მუჰამმედ): „მე არ გეუბნებით, რომ ჩემთანაა ალლაჰის საგანძური და არც უხილავი ვიცი და არც ანგელოზი ვარ. მე მხოლოდ იმას მივყვები, რაც მე მომევლინა“. უთხარი: „ბრმა და მხედველი თანასწორია? ნუთუ არ ფიქრობთ?“

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

გააფრთხილე (ყურანი) ისინი, ვისაც ეშინიათ თავიანთი უფლის წინაშე შეკრების (აღდგომის დღეს), რომ მათთვის არ არსებობს მფარველი ან შუამავალი (დამხმარე) გარდა ალლაჰისა, რათა მიაღწიონ ღვთისმოსაობას.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

ნუ განდევნი მათ, ვინც დილით და საღამოს მოუხმობს თავის უფალს, ისინი მისი სიამოვნების იმედით არიან. შენ არ ხარ პასუხისმგებელი მათ ქმედებებზე და ისინი არ არიან პასუხისმგებელნი შენს ქმედებებზე, ამიტომაც (გაქვს უფლება) განდევნო ისინი, რათა შენც უსამართლოებს შორის იყო.

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

ამგვარად, ჩვენ გამოვცადეთ ზოგიერთი მათგანი (მდიდრები) სხვებთან (ღარიბებთან) ერთად, რათა მათ (მდიდრებმა) ეთქვათ: „ეს არის ჩვენგან ისეთი ადამიანი, რომელსაც ალლაჰმა წყალობა მისცა?“ (ალლაჰი ამბობს): „განა ალლაჰმა უკეთ არ იცის მათ შესახებ, ვინც მადლიერებას გამოხატავს (მის მიმართ)?“

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

და როდესაც შენთან მოვიდნენ ისინი, ვინც ჩვენი აიათების ირწმუნა, უთხარი: „სალამუნ ალეიკუმ (წარმატებები შენ).“ შენმა უფალმა დაამკვიდრა მოწყალება თავის თავში, (კერძოდ) ვინც თქვენ შორის ბოროტებას სჩადის უმეცრებით, შემდეგ მოინანიებს და გამოასწორებს თავს, მაშინ ის ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალე.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

და ასე განვმარტეთ ყურანის აიათები (რათა ნათლად ჩანდეს ღვთისმოსავი ხალხის გზა) და რათა ნათლად ჩანდეს ცოდვილთა გზა.

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

უთხარი (ო, მუჰამედ): „მე აკრძალული მაქვს მათი თაყვანისცემა, ვისაც თქვენ სცემთ თაყვანს ალლაჰის გარდა“. უთხარი: „მე არ მივყვები თქვენს სურვილებს. თუ ასე მოვიქცევი, უეჭველად გზას ავცდები და არ ვიქნები მათ შორის, ვინც ჭეშმარიტ გზას ადგას“.

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „მე (მე) ჩემი უფლისგან მომდინარე ჭეშმარიტ ინფორმაციაზე (ყურანზე) ვარ, თქვენ კი უარყოფთ მას. ჩემი უფლებამოსილება არ არის (სასჯელის დაწევის), რომ მოითხოვოთ მისი მოახლოების დაჩქარება. (კანონის) დადგენა მხოლოდ ალლაჰის უფლებაა. ის განმარტავს ჭეშმარიტებას და ის არის საუკეთესო განმსაზღვრელი.“

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „რომ მქონოდა ის (სასჯელი), რასაც თქვენ ითხოვთ, რომ მალე მოვიდეს, ჩემსა და თქვენს შორის ყველაფერი დამთავრდებოდა.“ და ალლაჰმა უკეთ იცის უსამართლოების შესახებ.

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

და ყველა უხილავის გასაღებები მასთანაა; მის გარდა არავინ იცის. მან იცის, რა ხდება ხმელეთზე და ზღვაში. არც ერთი ფოთოლი არ ვარდება, რომ მან არ იცოდეს. დედამიწის სიბნელეში არც ერთი თესლი არ არის, არც სველი ან მშრალი, რაც ნამდვილ წიგნში (ლაუჰ მაჰფუზში) არ იყოს ჩაწერილი.

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

და ის არის, ვინც ღამით გაძინებთ და იცის, რას აკეთებთ დღისით. შემდეგ შუადღისას გაღვიძებთ, რათა აღასრულოთ თქვენი განსაზღვრული ასაკი. შემდეგ მასთან მიიქცევით და გაცნობებთ, რაც გააკეთეთ.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

და ის არის აბსოლუტური მმართველი ყველა თავის მსახურზე და მან გამოგიგზავნათ მფარველი ანგელოზები, რათა როდესაც რომელიმე თქვენგანს სიკვდილი ეწვევა, ჩვენმა ანგელოზებმა წაართვან მას სიცოცხლე და არ დაივიწყონ თავიანთი მოვალეობები.

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

შემდეგ ისინი (ალაჰის მსახურები) დაუბრუნდებიან ალაჰს, მათ ჭეშმარიტ უფალს. იცოდეთ, რომ მთელი განკითხვა (იმ დღეს) მასთანაა და ის ყველაზე სწრაფი მთვლელია.

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ვინ გიხსნით ხმელეთსა და ზღვაზე არსებული უბედურებისგან, როცა მას თავმდაბლურად და ნაზად ევედრებით?“ (თქვით): „ამისგან რომ გადაგვერჩინა, მადლიერი ხალხი ვიქნებოდით“.

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „ალაჰია, რომელიც გიხსნით უბედურებისა და ყოველგვარი უბედურებისგან, მაგრამ შემდეგ თქვენ (უბრუნდებით) მას თანაზიარებს ავლენთ“.

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

უთხარი (ო, მუჰამედ): „მას შეუძლია თქვენზე სასჯელი გამოგიგზავნოთ ზემოდან ან ქვემოდან, ან დაჯგუფებებად აგაძლიოთ (მოწინააღმდეგე ჯგუფებად) და ზოგიერთ თქვენგანს სხვების სისასტიკე გასინჯოთ.“ შეხედე, როგორ განვმარტავთ (ჩვენი ძალის) სასწაულებს დაწვრილებით, რათა მათ გაიგონ.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

და შენი ხალხი უარყოფს მას (სასჯელს), თუმცა ის (სასჯელი) ჭეშმარიტია. უთხარი (მუჰამედს): „მე არ ვარ თქვენი მბრძანებელი“.

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

ყველა ამბავს (მოციქულის მიერ მოტანილს) აქვს (დრო) მომხდარი და მოგვიანებით გაიგებთ.

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

თუ (მუჰამედ) ხედავ, რომ ხალხი დასცინის ჩვენს აიათებს, მაშინ გაეცალე მათ, სანამ სხვა საუბარზე არ გადავლენ. და თუ სატანა ნამდვილად დაგავიწყებს (ამ აკრძალვას), ხელახლა გახსენების შემდეგ ნუ დაჯდები უსამართლო ხალხთან.

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

ისინი, ვინც ალაჰის ეშინიათ, არანაირ პასუხისმგებლობას არ აკისრებენ თავიანთ ცოდვებზე; თუმცა მათი მოვალეობაა, შეახსენონ მათ ალაჰის შიში.

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

მიატოვე ისინი, ვინც თავიანთ რელიგიას თამაშად და ხუმრობად აქცევს და ისინი ამქვეყნიურმა ცხოვრებამ მოატყუა. გააფრთხილე ისინი ყურანით, რათა არავინ ჩავარდეს (ჯოჯოხეთში) საკუთარი ქმედებების გამო. მისთვის არ არსებობს მფარველი ან შუამავალი (დამხმარე) გარდა ალლაჰისა. და თუ მას სურს რაიმე გამოსასყიდის გადახდა, ის არ იქნება მიღებული. ესენი არიან ადამიანები, რომლებიც (ჯოჯოხეთში) ჩავარდნენ საკუთარი ქმედებების გამო. მათ მიიღეს მდუღარე წყლის სასმელი და მწარე სასჯელი თავიანთი წინა ურწმუნოების გამო.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ნუთუ ალლაჰის გარდა სხვა რამეს ვითხოვთ, რაც ვერც სარგებელს მოგვიტანს და ვერც ზიანს მოგვიტანს, და ნუთუ უკან დავიხევთ მას შემდეგ, რაც ალლაჰმა გზაზე დაგვიყენა, როგორც ხალხი, რომელიც სატანამ გზას აცდუნა დედამიწაზე და დაბნეულ მდგომარეობაში ჩაგვაგდო?“ მისმა მეგობრებმა ჭეშმარიტ გზაზე მოუწოდეს: „გამოგვყევი!“ უთხარი: „ჭეშმარიტად, ალლაჰის გზა გზაა და ჩვენ ნაბრძანები გვაქვს, დავემორჩილოთ სამყაროს უფალს.“

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

და ლოცვა აღასრულოთ და მისი შიში გქონდეთ." და ის არის უფალი, რომლის წინაშეც ყველანი შეიკრიბებით.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

ის არის, ვინც შექმნა ცა და დედამიწა ჭეშმარიტებით, როდესაც თქვა: „იყავი!“ აი, რა არის ეს. მისი სიტყვა ჭეშმარიტია და მას ეკუთვნის მთელი ძალაუფლება, როდესაც საყვირს დაუბერავენ. მან იცის უხილავი და ჭეშმარიტი. ის არის ყველაზე ბრძენი, ყველაზე ყოვლისმომცველი.

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

და (გაიხსენე) როდესაც იბრაჰიმმა უთხრა თავის მამას, აზარს: „ღირსი ხარ, რომ ეს კერპები ღმერთებად აქციო? ჭეშმარიტად, მე ვხედავ, რომ შენ და შენი ხალხი აშკარა შეცდომაში შედიხართ“.

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

და ასე ვაჩვენეთ აბრაამს (ჩვენი ძალა) ცასა და დედამიწაზე, რათა ის ყოფილიყო მათ შორის, ვინც ირწმუნა.

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

როდესაც ღამე დაბნელდა, მან (იბრაჰიმმა) ვარსკვლავი დაინახა და თქვა: „ეს ჩემი ღმერთია!“ როდესაც ვარსკვლავი ჩავიდა, მან თქვა: „მე არ მიყვარს ის, რაც ჩადის!“

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

შემდეგ, როდესაც მან ამომავალი მთვარე დაინახა, თქვა: „ეს არის ჩემი ღმერთი!“ მაგრამ როდესაც მთვარე ჩავიდა, თქვა: „ჭეშმარიტად, ჩემი ღმერთი რომ არ მემართა, გზააბნეულთაგანი ვიქნებოდი.“

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

შემდეგ, როდესაც მან დაინახა მზის ამოსვლა, თქვა: „ეს არის ჩემი ღმერთი, ეს უფრო დიდია!“ მაგრამ როდესაც მზე ჩავიდა, თქვა: „ჰეი, ჩემო ხალხო! ჭეშმარიტად, მე განვეშორები იმას, რასაც თქვენ აზიარებთ!“

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

მე მივმართავ ჩემს სახეს (ალაჰისკენ), რომელმაც შექმნა ცა და დედამიწა სრული მორჩილებით (მიჰყვება) ჭეშმარიტ სარწმუნოებას და მე არ ვარ პოლითეისტი.

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

და მისმა ხალხმა უარყო ეს. მან (იბრაჰიმმა) უთხრა: „ნუთუ ალაჰის გამო იკამათებთ, როცა მან ჭეშმარიტად გზაზე მომიყვანა? მე არ მეშინია (უბედურების) იმის, რასაც თქვენ ალაჰს თანაუგრძნობთ, თუ ჩემი უფალი რამეს არ ინებებს. ჩემი უფლის ცოდნა ყველაფერს მოიცავს. ნუთუ ვერ ისწავლით რამეს?“

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

როგორ უნდა მეშინოდეს იმის, რასაც თქვენ (ალაჰს) თანამონაწილეობას ანიჭებთ, მაშინ როცა თქვენ არ გეშინიათ იმის, რაც თავად ალაჰმა არ გაუწყათ მისთვის თანამონაწილეობის მინიჭების შესახებ. ორი ჯგუფიდან რომელს უფრო მეტად ეკუთვნის უსაფრთხოება (უბედურებისგან), თუ მხოლოდ იცით?“

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

ისინი, ვინც ირწმუნეს და არ ურევენ თავიანთ რწმენას შირკში, სწორედ ისინი გრძნობენ თავს უსაფრთხოდ და იღებენ ხელმძღვანელობას.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

და ეს არის ჩვენი ცნობა, რომელიც მივეცით იბრაჰიმს, რათა წინაშე წარსდგომოდა თავისი ხალხის წინაშე. ჩვენ ავმაღლებთ მას, ვისაც გვსურს. ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმცოდნეა.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

და ჩვენ მას ისააკი და იაკობი მივეცით. თითოეულ მათგანს გზა მივეცით; მანამდე კი გზა მივეცით ნოეს და მის შთამომავლებს (იბრაჰიმს): დავუდს, სულეიმანს, აიუბს, იუსუფს, მუსა და ჰარუნს. ასე ვაჯილდოვებთ მათ, ვინც სიკეთეს აკეთებს.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

და ზაქარია, იაჰია, ისა და ილია. ყველა მათგანი ღვთისმოსავი ხალხია.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

და ისმაილი, ალიასა, იუნუსი და ლუთი. თითოეულმა ჩვენგანმა (თავის დროინდელ) სხვა ადამიანებზე მაღლა აიყვანა (თავისი ხარისხი),

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(და ჩვენ ავამაღლეთ ხარისხით) მათი მამებიდან, მათი შთამომავლებიდან და მათი ძმებიდან ზოგიერთი. ჩვენ ავირჩიეთ ისინი (წინასწარმეტყველებად და მაცნეებად) და მივუძღვენით ისინი სწორ გზაზე.

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

ეს არის ალლაჰის გზამკვლევი, რომლითაც ის თავის მსახურთაგან ნებისმიერს აძლევს გზას, ვისაც სურს. თუ ისინი ალლაჰს თანაზიარს შესთავაზებენ, მათ მიერ ჩადენილი კეთილი საქმეები უეჭველად გაქრება.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

ესენი არიან ის ხალხი, ვისაც ჩვენ წიგნი, სიბრძნე და წინასწარმეტყველება მივეცით. თუ ხალხი (ყურეიშები) უარყოფენ მას, მაშინ ჩვენ მას იმ ხალხს გადავცემთ, ვინც არ უარყოფს მას.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

სწორედ ისინი (წინასწარმეტყველები) არიან, რომლებსაც ალლაჰი ხელმძღვანელობდა, ამიტომ მიჰყევით მათ გზას. უთხარი (მუჰამედს): „მე არაფერს გთხოვ (ყურანის) გადმოცემის სანაცვლოდ.“ ყურანი მხოლოდ გაფრთხილებაა (ყველა ადამიანისთვის) მთელ მსოფლიოში.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

ისინი არ ადიდებენ ალაჰს ისე, როგორც საჭიროა, როდესაც ამბობენ: „ალაჰმა არაფერი გამოუცხადა ადამიანებს“. უთხარი (მუჰამედს): „ვინც მოავლინა წიგნი (თორა), რომელიც მოსემ მოიტანა, როგორც ნათელი და გზამკვლევი კაცობრიობისთვის? თქვენ წიგნი მიმოფანტეთ ქაღალდის ნაჭრებად, გამოაჩინეთ (მისი ნაწილები) და დამალეთ მისი დიდი ნაწილი, მიუხედავად იმისა, რომ გასწავლეს ის, რაც არ იცოდნენ არც თქვენ და არც თქვენსმა წინაპრებმა“. უთხარი: „ეს ალაჰია (რომელმაც მოავლინა იგი)“, შემდეგ კი (ამის შემდეგ) დაე, ისინი თავიანთ შეცდომაში ჩაერთონ.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

და ეს (ყურანი), წიგნი, რომელიც ჩვენ მოვავლინეთ კურთხევით, ადასტურებს წინათ გამოცხადებულ წიგნებს და რათა გააფრთხილო უმმულ ყურას (მექას) მკვიდრნი და მის გარშემო მყოფი ხალხი. ისინი, ვინც სწამთ სიკვდილის შემდგომი ცხოვრების, ნამდვილად სწამთ მისი (ყურანის) და ყოველთვის აღასრულებენ ლოცვას.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც ალაჰის წინააღმდეგ ტყუილს იგონებს ან ამბობს: „მე გამომიცხადეს“, მაშინ როცა მისთვის არაფერი გამოუცხადებიათ, და ის, ვინც ამბობს: „მე გამოვავლენ იმას, რაც ალაჰმა გამოავლინა!“ (რა საშინელება იქნებოდა), რომ გენახა, როგორ იტანჯებოდნენ უსამართლოები სიკვდილის ტანჯვაში, ანგელოზები კი ხელებს ურტყამდნენ მათ და ეუბნებოდნენ: „გამოიღეთ თქვენი სული!“ ამ დღეს თქვენ დაჯილდოვდებით დამამცირებელი სასჯელით, რადგან ალაჰის წინააღმდეგ ცრუ სიტყვები ილაპარაკეთ და მისი აიათებით ამაყობდით.

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

და შენ ჭეშმარიტად მოდიხარ ჩვენთან ისე, როგორც თავიდანვე შეგქმენით და რაც მოგეცით, იმას ტოვებთ (ამქვეყნად). ჩვენ ვერ ვხედავთ თქვენთან შუამავლებს (დამხმარეებს), რომლებსაც თქვენ (ალაჰის თანამოაზრეებად) მიიჩნევთ. მართლაც, (ყველა კავშირი) თქვენ შორის გაწყდა და ის, რასაც ოდესღაც (ალაჰის თანამოაზრეებად) თვლიდით, გაქრა თქვენგან.

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

ჭეშმარიტად, ალლაჰია, რომელიც წარმოშობს მარცვლეულს და ფინიკის პალმას, ის გამოჰყავს ცოცხალი მკვდრებიდან და მკვდრები ცოცხლებისგან. ეს არის ალლაჰის ძალა, მაშ, რატომ ზურგს აქცევთ მას?

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

მან დილა გათენებად აქცია და ღამე დასვენებისთვის შექმნა, ხოლო მზე და მთვარე ანგარიშის გასაზომად. ეს არის ალლაჰის, ყოვლისშემძლის, ყოვლისმცოდნის განჩინება.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

და ის არის, ვინც შექმნა თქვენთვის ვარსკვლავები, რათა ისინი გზამკვლევად აქციოთ სიბნელეში, ხმელეთსა და ზღვაში. ჩვენ ავუხსენით (ჩვენი ძალის) ნიშნები მცოდნეებს.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

და ის არის, ვინც შეგქმნათ თქვენ ერთი არსებისგან (ადამისგან), ამიტომ (თქვენთვის) არის საცხოვრებელი და სათავსო. ჭეშმარიტად, ჩვენ ავუხსენით (ჩვენი სიდიადის) ნიშნები მცოდნეებს.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

და ის არის, ვინც ზეციდან წყალი ჩამოავლინა, შემდეგ კი მასთან ერთად ყველანაირი მცენარე აღმოვაჩინეთ, ამიტომ ამ მცენარეებიდან მწვანე მცენარეები გამოვიტანეთ, ამ მწვანე მცენარეებიდან მრავალი მარცვლეული გამოვიტანეთ; პალმიდან კი ჩამოკიდებულ ტოტებს, ვენახებს და (ამოვიღეთ) ზეთისხილი და ბროწეული, მსგავსი და განსხვავებული. ყურადღება მიაქციეთ ნაყოფს, როდესაც ის ნაყოფს გამოიღებს და მწიფდება. მართლაც, ამაშია (ალაჰის ძალის) ნიშნები მათთვის, ვინც ირწმუნა.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

და მათ (პოლითეისტებმა) ჯინები ალლაჰს თანაზიარებად აქციეს, მიუხედავად იმისა, რომ მან შექმნა ისინი (ჯინები) და იცრუეს (თქვეს): „ალლაჰს ჰყავს ვაჟები და ქალიშვილები“, ცოდნის გარეშე. დიდება ალლაჰს და უზენაესს მათ მიერ აღწერილი თვისებებისთვის.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

ის (ალაჰი) არის ცისა და დედამიწის შემოქმედი. როგორ (შესაძლებელია) ჰყავს შვილები, როცა ცოლი არ ჰყავს? მან შექმნა ყველაფერი და მან ყველაფერი იცის.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

ეს არის ალაჰი, თქვენი ღმერთი, არ არსებობს ღვთაება მის გარდა, ყველაფრის შემოქმედი, ამიტომ თაყვანი ეცით მას, ის არის ყველაფრის მფარველი.

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

მას თვალის ხილვით ვერ მიაღწევ, მაშინ როცა მას ყველა ხილვის დანახვა შეუძლია და ის ყველაზე დახვეწილი და ყველაზე გონიერია.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

უეჭველად, თქვენი უფლისგან მოვიდა ცხადი მტკიცებულებები. ვინც ხედავს (ჭეშმარიტებას), ის (სარგებელი) მისთვისაა; ხოლო ვინც ბრმაა (ჭეშმარიტებას ვერ ხედავს), ის წაგებულია. და მე (მუჰამედი) არ ვარ (თქვენი) მცველი.

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

და ასე განვუმარტავდით ჩვენს აიათებს ისევ და ისევ, რათა პოლითეისტებს ეთქვათ: „თქვენ ისწავლეთ ეს აიათები (წიგნის ხალხებისგან)“ და რათა ყურანი აგვეხსნა მათთვის, ვინც იცის.

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

მიჰყევი იმას, რაც შენმა უფალმა (მუჰამედმა) გამოგიცხადა; არ არსებობს ღვთაება მის გარდა და ზურგი აქცია პოლითეისტებს.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

და თუ ალლაჰს ინებებს, ისინი არ შექმნიდნენ მას თანაზიარებს. ჩვენ არ დაგაყენეთ შენ მათ მფარველად და არც შენ ხარ მათი მფარველი.

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

და ნუ შეურაცხყოფ მათ, ვისაც ისინი ეთაყვანებიან ალლაჰის გარდა, რათა ისინიც არ შეურაცხყოფდნენ ალლაჰს ზედმეტად, უმეცრების გარეშე. ასე ვაქციეთ ყველა ხალხში მათი საქმეები სიკეთედ, შემდეგ კი მათი ღმერთისკენ იქნება მათი დაბრუნება და ის აუწყებს მათ, რაც გააკეთეს.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

და მათ სრული სერიოზულობით დაიფიცეს ალლაჰის სახელით, რომ თუ მათ სასწაული მოხდებოდათ, ისინი აუცილებლად დაიჯერებდნენ მას. თქვი: „სასწაულები მხოლოდ ალლაჰთანაა“. და იცით თუ არა, რომ როდესაც სასწაულები (აიები) მოვა, ისინი არ დაიჯერებენ.

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

და (ისევე) ვაქციეთ მათი გულები და თვალები ისე, როგორც მაშინ, როცა თავიდან არ ირწმუნეს იგი (ყურანი) და მივეცით ისინი შეცდომაში შეყვანილნი.

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

და თუნდაც ანგელოზები ჩამოვგზავნოთ მათთვის და მიცვალებულები ელაპარაკონ მათ და ყველაფერი შევკრიბოთ მათ წინაშე (რაც სურთ), არ ირწმუნებენ, თუ ალლაჰი არ ინებებს. მაგრამ მათი უმეტესობა არ იცის (ჭეშმარიტების მნიშვნელობა).

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

და ამგვარად, ჩვენ ყველა წინასწარმეტყველს შევუქმნით მტრები, რომლებიც შედგებოდნენ დემონებისგან, ადამიანებისგან და ჯინებისგან, რომელთაგან ზოგიერთი სხვებს ჩურჩულებდა ლამაზ სიტყვებს მოტყუების მიზნით. და თუ შენი ღმერთი ინებებს, ისინი ამას არ გააკეთებენ, ამიტომ მიეცით მათ საშუალება, იფიქრონ იმაზე, რასაც (ტყუილებს) იგონებენ.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

და რათა მათი პატარა გულები, ვისაც არ სჯერა სიკვდილის შემდგომი ცხოვრების, მიიზიდოს ეს ჩურჩული, მოეწონოს ის და აკეთონ ის, რასაც ჩვეულებრივ აკეთებენ.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

განა ალლაჰის გარდა სხვა მსაჯული უნდა ვეძებო, როცა სწორედ მან მოგივლინა წიგნი (ყურანი) დაწვრილებით? მათ, ვისაც წიგნი მივეცით, იციან, რომ ის შენი უფლისგან არის მოვლენილი ჭეშმარიტებით. მაშ, ნუ იქნები ეჭვმიტანილთა შორის.

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

და შენი უფლის სიტყვა (ყურანი) ჭეშმარიტებითა და სამართლიანობითაა აღსავსე. ვერაფერი შეცვლის მის სიტყვებს. და ის ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

და თუ ამქვეყნად მცხოვრები ადამიანების უმეტესობას გაჰყვები, ისინი აუცილებლად გადაგახვევენ ალლაჰის გზიდან. რასაც ისინი მიჰყვებიან, მხოლოდ ვარაუდია და მხოლოდ ტყუილს იგონებენ.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

ჭეშმარიტად, შენი უფალი უკეთ იცნობს მათ, ვინც მისი გზიდან გადაუხვევს და უკეთ იცნობს მათ, ვინც გზას ადგას.

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

მაშ, თუ მისი სასწაულების გწამთ, მიირთვით ის, რაზეც ალლაჰის სახელია ნახსენები.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

და რატომ არ უნდა ჭამოთ იმისგან, რაზეც ალლაჰის სახელია ნახსენები, როცა ალლაჰმა გაგიმხილათ, რა აგიკრძალათ, თუ არ ხართ იძულებული? და მართლაც, ბევრი ადამიანი აცდუნებს გზას თავისი სურვილებით, ცოდნის გარეშე. შენი უფალი უკეთ იცნობს მათ, ვინც სცოდავს.

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

და მიატოვეთ თქვენი ცოდვები, როგორც აშკარა, ასევე დაფარული. ჭეშმარიტად, ცოდვების ჩამდენნი მიიღებენ საზღაურს იმის გამო, რაც ჩაიდინეს.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

და არ ჭამოთ ის (ცხოველის ხორცი), რომელზეც (დაკვლის დროს) ალლაჰის სახელი არ არის ნახსენები, რადგან ეს ცოდვაა. მართლაც, ეშმაკები ჩურჩულებენ თავიანთ თანამგზავრებს, რომ თქვენთან იკამათონ. და თუ მათ დაემორჩილებით, უეჭველად პოლითეისტები გახდებით.

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

და განა ადამიანი, რომელიც მკვდარი იყო და შემდეგ გავაცოცხლეთ და ნათელი მივეცით, რომლითაც ხალხში სიარულის საშუალება მისცა, იგივეა, რაც ადამიანი, რომელიც სიბნელეში იმყოფებოდა და იქიდან ვერ გამოდიოდა? ასე მშვენიერი ხდება ურწმუნოებისთვის მათი საქციელი.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

და ამგვარად, ყველა ქალაქში ჩვენ დავადგინეთ ბოროტი მმართველები, რათა მოტყუება მოეხდინათ მასში, მაგრამ ისინი მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებენ ამის გაცნობიერების გარეშე.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

და როდესაც მათ აიათი მოუვათ, ამბობენ: „ჩვენ არ დავიჯერებთ, სანამ ის ჩვენც არ მოგვეცემა ისევე, როგორც ეს ალაჰის მოციქულებს მიეცათ“. ალაჰმა უკეთ იცის, სად აკისრებს თავის მოციქულებრივ დავალებას. ადამიანები, რომლებიც სცოდავენ, ალაჰის წინაშე დამცირებას და მკაცრ სასჯელს მიიღებენ ჩადენილი მოტყუების გამო.

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

ვისაც ალლაჰი ინებებს, ის მიიღებს ხელმძღვანელობას და გაუხსნის მის მკერდს ისლამის მისაღებად. ხოლო ვისაც გზას აცდენას ინებებს, ის მის მკერდს შევიწროებულს და შეკუმშულს ხდის, თითქოს ცაში აფრინდება. ასე სჯის ალლაჰი ურწმუნოებს.

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

და ეს არის შენი უფლის სწორი გზა. ჩვენ განვუმარტეთ (ჩვენი) აიათები მათ, ვინც მიიღო გაფრთხილება.

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

მათთვისაა მშვიდობიანი საცხოვრებელი (სამოთხე) მათ უფალთან და ის მათი მფარველია მათ მიერ ჩადენილი კეთილი საქმეების გამო.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

და (გაიხსენე) ის დღე, როდესაც შეკრიბა ისინი ყველა (და თქვა ალლაჰმა): „ჰეი, ჯინების ჯგუფო! თქვენ (შეცდომაში შეიყვანეთ) მრავალი ხალხი!“ და მათმა მეგობრებმა ხალხიდან თქვეს: „ღმერთო ჩემო, ჩვენ ერთმანეთით ვისიამოვნეთ და ახლა დადგა ის დრო, რაც შენ დაგვინიშნე!“ ალლაჰი ამბობს: „ჯოჯოხეთი იქნება შენი სამყოფელი სამუდამოდ, თუ ალლაჰი სხვაგვარად არ ინებებს!“ ჭეშმარიტად, შენი უფალი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნე.

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

და ასე ვაქცევთ ზოგიერთ უსამართლოს ერთმანეთის მეგობრებად, იმის მიხედვით, რასაც ისინი აკეთებდნენ.

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

ო, ჯინებისა და ადამიანების ჯგუფო! განა თქვენგან არ მოვიდნენ მოციქულები, რომ გადმოგცეთ ჩემი აიათები და გაგაფრთხილონ ამ დღის შეხვედრის შესახებ? უპასუხეს: „(დიახ), ჩვენ საკუთარი თავის მოწმეები ვართ“. მაგრამ ისინი ამქვეყნიურმა ცხოვრებამ მოატყუა და საკუთარი თავის წინააღმდეგ მოწმეები გახდნენ, რომ ურწმუნოები არიან.

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

ამგვარად (მოციქულები იყვნენ გამოგზავნილნი), რადგან შენი უფალი არ გაანადგურებს ქვეყანას უსამართლოდ, სანამ მისი მკვიდრნი უყურადღებონი არიან (ჯერ არ იციან).

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

და თითოეულ ადამიანს აქვს ხარისხი მათი ნამოქმედარის მიხედვით და შენი ღმერთი არ არის უყურადღებო იმის მიმართ, რასაც ისინი სჩადიან.

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

და შენი უფალი ყოვლისშემძლეა, მოწყალე. თუ ინებებს, გაგანადგურებს და შენი განადგურების შემდეგ ჩაგანაცვლებს იმით, ვინც ინებებს, ისევე როგორც შეგქმნა სხვა ჯგუფის შთამომავლებისგან.

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

სინამდვილეში, რასაც გპირდებიან, აუცილებლად აგისრულდება და მასზე უარს ვერ იტყვი.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „ჰეი, ჩემო ხალხო! იმოქმედეთ თქვენი მდგომარეობის მიხედვით, მეც ასე მოვიქცევი. მოგვიანებით გაიგებთ, ვინ დაიმკვიდრებს საუკეთესო ადგილს შემდგომ ცხოვრებაში. მართლაც, უსამართლო ხალხი არ იქნება იღბლიანი.“

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

და მათ მცენარეებისა და ცხოველების ნაყოფის ნაწილი (ნაწილობრივ) ალაჰისთვის მიაწოდეს და თავიანთი აზრით თქვეს: „ეს ალაჰისთვისაა და ეს ჩვენი კერპებისთვის“. ის ნაწილი, რომელიც მათი კერპებისთვისაა, ალაჰს ვერ მიაღწევს, ხოლო ის ნაწილი, რომელიც ალაჰისთვისაა, მათ კერპებს მიაღწევს. მათი გადაწყვეტილება ძალიან ცუდია.

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

და ამგვარად, მათმა კერპებმა (სატანამ) მრავალი პოლითეისტისთვის გაალამაზა შვილების მოკვლა, მათი განადგურება და საკუთარი რელიგიის დარღვევა. და თუ ალაჰი ინებებს, ისინი ამას არ გააკეთებდნენ. დაე, ისინი დარჩნენ იმით, რასაც (ტყუილებს) იგონებენ.

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

და მათ თქვეს (მათი აზრით): „ეს არის აკრძალული პირუტყვი და სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები, ისინი არ უნდა მიირთვან, გარდა იმათ, ვინც ჩვენ გვსურს“. ასევე არიან ცხოველები, რომლებზეც ჯირითი აკრძალულია (არ არის ნებადართული) და არიან პირუტყვი, რომლებზეც (დაკვლისას) არ შეიძლება ალაჰის სახელის ხსენება, ეს ტყუილია ალაჰის წინააღმდეგ. მომავალში ალაჰი დააჯილდოებს მათ ყველაფრისთვის, რაც გააკეთეს.

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

და თქვეს: „რაც ამ პირუტყვის მუცელშია, ჩვენი კაცებისთვისაა, ჩვენი ცოლებისთვის კი ჰარამია“. ხოლო თუ მუცელში არსებული (დაიბადება) მოკვდება, ყველას შეუძლია (ჭამოს) ის. მომავალში ალლაჰი დააჯილდოებს მათ მათი გადაწყვეტილებებისთვის. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმცოდნეა.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

ჭეშმარიტად, წაგებულნი არიან ისინი, ვინც უმეცრების გამო კლავენ თავიანთ შვილებს ცოდნის გარეშე და კრძალავენ ალლაჰის მიერ მათთვის ბოძებულ საზრდოს, მხოლოდ ალლაჰის წინააღმდეგ სიცრუის შეთხზვით. ჭეშმარიტად, ისინი გზააბნეულნი არიან და არ იდგნენ სწორ გზაზე.

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

და მან შექმნა ვაზისებრი და უვაზისებრი მცენარეები, ფინიკის პალმა, სხვადასხვა გემოს მცენარეები, ზეთისხილი და ბროწეული, რომლებიც მსგავსია (ფორმითა და ფერით) და არამსგავსი (გემით). მიირთვით ხილი, როცა ნაყოფს გამოიღებს და გადაიხადეთ თქვენი კუთვნილი (ზექათი) მოსავლის აღებისას, მაგრამ ნუ გადააჭარბებთ. ჭეშმარიტად, ალაჰს არ უყვარს გადაჭარბებული ადამიანები.

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

და შინაურ ცხოველებს შორის არის ტვირთის სატარებლად და ზოგი დასაკლავად. ჭამეთ იმ საზრდოდან, რაც ალლაჰმა მოგცათ და ნუ გაჰყვებით სატანის კვალს. ჭეშმარიტად, სატანა თქვენი აშკარა მტერია.

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

რვა ფერმის ცხოველია წყვილ-წყვილად (ოთხი წყვილი): წყვილი ცხვარი და წყვილი თხა. უთხარი: „რა აკრძალა ალლაჰმა ორ მამრს ან ორ მდედრს შორის ან რა არის ორივე მდედრის საშვილოსნოში? ამიხსენი ცოდნის საფუძველზე, თუ მართალი ხარ?“

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

და აქლემიდან წყვილი და ძროხიდან წყვილი. უთხარი: „რა არის აკრძალული ორ მამრსა და ორ მდედრს შორის, ან რა არის ორივე მდედრის მუცელში? იყავით თუ არა მოწმეები, როდესაც ალლაჰმა ეს დაგიწესათ? ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ისინი, ვინც ალლაჰის წინააღმდეგ სიცრუეს იგონებენ, რათა ხალხი ცოდნის გარეშე შეცდომაში შეიყვანონ?“ ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ წაადგება უსამართლო ხალხს.

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

უთხარი: „მე ვერ ვპოულობ ჩემთვის გამოცხადებულში რაიმე აკრძალულს მსურველისთვის, გარდა მკვდარი ცხოველის ხორცისა, სისხლის ნაკადისა, ღორის ხორცისა - ყველაფრისა, რაც უწმინდურია - ან იმისი, რაც დაკლულია ალლაჰის გარდა სხვა ადამიანის სახელით. ხოლო ვინც იძულებით იძულებულია, არც სურვილით და არც გადაჭარბებით (აუცილებლობის საზღვრებს), მაშინ შენი უფალი ყოვლისშემძლეა, მწყალობელია.“

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

და იუდეველებს ავუკრძალეთ ყველა (ცხოველი), რომელსაც ჩლიქი აქვს და ავუკრძალეთ მათ ძროხისა და ცხვრის ქონი, გარდა იმისა, რაც მათ ზურგზეა მიკრული, რაც მათ ნაწლავებშია და რაც ძვლებშია შერეული. ასე დავსაჯეთ ისინი მათი ურჩობისთვის. და ჭეშმარიტად, ჩვენ ყველაზე ჭეშმარიტები ვართ.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

თუ მოგატყუებენ, უთხარი: „შენს უფალს უდიდესი წყალობა აქვს და მისი სასჯელი ცოდვილებისთვის გარდაუვალია“.

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

პოლითეისტები იტყვიან: „თუ ალლაჰს ნებავდეს, ჩვენც არ შევუქმნიდით მას თანაზიარებს და არც ჩვენი წინაპრები და არც არაფერს ავკრძალავდით“. ასევე მათ წინამორბედებიც, რომლებმაც (მოციქულები) იცრუეს, სანამ არ იგემეს ჩვენი სასჯელი. უთხარი (მუჰამედს): „გაქვთ რაიმე ცოდნა, რისი გადმოცემაც შეგიძლიათ ჩვენთვის? რასაც მიჰყვებით, მხოლოდ ვარაუდია და მხოლოდ ფიქრობთ“.

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „მხოლოდ ალლაჰია მიზეზი. თუ ინებებს, ყველანი გზას გაიკვლევთ“.

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „მოიყვანეთ თქვენი მოწმეები, რომლებიც დაამტკიცებენ, რომ ალაჰმა აკრძალა ეს“. თუ ისინი მოწმობენ, შენც ნუ მისცემ მათთან მოწმობას. ნუ გაჰყვები მათ სურვილებს, ვინც უარყოფს ჩვენს აიათებს და არ სწამს სიკვდილის შემდგომი ცხოვრებისა და ღმერთს თანაზიარებს უზიარებს.

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

უთხარი (მუჰამედს): „მოდით, წაგიკითხავთ, რაც აგიკრძალათ ღმერთმა. ნურაფერს შეუხამებთ მას თანაზიარობას, სიკეთე მოექეცით თქვენს მშობლებს, ნუ მოკლავთ თქვენს შვილებს, რადგან ისინი ღარიბები არიან. ჩვენ ვართ ისინი, ვინც საარსებო წყაროს გაძლევთ თქვენც და მათაც; ნუ მიუახლოვდებით საძაგელ საქმეებს, ხილულს თუ ფარულს, ნუ მოკლავთ ადამიანებს, რომლებიც აკრძალულია ალლაჰის მიერ, გარდა სამართლიანი მიზეზისა. ასე გიბრძანებთ ის, რათა გაიგოთ.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

და ნუ მიუახლოვდებით ობლის ქონებას, გარდა უფრო სასარგებლო გზით, სანამ ის სრულწლოვანებას არ მიაღწევს. და სამართლიანად დახვეწეთ საზომები და სასწორები. ჩვენ არ ვაკისრებთ ადამიანს მისი შესაძლებლობების მიხედვით. როდესაც ლაპარაკობთ, ილაპარაკეთ გულწრფელად, თუნდაც ეს (თქვენი) ნათესავი იყოს და შეასრულეთ ალლაჰის აღთქმა. ასე გიბრძანათ მან, რომ გახსოვდეთ.“

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

და ჭეშმარიტად, ეს არის ჩემი ჭეშმარიტი გზა. მაშ, გაჰყევით მას! ნუ გაჰყვებით სხვა გზებს, რომლებიც მისი გზიდან გადაგაგდებენ. ასე გიბრძანებთ იგი, იყოთ ღვთისმოსავი.

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

შემდეგ ჩვენ მივეცით მოსეს წიგნი (თორა), რათა შეევსო (ჩვენი კურთხევა) კეთილისმყოფელებისთვის, ყველაფრის ასახსნელად და როგორც ჭეშმარიტი ხელმძღვანელობა და წყალობა, რათა ერწმუნათ მათ თავიანთ უფალთან შეხვედრა.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

და ეს არის წიგნი (ყურანი), რომელიც ჩვენ გამოვავლინეთ კურთხევებით სავსე. მიჰყევით მას და იყავით ღვთისმოსავი, რათა შეწყალებული იყოთ.

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(ყურანი გამოვაგზავნეთ), რათა არ თქვა: „წიგნი ჩვენს წინაშე მხოლოდ ორ ჯგუფს (ებრაელებსა და ქრისტიანებს) ეცხადა და ჩვენ არ ვაქცევთ ყურადღებას იმას, რასაც კითხულობენ“.

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

ან რომ არ თქვათ: „წიგნი რომ ჩვენთვის ყოფილიყო გამოცხადებული, ჩვენ უფრო სწორ გზაზე ვიქნებოდით, ვიდრე ისინი!“ ჭეშმარიტად, თქვენ მოგივიდათ ნათელი განმარტება, ხელმძღვანელობა და წყალობა თქვენი უფლისგან. ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც უარყოფს ალლაჰის აიათებს და ზურგს აქცევს მათ? მომავალში ჩვენ დავაჯილდოებთ მათ, ვინც ზურგს აქცევს ჩვენს აიათებს, მკაცრი სასჯელით, რადგან ისინი ყოველთვის ზურგს აქცევენ.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

ისინი მხოლოდ ანგელოზების მოსვლას ან შენი უფლის მოსვლას ან შენი უფლისგან რაიმე ნიშანს ელიან. იმ დღეს, როდესაც შენი უფლის ზოგიერთი ნიშანი მოვა, იმ ადამიანის რწმენა, რომელსაც აქამდე არ სწამდა ან არ უცდია სიკეთის კეთება, უშედეგო იქნება. თქვი: „მოიცადეთ! ველოდებით!“

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც თავიანთ რელიგიას ყოფენ და ჯგუფებად (იყვნენ) დაყოფილნი, შენ (მუჰამედს) არ ეკისრება მათზე პასუხისმგებლობა. ჭეშმარიტად, მათი საქმეები ალლაჰის წინაშეა, შემდეგ კი ის ეტყვის მათ, რაც ჩაიდინეს.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

ვინც სიკეთეს აკეთებს, ათმაგად დაჯილდოვდება, ხოლო ვინც ბოროტებას აკეთებს, თავისი ბოროტების შესაბამისად დაჯილდოვდება. მათ ოდნავადაც არ უსამართლოდ მოექცევიან.

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „ჭეშმარიტად, ჩემმა უფალმა მიმიყვანა სწორ გზაზე, ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე, იბრაჰიმის სწორ სარწმუნოებაზე. ის (იბრაჰიმი) არ არის პოლითეისტთაგანი“.

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „ჭეშმარიტად, ჩემი ლოცვა, ჩემი თაყვანისცემა, ჩემი სიცოცხლე და ჩემი სიკვდილი მხოლოდ ალლაჰისთვისაა, ყველა სამყაროს უფლისა!

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

მას არ ჰყავს თანაზიარი; და ასე მე ვარ ნაბრძანები და მე ვიყავი პირველი, ვინც დამორჩილდა (მუსლიმი).

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

უთხარი (მუჰამედ): „ნუთუ (შესაბამისია) ჩემთვის, რომ ალლაჰის გარდა სხვა ღმერთი ვეძიო, როცა ის ყველაფრის მბრძანებელია? ყოველი ცოდვისთვის, რომელსაც ადამიანი ჩადის, მხოლოდ ის არის პასუხისმგებელი. და ადამიანი არ აიღებს სხვის ცოდვებს. შემდეგ თქვენს უფალთან დაუბრუნდებით და ის გაცნობებთ იმას, რაზეც ადრე კამათობდით?“

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

და ის არის, ვინც თქვენ დაგნიშნათ ხალიფებად დედამიწაზე და აამაღლა თქვენგან ზოგიერთი სხვებზე მაღლა, რათა გამოგეცადათ თქვენთვის მოცემული (ნიჭით). ჭეშმარიტად, თქვენი უფალი სწრაფია დასჯის და ჭეშმარიტად, იგი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალეა.